Dominating the Domination: Science-Society Relationship in Bourdieu's Sociology

Öz

The distinctive quality of Bourdieusian sociology is the perfection in the explanation of deep and wide scale field studies with a solid weaved and complex conceptual pattern. This article aims to reveal the way he understands the social world, thus how he considers sociology as a science, and its relation with the social world. Bourdieu explains the social world with a conceptual framework centered on “habitus” and locates the domination at the heart of his analysis. He defines sociology with the imperative of denouncing the existent relations of domination in the society and the sociological knowledge as the very condition of understanding these relations of domination by individuals. Thus, which quality of sociological knowledge generates its competence for the production of a genuine intelligence on the society? What is the epistemological characteristic of sociology that the individuals lack, therefore requiring a true understanding of the social world they live within?

Anahtar Kelimeler

• Sociology, Pierre Bourdieu, Habitus, Reflexivity, Domination

Tahakküme Hükmetmek: Bourdieu Sosyolojisinde Toplum ve Bilim İlişkisi

Öz

Bourdieu sosyolojisinin ayırıcı vasfı, yoğun ve geniş saha araştırmalarının sıkı dokunmuş ve karmaşık bir kavram örüntüsüyle açıklanmasındaki yetkinliktir. Bu makalenin amacı, Bourdieu'nün toplumsal dünyayı anlama tarzını ve bunun üzerinden bir bilim olarak sosyolojiyi ve sosyolojinin toplumsal dünyayla olan ilişkisini nasıl düşündüğünü açığa çıkarmaktır. Bourdieu, toplumsal dünyayı, merkezinde “habitus”un olduğu bir kavramsal çerçeveyle açıklar ve analizinin merkezine tahakkümü koyar. Diğer yandan sosyolojiyi toplumda yürürlükte olan tahakküm ilişkilerini ifşa etme buyruğuyla tanımlar ve bireylerin içlerinde bulundukları bu ilişkileri doğru tanıyabilmeleri için şart sayar. O halde sosyolojinin topluma dair sahici bilgi üretme iddiası hangi vasfından ileri gelmektedir? Bireyleri, sosyolojiyi toplumun geri kalanından ayıran epistemolojik bilimsellikten mahrum ve sosyolojiye muhtaç bırakan nedir?

Anahtar Kelimeler

• Sosyoloji, Pierre Bourdieu, Habitus, Düşünümsellik, Tahakküm

Kaynakça

1. Addi, L. (2002). Sociologie et anthropologie chez Pierre Bourdieu. Paris: Découverte
2. Bimbenet, É. (2006). Sens pratique et pratiques réflexives. Quelques développements sociologiques de l’ontologie merleau-pontienne. Archives de Philosophie, 69: 57-78
3. Boltanski, L. (2009). De la critique. Précis de sociologie de l’émancipation. Paris: Gallimard
4. Bourdieu, P. ve Sayad, A. (1964). Le déracinement, la crise de l’agriculture traditionnelle en Algérie. Paris: Minuit
5. Bourdieu, P. (1972). Esquisse d’une théorie de la pratique, précédé de trois études d’ethnologie kabyle, Genève: Droz
6. Bourdieu, P. (1980). Le sens pratique. Paris: Minuit
7. Bourdieu, P. (1982). Leçon sur la leçon. Paris: Minuit
8. Bourdieu, P. (1984). Questions de sociologie. Paris: Minuit

9. Bourdieu, P. (1986). L’illusion biographique, Actes de la Recherche en Sciences Sociales. 62-63: 69-72
10. Bourdieu, P. (1987). Choses dites. Paris: Minuit
11. Bourdieu, P. ve Wacquant, L. (1992). Réponses. Pour une anthropologie réflexive. Paris: Seuil
12. Bourdieu, P. (1993). La misère du monde. Paris: Seuil
13. Bourdieu, P. (1997a). Méditations pascaliennes. Paris: Seuil
14. Bourdieu, P. (1997b). Le champ économique, Actes de la Recherche en Sciences Sociales, 119: 48-66
15. Bourdieu, P. (1997c). Les usages sociaux de la science: Pour une sociologie clinique du champ scientifique, Paris: INRA
16. Bourdieu, P. (2001). Science de la science et réflexivité. Paris: Raisons d’agir
17. Bourdieu, P. (2003). L’objectivation participante, Actes de la Recherche en Sciences Sociales, 150: 43-57
18. Corcuff, P. (2003). Bourdieu autrement: Fragilités d’un sociologue de combat. Paris: Textuel
19. De Singly, F. (2004). La sociologie, forme particulière de conscience. Bernard Lahire (Ed.). À quoi sert la sociologie? içinde (s. 13-42). Paris: Découverte
20. Golsorkhi, D. ve Huault, I. (2006). Pierre Bourdieu: critique et réflexivité comme attitude analytique, Revue Française de Gestion, 165: 15-34
21. Hegel (1995), Phénoménologie de l’esprit. Jean-Pierre Lefebvre ve Veronika von Schenk (Çev.). Paris: Aubier.
22. Heilbron, J. (2009). Pierre Bourdieu and the peculiarities of sociological knowledge, (Yayımlanmamış Seminer Tebliği, 9 Mart). http://www.nyu.edu/projects/nylon/ Koytak / Tahakküme Hükmetmek 101 workshops_spring_2009.html
23. Karadağ, M. (2011). Reflexivity and common sense knowledge: The paradoxes of Bourdieu’s sociology of practice, Eurasian Journal of Anthropology, 2 (1): 40-47
24. Kaufmann, J.-C. (2001). Ego. Pour une sociologie de l’individu. Paris: Nathan
25. Lahire, B. (1998). L’homme pluriel. Les ressorts de l’action. Paris: Nathan
26. Mesny, A. (2009). What do “we” know that “they” don’t? Sociologists versus nonsociologists knowledge, Canadian Journal of Sociology, 34 (3): 671-695