Öğretmenlerin Program Haritalama Düzeyleri Ölçeğinin Geliştirilmesi

Öz

Bu çalışmada öğretmenlerin program haritalama düzeylerini ölçmeye yönelik bir ölçek geliştirilmesi amaçlanmıştır. 301 öğretmen tesadüfi örnekleme yöntemi kullanılarak seçilmiştir. Öğretmenlerden toplanan verilerle geçerlik ve güvenirlik çalışmaları yapılmıştır. Ölçeğin Kaiser-Meyer-Olkin (KMO) değeri 0.903; Cronbach alpha (iç tutarlılık katsayısı) 0.879 olarak hesaplanmıştır. Ölçek maddeleri faktör yüklerinin .417 ve .829 arasında değiştiği görülmüştür. Faktör analizi sonucunda ölçek öğretim sürecinde değişiklik, öğretim sürecinde işlevsellik, öğretim sürecinde işbirliği olarak üç boyutlu olarak yapılandırılmıştır. Araştırmanın son aşamasında ise birinci sıralı doğrulayıcı faktör analizi uygulanarak Program Haritalama Düzeyleri Ölçeği (ÖPHDÖ) uyum indekslerinin araştırma örnekleminde makul (GFI=0.84, AGFI=0.80) ve iyi (SRMR=0.0636, NNFI=0.90, CFI=0.91) düzeyde uyum gösterdiği sonucuna varılmıştır. İkinci sıralı doğrulayıcı faktör analizi uygulandığında ise 2 değerinin 483,784, serbestlik derecesi 222 olarak elde edilmiştir. Bu veriler oranlandığında ise 2/sd (483,784/222) sonuç 2.179 elde edilerek mükemmel düzeyde uyum gösterdiği görülmüştür. Geçerlik ve güvenirliğe yönelik yapılan çalışmalardan ulaşılan bulgular ölçeğin geçerli ve güvenilir yapıda olduğuna işaret etmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Öğretim Programı
• Program Haritalama
• Ölçek Geliştirme
• Öğretmenler.

Etik Beyan

Araştırma etik ilkeler dikkate alınarak yürütülmüştür.

Teşekkür

Çalışma grubunda yer alan öğretmenlere katkılarından dolayı teşekkür ederiz.

Developing Teachers’ Curriculum Mapping Levels Scale

Öz

This study aims to develop a scale to measure teachers' curriculum mapping levels. A total of 301 teachers were selected using a random sampling method. Validity and reliability studies were conducted using the data collected from the teachers. The Kaiser-Meyer-Olkin (KMO) value of the scale was calculated as 0.903, and the Cronbach's alpha (internal consistency coefficient) was 0.879. The factor loadings of the scale items were found to range between 0.417 and 0.829. As a result of the factor analysis, the scale was structured into three dimensions: change in the teaching process, functionality in the teaching process, and collaboration in the teaching process. In the final stage of the research, a first-order confirmatory factor analysis was applied, and it was concluded that the Curriculum Mapping Levels Scale (PMLS) showed reasonable (GFI=0.84, AGFI=0.80) and good (SRMR=0.0636, NNFI=0.90, CFI=0.91) fit indices in the research sample. When a second-order confirmatory factor analysis was applied, the chi-square value was 483.784, with a degree of freedom of 222. When these data were ratioed, the chi-square/df (483.784/222) result was 2.179, indicating an excellent level of fit. The findings from the validity and reliability studies indicate that the scale is valid and reliable.

Anahtar Kelimeler

• Curriculum
• Curriculum Mapping
• Scale Development
• Teachers.

