The Mediating Role of Digital Leadership in the Effect of Digital Transformation on Employees’ Job Satisfaction

Öz

This study aims to examine the mediating role of digital leadership in the impact of digital transformation on employees' job satisfaction. As the effects of digitalization on organizations continue to increase, understanding how leadership approaches and employee satisfaction are shaped during this process becomes crucial. The research was conducted with 417 participants from the public and private sectors across Turkey, aged between 18 and 65, using a survey method. Valid and reliable scales were employed to measure perceptions of digital transformation, digital leadership, and job satisfaction, and the data were analyzed using Structural Equation Modeling (SEM). The findings revealed that digital transformation has a significant positive effect on job satisfaction (β = 0.60; p < 0.001). Additionally, it was found that digital leadership plays a partial mediating role in the relationship between digital transformation and job satisfaction. These results suggest that digital transformation processes directly enhance employees' job satisfaction, but this effect is further strengthened through digital leadership practices. Digital leadership facilitates employees' adaptation to digital transformation processes, thereby positively influencing job satisfaction. The study emphasizes the critical importance of leaders' roles in digital transformation processes and proposes strategies for organizations to develop digital leadership skills. These findings contribute significantly to enhancing employee satisfaction and gaining a competitive advantage in today’s rapidly evolving digital transformation landscape. The results highlight that digital transformation not only requires technological innovation but also necessitates a profound transformation in leadership practices.

Anahtar Kelimeler

• Digital Transformation
• Job Satisfaction
• Digital Leadership

Dijital Dönüşümün Çalışanların İş Tatminine Etkisinde Dijital Liderliğin Aracılık Rolü

Öz

Bu çalışma, dijital dönüşümün çalışanların iş tatmini üzerindeki etkisinde dijital liderliğin aracılık rolünü incelemek amacıyla yapılmıştır. Dijitalleşmenin örgütler üzerindeki etkilerinin giderek artması, bu süreçte liderlik yaklaşımlarının ve çalışan memnuniyetinin nasıl şekillendiğinin anlaşılmasını önemli kılmaktadır. Araştırma, Türkiye genelinde 18-65 yaş aralığındaki özel ve kamu sektörü çalışanlarından 417 katılımcı ile anket yöntemi kullanılarak yürütülmüştür. Dijital dönüşüm, dijital liderlik ve iş tatmini algılarını ölçmek için geçerli ve güvenilir ölçekler kullanılmış, veriler yapısal eşitlik modellemesi (YEM) ile analiz edilmiştir. Elde edilen bulgular, dijital dönüşümün iş tatmini üzerinde anlamlı bir pozitif etkiye sahip olduğunu (β=0.60; p<.001) ortaya koymuştur. Ayrıca, dijital liderliğin dijital dönüşüm ile iş tatmini arasındaki ilişkide kısmi aracılık rolü oynadığı tespit edilmiştir. Bu sonuçlar, dijital dönüşüm süreçlerinin çalışanların iş tatminini doğrudan artırdığını, ancak bu etkinin dijital liderlik uygulamalarıyla daha da güçlendiğini göstermektedir. Dijital liderlik, çalışanların dijital dönüşüm süreçlerine uyum sağlamasını kolaylaştırarak, iş tatminini olumlu yönde etkilemektedir. Çalışma, dijital dönüşüm süreçlerinde liderlerin rolünün kritik önem taşıdığını vurgulamakta ve örgütlere dijital liderlik becerilerini geliştirmeye yönelik stratejiler önermektedir. Bu bulgular, özellikle dijital dönüşümün hızlandığı günümüz iş dünyasında, çalışan memnuniyetini artırmak ve rekabet avantajı sağlamak açısından önemli bir katkı sunmaktadır. Araştırmanın sonuçları, dijital dönüşümün yalnızca teknolojik bir yenilik değil, aynı zamanda liderlik anlayışında da köklü bir dönüşüm gerektirdiğini ortaya koymaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Dijital Dönüşüm
• İş Tatmini
• Dijital Liderlik

