Kent Mekânında Çalışma Yaşamı: İş-Yaşam Dengesi ve İşe Bağlı Duygusal Tükenmişlik Üzerine Bir Araştırma

Hanieh Arastouei; Şerafettin Sevgili; Hazal Koray Alay

doi:10.15869/itobiad.1878778

EN TR

Öz

Working Life in Urban Space: A Study on Work–Life Balance and Job-Related Emotional Exhaustion

Öz

This study examines the levels of work–life balance and job-related emotional exhaustion among individuals working in urban space. The primary aim of the research is to determine whether work–life balance and job-related emotional exhaustion differ according to urban life-related variables such as length of residence, sense of belonging to the city, perceived safety in the city, commuting time, noise level, and crowding. In addition, the study investigates the predictive role of job-related emotional exhaustion on work–life balance. Based on a quantitative research design, the sample of the study consists of 301 participants. Data were collected through an online survey using the “Work–Life Balance Scale” and the “Job-Related Emotional Exhaustion Scale.” Descriptive statistics, difference tests, and regression analyses were employed in the data analysis process. The findings indicate that commuting time and length of residence in the city do not create significant differences in work–life balance and job-related emotional exhaustion scores. In contrast, significant differences were found in terms of noise level, perceived crowding, perceived safety in the city, and sense of belonging to the city. The regression analysis results show that job-related emotional exhaustion significantly and negatively predicts overall work–life balance as well as the personal life, work life, and improvement subdimensions of the scale. This effect appears most prominently in the personal life dimension. Overall, the study reveals that spatial and perceptual variables related to urban life are associated with employees’ experiences of work–life balance and burnout, while job-related emotional exhaustion is a strong predictor of work–life balance.

Anahtar Kelimeler

Work–Life Balance, Emotional Exhaustion, Urban Space, Working Life

Kent Mekânında Çalışma Yaşamı: İş-Yaşam Dengesi ve İşe Bağlı Duygusal Tükenmişlik Üzerine Bir Araştırma

Öz

Bu çalışmada, kent mekânında çalışan bireylerin iş-yaşam dengesi ve işe bağlı duygusal tükenmişlik düzeyleri incelenmektedir. Araştırmanın temel amacı, iş-yaşam dengesi ve işe bağlı duygusal tükenmişliğin ikamet süresi, kente aidiyet, kentte güvende hissetme, ulaşım süresi, gürültü ve kalabalık düzeyi gibi kent yaşamına ilişkin değişkenlere göre farklılaşıp farklılaşmadığını belirlemektir. Bunun yanında, işe bağlı duygusal tükenmişliğin iş-yaşam dengesi üzerindeki yordayıcı rolü de araştırma kapsamında ele alınmıştır. Nicel araştırma desenine dayanan çalışmanın örneklemini 301 katılımcı oluşturmaktadır. Veriler, çevrim içi anket aracılığıyla “İş-Yaşam Dengesi Ölçeği” ve “İşe Bağlı Duygusal Tükenmişlik Ölçeği” kullanılarak toplanmıştır. Analiz sürecinde betimsel istatistikler, fark testleri ve regresyon analizleri uygulanmıştır. Bulgular, ulaşım süresi ve kentte ikamet süresinin iş-yaşam dengesi ve işe bağlı duygusal tükenmişlik puanları açısından anlamlı bir farklılık oluşturmadığını göstermektedir. Buna karşılık gürültü düzeyi, kalabalık algısı, kentte güvende hissetme ve kente aidiyet değişkenleri açısından anlamlı farklılıklar saptanmıştır. Regresyon analizi sonuçları, işe bağlı duygusal tükenmişliğin genel iş-yaşam dengesini ve ölçeğin kişisel hayat, iş hayatı ve iyileştirme alt boyutlarını negatif yönde anlamlı biçimde yordadığını göstermektedir. Bu etkinin en belirgin biçimde kişisel hayat boyutunda ortaya çıktığı görülmektedir. Sonuç olarak araştırma, kent yaşamına ilişkin mekânsal ve algısal değişkenlerin çalışanların iş-yaşam dengesi ve tükenmişlik deneyimleriyle ilişkili olduğunu, işe bağlı duygusal tükenmişliğin ise iş-yaşam dengesinin güçlü bir yordayıcısı olduğunu ortaya koymaktadır.

