TEDARİK ZİNCİRİ ENTEGRASYONUNUN İŞLETME ÇEVİKLİĞİ ÜZERİNE ETKİSİNE YÖNELİK NİCEL BİR ARAŞTIRMA

Öz

Tedarik zinciri entegrasyonu (TZE), tedarik zincirindeki işlevler ve süreçler arasında uyum sağlayarak malzeme, bilgi ve finansal akışların kesintisiz yönetimini hedefleyen stratejik bir yaklaşımdır. TZE, iç ve dış entegrasyon ile tedarikçiler ve müşterilerle entegrasyon olmak üzere dört boyutuyla maliyetlerin düşürülmesi, müşteri memnuniyetinin artırılması ve operasyonel verimlilik gibi önemli avantajlar sunar. Ayrıca, çeviklikle birleşerek işletmelerin pazar değişimlerine hızla uyum sağlamasına ve rekabet avantajı kazanmasına olanak tanır. Çeviklik, işletmelerin değişimlere uyum sağlama ve fırsat yaratma kapasitesini ifade ederken, TZE ile bütünleştiğinde stratejik faydaları artırır. Bu araştırma, İstanbul ve Kocaeli bölgelerinde faaliyet gösteren işletmelerden toplanan verilerle, TZE’nin çeviklik üzerindeki etkisini incelemiştir. Sonuçlar, TZE’nin çeviklik kapasitesini artırarak işletmelerin sürdürülebilirlik ve stratejik hedeflere ulaşmasına katkı sağladığını ortaya koymaktadır. Bulgular, TZE ve çeviklik stratejilerinin bütünleşik ele alınmasının rekabet avantajı ve operasyonel etkinlik açısından kritik olduğunu göstermektedir.

A QUANTITATIVE STUDY ON THE IMPACT OF SUPPLY CHAIN INTEGRATION ON BUSINESS AGILITY

Öz

Supply Chain Integration (SCI) is a strategic approach aimed at ensuring seamless management of material, information, and financial flows by achieving alignment among functions and processes within the supply chain. SCI, encompassing four dimensions—internal and external integration, as well as supplier and customer integration—offers significant benefits such as cost reduction, improved customer satisfaction, and enhanced operational efficiency. Additionally, when combined with agility, it enables businesses to swiftly adapt to market changes and gain competitive advantages. Agility, defined as the capacity of businesses to adapt to changes and create opportunities, amplifies its strategic benefits when integrated with SCI. This study examines the impact of SCI on agility using data collected from businesses operating in the Istanbul and Kocaeli regions. The findings reveal that SCI enhances organizational agility, contributing to the sustainability and strategic objectives of businesses. The results underscore the critical importance of addressing SCI and agility strategies in an integrated manner for achieving competitive advantage and operational efficiency.

Anahtar Kelimeler

• Supply Chain Integration
• Internal and External Integration
• Integration with Customers
• Integration with Suppliers
• Agility

Kaynakça

1. Abdelilah, B., El Korchi, A., & Balambo, M. A. (2025). The dynamics behind the performance outcomes of agile supply chains: A comparative study. Business Process Management Journal.
2. Altunişik, R., Coşkun, R., Bayraktaroğlu, S., & Yildirim, E. (2007). Sosyal bilimlerde araştırma yöntemleri. Sakarya: Sakarya Yayıncılık.
3. Anthony, Y. (2023). An overview of statistics: Statistics through an equity lens. ROTEL (Remixing Open Textbooks with an Equity Lens). https://rotel.pressbooks.pub/statisticsthroughequitylens
4. Chandra, C., & Kumar, S. (2000). An application of a system analysis methodology to manage logistics in a textile supply chain. Supply Chain Management: An International Journal, 5(5), 234-245.
5. Christopher, M. (2000). The agile supply chain: Competing in volatile markets. Industrial Marketing Management, 29(1), 37–44.
6. Christopher, M. (2016). Logistics and supply chain management. New York: Pearson. Christopher, M., & Peck, H. (2004). Building the resilient supply chain. The International Journal of Logistics Management, 15(2), 1-14.
7. Flynn, B. B., Huo, B., & Zhao, X. (2010). The impact of supply chain integration on performance: A contingency and configuration approach. Journal of Operations Management, 28(1), 58-71.
8. Gedik, Y. (2021). Sürdürülebilir tedarik zinciri yönetimi: Kuramsal bir değerlendirme. International Journal of Management Economics and Business, 17(2), 438-460. https://doi.org/10.17130/ijmeb.780246

