Evaluation of Basic Life Support Training Given to Parents in Newborn Intensive Care Unit

Öz

Aim: The aim of this study was to investigate the effects of basic life support BLS training, given to the mothers, on the level of knowledge and the state of anxiety before discharge with their babies from the neonatal intensive care unit NICU .Material And Methods: This prospective study was performed with mothers of infants discharged from NICU. BLS training was given to the groups consisting of 3-8 people by using visual materials. Before and afte the BLS training “Infant basic life support training for famillies”, “State anxiety scale” and “trait anxiety scale” were applied. Pre- and post-training anxiety scores and the correct response rates to the BLS training questionnaire were compared.Results: A hundred and thirty mothers were included in the study. 71.5% of the mothers had not received any previous training about BLS. 11.5% had previously encountered a condition requiring BLS for their babies. The rate of correct responses to the questionnaire that measured for BLS after the training was significantly higher than before the training p

Anahtar Kelimeler

• Newborn,basic life support,training,parent,anxiety

Yenidoğan Yoğunbakım Ünitesinden Taburcu Edilen Bebeklerin Ebeveynlerine Verilen Temel Yaşam Desteği Eğitiminin Değerlendirilmesi

Öz

Amaç: Yenidoğan yoğunbakım ünitesinden YYBÜ taburculuk öncesi annelere verilen temel yaşam desteği TYD eğitiminin, konuyla ilgili bilgi düzeyine ve kaygı durumuna etkisinin araştırılmasıdır.Gereç ve Yöntemler: Bu prospective çalışma YYBÜ’den taburcu edilen bebeklerin anneleri ile gerçekleştirildi. 3-8 kişiden oluşturulan gruplara görsel materyal kullanılarak TYD eğitimi verildi. Eğitim öncesi ve sonrası olmak üzere ikişer kez ‘Ailelere yönelik infant temel yaşam desteği eğitimi anketi’, ‘durumluk kaygı ölçeği’ ve ‘sürekli kaygı ölçeği’ uygulandı. Eğitim öncesi ve sonrası TYD eğitimi anketine verilen doğru cevap oranları ile kaygı ölçeği puanları karşılaştırıldı.Bulgular: Çalışmaya toplam 130 anne alındı. Annelerin % 71.5’i daha önce TYD ile ilgili herhangi bir eğitim almamıştı. % 11.5’i daha önce kendi çocuğunda TYD gerektiren bir durumla karşılaşmıştı. TYD bilgisini ölçen anket sorularına eğitim sonrası verilen doğru cevap oranı, eğitim öncesine göre anlamlı olarak daha fazlaydı p < 0.05 . Eğitim sonrası durumluk kaygı ölçeği puanları, eğitim öncesine göre anlamlı olarak düşük bulundu p < 0.001 .Sonuç: YYBÜ’den taburcu edilen bebeklerin annelerine verilen TYD eğitimi, annelerin konuyla ilgili bilgi düzeyini arttırırken, durumluk kaygı düzeyinde azalma sağlamıştır. Ebeveynlere yönelik uygun TYD eğitim programlarının geliştirilmesi ve yaygınlaştırılması, hem gerektiğinde uygun müdahale ile ölüm ve sakatlıkların azaltılmasına hem de ebeveyn öz yeterliliğinin arttırılmasına katkı sağlayabilir.

Anahtar Kelimeler

• Yenidoğan,temel yaşam desteği,eğitim,ebeveyn,kaygı

Kaynakça

1. Atkins DL, Berger S, Duff JP, Gonzales JC, Hunt EA, Joyner BL, et al. Part 11: Pediatric Basic Life Support and Cardiopulmonary Resuscitation Qu- ality: 2015 American Heart Association Guidelines Update for cardiopul- monary Resuscitation and Emergency Cardiovascular Care. Circulation 2015;132:519-25.
2. Conrad RP, Beattie TF. Knowledge of paediatric first aid in the general population. Accid Emerg Nurs 1996;4:68–72.
3. Steele JA. The effects of first aid training on public awareness of the ma- nagement of a seriously injured patient. J R Soc Health 1994;114:67-8
4. Türk Neonatoloji Derneği Yüksek Riskli Bebek İzlem Rehberi 2018 Gün- cellemesi. http://neonatology.org.tr/wp-content/uploads/2016/12/yuk- sek_riskli_bebek.pdf
5. Teti DM, O’Connell MA, Reiner CD. Parenting sensitivity, parental depres- sion, and child health: The mediational role of parental self-efficacy. Early Development and Parenting 1997;5: 237–50.
6. Aydoğan A. Pediatrik Temel Yaşam Desteği Sırasında Görsel Ve İşitsel Geri Bildirim Eğitimlerinin Göğüs Basılarının Kalitesi Üzerine Etkinliğinin Değerlendirilmesi. Akdeniz Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Anabilimdalı. Uzmanlık Tezi,2017.
7. Singer AJ, Gulla J, Thode Jr HC. Pediatric first aid knowledge among parents. Pediatric Emergency Care 2004;20:808–11.
8. Hardeman VE, Borse NN, Dellinger AM et al. The burden of childhood injuries and evidence based strategies developed using the injury surveil- lance system in Pasto, Colombia. Injury Prevention 2011;17:38–44.

9. Hyder AA, Sugerman DE, Puvanachandra P et al. Global childhood unin- tentional injury surveillance in four cities in developing countries: a pilot study. Bulletin of the World Health Organization 2009;87:345–52.
10. Chiu SJ. Pediatric first-aid education program effectiveness on Profes- sional competency of nursing students. The Journal of Health Science 2008;10:267–81
11. Wen CH, Chwo MJ. Children’s accidents: emergency care intervention and preventive strategies. The Journal of Nursing 2008;55:26–30
12. Shen CC, Tsai LY, Yeh SH, Chen TH. Accuracy and related factors of emergency management in hospitalized scald burn patients and their hel- pers. New Taipei Journal of Nursing 2007;9:35–48
13. Wei YL, Chen LL, Li TC, Ma WF, Penge NH, Huang LC. Self-efficacy of first aid for home accidents among parents with 0- to 4-year-old children at a metropolitan community health center in Taiwan. Accident Analysis and Prevention 2013;52:182-7
14. Langley J, Silva P. Mother’s knowledge of first aid—an exploratory study. Aust Paediatr J 1986;22:57–60.
15. Sunde K, Wik L, Naess AC, et al. Impact of a first aid wall calendar on lay people’s skills and knowledge of infant CPR. Resuscitation 1998;36:59– 64.