Anahtar Kelimeler

İş-Yaşam Dengesi, İşe Bağlı Duygusal Tükenmişlik, Kent Mekânı, Çalışma Yaşamı

Kaynakça

Allen, T. D., Herst, D. E. L., Bruck, C. S., & Sutton, M. (2000). Consequences associated with work-to-family conflict: A review and agenda for future research. Journal of Occupational Health Psychology, 5(2), 278–308. https://doi.org/10.1037/1076-8998.5.2.278
Atalay, E., Yener Aydın, B., Gündoğmuş, E., & Yıldız, F. Z. (2023). Tükenmişliğin işten ayrılma niyetine etkisinde iş yaşam dengesinin aracı rolü: İstanbul Büyükşehir Belediye çalışanları örneği. Tarsus Üniversitesi Uygulamalı Bilimler Fakültesi Dergisi, 3(2), 134–148. https://izlik.org/JA27WD49EH
Bakır, N., & Özcan, A. (2025). Sağlık çalışanlarının iş yaşam dengesi, sessiz istifa ve tükenmişlik düzeylerinin araştırılması. Atlas Journal of Medicine, 5(12), 1–11. https://doi.org/10.54270/atljm.2025.79
Batur, M. S., & Saylık, A. (2022). İş yaşam dengesinin yordayıcısı olarak tükenmişlik: Halk eğitimi merkezi müdürleri üzerine bir çalışma. Trakya Eğitim Dergisi, 12(1), 381–395. https://doi.org/10.24315/tred.908127
Bayarçelik, E. B., & Hıdır, A. (2020). Kuşaklara göre iş tatmini, tükenmişlik ve iş yaşam dengesi. International Journal of Management and Administration, 4(7), 54–70. https://doi.org/10.29064/ijma.665688
Bingöl, İ. (2025). Sanayi devriminden dijital çağa: Modernleşme sürecinde toplumsal dönüşüm. Kronotop İletişim Dergisi, 2(2), 395–426. https://izlik.org/JA37PU44JP
Birkan, R. (2020). Öğretmenlerin tükenmişlik düzeylerinin iş yaşam dengeleri üzerine etkisi (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). İstanbul Sabahattin Zaim Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.
Bradley, H. B. (1969). Community-based treatment for young adult offenders. Crime & Delinquency, 15(3), 359–370. https://doi.org/10.1177/001112876901500307
Brown, C. G. (2012). A systematic review of the relationship between self-efficacy and burnout in teachers. Educational and Child Psychology, 29(4), 47–63. https://doi.org/10.53841/bpsecp.2012.29.4.47
Buğra, A. (2007). Poverty and citizenship: An overview of the social-policy environment in Republican Turkey. International Journal of Middle East Studies, 39(1), 33–52. https://doi.org/10.1017/S0020743807212528

