Psychological Ownership and Absenteeism Relationship in the Aviation Sector

Öz

Due to the fact that absenteeism causes job loss, it may lead to an increase in the cost. In that sense, it is important to establish a policy for forming psychological appropriation in order to make employees come to work. In this study, it is aimed to measure if the employees’ sense of psychological appropriation in aviation industry affects their absenteeism. It is intended to make a quantitative research so as to identify this relationship. This study has been applied to the employees working at the managements in Sabiha Gökçen and Cengiz Topel airports. According to the anaylsis of the research data, it has been understood that there is not a direct relationship between psychological appropriation and absenteeism. Nevertheless, it has been concluded that there is a meaningful relationship between sub-dimnesions of absenteeism and psychological appropriation. This result is a result that will satisfy the organization management in reducing the rate of absenteeism of employees.

Anahtar Kelimeler

• Psychological Appropriaiton
• Absenteeism
• Aviation Industrys
• Aviation
• Psychology

Havacılık Sektöründe Psikolojik Sahiplenme ve Devamsızlık İlişkisi

Öz

İşe devamsızlık örgütler için iş kaybı oluşturacağından maliyetlerin artmasına neden olacaktır. Bu bağlamda çalışanların işe devamlarının sağlanabilmesi için psikolojik sahiplenmenin oluşturulması yönünde politikalar geliştirilmesi önemlidir. Bu araştırma ile havacılık sektöründe çalışanların psikolojik sahiplenme algılarının işe devamsızlığı etkileyip etkilemediğinin ölçülmesi amaçlanmıştır. Bu ilişkinin belirlenmesi amacıyla nicel bir araştırma yapılması hedeflenmiştir. Bu çalışma Sabiha Gökçen ve Cengiz Topel hava alanlarında faaliyet gösteren işletme çalışanları üzerinde uygulanmıştır. Araştırma verilerinin analizine göre psikolojik sahiplenme ile işe devamsızlık arasında doğrudan bir ilişki olmadığı görülmüştür. Ancak devamsızlığın alt boyutları ile psikolojik sahiplenme arasında anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Bu sonuç çalışanların işe devamsızlık oranını düşürmesi yönünde örgüt yönetimini memnun edecek bir sonuçtur.

Anahtar Kelimeler

• Psikolojik Sahiplenme
• Devamsızlık
• Havacılık
• Havacılık Sektörü
• Psikoloji

Kaynakça

1. AVEY, J. B., AVOLIO, B. J., CROSSLEY, C. D., ve LUTHANS, F. (2009). Psychological ownership: theoretical extensions, measurement and relation to work outcomes, Journal of Organizational Behavior, 30(2), 173-191.
2. BACAK, B. ve YİĞİT, Y. (2010). İşe devamsızlığın nedenleri, ekonomik sonuçları ve azaltılması için alınması gereken önlemler. Girişimcilik ve Kalkınma Dergisi, 5(1), 29-44.
3. BROWN, G., LAWRENCE, T. B. ve ROBİNSON, S. L. (2005). Territoriality in organizations. Academy of Management Review, 30(3), 577-594.
4. CLEGG, C. (1983). Psychology of employee latenes, absence and turnover: a methodological critique and an empirical study. Journal of Applied Psychology, 68(1), 88-101.
5. EREN, E. (2007). Örgütsel davranış ve yönetim psikolojisi. Beta Yayınları, İstanbul.
6. DEMİR, M. (2011). İşgörenlerin çalışma yaşamı kalitesi algılamalarının işte kalma niyeti ve işe devamsızlık ile ilişkisi. Ege Akademik Bakış, 11(3), 453-464.
7. DERİ̇N, N. (2018). Kuruma duyulan psikolojik sahiplenme ile yenilikçi iş davranışı arasındaki ilişkide sanal kaytarmanın düzenleyici rolü. Hacettepe Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 36 (1) , 63-81.
8. GOLDBERG, C. ve WALDMAN, D. (2000). Modeling employee absenteeism: testing alternative measures and mediated effects based on job satisfaction. Journal of Organizational Behavior, 21, 665-676.

