GETTING MOTOR VEHICLES TO ENVIRONMENTAL TAX SCOPE WITH GREEN MARKETING APPROACH

Öz

Objectives: To emphasize that motor vehicles taxed on expenditures and wealth should be included in the environmental taxation with a green marketing-oriented approach and that the amount of carbon dioxide emissions must be based on the taxation of motor vehicles (Motor Vehicles Tax).

Methods: It is a descriptive study that intended for environment factor must be one of the basic criterion at motor vehicles taxation that is threaten public health and environment.

Results: Green marketing, which companies have embraced by producing "eco-products", should also be taken into consideration by our government. Implementation of the Motor Vehicle Tax should be based on the amount of CO₂ emissions. Also Motor Vehicles Tax should be included in the scope of environmental tax.

Originality: With green marketing approach, firms are producing eco-friendly products that don’t give harm to environment when they are at production, usage and also waste stages. Actiually public spots that include anti-smoking and anti-drug, prevent water wasting, prevent forest fires etc. and new attemptions about environment are government's green marketing efforts at environment field. But on motor vehicles’ taxation, our government hasn’t been activated green marketing (green tax). When the previous studies were examined, it has not been found that the motor vehicle tax was touched by green marketing approach.

Anahtar Kelimeler

• Turkish Tax System,Motor Vehicle Tax,Green Marketing,Environmental Tax,Emission

YEŞİL PAZARLAMA YAKLAŞIMIYLA MOTORLU TAŞITLARIN ÇEVRE VERGİSİ KAPSAMINA ALINMASI

Öz

Amaç: Harcamalar ve servet üzerinden vergilendirilen motorlu taşıtların yeşil pazarlama odaklı bir yaklaşımla çevre vergileri kapsamına dâhil edilmesi ve motorlu taşıtların vergilendirilmesinde (Motorlu Taşıtlar Vergisi) karbondioksit emisyon miktarının temel alınması gerektiğini vurgulamak.

             Yöntem: Büyük ölçüde halk sağlığını ve çevreyi tehdit eden motorlu taşıtların vergilendirilmesindeki temel ölçütlerinden birinin, çevre faktörü olması gerektiğine yönelik betimsel bir çalışmadır.

Sonuç: Firmaların “eko-ürünler” üreterek benimsediği yeşil pazarlama, hükümetimiz tarafından da dikkate alınarak CO₂ emisyon miktarını temel alan Motorlu Taşıtlar Vergisi uygulamasına geçilmeli ve Motorlu Taşıtlar Vergisi çevre vergisi kapsamına dâhil edilmelidir

Özgün Değer: Firmaların hassasiyetle üzerinde durduğu yeşil pazarlama yaklaşımı firmaların, üretim esnasından başlayarak kullanım aşaması hatta atık haline geldikten sonra bile çevreye zarar vermeyecek, çevre dostu ürünler üretmesidir. Çeşitli medya araçlarında yayınlanan sigara ve uyuşturucu karşıtı, su israfını engellemeye, orman yangınlarını engellemeye vs.’ye yönelik kamu spotları ve çevre alanında gerçekleştirilen yeni atılımlar da aslında hükümetin yeşil pazarlama çabalarındandır. Fakat motorlu taşıtların vergilendirilmesinde hükümetimiz yeşil pazarlama (yeşil vergi) çabalarını bu derece aktifleştirmemiştir. Daha önce yapılan çalışmalar incelendiğinde yeşil pazarlama yaklaşımı ile motorlu taşıtlar vergisine değinildiğine rastlanılmamıştır. 

Anahtar Kelimeler

• Türk Vergi Sistemi,Motorlu Taşıtlar Vergisi,Yeşil Pazarlama,Çevre Vergisi,Emisyon

Kaynakça

1. Bilici N. ve Bilici A. (2016). Mali Hukuk, 2. Baskı, Savaş Yayınevi, Ankara Çelikkaya A. (2010). Motorlu Taşıtların Vergilendirilmesinde Yeni Eğilim: Karbon Temelli Vergileme Modeli, Vergi Sorunları Dergisi, Sayı 266, Kasım Demir M.A. (2013). Türkiye’de Motorlu Taşıtların Vergilendirilmesinin Analizi ve Değerlendirilmesi, Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Maliye Anabilim Dalı Yüksek Lisans Tezi, Ankara Erbaşlar G. (2012). Yeşil Pazarlama, Mesleki Bilimler Dergisi, Cilt: 1 Sayı: 2, Haziran, (94-101) Eurostat-European Commision. (2001). Environmental Taxes/A Statistical Guide, Eurostat theme 21, Economy and Finance 2001 Edition, Luxembourgh Eurostat-European Comission. (2013). Environmental Taxes/A Statistical Guide, 2013 Edition, Luxembourgh Ferhatoğlu E. (2003). Avrupa Birliği’nde Ortak Çevre Politikası Çerçevesinde Çevre Vergileri, E-Yaklaşım Dergisi, Sayı:3, 1-7 Klier T. ve Linn J. (2012). Using Vehicle Taxes to Reduce Carbon Dioxide Emissions Rates of New Passanger Vehicles: Evidence from France, Germany, and Sweden, CEEPR WP, 2012-011, (1-41) Polat S. (2014). Çevre Vergisi Bağlamında Motorlu Taşıtlar Vergisi: Türkiye İçin Bir Model Önerisi, Karadeniz Teknik Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Maliye Anabilim Dalı Yüksek Lisans Tezi, Trabzon Steinbach N., Palm V., Cederlund M., Georgescu A. ve Hass J. (2009). Environmental Taxes. 14th Meeting of the London Group on Environmental Accounting, 27 – 30 April, Canberra Şahinligil H. B. (2013). Motorlu Taşıtlar Üzerinden Alınan Vergiler ve Dünya Uygulamaları, Vergide Gündem, Dolaylı Vergiler Özel Sayısı, Mayıs Üstün Ü. S. (2012). Motorlu Taşıtlar Üzerinden Alınan Vergilerin Çevreyi Korumaya Yönelik ve Adil Olarak Düzenlenmesi, Gazi Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, Cilt 16, Sayı 1, (153-190) www.ama.org/resources/pages/dictionary.aspx?dLetter=G (04.11.2017) www.gib.gov.tr/gibmevzuat www.mevzuat.gov.tr/MevzuatMetin/1.5.197.pdf (05.11.2017) www.muhasebeturk.org (05.11.2017) www.tuik.gov.tr/PreHaberBultenleri.do?id=24601 (05.11.2017)