Sınıf Öğretmenlerinin Türkçe Dersinde Kullandıkları Yöntem Ve Tekniklerin Aktif Eğitim Anlayışı Bakımından Değerlendirilmesi

Cilt: 1 Sayı: 1 18 Aralık 2014
PDF İndir
EN TR

Sınıf Öğretmenlerinin Türkçe Dersinde Kullandıkları Yöntem Ve Tekniklerin Aktif Eğitim Anlayışı Bakımından Değerlendirilmesi

Öz

Türkçe dersinin temel amaçlarından biri öğrenenleri her açıdan donanımlı hale getirmektir. Bu amaç gerçekleştirilmeye çalışılırken Türkçe dersinde yöntem ve teknik seçimi öğrencilerin seviyelerine hitap edebilmek amacıyla çeşitlendirilmelidir. Bu araştırmanın amacı, ilkokul kademesinde Türkçe dersi öğretiminde yöntem ve teknik kullanımına ilişkin sınıf öğretmenlerinin görüşlerini belirlemektir. Araştırmanın çalışma grubunu, 2013-2014 eğitim-öğretim yılında, Malatya ili merkez ilçesi belediye sınırlarındaki ilkokullarda görev yapan seçkisiz biçimde ulaşılabilen 140 sınıf öğretmeni oluşturmaktadır. Tarama yönteminin kullanıldığı araştırmada, veri toplama aracı olarak araştırmacılar tarafından geliştirilen 36 maddelik anket kullanılmıştır.Araştırmadan elde edilen sonuçlara göre, soru-cevap, sesli okuma, metin tamamlama, metinlerle ilişkilendirme,dikte çalışması, sessiz okuma, katılımlı konuşma, işbirliğine dayalı öğretim, tartışma, beyin fırtınası, gösterip yaptırma,problem çözme, rol yapma, grup olarak yazma, drama, not alma, örnek olay, gözlem, özet çıkarma, eleştirel konuşma,eğitsel oyun ve güdümlü konuşma yöntemleri öğretmenlerce genellikle kullanılmakta; proje, düz anlatım ve ezberleme yöntemleri öğretmenlerce ara sıra kullanılmakta ve gezi yöntemi ise çok az kullanılmaktadır. Öğretmenlerin Türkçe dersi öğretiminde hem öğretmen merkezli yöntem ve teknikleri, hem de aktif öğrenme tekniklerini kullandıkları söylenebilir.

Anahtar Kelimeler

Türkçe Dersi, Sınıf Öğretmeni, Yöntem ve Teknik, Aktif Öğrenme

Kaynakça

  1. Açıkgöz, K.Ü. (2002). Aktif öğrenme. İzmir: Eğitim Dünyası Yayınları.
  2. Akçadağ, T. (2010). Öğretmenlerin ilköğretim programındaki yöntem teknik ölçme ve değerlendirme konularına ilişkin eğitim ihtiyaçları. Türk Dünyası Sosyal Bilimler Dergisi.53, 29-50.
  3. Arıcı, A.F. (2006). Türkçe öğretiminde kullanılan strateji-yöntem ve teknikler. Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi. 7(1), 300-30
  4. Arslan, A. (2009). Yapılandırmacı Öğrenme Yaklaşımı ve Türkçe Öğretimi. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler
  5. Enstitüsü Dergisi, 13 (1), 143-154. Calp, M. (2005). Özel öğretim alanı olarak Türkçe öğretimi (2. baskı). Konya: Eğitim Kitabevi.
  6. Demirel, Ö. (2000). Türkçe öğretimi. Ankara: Pegem Yayıncılık.
  7. Dilidüzgün, Ş. (2010). İlköğretim Türkçe Derslerinde Aktif Öğrenme Bağlamında Yaratıcı Metin Çalışmaları. Hasan
  8. Ali Yücel Eğitim Fakültesi Dergisi, 7(2). 29.12.2013 tarihinde http://journals.istanbul.edu.tr/tr/index.php/hayef/article/view/6874 adresinden erişilmiştir.
  9. Göçer, A. (2010). Türkçe Öğretiminde Yazma Eğitimi. The Journal of International Social Research, 3 (12), 178-194.
  10. Kalem, S. ve Fer, S. (2003). Aktif Öğrenme Modeliyle Oluşturulan Öğrenme Ortamının Öğrenme, Öğretme ve İletişim

Kaynak Göster

APA
Demir, O., & Ersöz, Y. (2014). Sınıf Öğretmenlerinin Türkçe Dersinde Kullandıkları Yöntem Ve Tekniklerin Aktif Eğitim Anlayışı Bakımından Değerlendirilmesi. İnönü Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 1(1), 1-11. https://izlik.org/JA69BC89DE