A Recommendation of Translator Competence and its Components

Abstract

It is certain that prospective translators are expected not only to translate but also to do many things in today’s circumstances. Hence, they are required to possess some skills and abilities apart from being able to translate. As it is well known, translationcompetence-oriented courses are broadly offered in the academic translator training institutions. Students in these institutions are equipped with the holistic translation competence and the sub-competences through the learning process. As it is well known sub-competences refer to language competence, textual competence, culture competence, knowledge of theories, performance competence, transfer competence, research competence, communication competence, specialized knowledge and technological competence. Students who completed the academic translator training enter the sector owning these subcompetences. The studies in the field of Applied Translation Studies indicate that the translation sector expects some different skills from the translators as well. This study analyzes the translator competence and its probable constituents taking the expectations of the sector into account. The translator competence and its probable constituents are clarified and analyzed primarily based on some theories regarded as significant for the literature. Accordingly, organizational competence, planning competence, management competence, ability to work in harmony with the team, and the ability to propose practical and creative solutions were determined as the translator (sub) competences expected by the translation sector

Keywords

• Translator competence
• organization
• planning
• management
• group work
• practical and creative solution

Çevirmen Edinci ve Bileşenleri Önerisi

Öz

Günümüz şartlarında artık çevirmen adaylarından sadece çeviri faaliyeti beklenilmediği bir gerçektir. Bu doğrultuda çevirmenlerden salt çeviri faaliyeti dışında bazı yetilere de sahip olmaları beklenilmektedir. Bilindiği üzere genel olarak akademik çeviri eğitim kurumlarında özellikle çeviri edincine yönelik dersler yer almaktadır. Bu kurumlarda öğrenim gören öğrencilere öğrenim süreçleri boyunca bütüncül olan çeviri edinci ve alt edinç türleri kazandırılmaktadır. Alt edinçler olarak dil edinci, metin edinci, kültür edinci, kuram bilgisi, edimsel edinci, aktarma edinci, araştırma edinci, iletişim edinci, konu ve uzmanlık edinci, teknoloji edinci olarak adlandırılmaktadır. Akademik çeviri eğitimlerini tamamlayan öğrenciler bu alt edinçlere sahip olup, sektöre adım atmış olurlar. Uygulamalı Çeviribilim alanında yapılan çalışmalar incelendiğinde sektörün çevirmenlerden beklediği bazı farklı beceriler de olduğu görülmektedir. Bu çalışmanın amacı sektörün beklentileri göz önünde bulundurularak çevirmen edinci ve muhtemel bileşenlerini incelemek ve ortaya koymaktır. Çalışmada alan yazın için önemli görülen kuramlardan yola çıkılarak, çevirmen edinci ve muhtemel bileşenleri açıklanacak ve incelenecektir. Bu doğrultuda sektörün beklentisi dikkate alınarak çevirmen edinci ve bu edinci oluşturabilecek alt edinçler arasında organizasyon edinci, planlama edinci, yönetim edinci, grupla uyumlu çalışabilme yetisi, pratik ve yaratıcı çözüm önerebilme yetisi olduğu belirlenmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Çevirmen edinci
• organizasyon
• planlama
• yönetim
• grupla uyumlu çalışabilme
• pratik ve yaratıcı çözüm

Kaynakça

1. Albir, A. H. (2010). Competence, in Handbook of Translation Studies ed. by Yves Gambier et. al., Amsterdem/Philadelphia: John Benjamins Publishing Company.
2. Akmut, Ö., Aktaş, R., Aykaç, B., Doğanay, M., Durukan, T., Müftüoğlu, T., & Yüksel, Ö. (2003). Girişimciler İçin İşletme Yönetimi. Ankara: Gazi Kitabevi Tic. Ltd. Şti.
3. Balkul, H. İ. ,Ersoy, H. (2018). Çeviri Eğitiminde Kalite. Journal of Language Education and Research, 4(3), 201-215.
4. Baydan, E. B. (2013). Çeviri Eğitiminde Çeviri ve Çevirmenlik Edinci: Problem Çözme ve Karar Verme Konusunda Bir Farkındalık Uygulaması. İstanbul Üniversitesi Çeviriblim Dergisi. 103-125.
5. Dalay, İ. (2001). Yönetim ve Organizasyon - İlkeler, Teoriler ve Stratejiler. Adapazarı: Sakarya Üniversitesi.
6. Efil, İ. (1996). İşletmelerde Yönetim ve Organizasyon. Bursa: Uludağ Üniversitesi Güçlendirme Vakfı.