Temel Tasarım Stüdyosu Bilgisayar Oyunu Tabanlı Yaklaşımı Anlamak ve Tasarlamak

Emirhan Coşkun; Gülen Çağdaş

doi:10.53710/jcode.1167799

Temel Tasarım Stüdyosu Bilgisayar Oyunu Tabanlı Yaklaşımı Anlamak ve Tasarlamak

Öz

Günümüzde hesaplamalı tasarım düşüncesi ve yaklaşımlarının, bireylerin algılama ve ifade biçimlerini; yaşam pratiklerini sürekli bir değişime ve dönüşüme uğrattığı önemli bir gerçekliktir. Bu dönüşüm, eğitim anlayışlarında da değişiklikleri tetikleyerek, öğretmeden daha çok öğrenmeye odaklanan stratejilerin geliştirilmesine öncülük etmektedir. Tasarım eğitiminin kendine özgü dinamikleri yapısında bulunduran bir sistem olması, öğrencilerin farkındalıklarını, anlama ve yapabilme becerilerini, yaratıcı düşünce ve sorgulama kabiliyetlerini geliştirmeye yönelik yaklaşımların gerekliliğini ön plana çıkarmaktadır. Bu bağlamda enformel yaklaşımlar, öğrencilerin problem çözme yeteneklerinin gelişmesi ve yaratıcı tasarım sürecini deneyimlemeleri açısından temel tasarım eğitiminde kullanılan yaklaşımlardandır. Öğrencilerin kavramsal fikirler geliştirmesinde; fikirlerin temsiliyetinde çeşitlilik oluşturacak bir deneyim ortamının oluşmasına imkan veren enformel pratiklerin kurgulanması büyük önem taşımaktadır. Tasarım sürecinin görselleştirilmesi, düşünerek keşfetme, alternatiflerin denenmesi ve rastlantısallık enformel pratiklerin temelini oluşturan katmanlardır. Bu makale tasarım eğitiminde enformel eğitim yaklaşımlarının yansıması olarak, günümüzün popüler medyalarından olan bilgisayar oyunlarının kullanımını ele almaktadır. Etkileşimli bir araç olarak oyunlar kullanılarak, tasarlama eylemini öğrenme deneyimi üzerinden sorgulatan bir öğrenme çerçevesi oluşturma hedeflenmektedir. Çalışma, mimarlık ve tasarım eğitimine yeni başlayan 1.sınıf temel tasarım dersini alan öğrenciler ile gerçekleştirilmiştir. Süreci anlamak ve doğru değerlendirmeleri yapmak adına, çalışma kapsamında geleneksel tasarım yaklaşımı ve oyun tabanlı yaklaşım bir arada ele alınmıştır. Öğrencilerle beraber yapılan uygulamaların yanı sıra temel tasarım dersi yürütücüleriyle de görüşmeler ve anketler yapılarak, tasarım süreci ve çıktılar değerlendirilmiştir. Oyun tabanlı yaklaşımın, temel tasarım eğitimi bağlamında alternatif yaklaşımları içeriğinde barındırması, güncelliğini koruması ve etkin bir öğrenme ortamı sağlayabilecek bir çerçeve oluşturması için öneriler geliştirilmiştir

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

Aydınlı, S. (2015). Tasarım Eğitiminde Yapılandırıcı Paradigma: ‘Öğrenmeyi Öğrenme’, Tasarım+Kuram Dergisi, sayı. 20, Sf. 1-18.
Applications, H. (2020). Game-Based Learning in Museums — Cultural Heritage Applications. Information (Switzerland), 2020(2020), https://doi.org/10.3390/info11010022
Bates, B. (2004). Game Design 2nd Edition. Boston, Cencage Learning PTR.
Boyd, N.L. (1971). Play and Game Theory in Group Work: A Collection of Papers, The University of Illinois, Chicago.
Caillois, R., (2005). The Definition of Play, The Classification of Games, in The Game Design Reader , pp. 122-148, Eds. Zimmerman E.& Salen K.,The MIT Press, London.
Combs, J. E. (2000). Play World: The Emergence of the New Ludenic Age, Preager.
Çubukçu, E., Dündar, Ş.G. (2007). Can Creativity be taught? An Emprical Study on benefits of visual analogy in basic design education, ITU AZ, 4 (2), 67-80.
Doğan, Ç. E. (2009). Mimarinin Görselliği ve Temsil, Dosya: Mimarlık ve Mekan Algısı, 17, 32-37. TMMOB Mimarlar Odası Ankara Şubesi.

