The Course of Marginal Prospensity Of Consume in the Frame of Absolute Income Hypotesis: The Case of Turkey Between 2006Q1-2019Q4

Öz

The aim of this study is to investigate the trend of Marginal Prospensity to Consume which is important for determining economical policies and predicting the course of economy over the years in Turkey. Based on Keynes’s Absolute Income hypothesis, disposable income is associated with consumption. For this purpose, data covering the final consumption expenditures and disposable income variables between 2006Q1 - 2019Q4 were used. The long-term relationship between the variables which was determined by the Johansen Cointegration test was investigated with the estimator of DOLS (Dynamic Ordinary Least Squares). However, the marginal consumption tendency was not estimated for a single period, but for the 27-quarter period between 2006 - 2019 and 2013-2019, and was intended to analyze its trend over time. When we look at the series consisting of 27 different prospensity of marginal consumption estimated in this way, there is a clear decrease in the level. This observation was tested by Lee Strazicich LM Unit Root Test which allows to structural break. According to the test result, the series has a clear structural break on the level and decreased to a lower level in the period following 2008 economic crisis compared to period before the crisis.

Anahtar Kelimeler

• Marginal Propensity of Consume,Absulute Income Hypothesis,Cointegration,DOLS

Mutlak Gelir Hipotezi Çerçevesinde Marjinal Tüketim Eğiliminin Seyri 2006q1 – 2019q4 Türkiye Örneği

Öz

Bu çalışmanın amacı, ekonomi politikalarının belirlenmesi ve ekonomik gidişatın kestirilebilmesi açısından oldukça önemli olan marjinal tüketim eğiliminin, yıllar içindeki seyrini Türkiye için araştırmaktır. Bu amaçla Keynes’in Mutlak Gelir Hipotezi’nden yola çıkılarak harcanabilir gelir ile tüketim ilişkilendirilmiştir. Nihai tüketim harcamaları ve harcanabilir gelir değişkenlerine ait 2006Q1 – 2019Q4 arasını kapsayan veriler kullanılmıştır. Eşbütünleşik olduğu Johensen Eşbütünleşme testi ile belirlenen değişkenler arasındaki uzun dönemli ilişki DOLS (Dynamic Ordinary Least Squares, Dinamik En Küçük Kareler) tahmincisi ile araştırılmıştır. Ancak marjinal tüketim eğilimi tek bir dönem için değil 2006 – 2019 dönemi ile 2013-2019 dönemi arasındaki, çeyreklik bazdaki 27 dönem için ayrı ayrı tahmin edilip, zaman içindeki seyri analiz edilmek istenmiştir. Bu şekilde tahmin edilen 27 farklı marjinal tüketim eğiliminden elde edilen seriye bakıldığında düzeyde bariz bir düşüş olduğu gözlemlenmiştir. Bu gözlem de yapısal kırılmaya izin veren Lee Strazicich LM Birim Kök Testi ile sınanmıştır. Buna göre Türkiye’de marjinal tüketim eğilimi düzeyde yapısal kırılmaya uğramış ve 2008 krizin takip eden dönemde öncesine göre daha düşük bir düzeye gerilemiştir.

