Conformist Behaviors and Turnover Intention In Business World

Öz

This research was conducted to examine the relationship between conformist behaviors of employees in business life and their turnover intention. The sample for the study, obtained through convenience sampling, consists of 216 participants aged 18 and over, predominantly between the ages of 20 and 39, in Turkiye. The analysis results showed that there is a significant and positive relationship between conformism or conformist behavior tendency in business life and employees' intention to quit their job. Contrary to common belief, these conformist behaviors, which are often not classified as acceptable and can be seen as unpleasant, may lead to health problems in individuals over time, such as boredom, frustration, stress, and even depression. As a result, this could lead to their decision to quit. In addition, it is clear that an employee who is dissatisfied with her/his job and has the intention of leaving will engage in conformist behavior. The manifestation of attitudes and behaviors as negative actions often creates mistakes in an individual’s life that are difficult to reverse and rectify.

Anahtar Kelimeler

• Conformism
• Conformist behavior
• Conformity
• Turnover intention

Etik Beyan

The Scientific Ethics Evaluation Board of Selçuk University Beyşehir Ali Akkanat Faculty of Tourism unanimously decided on 26 September 2024 that the questionnaire to be used in the study was appropriate in terms of scientific research and publication ethics.

İş Dünyasında Konformist Davranışlar ve İşten Ayrılma Niyeti

Öz

Bu araştırma, iş yaşamında çalışanların sergilemiş olduğu konformist (uymacı) davranışların, işten ayrılma niyeti ile olan ilişkisini incelemek amacıyla yapılmıştır. Kolayda örnekleme yöntemiyle elde edilen araştırma örneklemi, Türkiye’deki 18 yaş üstü, yaşları ağırlıklı olarak 20-39 yaş arasında değişen 216 çalışandan oluşmaktadır. Analiz sonuçları, iş yaşamında konformizm ve konformist davranış eğilimi ile çalışanların işten ayrılma niyetleri arasında anlamlı ve pozitif yönlü bir ilişki olduğunu göstermektedir. Dolayısıyla sanılanın aksine iş ortamında olmaması gereken, hoş olmayan bir davranış şekli olan konformist davranışlar, zaman içerisinde bireylerde bıkkınlık, can sıkıntısı, bunalma, stres hatta depresyona kadar giden sağlık problemlerine yol açabileceğinden; çalışanın işten ayrılması sonucunu da beraberinde getirecektir. Ayrıca işinden memnun olmayan ve kendi içinde ayrılma niyeti besleyen bir çalışanın da konformist davranışlar içerisine gireceği açıktır. Tutum ve davranışların olumsuz eylemlerle can bulması, birey yaşamında çoğu zaman geri dönüşü ve telafisi mümkün olmayan hatalar yaratacaktır.

Anahtar Kelimeler

• Konformizm
• Konformist davranış
• Uymacılık
• İşten ayrılma niyeti

Etik Beyan

Selçuk Üniversitesi Beyşehir Ali Akkanat Turizm Fakültesi Bilimsel Etik Değerlendirme Kurulunun 26.09.2024 tarih ve E.841682 sayılı kararıyla, çalışmada kullanılacak anketin bilimsel araştırma ve yayın etiği açısından uygun olduğuna oy birliğiyle karar verilmiştir.

