Opinions of Secondary School Students on the Constructivist Learning Environment

Öz

In the constructivist approach, the learner has an important role in the instruction process. For this reason, the constructivist classroom environment is not a place where information is transmitted, but a place where the student's active participation is provided and problems are solved. The aim of this study is to examine their views on the constructivist learning environment of secondary school students. In this study, unlike the other studies, the relationships between the answers of the 6th, 7th and 8th grade secondary school students to the scale in Mathematics, Social Studies-History of Revolution- and English courses and the variables such as gender, grade level and grade point average were described. The study group of the study consists of 120 students studying in the 6th and 8th grades of a public secondary school in Aydın in the second semester of the 2014-2015 academic year. Descriptive survey model used in the study sample is a "simple random sampling method" was selected. Research data was gathered by “Constructivist Learning Environment Assessment Scale”. Data is analyzed through frequency, percentage, mean average, standard deviation, independent samples t-test and one-way ANOVA, regression analysis, Pearson correlation decoded data analysis and Tukey HSD test to determine the source of the differences in the groups were performed. As a result of the research, in accordance with the opinions of students, The regression coefficients significance tests only mathematics from constructivist learning environment predictor variables were significant predictors of success Considering the total score; a variable significantly positively correlated with the level of statistically significant overall achievement scores between the results of the Pearson correlation analysis conducted to determine the relationship have been identified.

Anahtar Kelimeler

• Constructivism,learning environment,students’ opinions

Ortaokul Öğrencilerinin Yapılandırmacı Öğrenme Ortamına İlişkin Görüşleri

Öz

Yapılandırmacılıkta öğrenci, öğretim süreçlerinin merkezindedir. Bu yüzden yapılandırmacı öğrenme ortamı, bilginin doğrudan iletildiği mekan olmanın haricinde çok bireylerin aktif katılımlarının gerçekleştirildiği, problem çözme süreçlerinin kullanıldığı bir ortamdır. Bu araştırmada, ortaokula devam eden öğrencilerin yapılandırmacı öğrenme ortamına dair görüşlerin incelenmesi amaçlanmaktadır. Bu araştırmada altı, yedi ve sekizinci sınıflarda öğrenim görmekte olan ortaokul öğrencilerinin Sosyal Bilgiler/İnkılap Tarihi, İngilizce ve Matematik derslerde “Yapılandırmacı Öğrenme Ortamlarını Değerlendirme Ölçeği”ne verdiği yanıtlar ile öğrencilerin sınıf seviyesi, not ortalaması ve cinsiyet gibi değişkenler arasındaki ilişki betimlenmiştir. Araştırmanın çalışma grubunu, 2014-2015 eğitim-öğretim yılının ikinci döneminde Aydın ilinde bulunda bir devlet ortaokulun 6, 7 ve 8. Sınıflarına kayıtlı 120 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırma, betimsel tarama modeline göre desenlenmiştir. Ayrıca çalışma grubu belirlenirken “basit seçkisiz örnekleme yöntemi” ile kullanılmıştır. Araştırmanın verileri, “Yapılandırmacı Öğrenme Ortamlarını Değerlendirme Ölçeği” ile toplanmıştır. Veriler, ilişkisiz örneklem t testi, tek yönlü varyans analizi, regresyon ve Pearson korelasyon analizi çözümlenmiştir. Sonuç olarak, regresyon katsayıları üzerine analizler incelendiğinde yordayıcı değişkenlerden yalnız matematik dersi için yapılandırmacı öğrenme ortamları toplam puanının başarı üzerinde anlamlı yordayıcı olduğu; değişkenler ile genel başarıları arasındaki ilişkiyi tespit etmek üzere yapılan Pearson korelasyon analizi sonucunda puanlar arasında istatistiksel açıdan pozitif yönde anlamlı bir ilişki belirlenmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Yapılandırmacılık,öğrenme ortamı,öğrenci görüşleri

Kaynakça

1. Açışlı, S. ve Turgut, Ü. (2010). The examination of the influence of the materials generated in compliance with 5E learning model on physics laboratory applications. Yayımlanmamış doktora tezi, Erzurum: Atatürk Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
2. Arkün, S., ve Aşkar, P. (2010). Yapılandırmacı öğrenme ortamlarını değerlendirme ölçeğinin geliştirilmesi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 39, 32-43.
3. Baş, G. (2012). İlköğretim öğrencilerinin yapılandırmacı öğrenme ortamına ilişkin algılarının farklı değişkenler açısından değerlendirilmesi. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, 1 (4), 203-215.
4. Bay, E., ve Karakaya, Ş. (2009). Öğretmen eğitiminde yapılandırmacı yaklaşıma dayalı uygulamaların etkililiğinin değerlendirilmesi. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 28 (28).
5. Brooks, J. and M. Brooks. (1993). The case for constructivist classrooms. Virginia: Association for Supervision and Curriculum Development.
6. Büyüköztürk, Ş. (2010). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı. Ankara: Pegem Akademi.
7. Cırık, İ. (2005). İlköğretim 5. sınıf sosyal bilgiler dersi “güzel yurdumuz Türkiye” ünitesi için sosyo-kültürel oluşturmacı ve geleneksel öğrenme ortamlarının öğrenenlerin akademik başarılarına, öğrenmenin kalıcılığına ve görüşlerine etkisi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, İstanbul: Yıldız Teknik Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
8. Çetin, O. ve Günay, Y. (2007). Fen öğretiminde yapılandırmacılık kuramının öğrencilerin başarılarına ve bilgiyi yapılandırmalarına olan etkisi. Eğitim ve Bilim, 32 (146), 24-38.

9. Demirel, Ö. (2014). Eğitimde program geliştirme: kuramdan uygulamaya (21. baskı). Ankara: PegemA Yayıncılık.
10. Ergin, İ., Kanlı, U. ve Tan, M. (2007). Fizik eğitiminde 5E modelinin öğrencilerin akademik başarısına etkisinin incelenmesi. Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 27 (2), 191-209.
11. Karasar, N. (2014). Bilimsel araştırma yöntemi ( 26. basım). Ankara: Nobel yayın dağıtım.
12. Özden, Y.(2003). Öğrenme ve öğretme. Ankara: PegemA Yayıncılık.
13. Saygın, Ö., Atılboz, N. G. ve Salman, S. (2006). Yapılandırmacı öğretim yaklaşımının biyoloji dersi konularını öğrenme başarısı üzerine etkisi: canlılığın temel birimi-hücre. Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 26 (1), 51-64.
14. Senemoğlu, N. (2013). Gelişim, öğrenme ve öğretim. Ankara: Yargı Yayınevi.
15. Tavşancıl, E. (2006). Tutumların ölçülmesi ve SPSS ile veri analizi. Ankara: Nobel Yayın.
16. Yapıcı, M. (2017). Yapılandırmacılık ve sınıf. http://www.universite-toplum.org/ adresinden 10.01.2017 tarihinde erişilmiştir.
17. Yeşilyurt, E. (2013). Öğretmen adaylarının öğrenim gördüğü ortamların yapılandırmacı öğrenme açısından değerlendirilmesi. Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 33 (1), 1-29.
18. Yeşilyurt, S., ve Gül, Ş. (2011). Yapılandırmacı öğrenme yaklaşımına dayalı hazırlanan çalışma yaprağının öğrenci başarısına etkisi (pilot uygulama). Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 24 (1), 247–261.