Burke, R. J., & Richardsen, A. M. (2000). Psychological burnout in organizations: Research and intervention. In R. T. Golembiewski (Ed.), Handbook of organizational behavior (2nd ed., pp. 327–368). CRC Press. https://doi.org/10.4324/9781482290011
Clark, S. C. (2000). Work/family border theory: A new theory of work/family balance. Human Relations, 53(6), 747–770. https://doi.org/10.1177/0018726700536001
Cooper, C. L., Dewe, P. J., & O’Driscoll, M. P. (2001). Organizational stress: A review and critique of theory, research, and applications. Sage. https://doi.org/10.4135/9781452231235
Çetinkaya, Ö., & İstanbullu Dinçer, F. F. (2021). Profesyonel turist rehberlerinin iş yaşam dengelerinin tükenmişlik ve yaşam doyumuna olan etkisi. Seyahat ve Otel İşletmeciliği Dergisi, 18(1), 185–205. https://doi.org/10.24010/soid.838062
Dalman, Ö. (2023). İş stresi ve tükenmişliğin iş yaşam dengesine etkisi üzerine bir araştırma (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Marmara Üniversitesi.
Delecta, P. (2011). Work life balance. International Journal of Current Research, 3(4), 186–189. https://www.journalcra.com/sites/default/files/issue-pdf/579.pdf
Ekici, Y. E., & Zengin Çelik, H. (2022). Yaşam kalitesi yaklaşımlarının çevre, kent ve planlama ekseninde değerlendirilmesi. Eksen Dokuz Eylül Üniversitesi Mimarlık Fakültesi Dergisi, 3(2), 19–37. https://doi.org/10.58317/eksen.1117389
Evans, G. W., & Wener, R. E. (2006). Rail commuting duration and passenger stress. Health Psychology, 25(3), 408–412. https://doi.org/10.1037/0278-6133.25.3.408
Fisher, G. G., Bulger, C. A., & Smith, C. S. (2009). Beyond work and family: A measure of work/nonwork interference and enhancement. Journal of Occupational Health Psychology, 14(4), 441–456. https://doi.org/10.1037/a0016737
Fleetwood, S. (2007). Why work–life balance now? The International Journal of Human Resource Management, 18(3), 387–400. https://doi.org/10.1080/09585190601167441
Freudenberger, H. J. (1975). The staff burn-out syndrome in alternative institutions. Psychotherapy: Theory, Research & Practice, 12(1), 73–82. https://doi.org/10.1037/h0086411
Freudenberger, H. J. (1986). The issues of staff burnout in therapeutic communities. Journal of Psychoactive Drugs, 18(3), 247–251. https://doi.org/10.1080/02791072.1986.10472354
Frone, M. R. (2003). Work-family balance. In J. C. Quick & L. E. Tetrick (Eds.), Handbook of occupational health psychology (pp. 143–162). American Psychological Association. https://doi.org/10.1037/10474-007
George, D., & Mallery, P. (2003). SPSS for Windows step by step: A simple guide and reference (11.0 update). Allyn & Bacon.
Greenblatt, E. (2002). Work/life balance: Wisdom or whining? Organizational Dynamics, 31(2), 177–193. https://doi.org/10.1016/S0090-2616(02)00100-6
Greenhaus, J. H., & Powell, G. N. (2006). When work and family are allies: A theory of work-family enrichment. Academy of Management Review, 31(1), 72–92. https://doi.org/10.5465/amr.2006.19379625
Greenhaus, J. H., Collins, K. M., & Shaw, J. D. (2003). The relation between work-family balance and quality of life. Journal of Vocational Behavior, 63(3), 510–531. https://doi.org/10.1016/S0001-8791(02)00042-8
Gribben, L., & Semple, C. J. (2021). Factors contributing to burnout and work-life balance in adult oncology nursing: An integrative review. European Journal of Oncology Nursing, 50, 101887. https://doi.org/10.1016/j.ejon.2020.101887
Guest, D. E. (2002). Perspectives on the study of work-life balance. Social Science Information, 41(2), 255–279. https://doi.org/10.1177/0539018402041002005
