EN
TR
Tasavvuf Tarihinde Reform İddialarına Bir Cevap: Ahmed et-Ticânî’nin Tarîkat-ı Muhammediyye Düşüncesi Işığında Neo-Sufizm Eleştirisi
Öz
Bu çalışmada, Ticâniyye tarikatının müessisi kabul edilen Ahmed et-Ticânî’nin, tasavvuf tarihinde XVIII. asırda gerçekleştiği iddia edilen reformun bir parçası olup olmadığı incelenecektir. XX. Asrın önde gelen oryantalistlerinden Fazlur Rahman, XVIII. asırdan itibaren tasavvuf tarihinde bir kırılma yaşandığını ve daha önce heteredoks bir manzara arz eden tasavvuf ve tarikatların bilahare sünni bir renge büründüğünü iddia etmiş ve bu yeni tavrı neo-sufizm olarak adlandırmıştır. Onu takip eden oryantalistler, Ahmed b. İdris (v. 1253/1837) ile Muhammed b. Ali es-Senûsî’nin (v. 1276/1859) bu reforma öncülük ettiğini öne sürmüş ve bunların yanına Ahmed et-Ticânî’yi de eklemişlerdir. Bu iddialara mukabil bu makalede neo-sufizm ile irtibatlı olduğu öne sürülen et-Tarîkatü’l-Muhammediye ıstılahının tasavvuf tarihindeki izi sürülmekte, bilahare bu kavram kapsamında mütalaa edilen ve muasır tasavvuf tarihi araştırmacılarından Mark Sedwick’in zikri geçen reform iddiasına dayanak olarak kullandığı yakaza, hatmü’l-velâye ve ictihad kavramlarının gerek genel manada tasavvuf tarihinde ve gerekse Ticânî’nin tevarüs ettiği ilmi gelenekteki mevkii tespit edilmektedir. Neo-sufizm ıstılahı etrafında öne sürülen reform iddialarının Ahmed et-Ticânî’nin fikriyatı özelinde karşılık bulmadığı da ispatlanmıştır. Ayrıca bu kavramların genelde tasavvuf tarihi özelde Mağrib tasavvuf tarihindeki karşılıklarına temas edilmiş, Kur’an ve sünnet merkezli tasavvuf anlayışının Fazlur Rahmân ve kısmen onu takip eden araştırmacıların iddiasının aksine Mağrib tasavvuf tarihindeki merkezi konumuna değinilmiştir. Ahmed b. İdrîs ile Muhammed b. Ali es-Senûsî’nin fikriyatına ise Ticânî ile irtibatlı oldukları noktalarda yer verilmiştir. Çalışmanın mihverini Ticânî’nin düşüncesi teşkil ettiği için bu iki tarikat müessisinin fikriyatı derinlemesine tahlil edilmemiştir.
Anahtar Kelimeler
Etik Beyan
Bu makale Ahmed Ticani Hayatı Eserleri Görüşleri başlıklı doktora tezinden üretilmiştir. Bu çalışmanın hazırlanma sürecinde bilimsel ve etik ilkelere uyulduğu ve yararlanılan tüm çalışmaların kaynakçada belirtildiği beyan olunur.
Kaynakça
- Abderî, Ebû Abdullah Muhammed b. Muhammed b. Muhammed el-Medhal li-İbni’l-Hâc, Kahire, Mektebetü Dârü’t-Türâs, trs.
- Abdülvehhâb, Hasan Hüseyin, Hülâsatü Târihi Tûnis, Tûnis: Dârü’l-Kütübi’l-Arabiyyeti’ş-Şarkiyye, 1373.
- Adnani, Jillali, La Tijâniyya (1781-1880) Les Origines d’un Confrérie Religieuse a Maghreb, Ribat: Marsam, 2007.
- Ahmed b. Hanbel, Müsnedü’l-İmâm Ahmed b. Hanbel, thk. Şuayb Arnavud-Âdil Mürşid, Beyrut: Müessesetü’r-Risâle, 2009.
- Apaydın, H. Yunus, “İbn Abdüsselâm, İzzeddin”, Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi, 19/284-287, İstanbul: TDV Yayınları, 1999.
- Avcı, Seyit, Sûfîlerin Hadis Anlayışı: Bursevî Örneği, Konya, Ensar Yayıncılık, 2004.
- Aydın, Ahmet, “18. Yüzyıl İhyâ Hareketleri: Şah Veliyyullah Dihlevî Örneği”, Modernleşme Protestanlaşma ve Selefîleşme: Modern İslam Düşüncesinde Nassın Araçsallaştırılması, ed. Mürteza Bedir-Necmettin Kızılkaya-Merve Özaykal, 219-240, İstanbul: İsar Yayınları, 2019.
- Ayhan, Mehmet, İbn Arabî ve Hadis, İstanbul: Nizamiye Akademi Yayınları, 2022.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Tasavvuf
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Erken Görünüm Tarihi
15 Temmuz 2025
Yayımlanma Tarihi
20 Temmuz 2025
Gönderilme Tarihi
1 Şubat 2025
Kabul Tarihi
23 Mart 2025
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2025 Cilt: 11 Sayı: 2
ISNAD
Mıhcıoğlu, Abdurrahman. “Tasavvuf Tarihinde Reform İddialarına Bir Cevap: Ahmed et-Ticânî’nin Tarîkat-ı Muhammediyye Düşüncesi Işığında Neo-Sufizm Eleştirisi”. İhya Uluslararası İslam Araştırmaları Dergisi 11/2 (01 Temmuz 2025): 610-659. https://doi.org/10.69576/ihya.1630783.