Kaynakça

1. Abhari, K., Ostroff, C., Barcellos, B. & Williams, D. (2021). Co-governance in Digital Transformation Initiatives: The Roles of Digital Culture and Employee Experience. Proceedings of the 54th Hawaii International Conference on System Sciences. Erişim adresi: https://hdl.handle.net/10125/71324, Erişim tarihi: 09.08.2024.
2. Akmeşe, S. (2020). Kamuda Dijital Dönüşümün Siber Güvenlik ve Dijital Güvence Boyutları ve İç Denetimin Rolü. Denetişim Dergisi, (20), 108-119.
3. Aksoy, C. (2024). İşletmelerin Dijital Dönüşümü ve Dijital Liderlik Yaklaşımı. Trakya Üniversitesi Kalite ve Strateji Yönetimi Dergisi, 4(1), 1-28.
4. Alafi, K. K. (2023). Effect of Business Intelligence Digital Transformation and Digital Leadership on Employee Satisfaction Within the Commercial Banking Sector in Jordan. International Journal of Academic Research in Business and Social Sciences, 14(1), 2874-2894.
5. Altunışık, R., Coşkun, R., Yıldırım, E. & Bayraktaroğlu, S. (2012). Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntemleri. Adapazarı: Sakarya Yayıncılık.
6. Armstrong, M. (2006). A Handbook of Human Resource Management Practice (10th ed.). London: Kogan Page Publishing.
7. Aydınlı, A., Erkasap, A. & Özcan, A. (2024). Dijitalleşmenin İş Tatminine Etkisinde İş Yaşam Dengesinin Aracılık Rolü. Akademik Hassasiyetler, 11(24), 375-399.
8. Baycan, A. G. (1985). İş Doyumu ve Yaşam Doyumu İlişkisi. (Yayımlanmamış Doktora Tezi). İstanbul Üniversitesi, İstanbul.

