University Youth Touching Little Hearts Project: The Case of Hatay

Yıl 2025, Cilt: 8 Sayı: 1 , 1 - 11 , 31.12.2025

İrem Hüzmeli , Sabiha Bezgin , Nihan Katayıfçı

https://izlik.org/JA38UH59GW

Öz

University students' ability to observe the effectiveness of the products they develop as part of their education beyond the classroom, comprehend the integration between society and the university, and assess the practical applicability of their acquired knowledge in the field. The project was carried with a Special Education and Practice School in Hatay. Fourteen teachers (group 1) and 26 university students (group 2) participated in the project. After the project activity, the participants' opinions were questioned with a survey form containing 10 questions prepared in a five-point Likert type. The students' opinions on technical trips, field applications, being productive in lessons, and the effectiveness of the products in terms of sensory perception and motor were also recorded. In group 1, 57.1% of participants strongly agreed that there is a need for health professionals in special education and practice schools, compared to 82.5% in group 2. While 64.3% of group 1 agreed and 73.1% of group 2 strongly agreed that the products facilitated effective lesson delivery, 42.9% of group 1 and 69.2% of group 2 strongly agreed that the activity positively contributed to the psychosocial development of students receiving special support. Additionally, 96.2% of the students believed that out-of-class education and technical trips should be increased. This study, which is one of the rare studies addressing various concepts such as university-community collaboration in healthcare, out-of-class education, and transdisciplinary education, has demonstrated the need for health professionals in schools. Future studies are recommended to investigate the effectiveness of interdisciplinary health education in special education and practice schools.

Anahtar Kelimeler

student , special education , health education

Etik Beyan

Ethical approval was obtained from the Hatay Mustafa Kemal University Social Research Ethics Committee (Decision no: 2019/07).

Üniversite Gençliği Minik Kalplere Dokunuyor Projesi: Hatay Örneği

https://izlik.org/JA38UH59GW

Öz

Üniversite öğrencilerinin eğitimleri kapsamında ürettikleri ürünlerin etkinliğini sınıf dışında görmeleri, toplum üniversite bütünleşmesini anlayabilmeleri ve aldıkları eğitimin uygulanabilirliğini sahada görebilmeleridir. Proje Hatay’daki bir Özel Eğitim ve Uygulama Okulu’nda gerçekleştirildi. Projeye 14 öğretmen (grup 1) ve 26 üniversite öğrencisi (grup 2) katıldı. Proje etkinliği sonrası, katılımcıların görüşleri beşli likert tipinde hazırlanan 10 soru içeren anket formuyla sorgulandı. Öğrencilerin ayrıca teknik gezi, saha uygulamaları, derslerde üretken olma, ürünlerin duyu algı motor açısından etkinliği ile ilgili görüşleri kaydedildi. Özel eğitim ve uygulama okullarında sağlık profesyoneline ihtiyaç olduğuna kesinlikle katılanlar grup 1’de%57,1, grup 2’de %82,5’ti. Ürünlerin derslerin etkin işlenmesini sağladığına grup 1’in %64,3’ü katılıyorken, grup 2’nin %73,1’i kesinlikle katılıyordu. Etkinliğin özel destek alan öğrencilerin psikososyal gelişimlerine de olumlu katkı sağladığına grup 1’in %42,9’u kesinlikle katılıyorken, grup 2’nin %69,2’si kesinlikle katılmaktaydı. Öğrencilerin % 96,2’si sınıf dışı eğitim ve teknik gezilerin arttırılmasını düşünmekteydi. Sağlık alanında toplum üniversite iş birliği, sınıf dışı eğitim, transdisipliner eğitim gibi birçok kavramla ilgili yapılan nadir çalışmalardan olan bu çalışma ile okullarda sağlık profesyonellerine ihtiyaç olduğu görülmüştür. Gelecekteki çalışmaların özel eğitim ve uygulama okullarında interdisipliner sağlık eğitimlerinin etkinliklerinin araştırılması önerilir.