Günay, A. (2021). İşe bağlı duygusal tükenmişlik: Bir ölçek uyarlama çalışması. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 30(1), 142–149. https://doi.org/10.35379/cusosbil.828921
Hobfoll, S. E. (1989). Conservation of resources: A new attempt at conceptualizing stress. American Psychologist, 44(3), 513–524. https://doi.org/10.1037/0003-066X.44.3.513
Hobfoll, S. E., Halbesleben, J., Neveu, J.-P., & Westman, M. (2018). Conservation of resources in the organizational context: The reality of resources and their consequences. Annual Review of Organizational Psychology and Organizational Behavior, 5, 103–128. https://doi.org/10.1146/annurev-orgpsych-032117-104640
Houston, D. M. (2005). Work-life balance in the 21st century. In D. M. Houston (Ed.), Work-life balance in the 21st century (pp. 1–16). Palgrave Macmillan. https://doi.org/10.1057/9780230373594_1
Irfan, M., Khalid, R. A., Kaka Khel, S. S. U. H., Maqsoom, A., & Sherani, I. K. (2023). Impact of work–life balance with the role of organizational support and job burnout on project performance. Engineering, Construction and Architectural Management, 30(1), 154–171. https://doi.org/10.1108/ECAM-04-2021-0316
Işık, O., & Pınarcıoğlu, M. M. (2001). Nöbetleşe yoksulluk: Sultanbeyli örneği. İletişim Yayınları.
Kahn, R. L., Wolfe, D. M., Quinn, R., Snoek, J. D., & Rosenthal, R. A. (1964). Organizational stress. Wiley.
Kanter, R. M. (1989). Work and family in the United States: A critical review and agenda for research and policy. Family Business Review, 2(1), 77–114. https://doi.org/10.1111/j.1741-6248.1989.00077.x
Kanwar, Y. P. S., Singh, A. K., & Kodwani, A. D. (2009). Work–life balance and burnout as predictors of job satisfaction in the IT–ITES industry. Vision: The Journal of Business Perspective, 13(2), 1–12. https://doi.org/10.1177/097226290901300201
Karaca Sivrikaya, S., & Erişen, M. (2019). Sağlık çalışanlarının tükenmişlik ve işe bağlı gerginlik düzeylerinin incelenmesi. Journal of Anatolia Nursing and Health Sciences, 22(2), 121–129. https://izlik.org/JA23LB82BX
Keeton, K., Fenner, D. E., Johnson, T. R. B., & Hayward, R. A. (2007). Predictors of physician career satisfaction, work–life balance, and burnout. Obstetrics & Gynecology, 109(4), 949–955. https://doi.org/10.1097/01.AOG.0000258299.45979.37
Kelliher, C., Richardson, J., & Boiarintseva, G. (2019). All of work? All of life? Reconceptualising work-life balance for the 21st century. Human Resource Management Journal, 29(1), 97–112. https://doi.org/10.1111/1748-8583.12215
Kirchmeyer, C. (2000). Work-life initiatives: Greed or benevolence regarding workers’ time? Trends in Organizational Behavior, 7, 79–94.
Kossek, E. E., & Ozeki, C. (1998). Work-family conflict, policies, and the job-life satisfaction relationship: A review and directions for organizational behavior-human resources research. Journal of Applied Psychology, 83(2), 139–149. https://doi.org/10.1037/0021-9010.83.2.139
Kuzulu, E., Kurtuldu, S., & Vural Özkan, G. (2013). İş yaşam dengesi ile yaşam doyumu ilişkisi üzerine bir araştırma. Sakarya Üniversitesi İktisat Dergisi, 2(1), 88–127.
Küçükdeveci, C., & Şantaş, G. (2024). Tükenmişlik ve iş yaşam dengesi: Engelli bakım merkezleri ve huzurevlerinde çalışan bakım personeline ilişkin bir araştırma. Journal of Selçuk University Social Sciences Vocational School, 27(1), 203–224. https://doi.org/10.29249/selcuksbmyd.1418841
Lee, R. T., & Ashforth, B. E. (1996). A meta-analytic examination of the correlates of the three dimensions of job burnout. Journal of Applied Psychology, 81(2), 123–133. https://doi.org/10.1037/0021-9010.81.2.123
