Araştırma Makalesi

Mikro Öğretim Yöntemi ve Örnek Ölçme-Değerlendirme Formunun Geliştirilmesi

Cilt: 10 Sayı: 4 30 Aralık 2021
PDF İndir
TR EN

Mikro Öğretim Yöntemi ve Örnek Ölçme-Değerlendirme Formunun Geliştirilmesi

Öz

Öğretmen, eğitim sisteminin en önemli paydaşlarından biridir. Öğretmenlerin nitelikli olması, onların mesleki bilgi ve becerilere istendik düzeyde sahip olması anlamına gelmektedir. Bu durum, öğretmenlerin öğretmen adayı sıfatını taşıdıkları hizmet öncesi eğitim süreciyle yakından ilişkilidir. Öğretmenlerin mesleki becerilerinin hizmet öncesi eğitim sürecinde sergileneceği en önemli yöntemlerden biri de “Mikro Öğretimdir.” Alanyazında mikro öğretim yöntemi / uygulamalarıyla ilgili sayıca fazla çalışma yer almaktadır. Ancak konuyu detaylı ele alan çok az sayıda kaynağın olduğu söylenebilir. Öte yandan özellikle ulusal alanyazında mikro öğretim uygulamalarının nasıl ölçülüp değerlendirileceği konusunda bir birlik olduğunu veya bu konuda geliştirilmiş örnek bir ölçme ve değerlendirme formunun bulunduğunu belirtmek de güçtür. Nitel araştırma yaklaşım içerisinde yer alan doküman incelemesi yöntemiyle yürütülen bu çalışma, mikro öğretim yöntemini açıklamak ve bu yöntemde uygulanabilecek örnek bir ölçme ve değerlendirme formu geliştirmek amacıyla yapılmıştır. Çalışma içerisinde mikro öğretim yönteminin tanımı, önemi ve işlevine yer verilmiştir. Daha sonra mikro öğretim yönteminin uygulama basamaklarına değinilmiş ve bu yöntemde yapılan bir uygulamanın ölçme ve değerlendirilmesi sürecine değinilmiştir. Mikro öğretim yönteminin üstün ve sınırlı yönleri ele alındıktan sonra örnek ölçme ve değerlendirme formu verilmiştir. Bu form içerisinde altısı alan bilgisi ve eğitimi boyutunda, kırkı meslek bilgisi ve eğitimi boyutunda, dördü ise genel kültür ve yetenek boyutunda olmak üzere toplam elli adet yeterlik (beceri / davranış / standart) yer almaktadır. Çalışma içerisinde mikro öğretim yönteminde kullanılması için geliştirilen ve önerilen örnek ölçme ve değerlendirme formunun nasıl puanlanması gerektiği açıklanmıştır. Mikro öğretim yöntemini teorik olarak açıklaması, örnek ölçme ve değerlendirme formu sunması bakımından bu çalışmanın alanyazına ve öğretmen yetiştirme sürecine katkı sağlaması umulmaktadır.

Anahtar Kelimeler

Mikro Öğretim , Öğretim Modelleri , Öğretim Yöntemleri , Öğretim Teknikleri

Kaynakça

  1. Akyüz, H. İ., Pektaş, M., Kurnaz, M. A. & Memiş, K. E. (2014). Akıllı tahta kullanımlı mikro öğretim uygulamalarının fen bilgisi öğretmen adaylarının tpab’larına ve akıllı tahta kullanıma yönelik algılarına etkisi. Cumhuriyet International Journal of Education, 3(1), 1-14.
  2. Allen, D. W. & A. Eve, A. W. (1968). Microteaching. Theory Into Practice, 7(5), 181-185.
  3. Arsal, Z. (2015). Mikro öğretimin öğretmen adaylarının sınıf yönetimi inançlarına etkisi. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 10(3), 137-150.
  4. Aydoğdu, Ü. R., Karamustafaoğlu, O. & Bülbül, M. Ş. (2017). Akademik araştırmalarda araştırma yöntemleri ile örneklem ilişkisi: Doğrulayıcı doküman analizi örneği. Z.G. Eğitim Fakültesi Dergisi, (30): 556-565.
  5. Benton-Kupper, J. (2001). The microteaching experience: Student perspectives. Education, 121(4), 830-835.
  6. Bilen, K. (2014). Mikro öğretim tekniği ile öğretmen adaylarının öğretim davranışlarına ilişkin algılarının belirlenmesi. Erzincan Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 16(1), 181-203.
  7. Brent, R., Wheatley, E. & Thomson, W. S. (1996). Videotaped microteaching: Bridging the gap from the university to the classroom. The Teacher Educator, 31(3), 238-247.
  8. Büyüköztürk, Ş. (2007). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı. Ankara: Pegem A Yayıncılık.
  9. Çoban, A. (2015). Öğretmen eğitiminde mikro-öğretim ve farklı yaklaşımlar. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 14(53), 219-231.
  10. Demirel, Ö. (2007). Öğretim ilke yöntemleri, Öğretme sanatı. Ankara: Pegem A Yayıncılık.

Kaynak Göster

APA
Yeşilyurt, E. (2021). Mikro Öğretim Yöntemi ve Örnek Ölçme-Değerlendirme Formunun Geliştirilmesi. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 10(4), 3156-3172. https://doi.org/10.15869/itobiad.901409