Sınıf Öğretmenlerinin Türkçe Dersinde Kullandıkları Yöntem Ve Tekniklerin Aktif Eğitim Anlayışı Bakımından Değerlendirilmesi
Öz
Anahtar Kelimeler
Türkçe Dersi, Sınıf Öğretmeni, Yöntem ve Teknik, Aktif Öğrenme
Kaynakça
- Açıkgöz, K.Ü. (2002). Aktif öğrenme. İzmir: Eğitim Dünyası Yayınları.
- Akçadağ, T. (2010). Öğretmenlerin ilköğretim programındaki yöntem teknik ölçme ve değerlendirme konularına ilişkin eğitim ihtiyaçları. Türk Dünyası Sosyal Bilimler Dergisi.53, 29-50.
- Arıcı, A.F. (2006). Türkçe öğretiminde kullanılan strateji-yöntem ve teknikler. Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi. 7(1), 300-30
- Arslan, A. (2009). Yapılandırmacı Öğrenme Yaklaşımı ve Türkçe Öğretimi. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler
- Enstitüsü Dergisi, 13 (1), 143-154. Calp, M. (2005). Özel öğretim alanı olarak Türkçe öğretimi (2. baskı). Konya: Eğitim Kitabevi.
- Demirel, Ö. (2000). Türkçe öğretimi. Ankara: Pegem Yayıncılık.
- Dilidüzgün, Ş. (2010). İlköğretim Türkçe Derslerinde Aktif Öğrenme Bağlamında Yaratıcı Metin Çalışmaları. Hasan
- Ali Yücel Eğitim Fakültesi Dergisi, 7(2). 29.12.2013 tarihinde http://journals.istanbul.edu.tr/tr/index.php/hayef/article/view/6874 adresinden erişilmiştir.
- Göçer, A. (2010). Türkçe Öğretiminde Yazma Eğitimi. The Journal of International Social Research, 3 (12), 178-194.
- Kalem, S. ve Fer, S. (2003). Aktif Öğrenme Modeliyle Oluşturulan Öğrenme Ortamının Öğrenme, Öğretme ve İletişim