Araştırma Makalesi

Ali el-Kârî’nin Rafizî Safavîlere İlişkin Osmanlı Merkez Ulemasına Reddiyesi

Cilt: 4 Sayı: 1 30 Haziran 2020
PDF İndir
TR EN

Ali el-Kârî’nin Rafizî Safavîlere İlişkin Osmanlı Merkez Ulemasına Reddiyesi

Öz

XVI. yüzyılın önemli düşünürlerinden Ebü’l-Hasen Nûruddin Ali b. Sultan Muhammed el-Kârî el-Herevî (ö. 1014/1605), Osmanlı ve Safavî devletlerinin mücadelelerinin yoğun olduğu bir dönemde yaşamış bir düşünürdür. Safavî siyasetinin neticesinde Osmanlı topraklarına iltica etmiş Hanefî ulemadan olmakla birlikte, Osmanlı merkez ulemasının çizmiş olduğu siyasal mezhep düsturlarının dışına çıkmıştı. Şiilerin tekfir edilmesi, öldürülmesi gibi fetvaları incelemiş ve fetvalardaki gerekçelerin İslam ahkâmı ile bağdaşmadığını, fetvaların İslam hukukuna uygun olmadığını belirtmiştir. O, söz konusu görüşlerini hem tertip ettiği ilim meclislerinde hem de eserlerinde ele almıştır. Bu çalışmanın amacı, Ali el-Kârî’nin zikredilen görüşlerini açıkladığı iki eserini incelemektir. Bunların ilki Şemmu’l-Avârız fî Zemmi’r-Revâfız adlı eseridir. Diğeri ise bu eserin özeti mahiyetindeki Sülâletü’r-Risâle adlı yazma eserdir. Bu çalışmada Ali el-Kârî’nin bu eseri yazma sebebi ve bu iki eserin benzer ve farklı yönleri üzerinde durulacak ve içerik analizi yapılacaktır. Çalışmanın bir diğer amacı, Osmanlı ulemasının Şiî Safavî devleti ile mücadele için öne sürdüğü gerekçelerin yaygın olmasına rağmen tüm Sünni Hanefi ulema tarafından kabul edilmediğini göstermektedir.

Anahtar Kelimeler

Ali el-Karî,Osmanlı Uleması,Safavî,Rafızî,Yazma Eser

Kaynakça

  1. Arıkan, Adem, “Osmanlı Kadısı/Müderrisi Maruf b. Ahmed’in İmâmiye Şîasına Eleştirileri”, Marife, yıl 8, Sayı: 3, (Kış 2008): 331-348.
  2. Can, Ali. “Aliyyü’l-Kârî’nin Envâru’l-Kur’ân ve Esrâru’l-Furkân Adlı Tefsirinde Besmele Yorumu”, Dicle Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, C. 14, Sayı: 2, (2012): 37-66.
  3. Ertürk, Mustafa. “Haber-i Vâhid”, DİA, C. 14, (1996): 349-352.
  4. Karataş, Ahmet. Aliyyul-Kārinin el-Mulemma’ Şerhu’n-Na’ti’l-Murassa’ Adlı Arapça Risalesinin Tercüme ve Şerhi. Tasavvuf İlmi ve Akademik Araştırma Dergisi, Sayı: 37, (2016): 147-197.
  5. el-Kârî, 004978 NUROSMANİYE, Arapça, Sülâletü’r-Risâle fi Zemmi’r-Revâfıd min Ehli’d-Dalâle. / Ebü’l-Hasan Nureddin Ali b. Sultan Muhammed Ali el-Kari. -- [y.y.] : Yazma, [t.y.] 1 c. (188-189 vr.)
  6. el-Kârî, Ali b. Sultan, Şemmu’l-Avârız fî Zemmi’r-Revâfız, Kahire: Merkezu Furkan li-Dirasat İslamiyye, 1425/2004.
  7. el-Karî, Ali b. Sultan, Selâletü’r-Risâle fî Zemmir-Revâfız min Ehli’d-Delâle, Amman: Daru Ammar, 1410/1990.
  8. el-Karî, Ali b. Sultan, Hâmişi Nesîmu’r-Riyâz fî Şerhi’ş-Şifâu’l-Kâdî Iyâz ve bi-Hâmişihî Şerhu’ş-Şifâ, Beyrut: Darulkutubul Arabi, 1327.
  9. Kohlberg, Etan. “İmâmiyye Şiası Geleneğinde “Râfizî” Terimi”, Kelam Araştırmaları, 2: 2 (2004): 117-124.
  10. Onat, Hasan, “Hattabiyye”, DİA, C. 16, XVI, İstanbul (1997): 492-493.

Kaynak Göster

APA
Güneş, H. H. (2020). Ali el-Kârî’nin Rafizî Safavîlere İlişkin Osmanlı Merkez Ulemasına Reddiyesi. İran Çalışmaları Dergisi, 4(1), 13-38. https://doi.org/10.33201/iranian.715580