Mahendran, A. V., Panatik, S. A., Rajab, A., & Nordin, N. (2019). The influence of work–life balance on burnout among nurses. Indian Journal of Public Health Research & Development, 10(11), 3338–3343. https://doi.org/10.5958/0976-5506.2019.04097.X
Marks, S. R. (1977). Multiple roles and strain: Some notes on human energy, time and commitment. American Sociological Review, 42, 921–936. https://doi.org/10.2307/2094577
Marks, S. R., & MacDermid, S. M. (1996). Multiple roles and the self: A theory of role balance. Journal of Marriage and the Family, 58, 417–432. https://doi.org/10.2307/353506
Maslach, C. (1978). The client role in staff burn-out. Journal of Social Issues, 34(4), 111–124. https://doi.org/10.1111/j.1540-4560.1978.tb00778.x
Maslach, C., & Jackson, S. E. (1981). The measurement of experienced burnout. Journal of Organizational Behavior, 2(2), 99–113. https://doi.org/10.1002/job.4030020205
Maslach, C., & Jackson, S. E. (1984). Burnout in organizational settings. In S. Oskamp (Ed.), Applied social psychology annual (Vol. 5, pp. 133–153). Sage.
Maslach, C., Schaufeli, W. B., & Leiter, M. P. (2001). Job burnout. Annual Review of Psychology, 52(1), 397–422. https://doi.org/10.1146/annurev.psych.52.1.397
Massey, D. (1995). Spatial divisions of labour: Social structures and the geography of production (2nd ed.). Macmillan.
Nathaya, A. D., Hidayat, N., & Dalimunthe, S. (2022). The effect of emotional intelligence with work-life balance and burnout on job satisfaction. Journal of Business and Behavioural Entrepreneurship, 6(1), 21–35. https://doi.org/10.21009/JOBBE.006.1.04
Neal, M. T., & Lyons, M. K. (2020). Burnout and work-life balance in neurosurgery: Current state and opportunities. Surgical Neurology International, 11, 456. https://doi.org/10.25259/SNI_736_2020
Ofluoğlu, G., & Balcı, A. İ. (2016). Küreselleşme, bilgi toplumu ve çalışan yoksullar. Hak İş Uluslararası Emek ve Toplum Dergisi, 5(11), 56–75. https://izlik.org/JA84ZX67TJ
Ören, K., & Yüksel, H. (2012). Geçmişten günümüze çalışma hayatı. Hak İş Uluslararası Emek ve Toplum Dergisi, 1(1). https://izlik.org/JA64CY78EY
Özgül, B. (2023). Öz yeterlilik ile tükenmişlik ilişkisinde iş-yaşam dengesinin aracılık rolü üzerine bir araştırma. Akademik Hassasiyetler, 10(22), 460–488. https://doi.org/10.58884/akademik-hassasiyetler.1278709
Öztırak, M. (2023). Sivil havacılıkta kabin memurlarının iş yaşam dengelerinin mesleki tükenmişlikleri üzerindeki etkisine yönelik bir araştırma. Karadeniz Journal of Economic Research, 4(1), 25–43. https://izlik.org/JA74LE84XE
Özutku, H. (2019). Tükenmişliğin iş yaşam dengesi ve çalışan sağlığı üzerindeki etkisi: Banka çalışanları üzerine bir araştırma. Pamukkale University Journal of Social Sciences Institute, 36, 165–182. https://doi.org/10.30794/pausbed.447925
Parlak, N. K. (2016). İş-yaşam dengesi açısından esnek çalışmanın analizi. Kırklareli Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 5(2), 109–137. https://izlik.org/JA29ST34AP
Sassen, S. (1991). The global city: New York, London, Tokyo. Princeton University Press.
Schaible, L. M., & Gecas, V. (2010). The impact of emotional labor and value dissonance on burnout among police officers. Police Quarterly, 13(3), 316–341. https://doi.org/10.1177/1098611110373997
Schulz, R., Greenley, J. R., & Brown, R. (1995). Organization, management, and client effects on staff burnout. Journal of Health and Social Behavior, 36(4), 333–345. https://doi.org/10.2307/2137323
Schwartz, S. P., Adair, K. C., Bae, J., Rehder, K. J., Shanafelt, T. D., Profit, J., & Sexton, J. B. (2019). Work-life balance behaviours cluster in work settings and relate to burnout and safety culture: A cross-sectional survey analysis. BMJ Quality & Safety, 28(2), 142–150. https://doi.org/10.1136/bmjqs-2018-007933
