The Relationship Between Effective Commitment and Performance in Organizations

Öz

In the business literature, the most valuable assets of the organizations are employees. In recent years, the popularity of employee performance has been increased with increasing competition and the efficiency conditions. One of the most important components of affecting organizational performance is the emotional commitment of employees to the organization. Employees' affective commitment to the organization, the level of job satisfaction of the personnel working in the organization and the desire to work in the workplace play an important role in reaching the goals of the enterprises and reaching the company's forward-looking goals. The aim of this study is investigating the factors of affecting affective commitment of employees, employee performance and effects of affective commitment of employees on employee’s performance.  For this purpose, the survey data of 198 personnel working in Üsküdar Municipality were used. Analysis of the obtained data Explanatory factor analysis was applied to determine the factor structure of the question groups in the study. While independent t-test analysis was applied for two-stage groups, Variance Analysis (ANOVA) test was used to compare the three-stage groups. Correlation and regression analysis were conducted to determine the relationships and effect between job performance and Emotional Commitment levels. The analyzes were done by SPSS 22.0 package program.

Anahtar Kelimeler

• Performance,Organizational Commitment,Work Performance,Commitment,Emotional Commitment

Örgütlerde Duygusal Bağlılık ve Performans İlişkisi

Öz

İşletme literatüründe örgütlerin sahip oldukları en değerli varlıkları “çalışanlar” olarak yer almaktadır. Son yıllarda artan rekabet ve verimlilik koşulları, çalışan performansı konusunun popülerliğini artırmıştır. Örgütsel performansa etki eden önemli bileşenlerden biri, çalışanların örgüte duygusal bağlılığıdır. Çalışanların örgüte olan duygusal bağlılığı, işyerlerinde çalışanların örgüt içi paylaşımları, iş tatmin düzeyi ve işyerinde çalışma isteği, işletmelerin amaçlarına ulaşmasında ve şirketin ileriye dönük hedeflerine ulaşmasında önemli bir yer tutmaktadır. Bu sebeple çalışanların örgüte duygusal bağlılığı ve çalışan performansı ilişkisinin önemi, gün geçtikçe artmaktadır. Bu çalışmanın amacı, çalışanların örgütsel bağlığının bileşenlerini, çalışan performans bileşenlerini ve çalışanların örgütsel bağlığının çalışan performansı üzerindekini etkisini incelemektir. Bu amaçla Üsküdar Belediyesi’nde çalışan 198 personele yapılan anket verileri kullanılmıştır. Elde edilen verilerin analizi için çalışmadaki soru gruplarının faktör yapısını tespit etmek amacı ile Açıklayıcı faktör analizi uygulaması yapılmıştır. İki evre gruplar için bağımsız t testi analizi uygulanırken, Üç evre grubun karşılaştırılmasında Varyans analizi (ANOVA) testi kullanılmıştır. İş performansı ve örgüte duygusal bağlılık düzeylerinin arasındaki ilişkilerin tespit edilmesi amacı ile korelasyon ve regresyon analizleri yapılmıştır. Analizler SPSS 22.0 paket programı ile yapılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Performans,İş Performansı,Bağlılık,Örgütsel Bağlılık,Duygusal Bağlılık

Kaynakça

1. AKTAY, D. (2010). İş Tatmini ve Örgütsel Bağlılık Arasındaki İlişki ve Askeri Hastanede Bir Uygulama. (Yüksek Lisans Tezi), İstanbul Üniversitesi, İstanbul.
2. ALDEMİR, C., ATAOL, A. ve BUDAK, G., (2001). İnsan Kaynakları Yönetimi. Erten Yayınevi, İzmir.
3. ALLEN, N. J. ve MEYER J. P. (1990). The Measurement and Antecedents of Affective, Continuance and Normative Commitment to the Organization, Journal of Occupational Psychology, 63, 1-18
4. BALAY, R. (1999). İş Görenlerin Örgütsel Bağlılık Etkenleri ve Sonuçları. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 32(1), 237-246.
5. BAŞ, M. (1999). Şirket Toplam Performans Yönetimi: Kimya Sektöründe Bir Uygulama, Kalite Kongresi Bildirisi. Ankara, 20-23.
6. ÇANKIR, B. ve SEMİZ ÇELİK, D. (2018). Çalışan Performansı ve Mali Performans: Pozitif Ses Çıkarma, Psikolojik İyi-Oluş ve Çalışmaya Tutkunluk ile İlişkileri ve Otel İşletmeleri Örneği, İstanbul Gelişim Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 5 (2), 54-67.
7. CLAYTON, J. (1991). Matching People and Organization in Public Accounting Firms, Administartive Science Quarterly, 36.
8. CREMER, D. D. (2005). Procedural and Distributive Justice Effects Moderated By Organizational Identification. Journal of Manageriaal Psychology, 20(1), 4-13.