Erdoğdu, G. (2016). Temel Tasarım Eğitimi: Bir Ders Planı Örneği, Planlama, 26 (1), 7-19. doi: 10.5505/planlama.2016.52714
Henderson, J.K. (2000). Just Playing a Game? Educational Simulation Software and Cognitive Outcomes, Journal of Educational Computing Research, 22 (1), 105-129.
Huizinga, J., (1995). Homo Ludens, Ayrıntı Yayınları, İstanbul.
Kirriemuir, J. (2002). Video Gaming, Education and Digital Learning Technologies: Relevance and Opportunities, D-lib Magazine, 8 (2). Erişim tarihi: 10 Aralık 2018, erişim adresi: http://www.dlib.org/dlib/february02/kirriemuir/02kirriemuir.html
Lang, D. C. (2002). Teacher interactions within the physical environment: How teachers alter their space and/or routines because of classroom character (Doctoral dissertation). University of Washington. Erişim adresi: https://files.eric.ed.gov/fulltext/ED472265.pdf
Low, G. S. (2001). Understanding Realism in Computer Games through Phenomenology, Stanford HCI lab. http://www-cs-students.stanford.edu/~geksiong/papers/cs378/cs378paper.pdf
Madsen, K. M. (2020). The Gamified Museum: A critical literature review and discussion of gamification in museums. In T. Jensen, O. Ertløv Hansen, & C. A. Foss Rosenstand (Eds.), Gamescope: The potential for gamification in digital and analogue places Aalborg Universitetsforlag. https://vbn.aau.dk/ws/portalfiles/portal/330903135/P3_TheGamifiedMuseum.pdf. erişim tarihi 18.01.2022.
Mortara, M., & Catalano, C. E. (2018). 3D Virtual environments as effective learning contexts for cultural heritage. Italian Journal of Educational Technology, 26(2), 5–21. https://doi.org/10.17471/2499-4324/1026
Mount, P. (2002). Gameplay: the elements of interaction. Liverpool, John Moores University. http://www.gamasutra.com/education/theses/20020403/mount_pfv.htm
Murtaugh, M. (1996). The Automatist Storytelling System: Putting the Editor’s Knowledge in Software. MIT Media Lab, Masters Thesis, https://dspace.mit.edu/bitstream/handle/1721.1/29114/36365056-MIT.pdf?sequence=2 Nicholson, S. (2015). A recipe for meaningful gamification. Gamification in Education and Business, 2015, 1–20. https://doi.org/10.1007/978-3-319-10208-5_1
Özdemir, E.E. (2013). Mimarlık Eğitiminde Tasarım Sürecinin Geliştirilmesi Yönünde Bir Yöntem Arayışı (Doktora tezi). Gazi Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
Özkar, M., Steino, N. (2012). Shaping Design Teaching: Exploring form as an agent in design reasoning and pedagogy. In M. Özkar, N. Steino (Eds.), Shaping design teaching: Explorations into the teaching (pp. 9-24). Aalborg: Aalborg University Press.
Petty, G. (2004). Teaching today: A practical guide (4th ed.). Cheltenham, UK: Nelson Thornes.
Prensky, M. (2001). Digital game-based learning. New York, NY: McGraw-Hill.
Rouse, R. (2004). Game Design Theory and Practice (2nd ed.). Plano, Texas, Wordware Publishing.
Salen, K., & Zimmerman, E. (2004). Rules of play: Game design fundamentals. Cambridge, MA: The MIT Press.
Shelley, B. (2001). Guidelines for Developing Successful Games. Erişim tarihi: 10 Aralık 2018, erişim adresi: https://www.gamasutra.com/view/feature/131450/guidelines_for_developing_.php.
Smith, L., & Mann, S. (2002, July). Playing the game: A model for gameness in interactive game based learning. In Proceedings of the 15th Annual NACCQ (Vol. 397, p. 402).
Tekel, A., Tamer, N. G., Memluk, O., Kızıltaş, A. C. (2016), Tasarım Eğitiminde Öğrencilerin Görsel Sanatlara İlişkin İlgileri Deneyimlerinin Görsel Algı Becerilerinin Gelişim Sürecine Yansımasının İncelenmesi, Akademik Sanat, 1 (2), 20-25.
Vygotsky, L. S. (1967). Play and its role in the mental development of the child. Soviet psychology, 5(3), 6-18.
Wang, W. ve Chien, S.F., (2003), ‘‘Game as a Design Instructional Tool’’, CAADRIA 2003 Proceedings of the 8th International Conference on Computer Aided Architectural Design Research in Asia, 18-20 October 2003, Bangkok Thailand, 739-744.
Woodbury, R. F., Shanon, S.J., Radford, A.D. (2001). Games in Early Design Education. In B. De Vries, J. van Leeuwen, H. Achten (Eds.), Computer Aided Design Educations (pp.201-214). Springer, Dordrecht.
Woodcock, S. (2001). Game AI: The State of the Industry. https://www.gamasutra.com/view/feature/131975/game_ai_the_state_of_the_industry.php
Yürekli, İ., Yürekli, H., (2004). Mimari Tasarım Eğitiminde Enformellik, İTÜ Dergisi, Cilt 3, Sayı. 1, Sf. 53-62.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