Anahtar Kelimeler

• Marjinal Tüketim Eğilimi,Mutlak Gelir Hipotezi,Eşbütünleşme,DOLS

Kaynakça

1. Ahmed, M., Khan, K., Lodhi, A. S., & Memon, M. H. (2017). Estimation Of Aggregate Consumption Function For High Income Countries. Pakiıstan Business Review, 19(1), 24-45.
2. Ammad, S., & Ahmed, Q. M. (2020). Comparative Efficacy of Life-Cycle and Absolute Income Hypothesis in Pakistan. The Journal of Developing Areas, 54(1), 75-87.
3. Arısoy, İ., & Aytun, C. (2014). Türkiye’de Tüketim Harcamaları, Krediler ve Tüketici Güveni Arasındaki İlişkilerin Analizi. Business and Economics Research Journal, 5(2), 33-45.
4. Au, A. K., & Yeung, M. C. (2018). Short-Run and Long-Run Co-Movements in the Income-Consumption Relationship. Theoretical Economics Letters, 8, 814-819.
5. Campell, J. Y., & Mankiw, N. G. (1987). Permanent Income, Current Income, and Consumption. Working Paper No 2436. Natinal Bureau of Economic Research.
6. Ceritoğlu, E. (2013). Household Expectations and Household Consumption Expenditures: The Case of Turkey. T.C. Merkez Bankası.
7. Enders, W. (1996). RATS Handbook for Econometric Time Series (First Edition b.). John Wiley & Sons.
8. Erdaş, H., Erdoğan, S., & Erdoğan, A. (2017). Türkiye’de Hanehalkı Tüketim Harcamalarının Belirleyicileri. Trakya Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi E-Dergi, 6(1), 309-326.

9. Erdoğdu, O. (2007). Tüketim Harcamaları ve Güven. Ekonomik Yaklaşım, 18(64), 93-102.
10. Esteve, V., & Requena, F. (2006). A Cointegration Analysis of Car Advertising and Sales Data in the Presence of Structural Change. International Journal of Economics of the Business, 13(1), 111-128.
11. Fakhrai, E., & Mansouri, S. A. (2008). Estimation of long-run consumption function using ARDL approach and short-run consumption relation calculation of Iran. Journal of Quantitative Economics, 2, 23-48.
12. Kabongo, B. K. (2018). Modelling Real Private Consumption Expenditure in South Africa to Test the Absolute Income Hypothesis. Journal of Economics and Behavioral Studies, 10(5), 138-155.
13. Kaya, S. (2018). Türkiye’nin Tüketim Fonksiyonu: Yapısal Kırılmalı Zaman Serisi Analizi (1998-2016). İktisat Politikası Araştırmaları Dergisi, 5(1), 1-34.
14. Kelikume, I., Alabi, F., & Anetor, F. O. (2017). Nigeria Consumption Function – An Empirical Test Of the Permanent Income Hypothesis. Journal of Global Economics, Management and Business Research, 9(1), 17-24.
15. Keynes, J. M. (1936). İstihdam, Faiz ve Paranın Genel Teorisi. (U. S. Akalın, Çev.) İstanbul: Kalkedon.
16. Khan, K., Yousaf, H., & Nishat, M. (2011). Permanent Income Hypothesis, Myopia And Liquidity Constraints: A Case Study Of Pakistan. Eighth International Conference on Recent Advances in Statistics “Statistics, Biostatistics and Econometrics” (s. 107-112). Lahore: ISOSS.
17. Mehta, S. N. (2020). Estimation of Consumption and Saving Functions for India An Econometric Analysis. Studies in Indian Place Names, 40(3), 878-883.
18. Nikbin, B., & Panahi, S. (2016). Estimation of Private Consumption Function of Iran: Autoregressive Distributed Lag Approach to Co-integration. International Journal of Economics and Financial Issues, 6(2), 653-659.
19. Pehlivan, G. G., & Utkulu, U. (2007). Türkiye’nin Tüketim Fonksiyonu: Parçalı Hata Düzeltme Modeli Bulguları. Akdeniz İ.İ.B.F. Dergisi, 14, 39-65.
20. Tekin, İ. (2018). Sensitivity of Consumption to Current Income in Developing Countries: An Empirical Reinvestigation of Absolute Income Hypothesis. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 27(1), 48-62.
21. Uysal, E. M. (2017). Makro İktisat (11. Baskı b.). Ankara: Murat Yayınları.
22. Yamak, R., Yamak, N., & Erkan, E. (2019). Tüketim Fonksiyonu ve Tüketici Güven Endeksi. Kafkas Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 10(9), 511-532.
23. Yıldırım, Z. (2015). Krediye Erişim ve Toplam Tüketim Fonksiyonu. Ege Akademik Bakış, 15(2), 239-252.