9. George, D., & Mallery, P. (2018). IBM SPSS Statistics 25 step by step: A simple guide and reference (15th ed.). New York: Routledge. https://doi.org/10.4324/9781351033909
10. Gligor, D. M. (2014). The role of demand management in achieving supply chain agility. Supply Chain Management: An International Journal, 19(5/6), 577–591.
11. Gligor, D. M., Holcomb, M. C., & Stank, T. P. (2013). A multidisciplinary approach to supply chain agility: Conceptualization and scale development. Journal of Business Logistics, 34(2), 94-108.
12. Green Jr, K. W., Zelbst, P. J., Meacham, J., & Bhadauria, V. S. (2012). Green supply chain management practices: Impact on performance. Supply Chain Management: An International Journal, 17(3), 290-305.
13. Gupta, A., Sharma, A., & Goel, A. (2017). Review of regression analysis models. International Journal of Engineering Research And, 6(8). https://doi.org/10.17577/ijertv6is080060
14. İstanbul Ticaret Odası. (Tarihsiz). Meslek gruplarına göre üye sayıları. https://bilgibankasi.ito.org.tr/tr/bilgi-bankasi/firma-istatistikleri/meslek-gruplarina-gore-uye adresinden erişilmiştir. Erişim Tarihi: 17.01.2024
15. Kansız, E. İ. (2016). İstanbul'daki alışveriş merkezleri bazında tüketici davranış modellerinin açıklayıcı ve doğrulayıcı faktör analizi ile değerlendirilmesi (Yayımlanmış Yüksek Lisans Tezi). Yıldız Teknik Üniversitesi, İstanbul.
16. Kaya, M. (2011). Doğrulayıcı faktör analizi ve Schutte duygusal zekâ ölçeğine uygulaması (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Eskişehir Osmangazi Üniversitesi, Eskişehir.
17. Kayhan, R. F., Bardakçı, S., & Caz, Ç. (2020). Türk futbolunda video yardımcı hakem (VAR) uygulamasına yönelik tutum ölçeği geliştirilmesi. OPUS Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi, 15(26), 1-1. https://doi.org/10.26466/opus.673635
18. Koc, E. (2021). Tedarik zinciri dış entegrasyonunun yeni ürün geliştirme üzerindeki etkisinde iç entegrasyonun aracılık rolü. Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (46), 197-213.
19. KOSGEB. (2023). KOBİ tanımı güncellendi. https://www.kosgeb.gov.tr/site/tr/genel/detay/8807/kobi-tanimi-guncellendi adresinden erişilmiştir. Erişim Tarihi: 17.01.2024
20. Lee, H. L. (2004). The triple-A supply chain. Harvard Business Review, 82(10), 102-112.
21. Li, G. (2022). Research on the relationships between knowledge-based dynamic capabilities, organizational agility, and firm performance. Journal of Risk and Financial Management, 15(12), 606. https://doi.org/10.3390/jrfm15120606
22. Liu, C. L., Shang, K. C., Lirn, T. C., Lai, K. H., & Lun, Y. V. (2018). Supply chain resilience, firm performance, and management policies in the liner shipping industry. Transportation Research Part A: Policy and Practice, 110, 202-219.
23. Lockamy, A., & McCormack, K. (2004). The development of a supply chain management process maturity model using the concepts of business process orientation. Supply Chain Management: An International Journal, 9(4), 272-278.
24. Marin-Garcia, J. A., Alfalla-Luque, R., & Medina-López, C. (2013). Supply chain integration scales validation and benchmark values. Journal of Industrial Engineering and Management (JIEM), 6(2), 423-440.
25. Meydan, C. H., & Şeşen, H. (2011). Yapısal eşitlik modellemesi AMOS uygulamaları. Ankara: Detay Yayıncılık. Miran, B. (2021). R ile istatistik analiz. (Şehir Bilgisi Ekleyiniz): Bülent Miran.
