Araştırma Makalesi

Trakya'nın Erozyon Duyarlılık Analizi

Sayı: 4 23 Nisan 2020
PDF İndir
TR EN

Trakya'nın Erozyon Duyarlılık Analizi

Öz

Bu çalışmanın amacı Trakya’da toprak erozyonu duyarlılık alanlarının belirlenmesi, haritalanması ve güncel arazi örtüsü ile ilişkisinin değerlendirilmesidir. Çalışma alanı olan Trakya, Marmara Bölgesi’nin kuzeybatısında yer alır. Çalışmada toprak kaybı miktarını belirleyebilmek için Coğrafi Bilgi Sistemlerinde, Yağış Erozif (R), Toprak Erozyon (K), Eğim Uzunluğu ve Eğim Dikliği (LS), Zemin Örtüsü (C) ve Erozyon Kontrol (P) Faktörlerini değerlendiren RUSLE (Düzenlenmiş Evrensel Toprak Kaybı Denklemi-Revised Universal Soil Loss Equation) metodu uygulanmıştır. Araştırmada arazi kullanım durumunun tespitinde Temmuz 2018 tarihli 15 m pankromatik, 30 m multispektral mekânsal çözünürlüğe sahip Landsat 8 OLI uydu görüntüsü kullanılmıştır. RUSLE yöntemine göre; Trakya’nın toprak erozyonu duyarlılığı haritası elde edilerek, duyarlılık sınıfları belirlenmiştir. Bu duyarlılık sınıfları; çok hafif, hafif, orta, güçlü ve şiddetli olmak üzere beş sınıfa ayrılır. Elde edilen haritaya göre inceleme alanının % 67.6’sında çok hafif, % 6.8’inde hafif, % 8.9’unda orta, % 4.1’inde güçlü ve % 12.7’sinde şiddetli erozyon olduğu tespit edilmiştir. Buna göre Trakya’da erozyon duyarlılığının çok hafif ve hafif derecede olduğu tespit edilmiştir. Erozyonun şiddeti bakımından en duyarlı bölgeler ise kuzeyde Istranca Dağları, güneyde Ganos Dağları ve güneybatıya doğru Koru Dağları boyunca yüksek dağ yamaçları ile eğimin nispeten azaldığı hafif eğimli yamaçlardır. Düz ve düze yakın arazilerin yer aldığı Ergene Nehri ve çevresindeki verimli tarım alanları da orta derecede / güçlü erozyon duyarlılığı taşıyan alanlardır. Arazi örtüsünde yağış ve toprak özelliklerinin etkisi yanında yanlış arazi kullanımı sebebiyle insan faaliyetleri sonucu yerleşmeye açılan alanlar ile çayır ve mera olarak kullanılan alanlar bu duyarlılığı arttırmıştır. Günümüzde iklim değişikliği ve etkilerinin toprak erozyonu üzerinde de etkili olduğunu düşünülürse Trakya’da sürdürülebilir bir doğal çevre için düzenli ve planlı bir arazi kullanımı yapılması önerilmektedir.

Anahtar Kelimeler

Trakya,Toprak,Erozyon,Duyarlılık,CBS,RUSLE

Kaynakça

  1. Ardel, A. (1957) Trakya’nın Jeomorfolojisi, Türk Coğrafya Dergisi, 17,152-158.
  2. Arnoldous, H.M.J. (1977) Methodology Used to Determine the Maximum Potential Average Annual Soil Loss Due to Sheet and Rill Erosion in Morocco, FAO (Food and Agriculture Organization of the United Nations) Soils Bulletin 34: 39-44. Cebel, H., Akgül, S., Doğan, O. & Elbaşı, F. (2013) Türkiye Büyük Toprak Gruplarının Erozyona Duyarlılık “K” Faktörleri, Toprak Su D.(2)1: 30-45.
  3. Cürebal, İ. & Atalay, İ. (2018) Türkiye’de Erozyon ve Akarsu Havzalarında Erozyon Miktarını Belirlemeye Yönelik Çalışmalar, Uygulamalı Hidrografya, ISBN: 9786056610356, Meta Basım Matbaacılık, Bölüm Sayfaları: 296 -327.
  4. Cürebal, İ. & Ekinci, D. (2006) Kızılkeçili Deresi Havzasında CBS Tabanlı RUSLE (3d) Yöntemiyle Erozyon Analizi, Türk Coğrafya Der 47: 115-130.
  5. Davis, P.H. (1965-1985) Flora of Turkey and the East Aegean Islands, Vol: 1-9, Edinburgh University Press, Edinburgh
  6. Desmet, P.J.J. & Govers, G. (1996) A GIS Procedure for Automatically Calculating the USLE LS Factor on Topographically Complex Landscape Units, Journal of Soil and Water Conservation 51(5): 427-433.
  7. Durak, A. & Oğuz İ. (1994) Toprak ve Su Muhafazası Çalışmalarını Planlamada Toprak Etüt ve Haritalardan Yararlanma İmkânları, Gaziosmanpaşa Ü. Ziraat Fak. Der. 11: 190-202.
  8. Dönmez, Y. (1968) Trakya’nın Bitki Coğrafyası, İ.Ü. Coğrafya Enstitüsü Yayınları, İstanbul.
  9. Erol, O. (1993) Ayrıntılı Jeomorfoloji Haritaları Çizim Yöntemi, İstanbul Üniversitesi Deniz Bilimleri ve Coğrafya Enstitüsü Bülteni, 10: 19-38.
  10. Erkal, T. (2012) Çobanlar Havzası’nda (Afyonkarahisar) Toprak Erozyonunun Değerlendirmesi. The Journal of Academic Social Science Studies 5(8): 543-562.

Kaynak Göster

APA
İkiel, C., Ustaoğlu, B., & Koç, D. E. (2020). Trakya’nın Erozyon Duyarlılık Analizi. Jeomorfolojik Araştırmalar Dergisi, 4, 1-14. https://izlik.org/JA37SU76DG