Küçük çocuklarla çalışan öğretmenlerin, uzmanların, araştırmacıların, çocukları sevmesi ve onların haklarının farkında olup, haklarına saygı duyması gereklidir. Böylece yetişkin-çocuk arasında etkili iletişim kurulabilir ve çocukların gelişimleri desteklenebilir. Bu araştırmada, mezun olduklarında çoğunlukla küçük çocuklar ile çalışan çocuk gelişimi programı öğrencilerinin, çocuk sevme düzeylerinin, çocuk katılımı farkındalığı düzeylerini yordayıcı etkisi incelenmiştir. Araştırmanın çalışma grubu, Pamukkale Üniversitesi’ne bağlı üç meslek yüksekokulunun, çocuk gelişimi programında öğrenimine devam eden 271 birinci sınıf ve 244 ikinci sınıf olmak üzere 515 öğrenciden oluşmuştur. Çalışma grubundaki öğrencilerin neredeyse yarısı meslek liselerinin çocuk gelişimi bölümü mezunudur. Çalışmada, katılımcıların çocuk sevme düzeylerini ölçmek için Çocuk Sevme Ölçeği, çocuk katılımı farkındalık düzeylerini ölçmek için ise Çocuk Katılımı Farkındalık Ölçeği kullanılmıştır. Çocuk Katılımı Farkındalık Ölçeği, Katılımda Dekorasyon, Katılımda Çocuğun Görüşüne Saygı, Katılımda Zorlama, Katılımda Ayrım Gözetmeme ve Katılımda Fizyolojik İhtiyaçlar olmak üzere beş alt ölçekten oluşmaktadır. İlişkisel tarama modelinde gerçekleştirilen araştırmanın sonuçlarına göre çocuk sevme düzeyi, beş çocuk katılımı farkındalığı boyutundan üçünü (Çocuğun Görüşüne Saygı, Katılımda Ayrım Gözetmeme ve Katılımda Fizyolojik İhtiyaçlar) anlamlı biçimde yordamaktayken ikisini (Katılımda Dekarasyon ve Katılımda Zorlama) yordamamaktadır. Araştırma sonuçlarına göre çocuğu sevmenin, onun katılım hakkını da önemsemeyi beraberinde getirebileceği söylenebilir. Başka bir ifade ile çocuk sevgisi, çocukların katılım haklarını önemsemeyi sağlayabilen bir değişken olarak adlandırılabilir. Çalışma kapsamında, ayrıca çocukları sevmenin, demokratik ve başarılı bir eğitmen olmak için önemli bir koşul olduğu söylenebilir.