Scott, A. J. (1988). Metropolis: From the division of labor to urban form. University of California Press.
Shanafelt, T. D., Boone, S., Tan, L., Dyrbye, L. N., Sotile, W., Satele, D., West, C. P., Sloan, J., & Oreskovich, M. R. (2012). Burnout and satisfaction with work-life balance among US physicians relative to the general US population. Archives of Internal Medicine, 172(18), 1377–1385. https://doi.org/10.1001/archinternmed.2012.3199
Shanafelt, T. D., Hasan, O., Dyrbye, L. N., Sinsky, C., Satele, D., Sloan, J., & West, C. P. (2015). Changes in burnout and satisfaction with work-life balance in physicians and the general US working population between 2011 and 2014. Mayo Clinic Proceedings, 90(12), 1600–1613. https://doi.org/10.1016/j.mayocp.2015.08.023
Sieber, S. D. (1974). Toward a theory of role accumulation. American Sociological Review, 39, 567–578. https://doi.org/10.2307/2094422
Simmel, G. (1950). The metropolis and mental life. In K. H. Wolff (Ed. & Trans.), The sociology of Georg Simmel (pp. 409–424). Free Press.
Sirgy, M. J., & Lee, D. J. (2018). Work-life balance: An integrative review. Applied Research in Quality of Life, 13(1), 229–254. https://doi.org/10.1007/s11482-017-9509-8
Şahin Söylemez, S., & Alpar, B. I. (2022). İş-yaşam dengesi arayışında Japonya: İş, aile ve yaşam alanlarına dair bir değerlendirme. Sosyal Siyaset Konferansları Dergisi, 82, 223–266. https://doi.org/10.26650/jspc.2022.82.1087356
ten Brummelhuis, L. L., & Bakker, A. B. (2012). A resource perspective on the work-home interface: The work-home resources model. American Psychologist, 67(7), 545–556. https://doi.org/10.1037/a0027974
Toptaş Arslan, G. (2018). Çalışmanın evrimi: Sanayi toplumundan sanayi ötesi topluma geçiş. Fırat Üniversitesi Uluslararası İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 2(1), 145–162. https://izlik.org/JA73PK95EC
Tuğsal, T. (2017). İş-yaşam dengesi, sosyal destek ve sosyo-demografik faktörlerin tükenmişlik üzerindeki etkisi (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). İstanbul Ticaret Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.
Umene-Nakano, W., Kato, T. A., Kikuchi, S., Tateno, M., Fujisawa, D., Hoshuyama, T., & Nakamura, J. (2013). Nationwide survey of work environment, work–life balance, and burnout among psychiatrists in Japan. PLOS ONE, 8(2), e55189. https://doi.org/10.1371/journal.pone.0055189
Volk, J. O., Schimmack, U., Strand, E. B., Reinhard, A., Hahn, J., Andrews, J., Probyn-Smith, K., & Jones, R. (2024). Work-life balance is essential to reducing burnout, improving well-being. Journal of the American Veterinary Medical Association, 262(7), 950–957. https://doi.org/10.2460/javma.24.02.0135
Wacquant, L. (2008). Urban outcasts: A comparative sociology of advanced marginality. Polity Press.
Wharton, A. S. (1993). The affective consequences of service work: Managing emotions on the job. Work and Occupations, 20(2), 205–232. https://doi.org/10.1177/0730888493020002004
Wright, T. A., & Cropanzano, R. (1998). Emotional exhaustion as a predictor of job performance and voluntary turnover. Journal of Applied Psychology, 83(3), 486–493. https://doi.org/10.1037/0021-9010.83.3.486
Yester, M. (2019). Work-life balance, burnout, and physician wellness. The Health Care Manager, 38(3), 239–246. https://doi.org/10.1097/HCM.0000000000000277
Yılmaz, S., & Söyük, S. (2022). Determination of work–life balance in healthcare professionals: Validity and reliability of the new work–life balance scale. Archives of Health Science and Research, 9(2), 130–137. https://doi.org/10.54614/ArcHealthSciRes.2022.22025