Kaynakça

1. Allison, P. D. (1999). Multiple regression: A primer. Pine Forge Press.
2. Babajide, E. O. & Olabisi, O. (2010). The influence of perfornal factors on workers’ turnover intention in work organizations in South-West Nigeria. Journal of Diversity Management, 5(4), 1-10.
3. Çelik, M. & Çıra, A. (2013). Örgütsel vatandaşlık davranışının iş performansı ve işten ayrılma niyeti üzerine etkisinde aşırı iş yükünün aracılık rolü. Ege Akademik Bakış, 13(1), 11-20.
4. Field, A. (2009). Discovering statistic using SPSS for Windows. London: SAGE Publications.
5. Gökçen Kapusuz, A. (2023). Konformizm (uymacı davranış): bir ölçek geliştirme çalışması. Hitit Sosyal Bilimler Dergisi, 16(1), 57-73. doi: 10.17218/hititsbd.1215661.
6. Gül, H., Ercan, O. & Gökçe, H. (2008). İş tatmini, stres, örgütsel bağlılık, işten ayrılma niyeti ve performans arasındaki ilişkiler: sağlık sektöründe bir uygulama. Akademik Bakış, 15, 1-11.
7. Hair, J. F., Black, W. C., Babin, B. J. & Anderson, R. E. (2010). Multivariate data analysis (7nd Ed.). New York: Pearson Education.
8. Kaur, B., Mohindru, A. & Pankaj, M. (2013). Antecedents of turnover intentions: a literature review. Global Journal of Management and Business Studies, 3(10), 1219-1230.

9. Kline, P. (1994). An easy guide to factor analysis. Routledge. New York.
10. Lambert, E. G., Hogan, N. L. & Barton, S. M. (2001). The impact of job satisfaction on turnover intent: a test of a structural measurement model using a national sample of workers. The Social Science Journal, 38(2), 233–250.
11. Lambert, E. G., Nancy, L. H. & Shannon M. B. (2011). The impact of job satisfaction on turnover intent: a test of a structural measurement model using a national sample of workers. The Social Science Journal, 38, 233-250.
12. Mehrabian, A. & Stefl, C.A. (1995). Basic temperament components of loneliness, shyness, and conformity. Social Behavior and Personality, 23(3), 253-264.
13. Mehrabian, A. (1997). Analysis of affiliation-related traits in terms of the PAD temperament model. Journal of Psychology, 131, 101-117.
14. Nunnally, J. C. & Bernstein, I. H. (1994). Psychometric theory, (3rd Eds.), New York: McGraw-Hill, Inc.
15. Örücü, E. & Özafşarlıoğlu, S. (2013). Örgütsel adaletin çalışanların işten ayrılma niyetine etkisi: Güney Afrika Cumhuriyeti’nde bir uygulama. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 10(23), 335-358.
16. Polat, M. & Meydan, C. H. (2010). Örgütsel özdeşleşmenin sinizm ve işten ayrılma niyeti ile ilişkisi üzerine bir araştırma. Kara Harp Okulu Savunma Bilimleri Dergisi, 9(1).
17. Rosin, H. & Korabik, K. (1995). Organisational experiences and propensity to leave a multivariate investigation of men and women managers. Journal of Vocational Behaviour, 46(1), 1-16.
18. Seyrek, İ. H. & İnal, O. (2017). İşten ayrılma niyeti ile ilişkili faktörler: bilgi teknolojisi çalışanları üzerine bir araştırma. Doğu Anadolu Sosyal Bilimlerde Eğilimler Dergisi, 1(1), 63-74.
19. Şahin, F. (2011). Lider-üye etkileşimi ile işten ayrılma niyeti arasındaki ilişki üzerinde cinsiyetin etkisi. Ege Akademik Bakış, 11(2), 277-288.
20. Tabachnick, B. G. & Fidell, L. S. (2018). Using multivariate statistics. (7th Edition). Pearson. Boston.
21. Tavşancıl, E. (2002). Tutumların ölçülmesi ve SPSS ile veri analizi. Ankara: Nobel Yayın.
22. Tuna, M. (2007). Personel devir oranı analizi: Ankara’da yer alan yıldızlı otel işletmelerinde bir uygulama. Anatolia Turizm Araştırmaları Dergisi, 18(1), 45-52.
23. Yıldız, S., Yalavaç, S. & Meydan, C. H. (2013). Tükenmişliğin işten ayrılma niyetine etkisinde örgüte bağlılığın aracı rolü: Türkiye’deki Gümrük ve Ticaret Bakanlığı personeli üzerinde bir araştırma. Bilgi Ekonomisi ve Yönetimi Dergisi, VIII(II).