9. HAMMER, T., LANDAU, J., ve STERN, R. (1981). Absenteeism when workers have a voice: the case of employee ownership. Journal of Applied Psychology, 66(5), 561-573.
10. HARRISON, D. ve MARTOCCHIO, J. (1998). Time for absenteeism: a 20-year review of origins, offshoots, and outcomes. Journal of Management, 24(3), 305-350.
11. https://www.apronmedya.com/turkiyede-havacilik-sektorunde-ne-kadar-kisi-calisiyor/. (erişim tarihi: 13.08.2020).
12. https://www.ekonomihaber.com/is-yasam/turkiye-sivil-havacilik-cirosu-110-milyar-liraya-ulasti-h30928.html (2019). (erişim tarihi: 13.08.2020).
13. https://www.uab.gov.tr/uploads/pages/havacilik/havacilik.pdf, (2018). Ulaşan ve erişen Türkiye havacılık ve uzay teknolojileri, 356-448. (erişim tarihi: 13.08.2020).
14. IŞIK, M. & UÇAR, Z. (2019). İş tatmini psikolojik sahiplenme ilişkisinde lider üye etkileşiminin düzenleyicilik etkisi. Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 21(4), 1119-1145.
15. JEX, S. ve BRITT, T. (2002). Organizational psychology: a scientist-ractitioner approach. John Wiley & Sons, New York.
16. JEX, S. M. (2002). Organizational psychology: a scientist-practitioner approach. John Wiley & Sons, New York.
17. KRISTENSEN, K., JUHL, H. J., ESKILDSEN, J., NIELSEN, J., FREDERIKSEN, N. ve BISGAARD, C. (2006). Determinants of absenteeism in a large Danish bank. International Journal of Human Resource Management, 17(9), 1645-1658.
18. LERNER, J. S. ve TETLOCK, P. E. (1999). Accounting for the effects of accountability. Psychological Bulletin, 125, 255-275.
19. LITWINSKI, L. (1947). The psychology of mine. Philosophy, 22(83), 240-251.
20. MAYHEW, M., ASHKANASY, N., BRAMBLE, T. ve GARDNER, J. (2007). A study of the antecedents and consequences of psychological ownership ın organizational settings. The Journal of Social Psychology, 147(5), 477-500.
21. NIELSEN, L. ve ANN, K. (2008). Determinants of absenteeismin public organizations: a unit-level analysis of work absence ın a large danish municipality. The International Journal of Human Resource Management, 19(7), 1330-1348.
22. ÖRÜCÜ, E. ve KAPLAN, E. (2001). Kamu ve özel sektör çalışanlarında devamsızlık sorunu. Celal Bayar Üniversitesi İ.İ.B.F. Yönetim ve Ekonomi Dergisi, 7(1), 93-112.
23. PAGET, K., LANG, D. ve SHULTZ, K. (1998). Development and validation of an employee absenteeism scale, Psychological Reports, 82, 1144-1146.
24. PIERCE, J. ve JUSSILA, I. (2010). Collective psychological ownership within the work and organizational context: construct introduction and elaboration. Journal of Organizational Behavior, 31, 810-834
25. PIERCE, J., KOSTOVA, T. ve DIRKS, K. (2001). Toward a theory of psychological ownership in organizations. Academy of Management, 26(2), 298-310.
26. PIERCE, J. ve RODGERS, L. (2004). The psychology of ownership and worker-owner productivity. Group & Organization Management, 29(5), 588-613.
27. RAMSEY, J., PUNNETT, B. J. ve GREENIDGE, D. (2008). A social psychological account of absenteeism in Barbados. Human Resource Management Journal, 18(2), 97-117.
28. RUSSELL, W. B. (1988). Possessions and the extended self. Journal of Consumer Research, 15, 139-168.
29. STEEL, R., SHANE, G. ve KENNEDY, K. (1990). Effects of social-system factors on absenteeism, turnover and job performance. Journal of Business and Psychology, 4(4), 423-430.
30. SHULTZ, K. (1998). Development and validation of an employee absenteeism scale. https://www.researchgate.net/publication/293647365.
31. ŞENEL, B. (2012). Devamsızlık nedenleri ve maliyetinin araştırılması. Marmara Sosyal Araştırmalar Dergisi, 3, 1-18.
32. TÜTÜNCÜ, Ö. ve DEMİR, M. (2003). Konaklama işletmelerinde insan kaynakları kapsamında işgücü devir hızının analizi ve Muğla bölgesi analizi. Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 5(2), 1-24.
33. UÇAR, Z. (2017). Psikolojik sahiplenme: örgütsel alana ilişkin bir model önerisi. Dokuz Eylül Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 32(1), 167-200.
34. VAN DYNE, L. ve PIERCE, J. L. (2004). Psychological ownership and feelings of possession: three field studies predicting employee attitudes and organizational citizenship behavior. Journal of Organizational Behavior, 25(4), 439-459.
35. YEŞİL, Ü., BANCAR, A. ve BUDAK, G. (2015). Psikolojik sahiplik kavramına ilişkin bir literatür incelemesi. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 16(2), 59-82.