9. Baron, R. M. & Kenny, D. A. (1986). The Moderator–Mediator Variable Distinction in Social Psychological Research: Conceptual, Strategic and Statistical Considerations. Journal of Personality and Social Psychology, 51(6), 1173- 1182.
10. Calp, M. H., Butuner, R. & Butuner, M. (2022). A Conceptual Framework of Digital Transformation. M. H. Calp & R. Butuner (Eds.), Current Studies in Digital Transformation and Productivity. ISRES Publishing.
11. Çöplü, A. (2023). İşletmelerdeki Dijital Dönüşümün İşletmenin Müşteri Maliyet Kalite ve Zaman Performansına Etkisinde Çevik Dönüşümün Düzenleyici Rolü. (Yayımlanmamış Doktora Tezi). T.C. İstanbul Okan Üniversitesi, İstanbul.
12. Develi, A., Atan, M. & Koru Uzkurt, B. (2022). Dijitalleşmenin İş Performansı, İş Tatmini ve Örgütsel Bağlılık Üzerine Etkileri. Üçüncü Sektör Sosyal Ekonomi Dergisi, 57(3), 1682-1700.
13. Dikmen, A. A. (1995). İş Doyumu ve Yaşam Doyumu İlişkisi. Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, 50(3), 115-140.
14. Dluhosch, B. & Horgos, D. (2023). International Perspectives on Managing Digitalization and Job Satisfaction. BSP Business & Law School, Discussion Paper Series, Helmut-Schmidt-University Hamburg. Erişim adresi: https://www.bsp-campus-hamburg.de/science/dps, Erişim tarihi: 08.09.2024.
15. Durmuş, B., Yurtkoru, S. & Çinko, M. (2013). Sosyal Bilimlerde SPSS:le Veri Analizi. İstanbul: Beta.
16. Gürbüz, S. (2019). Amos ile Yapısal Eşitlik Modellemesi. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
17. Hair, J. F., Black, W. C., Babin, B. J. & Anderson, R. E. (2010). Multivariate Data Analysis. Upper Saddle River, NJ: Prentice Hall.
18. Hidayat, F., Sumantri, S., Rumengan, A. E., Wibisono, C. & Khaddafi, M. (2023). The Effect of Digital Leadership Information Technology and Digital Competency on Employee Performance in The Digital Era: Mediating Role of Job Satisfaction. International Journal of Advances in Social Sciences and Humanities, 2(2), 144-151.
19. ISO Digital. (2019). Dijital Dönüşüm: Endüstri 4.0. Erişim adresi: http://www.isodijital.com/dijital-donusum.html. Erişim tarihi: 15.08.2024.
20. Jakubik, M. & Berazhny, I. (2017). Rethinking Leadership and Its Practices in the Digital Era. In Managing the Global Economy. Proceedings of the Management International Conference, Monastier di Treviso, Italy, 24–27 May, 2017. University of Primorska Press. Erişim adresi: https://ideas.repec.org/h/prp/micp17/471-483.html. Erişim tarihi: 20.08.2024.
21. Karcıoğlu, F., Timuroğlu, K. & Çınar, O. (2009). Örgütsel İletişim ve İş Tatmini İlişkisi–Bir Uygulama. İstanbul Üniversitesi İşletme İktisadi Enstitüsü Dergisi-Yönetim, 67, 59-76.
22. Klein, M. (2020). Digital Transformation Scenarios of Businesses: A Conceptual Model Proposal. Electronic Journal of Social Sciences, 19(74), 997-1019.
23. Locke, E. A. (1969). What is Job Satisfaction?. Organizational Behavior and Human Performance, 4(4), 309-336. Matt, C., Hess, T. & Benlian, A. (2015). Digital Transformation Strategies. Business & Information Systems Engineering, 57(5), 339-343. Erişim adresi: https://doi.org/10.1007/s12599-015-0401-5. Erişim tarihi: 26.08.2024.
24. MIT Sloan. (2024). Leading Digital Transformation. Erişim adresi: https://executive.mit.edu. Erişim Tarihi: 21.05.2024.
25. Meydan, C. H. & Şeşen, H. (2015). Yapısal Eşitlik Modellemesi: Amos Uygulamaları (2nd ed.). Ankara: Detay Yayıncılık.
26. Mihardjo, L. W. W. & Rukmana, R. A. (2018). Does Digital Leadership Impact Directly or Indirectly on Dynamic Capability: Case on Indonesia Telecommunication Industry in Digital Transformation? The Journal of Social Sciences Research, 832-841. Erişim adresi: https://ideas.repec.org/a/arp/tjssrr/2018p832-841.html. Erişim tarihi: 15.07.2024.
27. Nadeem, A., Abedin, B., Cerpa, N. & Chew, E. (2018). Editorial: Digital Transformation & Digital Business Strategy in Electronic Commerce—The Role of Organizational Capabilities. Journal of Theoretical and Applied Electronic Commerce Research, 13(2), 1-8.
28. OECD. (2019). Going Digital: Shaping Policies, Improving Lives. Paris: OECD Publishing.
29. Olgun, C. K. (2020). Dijital Kültürün Yükselişine Doğru: Riskler ve Fırsatlar. Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 13(35), 185-218.