9. DEMİREL, Y. (2009). Örgütsel Bağlılık ve Üretkenlik Karşıtı Davranışlar Arasındaki İlişki ve kavramsal yaklaşım. İstanbul Ticaret Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi. 8(15), 115-132
10. DOĞAN, S. ve KILIÇ S. (2007). Örgütsel Bağlılığın Sağlanmasında Personel Güçlendirmenin Yeri ve Önemi. Erciyes Üniversitesi İ.İ.B.F. Dergisi. 29, 37-61.
11. EREN, S., HESS, J. ve LARKIN, G. C. (1993). Total scalp replantation based on one artery and one vein. Microsurgery, 14(4), 266-271.
12. FINDIKÇI, İ. (2003). İnsan Kaynakları Yönetimi. Alfa Yayınları, İstanbul.
13. FİLİZ, A. (2004). Performans değerlendirme ve yönetimi. Sektörel Tanıtım Dergisi. 9-13, İstanbul.
14. GEYLAN, R. ve FERMANI, M., (2001). Genel İşletme. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları No: 1268.
15. HUCZYNSKI, A., BUCHANAN, D. A. ve HUCZYNSKI, A. A. (2001). Organizational behaviour. Pearson, London.
16. İNCE, M. ve GÜL, H. (2005). Yönetimde Yeni Bir Paradigma: Örgütsel Bağlılık, Çizgi Yayıncılık. Konya.
17. KAYA, H. (2008). Kamu ve Özel Sektör Kuruluşlarının Örgütsel Kültürünün Analizi ve Kurum Kültürünün Çalışanların Örgütsel Bağlılığına Etkisi: Görgül Bir Araştırma. Maliye Dergisi 155, 119-143
18. KIRILMAZ, S. ve KIRILMAZ, H. (2010). Transformasyonel Liderliğin Örgütsel Bağlılığa Etkileri. Türk İdare Dergisi. 469
19. MEYER, J. P. ve HERSCOVITCH, L. (2001). Commitment in the Workplace Toward a General Mo-del. Human Resource Management Rewiev, 11, 299-326.
20. MICHAEL, R. C., NORBERT F. E. ve ROBERT D. H. (1995). Human Resources Management Global Strategies for Managing a Diverse Workforce, 5th Ed., A Simon & Schuster Company, New Jersey.
21. ÖZDEVECİOĞLU, M. (2003). Algılanan örgütsel adaletin bireylerarası saldırgan davranışlar üzerindeki etkilerinin belirlenmesine yönelik bir araştırma. Erciyes Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 21, 77-96.
22. ROWDEN, R. W. (2000). The Relationship Between Charismatic Leadership Behaviors and Organizational Commitment, The Leadership & Organization Development Journal. 21(1), 30-35.
23. SIĞRI, Ü. (2007). İşgörenlerin Örgütsel Bağlılıklarının Meyer ve Allen Tipolojisiyle Analizi. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi. 7(2), 261-278
24. SULIMAN, A. M. T. (2002). Is it Really a Mediating Construct? The Mediating Role of Organizational Commitmentin Work Climate-Performance Relationship. Journal of Management Development, 21(3).
25. ŞAHİN, S. ve ÇANKIR, B. (2018). İş Tatmininin İş Performansına Etkisinde Çalışmaya Tutkunluğun Aracı Rolü: Satış ve Pazarlama Sektöründe Bir Araştırma. International Journal of Economic and Administrative Studies. 17, 389-402.
26. TSUI, A. S., EGAN, T. D. ve O'REILLY, C. A. (1992). Being different: Relational demography and organizational attachment. Administrative science quarterly, 549-579.
27. VAROĞLU, D. (1993). Kamu sektörü çalışanlarının işlerine ve kuruluşlarına karşı tutumları, bağlılıkları ve değerleri. Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Ankara.
28. YAVUZ, Ş. (2009). Hacettepe Üniversitesi Erişkin Hastanesi Çalışanlarının Liderlik Algılarının ve Örgütsel Bağlılıklarının İş Tatminine Etkisi. Yüksek Lisans Tezi, Hacettepe Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
29. YILMAZ, C. Ve HUNT, S. D. (2001). Salesperson cooperation: The influence of relational, task, organizational, and personal factors. Journal of the academy of marketing science, 29(4), 335-357.
30. YU, W., CHEN, G. ve LU, J. (2009). On pinning synchronization of complex dynamical networks. Automatica, 45(2), 429-435.
31. ZAHRA, S. A. (1984). Environment, corporate entrepreneurship, and financial performance: A taxonomic approach. Journal Of Business Venturing, 8(4), 319-340.