Kaynakça

1. Aksu, H. H. (2008). Öğretmenlerin yeni ilköğretim matematik programına ilişkin görüşleri. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 8(1), 1-10.
2. Archambault, S. G. & Masunaga, J. (2015). Curriculum mapping as a strategic planning tool. Journal of Library Administration, 55(6), 503-519.
3. Bayraktar, A., Güner, N., Debizli, Z. A. ve Sezer, R. (2016). Okul müdürlerinin türkiye’nin matematik programı hakkındaki görüşlerini belirlemeye yönelik ölçek geliştirme çalışması. International E-Journal Of Advances In Education, 2(5), 218-226. https://doi.org/10.18768/ijaedu.44804
4. Benevides-Pereira, A. M. T., Machado, P. G. B., Porto-Martins, P. C., Carrobles, J. A. & Oliveira Siqueira, J. (2017). Confirmatory factor analysis of the ısb-burnout syndrome inventory. Psychology, Community & Health, 6(1), 28. DOI:10.5964/pch.v6i1.165
5. Buchanan, H., Webb, K. K., Houk, A. H. & Tingelstad, C. (2015). Curriculum mapping in academic libraries. New Review of Academic Librarianship, 21(1), 94-111. https://doi.org/10.1080/13614533.2014.1001413
6. Büyüköztürk, Ş. (2002). Faktör analizi: temel kavramlar ve ölçek geliştirmede kullanımı. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 32, 470-483.
7. Doğan, S. (2012). Program haritalama sürecine ilişkin öğretmen görüşlerinin incelenmesi. [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Yıldız Teknik Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
8. Erkuş, A. (2016). Psikolojide ölçme ve ölçek geliştirme (3. Baskı). Pegem Akademi.

9. Hairon, S., Chua, C. S. K. & Neo, W. L. (2018). School-based curriculum development in Singapore: a case study of a primary school. Asia Pacific Journal of Education, 38(3), 1-15. DOI:10.1080/02188791.2018.1530192
10. Hale, J.A. (2008). A guide to curriculum mapping: planning, implementing and sustaining the process. Corwin Press.
11. Hankla, B., Sisan, B. & Tungkunanan, P. (2021). Determinants of thai primary school culture: a confirmatory factor analysis (cfa), Elementary Education Online, 20 (4), 5832-5843. DOI: 10.17051/ilkonline.2021.05.657
12. Harden, R. M. (2001). AMEE Guide No. 21: Curriculum mapping: a tool for transparent and authentic teaching and learning. Medical Teacher, 23(2), 123-137. DOI: 10.1080/01421590120036547
13. Hayton, J. C., Allen, D. G., & Scarpello, V. (2004). Factor retention decisions in exploratory factor analysis: A tutorial on parallel analysis. Organizational Research Methods, 7(2), 191-205. https://doi.org/10.1177/10944281042636
14. Keiny, S. (1993). School‐based Curriculum Development as a Process of Teachers’ Professional Development. Educational Action Research, 1(1), 65-93. https://doi.org/10.1080/0965079930010105
15. Kline, T. (2005). Psychological testing: A practical approach to design and evaluation (1.edition). Sage Publications.
16. Orbeyi, S. ve Güven, B. (2008). Yeni ilköğretim matematik dersi öğretim programının değerlendirme ögesine ilişkin öğretmen görüşleri. Eğitimde Kuram ve Uygulama Dergisi, 4(1), 133-147.
17. Ölçüm, D. (2021). Okul yöneticilerinin etik yaklaşımları ve kişilik özelliklerinin güç kaynaklı davranış değişikliklerini yordama gücünün incelenmesi. (Doktora tezi). Kocaeli Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
18. Udelhofen, S. (2005). Keys to curriculum mapping: strategies and tools to make it work. Corwin Press.
19. Ünal, F. ve Ünal, M. (2010). Türkiye’de ortaöğretim programlarının gelişimi. Sosyal Bilimler Araştırmaları Dergisi, 1, 110-125.
20. Wang, C.L. (2015). Mapping or tracing? Rethinking curriculum mapping in higher education. Studies in Higher Education, 9(40), 1150-1159. https://doi.org/10.1080/03075079.2014.899343
21. Vashe, A., Devi, V., Rao, R. ve Abraham, R.R. (2020). Curriculum mapping of dental physiology curriculum: The path towards outcome-based education. European Journal of Dental Education, 24(3), 518-525. https://doi.org/10.1111/eje.12531
22. Yong, A. G., & Pearce, S. (2013). A beginner’s guide to factor analysis: Focusing on exploratory factor analysis. Tutorials in Quantitative Methods For Psychology, 9(2), 79-94. Doi: 10.20982/tqmp.09.2.p079