30. Özgüven, İ. E. (2016). Endüstri Psikolojisi. Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.
31. Persson, J. & Manas, K. (2021). Towards the New Normal: Digital Transformation Through Digital Leadership and Digital Transformation Strategies (Unpublished Master:s Thesis). Linnaeus University.
32. Raed, H., Qawasmeh, E., Alserhan, A., Ahmad, H., Hammouri, Q., Halim, M. & Darawsheh, D. (2023). Utilizing Business Intelligence and Digital Transformation and Leadership to Enhance Employee Job Satisfaction and Business Added Value in Greater Amman Municipality. International Journal of Data and Network Science, 7(3), 1077-1084.
33. Reimann, M., Abendroth, A. & Diewald, M. (2020). How Digitalized Is Work in Large German Workplaces, And How is Digitalized Work Perceived by Workers? A New Employer-Employee Survey Instrument. Institute for Employment Research Discussion Paper Series, (8/2020). Nürnberg: Institute for Employment Research. Erişim adresi: https://ideas.repec.org/s/iab/iabfob.html. Erişim tarihi: 22.07.2024.
34. Riggio, R. E. (2013). Introduction to Industrial/Organisational Psychology (6th ed.). Pearson Education. Sagiroglu, S. & Sinanc, D. (2013). Big Data: A Review. In 2013 International Conference on Collaboration Technologies and Systems (CTS) (pp. 42-47). IEEE. Erişim adresi: https://ieeexplore.ieee.org/document/6567202/. Erişim tarihi: 12.08.2024.
35. Sağlam, M. (2021). İşletmelerde Geleceğin Vizyonu Olarak Dijital Dönüşümün Gerçekleştirilmesi ve Dijital Dönüşüm Ölçeğinin Türkçe Uyarlaması. İstanbul Ticaret Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 20(40), 395-420.
36. Sebastian, I. M., Ross, J. W., Beath, C., Mocker, M., Moloney, K. G. & Fonstad, N. O. (2017). How Big Old Companies Navigate Digital Transformation. MIS Quarterly Executive, 16(3), 197–213.
37. Sulistiana, I. N. & Darma, G. S. (2023). Digital Leadership, Work-Life Balance, Compensation, Job Satisfaction, and Employee Engagement. Quantitative Economics and Management Studies, 4(5), 981-993.
38. Şahinaslan, E. & Şahinaslan, Ö. (2019). Dijital Dönüşümde Öncelikli Alanlar ve İlgili Teknolojiler. In Proceedings of the International Congress on Business and Marketing (pp. 431-441). Maltepe Üniversitesi, İstanbul, 13-14 Haziran 2019. Erişim adresi: https://tesam.org.tr/wp-content/uploads/2022/09/. Erişim tarihi: 16.07.2024.
39. Tutar, H. (2014). Örgütsel Psikoloji: Endüstri ve Örgüt Psikolojisine Yeni Yaklaşımlar. Ankara: Detay Yayıncılık.
40. Ulutaş, M. & Arslan, H. (2018). Bilişim Liderliği Ölçeği: Bir Ölçek Geliştirme Çalışması. Marmara Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 47(47), 105-124.
41. Weiss, D. J., Dawis, R. V. & England, G. W. (1967). Minnesota Memnuniyet Anketi Kılavuzu. Mesleki Rehabilitasyonda Minnesota Çalışmaları, 22, 120.
42. Witkowski, K. (2017). Internet of Things, Big Data, Industry 4.0: Innovative Solutions in Logistics and Supply Chains Management. Procedia Engineering, 182, 763-769.
43. Xia, F., Yang, L., Wang, L. & Vinel, A. (2012). Internet of Things. International Journal of Communication Systems, 25(9), 1101-1102. Erişim adresi: https://doi.org/10.1002/dac.2417. Erişim tarihi: 14.07.2024.
44. Yamamoto, G. T., Zümrüt, N. & Altun, D. (2019). Dijital Dünyada Analog Kalmamak İçin İnsan Kaynaklarının Dönüşümü. In Proceedings of the International Congress on Business and Marketing (pp. 360-370). Maltepe Üniversitesi, İstanbul, 13-14 Haziran 2019. Erişim adresi: https://openaccess.maltepe.edu.tr/entities/publication/b3a5ffa5-2ecb- 46f0-aadf-9ba6657f40f4. Erişim tarihi: 11.07.2024.
45. Yavuz, O. C., Tas, K., Imamoglu, M. B. & Erkengel, H. C. (2022). Technologies Shaping the Digital Transformation. In M. H. Calp & R. Butuner (Eds.), Current studies in digital transformation and productivity (pp. 12–39). ISRES Publishing.
46. Zeike, S., Bradbury, K., Lindert, L. & Pfaff, H. (2019). Digital Leadership Skills and Associations with Psychological Well- Being. International Journal of Environmental Research and Public Health, 16(14), 2628. Zhong, L. (2017). Indicators of Digital Leadership in The Context of K-12 Education. Journal of Educational Technology Development and Exchange (JETDE), 10(1), 27-40.