Anahtar Kelimeler

Sınıf dışı eğitim , öğrenci , özel eğitim , sağlık eğitimi

Etik Beyan

Hatay Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Araştırmalar Etik Kurulu’ndan etik onay alınmıştır (Karar no: 2019/07)

Kaynakça

• Atbaşı, Z., & Özdemir, C. (2016). Türkiye’de özel eğitim hizmetlerinin sunumu. U. Sak & S. Toraman (Ed.), Türkiye’de özel eğitim hizmetleri içinde (ss. 49–56). Afşar Ofset.
• Avcı, G., & Gümüş, N. (2019). Sınıf dışı eğitim etkinliklerine yönelik öğrenci görüşleri. Turkish Studies – Educational Sciences, 14(3), 351–377. https://doi.org/10.29228/TurkishStudies.22752
• Avcı, G., & Gümüş, N. (2020). Sınıf dışı eğitime dayalı etkinliklerle işlenen sosyal bilgiler dersine yönelik ilkokul 4. sınıf öğrenci tutumlarının incelenmesi. Batı Anadolu Eğitim Bilimleri Dergisi, 11(1), 89–106.
• Bozdoğan, A. E., Alperen, O., & Kasap, G. (2015). Planlı bir alan gezisi için örnek uygulama: Bir fabrika gezisi. Karadeniz Sosyal Bilimler Dergisi, 7(2).
• Civelek, P., & Akamca, G. Ö. (2017). Açık alan etkinliklerinin okul öncesi dönemdeki çocukların bilimsel süreç becerilerine ait kazanımlarının gelişimine etkisi. Turkish Studies – International Periodical for the Languages, Literature and History of Turkish or Turkic, 12(18), 173–194. https://doi.org/10.7827/TurkishStudies.12127
• Diker, C. Y., & Demirel, M. (2012). Üniversite öğrencilerinin yaşam boyu öğrenme eğilimleri. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 42, 108–120.
• Effgen, S. K. (1988). Preparation of physical therapists and occupational therapists to work in early childhood special education settings. Topics in Early Childhood Special Education, 7(4), 10–19. https://doi.org/10.1177/027112148800700402
• Karaali, H. K., Ilgın, D., Özcan, Ö., & Seçer, E. (2020). Lisans eğitiminde ölçme ve değerlendirme yöntemlerinin çekirdek eğitim programına göre analizi: Fizyoterapi ve rehabilitasyon örneği. İzmir Tepecik Eğitim Hastanesi Dergisi, 30(3), 288–293.
• Koyuncu, M. (2019). Okul öncesi eğitimde alternatif yaklaşım: Orman okullarında öğretmen, veli ve yönetici görüşlerinin incelenmesi (Doktora tezi). Ankara Yıldırım Beyazıt Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü.
• Lawshe, C. H. (1975). A quantitative approach to content validity. Personnel Psychology, 28(4), 563–575. https://doi.org/10.1111/j.1744-6570.1975.tb01393.x
• Mengi, A. (2020). Engelli bireylerin gözüyle özel eğitim ve rehabilitasyon merkezlerindeki eğitim durumlarının incelenmesi. Manas Sosyal Araştırmalar Dergisi, 9(1), 19–33.
• Şekerci, Y. G., & Batmaz, R. (2021). Engeli olan bir küçük beden ve engeli olan birçok kalp. Sağlık ve Toplum, 31(1), 136–148.
• Soran, H., Akkoyunlu, B., & Kavak, Y. (2008). Yaşam boyu öğrenme becerileri ve eğiticilerin eğitimi programı: Hacettepe Üniversitesi örneği. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 30, 201–210.
• Tercan, H., & Bıçakçı, M. Y. (2016). Sağlık bilimlerinde transdisipliner yaklaşım içerisinde çocuk gelişimcinin rolü. Hacettepe University Faculty of Health Sciences Journal, 157–168.
• Millî Eğitim Bakanlığı Özel Eğitim ve Rehberlik Hizmetleri Genel Müdürlüğü. (2022). Özel eğitim hizmetleri. Erişim tarihi: 22 Ocak 2022, https://orgm.meb.gov.tr/
• T.C. Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı. (2021). Engelli ve yaşlı hizmetleri genel müdürlüğü istatistik bülteni (Temmuz 2021). Erişim tarihi: 22 Ocak 2022, https://www.aile.gov.tr/media/88684/eyhgm_istatistik_bulteni_temmuz2021.pdf
• Yükseköğretim Kurulu. (2022). Ulusal çekirdek eğitim programları. Erişim tarihi: 22 Ocak 2022, https://www.yok.gov.tr/kurumsal/idari-birimler/egitim-ogretim-dairesi/ulusal-cekirdek-egitimi-programlari