Mimarlık

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yazarlar

Emirhan Coşkun ^*
Türkiye

Gülen Çağdaş
0000-0001-8853-4207
Türkiye

Yayımlanma Tarihi

30 Eylül 2022

Gönderilme Tarihi

27 Ağustos 2022

Kabul Tarihi

15 Eylül 2022

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2022 Cilt: 3 Sayı: 2

DOI

https://doi.org/10.53710/jcode.1167799

IZ

https://izlik.org/JA27GX28TG

Kaynak Göster

RIS / Bibtex

APA

Coşkun, E., & Çağdaş, G. (2022). Temel Tasarım Stüdyosu Bilgisayar Oyunu Tabanlı Yaklaşımı Anlamak ve Tasarlamak. Journal of Computational Design, 3(2), 59-86. https://doi.org/10.53710/jcode.1167799

AMA

1.Coşkun E, Çağdaş G. Temel Tasarım Stüdyosu Bilgisayar Oyunu Tabanlı Yaklaşımı Anlamak ve Tasarlamak. JCoDe. 2022;3(2):59-86. doi:10.53710/jcode.1167799

Chicago

Coşkun, Emirhan, ve Gülen Çağdaş. 2022. “Temel Tasarım Stüdyosu Bilgisayar Oyunu Tabanlı Yaklaşımı Anlamak ve Tasarlamak”. Journal of Computational Design 3 (2): 59-86. https://doi.org/10.53710/jcode.1167799.

EndNote

Coşkun E, Çağdaş G (01 Eylül 2022) Temel Tasarım Stüdyosu Bilgisayar Oyunu Tabanlı Yaklaşımı Anlamak ve Tasarlamak. Journal of Computational Design 3 2 59–86.

IEEE

[1]E. Coşkun ve G. Çağdaş, “Temel Tasarım Stüdyosu Bilgisayar Oyunu Tabanlı Yaklaşımı Anlamak ve Tasarlamak”, JCoDe, c. 3, sy 2, ss. 59–86, Eyl. 2022, doi: 10.53710/jcode.1167799.

ISNAD

Coşkun, Emirhan - Çağdaş, Gülen. “Temel Tasarım Stüdyosu Bilgisayar Oyunu Tabanlı Yaklaşımı Anlamak ve Tasarlamak”. Journal of Computational Design 3/2 (01 Eylül 2022): 59-86. https://doi.org/10.53710/jcode.1167799.

JAMA

1.Coşkun E, Çağdaş G. Temel Tasarım Stüdyosu Bilgisayar Oyunu Tabanlı Yaklaşımı Anlamak ve Tasarlamak. JCoDe. 2022;3:59–86.

MLA

Coşkun, Emirhan, ve Gülen Çağdaş. “Temel Tasarım Stüdyosu Bilgisayar Oyunu Tabanlı Yaklaşımı Anlamak ve Tasarlamak”. Journal of Computational Design, c. 3, sy 2, Eylül 2022, ss. 59-86, doi:10.53710/jcode.1167799.

Vancouver

1.Emirhan Coşkun, Gülen Çağdaş. Temel Tasarım Stüdyosu Bilgisayar Oyunu Tabanlı Yaklaşımı Anlamak ve Tasarlamak. JCoDe. 01 Eylül 2022;3(2):59-86. doi:10.53710/jcode.1167799

Temel Tasarım Stüdyosu Bilgisayar Oyunu Tabanlı Yaklaşımı Anlamak ve Tasarlamak

Temel Tasarım Stüdyosu Bilgisayar Oyunu Tabanlı Yaklaşımı Anlamak ve Tasarlamak

Öz

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

Ayrıntılar

Birincil Dil

Konular

Bölüm

Yazarlar

Yayımlanma Tarihi

Gönderilme Tarihi

Kabul Tarihi

Yayımlandığı Sayı

DOI

IZ

Kaynak Göster

Cited By

TARİH ÖĞRETİMDE 3B OYUNSALLAŞTIRMA: ÇAĞLARDA ZAMAN YOLCULUĞU ÖRNEĞİ

The effect of mobile game training designed for asthmatic children on asthma management and quality of life

Digital game-based learning in architecture education: Consolidating visual design principles in freshmen