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

Kent Sosyolojisi ve Toplum Çalışmaları, İşletme

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yazarlar

Hanieh Arastouei
0009-0001-1476-1471
Iran

Şerafettin Sevgili ^*
0009-0003-1268-0138
Türkiye

Hazal Koray Alay
0000-0002-6638-3089
Türkiye

Yayımlanma Tarihi

30 Eylül 2026

Gönderilme Tarihi

31 Ocak 2026

Kabul Tarihi

30 Haziran 2026

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2026 Cilt: 15 Sayı: 3

DOI

https://doi.org/10.15869/itobiad.1878778

IZ

https://izlik.org/JA94MR68TN

APA

Arastouei, H., Sevgili, Ş., & Alay, H. K. (2026). Kent Mekânında Çalışma Yaşamı: İş-Yaşam Dengesi ve İşe Bağlı Duygusal Tükenmişlik Üzerine Bir Araştırma. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 15(3), 2079-2102. https://doi.org/10.15869/itobiad.1878778

AMA

1.Arastouei H, Sevgili Ş, Alay HK. Kent Mekânında Çalışma Yaşamı: İş-Yaşam Dengesi ve İşe Bağlı Duygusal Tükenmişlik Üzerine Bir Araştırma. itobiad. 2026;15(3):2079-2102. doi:10.15869/itobiad.1878778

Chicago

Arastouei, Hanieh, Şerafettin Sevgili, ve Hazal Koray Alay. 2026. “Kent Mekânında Çalışma Yaşamı: İş-Yaşam Dengesi ve İşe Bağlı Duygusal Tükenmişlik Üzerine Bir Araştırma”. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi 15 (3): 2079-2102. https://doi.org/10.15869/itobiad.1878778.

EndNote

Arastouei H, Sevgili Ş, Alay HK (01 Eylül 2026) Kent Mekânında Çalışma Yaşamı: İş-Yaşam Dengesi ve İşe Bağlı Duygusal Tükenmişlik Üzerine Bir Araştırma. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi 15 3 2079–2102.

IEEE

[1]H. Arastouei, Ş. Sevgili, ve H. K. Alay, “Kent Mekânında Çalışma Yaşamı: İş-Yaşam Dengesi ve İşe Bağlı Duygusal Tükenmişlik Üzerine Bir Araştırma”, itobiad, c. 15, sy 3, ss. 2079–2102, Eyl. 2026, doi: 10.15869/itobiad.1878778.

ISNAD

Arastouei, Hanieh - Sevgili, Şerafettin - Alay, Hazal Koray. “Kent Mekânında Çalışma Yaşamı: İş-Yaşam Dengesi ve İşe Bağlı Duygusal Tükenmişlik Üzerine Bir Araştırma”. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi 15/3 (01 Eylül 2026): 2079-2102. https://doi.org/10.15869/itobiad.1878778.

JAMA

1.Arastouei H, Sevgili Ş, Alay HK. Kent Mekânında Çalışma Yaşamı: İş-Yaşam Dengesi ve İşe Bağlı Duygusal Tükenmişlik Üzerine Bir Araştırma. itobiad. 2026;15:2079–2102.

MLA

Arastouei, Hanieh, vd. “Kent Mekânında Çalışma Yaşamı: İş-Yaşam Dengesi ve İşe Bağlı Duygusal Tükenmişlik Üzerine Bir Araştırma”. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, c. 15, sy 3, Eylül 2026, ss. 2079-02, doi:10.15869/itobiad.1878778.

Vancouver

1.Hanieh Arastouei, Şerafettin Sevgili, Hazal Koray Alay. Kent Mekânında Çalışma Yaşamı: İş-Yaşam Dengesi ve İşe Bağlı Duygusal Tükenmişlik Üzerine Bir Araştırma. itobiad. 01 Eylül 2026;15(3):2079-102. doi:10.15869/itobiad.1878778

İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi Creative Commons Atıf-GayriTicari 4.0 Uluslararası Lisansı (CC BY NC) ile lisanslanmıştır.

Öz

Öz

Öz

Working Life in Urban Space: A Study on Work–Life Balance and Job-Related Emotional Exhaustion

Öz

Anahtar Kelimeler

Kent Mekânında Çalışma Yaşamı: İş-Yaşam Dengesi ve İşe Bağlı Duygusal Tükenmişlik Üzerine Bir Araştırma

Öz

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

Ayrıntılar

Birincil Dil

Konular

Bölüm

Yazarlar

Yayımlanma Tarihi

Gönderilme Tarihi

Kabul Tarihi

Yayımlandığı Sayı

DOI

IZ

Kaynak Göster