26. Nunnally, J. C., & Bernstein, I. H. (1994). Psychometric theory (3rd ed.). New York: McGraw-Hill.
27. Omoush, M. (2025). The impact of supply chain integration via mediator—supply chain resilience—on improvement in the performance of manufacturing sectors. International Review of Management and Marketing, 15(2), 157-170.
28. Öngen, K. B. (2010). Doğrulayıcı faktör analizi ile bir uygulama (Yüksek Lisans Tezi). Uludağ Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Bursa.
29. Özdemir, A. (2023). Dijital dönüşümün örgütsel çevikliğe etkisi. (Dergi Adı veya Yayınevi Eksik).
30. Özkan, Ç. (2019). Rekabet avantajı açısından tedarik zinciri dayanıklılığı, tedarik zinciri bütünleşmesi ve yeşil pazarlama yönelimi ilişkileri üzerine bir araştırma (Yüksek Lisans Tezi). Marmara Üniversitesi, İstanbul.
31. Paixão, A. C., & Bernard Marlow, P. (2003). Fourth generation ports–a question of agility? International Journal of Physical Distribution & Logistics Management, 33(4), 355-376.
32. Papadas, K. K., Avlonitis, G. J., Carrigan, M., & Piha, L. (2019). The interplay of strategic and internal green marketing orientation on competitive advantage. Journal of Business Research, 104, 632–643.
33. Porter, M. E. (1985). Competitive advantage: Creating and sustaining superior performance. New York: Free Press.
34. Queiroz, M. M., Ivanov, D., Dolgui, A., & Wamba, S. F. (2020). Impacts of epidemic outbreaks on supply chains: Mapping a research agenda amid the COVID-19 pandemic through a structured literature review. Annals of Operations Research, 291, 1-38.
35. Sağnak, M. (2020). Sustainable supply chain management performance evaluation in the furniture sector. Uluslararası İktisadi ve İdari İncelemeler Dergisi, (26), 97-114. https://doi.org/10.18092/ulikidince.560283
36. Sambamurthy, V., Bharadwaj, A., & Grover, V. (2003). Shaping agility through digital options: Reconceptualizing the role of information technology in contemporary firms. MIS Quarterly, 27(2), 237-263.
37. Shaqiri, M., Iljazi, T., Kamberi, L., & Ramani-Halili, R. (2023). Differences between the correlation coefficients Pearson, Kendall and Spearman. Journal of Natural Sciences and Mathematics of UT, 8(15-16), 392-397.
38. Stevens, G. C. (1989). Integrating the supply chain. International Journal of Physical Distribution & Materials Management, 19(8), 3-8.
39. Şencan, H. (2005). Güvenilirlik ve geçerlilik. İstanbul: Hüner Şencan.
40. Teece, D. J. (2007). Explicating dynamic capabilities: The nature and microfoundations of (sustainable) enterprise performance. Strategic Management Journal, 28(13), 1319–1350.
41. Uygun, Ö., Erkan, E., & Demir, H. (2017). Bulanık bilişsel haritalar kullanılarak yeşil tedarik zinciri yönetimi için bir değerlendirme modeli. Academic Platform Journal of Engineering and Smart Systems, 5(1), 26-34. https://doi.org/10.21541/apjes.326841
42. Uysal, İ., & Kılıç, A. (2022). Normal dağılım ikilemi. Anadolu Journal of Educational Sciences International, 12(1), 220-248.
43. Winch, J. K. (2003). Supply chain management: Strategy, planning, and operation. International Journal of Quality & Reliability Management, 20(3), 398-400.
44. Yuen, T. M., & Baskaran, S. (2024). Optimizing sustainable business performance: The role of SME agility in digitalization. International Journal of Academic Research in Business and Social Sciences, 14(1). https://doi.org/10.6007/ijarbss/v14-i1/18431