Göçmen Çocuklara Türkçe Eğitimi Veren Öğretmenlerin Aldıkları Hizmet İçi Eğitimin Değerlendirilmesi

Öz

Göçler sonucu ülkemize bulunan göçmen çocuklarının olumsuzluklara açık hale gelmemeleri ve kendilerini geliştirebilmeleri için göçmen politikalarımızda eğitim, önemli bir alandır. Bu çalışma temelde göçmen çocuklarına verilen dil öğretiminin yeterliğini esas almaktadır. Göçmen çocuklara verilen Türkçe eğitimi, ana dili Türkçe olan bir çocuğunkinden farklı olmalıdır. Bu bağlamda göçmen çocuklarına eğitim veren öğretmenlerin ikinci dil öğretimini konusunda yeterli eğitimi almış olmaları gerekmektedir. Bu noktadan hareketle bu çalışmanın amacı, göçmen çocuklarına Türkçe eğitimi veren öğretmenlerin aldığı hizmet içi eğitimlerin niteliğini öğretim elemanlarının görüşleri doğrultusunda tespit etmektir. Nitel araştırma modelinde desenlenen bu araştırmanın örneklemi “Suriyeli Çocukların Türk Eğitim Sistemine Entegrasyonunun Desteklenmesi Projesi (PICTES)” kapsamında Suriyeli çocuklara Türkçe öğretecek öğretmenlere oryantasyon eğitimi veren 20 öğretim elemanından oluşmaktadır. Veri toplama aracı olarak araştırmacılar tarafından geliştirilen yarı yapılandırılmış görüşme formu, verilerin analizinde ise içerik analizi tekniği kullanılmıştır. Çalışmadan elde edilen temel bulgular; hizmet içi eğitimin planlama hazırlıklarının, eğitimin niteliğinin, eğitimi alan öğretmenlerin eğitime yönelik tutumlarının ve eğitim sonundaki yeterliklerinin istenilen seviyede olmadığı, fakat hizmet içi eğitimi veren öğretim elemanlarının eğitimi vermek için yeterli donanım ve deneyime sahip olduğu yönündedir. Ayrıca hizmet içi eğitimdeki temel sorunların eğitime ayrılan süreden, kalabalık sınıflardan, istihdamın geçici olmasından, öğretim elemanlarının kullandıkları yöntem ve tekniklerden kaynaklandığı da çalışmanın diğer sonuçlarındandır.

Anahtar Kelimeler

• Göçmen Çocuklar
• Türkçe Eğitimi
• Hizmet İçi Eğitim
• Suriyeli Göçmenler

The Evaluation of In-Service Training of the Instructors Teaching Turkish for Immigrant Children

Öz

Education in our policy of migration is of great importance so that the immigrant children in our country do not become vulnerable and develop themselves. This study is based mainly on the adequacy of language teaching for immigrant children. Teaching Turkish for immigrant children should be different from that for native children. In this context, teachers educating immigrant children should be well educated about second language teaching. From this point of view, the aim of this study is to determine the quality of the in-service trainings received by the teachers who teach Turkish for immigrant children in line with the opinions of the instructors. The sample of this research designed in the qualitative research model consists of 20 lecturers who give orientation education to the teachers who will teach Turkish to Syrian children within the scope of "Promoting Integration of Syrian Children into the Turkish Education System (PICTES)". Semi-structured interview form developed by researchers as data collection tool and content analysis technique were used in analysis of the data. The basic findings obtained from the study show that the planning preparation of the in-service training, the quality of the training, the level of the teachers’ attitude toward Turkish teaching for immigrants, and the proficiencies of the teachers at the end of the education were found to be inadequate, while teaching staff giving in-service training have sufficient equipment and experiences to train instructors. It was also found out that the main problems in in-service training arise from the methods and techniques used by the instructors, the period of the education being short and the classrooms being crowded.

Anahtar Kelimeler

• Migrant Children
• Turkish Teaching
• In-Service Training
• Syrian Migrants

Kaynakça

1. Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün, Ö.E., Karadeniz, Ş. ve Demirel, F. (2008). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Pegem Yayınları.
2. Can, H., Ahmet, A. ve Kavuncubaşı, Ş. (1998), Kamu ve Özel Kesimde Personel Yönetimi, Siyasal Kitapevi, Ankara.
3. Dellal, N. A. ve Kara, Z. (2010). Yabancı dil öğretmeni adaylarının ve öğretmenlerin “drama teknikleri” konusunda farkındalık düzeyleri. Dil Dergisi, Sayı: 149, Temmuz-Ağustos-Eylül 2010.
4. Dursun, S. ve Karagün, E. (2012). Öğretmen Adaylarının Mesleki Kaygı Düzeylerinin İncelenmesi: Kocaeli Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu Son Sınıf Öğrencileri Üzerine Bir Araştırma. Kocaeli Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi 2012, 24: 93 - 112
5. Emin, M. N. (2016). Türkiye’deki Suriyeli Çocukların Eğitimi: Temel Eğitim Politikaları. Siyaset, Ekonomi ve Toplum Araştırmaları Vakfı Analiz Dergisi. 153.
6. Eryılmaz, B. (2016), Kamu Yönetimi, Umuttepe Yayınevi, İstanbul.
7. Gül, H., (2000), “Türkiye’de Kamu Yönetiminde Hizmet İçi Eğitim”, Dokuz Eylül Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt 2, Sayı 3, İzmir.