İŞ GÖRME BORCU DOĞURAN SÖZLEŞMELERDE TARAFLARDAN BİRİNİN ÖLÜMÜNÜN ASLİ EDİM YÜKÜMLÜLÜKLERİNİN İFASINA ETKİSİ

The main point in contract for work and services, mandate and employment is to perform the obligation personally in accordance with the contract. Because in these contracts, the contract is concluded by taking into consideration the personality, ability and skill of the party relying on it. In this sense, Art.486 of the TCO regulates the contract of work and services on the subject, it is stipulated that the contract of work an services concluded by taking into account the personal characteristics of the contractor, the contract will automatically terminate with the death of the contractor. In the provision of Art.513 of the TCO, it is stated that the death of agent or the principle will automatically terminate the contract. This situation is also parallel in contract of employment. TCO Art.440 regulates that in the event of employee’s death, the contract of employment will automatically terminate. After the mentioned regulation, TCO Art. 440/f.2 regulates that the employment contracts established by taking into account the personal characteristics of the employer will automatically terminate with the death of the employer. In our study, detailed explanations will be made about how the death of one of the parties in work and services,, mandate and employment contracts will effect the primary obligations. In this sense, the effect of death on the primary obligations arising from the contract will be addressed according to the conclusion of the contract taking into account the personal characteristics of the parties.

İş görme borcu doğuran sözleşmelerde asıl olan, borçlanılan edimin sözleşmeye uygun olarak şahsen ifa edilmesidir. Zira bu sözleşmelerde, tarafın kişiliği, yetenek ve becerisi göz önünde bulundurularak ve ona güvenilerek sözleşme akdedilmektedir. Bu bağlamda konuya ilişkin eser sözleşmesini düzenleyen TBK m.486 hükmünde, yüklenicinin kişisel özellikleri dikkate alınarak akdedilen eser sözleşmesinde, yüklenicinin ölümü ile sözleşmenin kendiliğinden sona ereceği hükme bağlanmaktadır. Konuya ilişkin TBK m.513 hükmünde de, vekilin veya vekâlet verenin ölümünün kural olarak vekâlet sözleşmesini kendiliğinden sona erdireceği kaleme alınmaktadır. Hizmet sözleşmesinde de durum farklı değildir. TBK m.440 açık bir şekilde işçinin ölümü halinde hizmet sözleşmesinin kendiliğinden sona ereceğini düzenlemektedir. Söz konusu düzenlemenin hemen sonrasında da TBK m.441/f.2 işverenin kişilik özellikleri dikkate alınarak kurulan hizmet sözleşmelerinin de işverenin ölümü ile kendiliğinden sona ereceğini düzenlemektedir. Çalışmamızda, eser, vekâlet ve hizmet sözleşmelerinde taraflardan birinin ölümünün sözleşmeden doğan asli borçlara nasıl bir etkisi olduğuna ilişkin ayrıntılı açıklamalar yapılacaktır. Bu bağlamda, sözleşmenin tarafların kişisel özelliklerinin dikkate alınarak akdedilmesine göre, ölümün sözleşmeden doğan asli borçlara etkisi incelenecektir.