Determination of Optimum Mycelial Growth Conditions of Pleurotus eryngii Mushroom

Öz

This study was conducted to determine the optimum mycelial growth conditions (nutrient media,
pH, temperature, carbon and nitrogen sources) and to detect the most suitable grains (barley, wheat, rye, millet,
corn, rice and oat) for spawn production of P. eryngii be found in the macrofungi flora of Eastern Anatolia Region,
collected from nature and fondly consumed by the public. As a result, it was determined that MEPA and MYPA
media were the best for mycelial growth of P. eryngii. SB and YGPA media were not favorable for mycelial
growth of this mushroom. The optimum temperature and pH value for mycelial growth of P. eryngii were found
to be 25 °C and 5.5, respectively. The lowest mycelial growth was recorded at 15 °C and pH 4 and 4.5. The use
of mannitol as carbon source and calcium nitrate as nitrogen source gave the best results for mycelial growth. On
the other hand, an adequate and rapid mycelial growth could not be achieved when lactose, ammonium nitrate and
ammonium phosphate were used as the carbon and nitrogen source. In addition to, rice, sorghum and rye were
found to be the most suitable grains for spawn production of P. eryngii. The determination of optimum nutritional
and environmental conditions for mycelial growth of this mushroom species will be useful for studies about its
commercially cultivation in our country  

Anahtar Kelimeler

• Pleurotus eryngii,mycelial growth,spawn,culture conditions

Pleurotus eryngii Mantarının Optimum Misel Gelişim Koşullarının Belirlenmesi

Öz

Bu çalışma, Doğu Anadolu Bölgesi makromantar florasında yer alan, halk tarafından doğadan toplanarak
sevilerek tüketilen ve ekonomik önemi olan P. eryngii mantar türünün optimum misel gelişim koşullarının (besin
ortamı, pH, sıcaklık, karbon ve azot kaynakları) ve tohumluk misel üretimi için en uygun sardırma materyalinin
(arpa, buğday, çavdar, darı, mısır, pirinç ve yulaf) belirlenmesi amacıyla yürütülmüştür. Çalışmanın sonucunda,
MEPA ve MYPA besin ortamlarının misel gelişimi için en iyi ortamlar oldukları tespit edilmiştir. SB ve YGPA
besin ortamları ise bu tür için uygun bulunmamıştır. Bu mantar türü için optimum misel gelişim sıcaklığının
25 °C ve ortam pH değerinin ise 5.5 olduğu belirlenmiştir. En düşük misel gelişimi 4 ve 4.5 pH değerlerine sahip
ortamlarda ve 15 °C sıcaklık koşullarında tespit edilmiştir. Misel gelişimi için besin ortamında karbon kaynağı
olarak mannitolün, azot kaynağı olarak ise kalsiyum nitratın kullanılması en iyi sonucu vermiştir. Diğer taraftan
karbon kaynağı olarak laktoz, azot kaynağı olarak amonyum nitrat ve amonyum fosfat kullanıldığında yeterli ve
hızlı misel gelişimi sağlanamamıştır. Çalışmada ayrıca P. eryngii’nin tohumluk misel üretimi için pirinç, darı ve
çavdarın en uygun hububatlar oldukları tespit edilmiştir. Bu mantar türünün misel gelişimi için en uygun besinsel
ve çevresel koşulların belirlenmesi ülkemizde ticari anlamda yetiştiriciliği konusunda yapılacak çalışmalar için
faydalı olacaktır  

Anahtar Kelimeler

• Pleurotus eryngii,misel gelişimi,tohumluk misel,kültür koşulları

Kaynakça

1. Akyüz M, 2005. Sellülozik atıkların Pleurotus eryngii (DC. ex Fr.) Quel’in kültüründe değerlendirilebilme olanaklarının araştırılması. Yüksek Lisans Tezi, Dicle Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, 48 s.
2. Akyüz M, 2008. Pleurotus eryngii (DC. ex Fr.) Quel. var. eryngii ve Pleurotus eryngii (DC. ex Fr.) Quel. var. ferulae Lanzi’nin besinsel içeriklerinin ve antimikrobiyal aktivitelerinin belirlenmesi. Doktora Tezi, Fırat Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, 102 s.
3. Akyüz M, Kırbağ S, 2007. Ülkemizde sebze ve meyvelerin yanı sıra alternatif besin kaynağı: Yabani mantar (Pleurotus eryngii var. ferulae). Artvin Çoruh Üniversitesi Orman Fakültesi Dergisi, 8(1): 26-36.
4. Akyüz M, Yıldız A, 2007, Cultivation of Pleurotus eryngii (DC. ex Fr.) Quel. on agricultural wastes. The Philippine Agricultural Scientist, 90(4): 346-350.
5. Akyüz, M., Yıldız, A., 2008. Evaluation of cellulosic wastes for the cultivation of Pleurotus eryngii (DC. ex Fr.) Quel. African Journal of Biotechnology, 7(10): 1494-1499.
6. Alam N, Shim MJ, Lee MW, Shin PG, Yoo YB, Lee TS, 2009. Vegetative growth and phylogenetic relationship of commercially cultivated strains of Pleurotus eryngii based on ITS sequence and RAPD. Mycobiology, 37(4): 258-266.
7. Alan R, Padem H, 1991. Çaşır mantarı (Pleurotus eryngii)’nın besin değeri üzerinde bir araştırma. DOĞA Türk Tarım ve Ormancılık Dergisi, 15: 275-280.
8. Baeza A, Guillen J, Paniagua JM, Hernandez S, Martin JL, Diez J, Manjon JL, Moreno G, 2000. Radiocaesium and radiostrontium uptake by fruit bodies of Pleurotus eryngii via mycelium, soil and aerial absorption. Applied Radiation and Isotopes, 53: 455-462.

9. Cai A, Xiao JG, Zheng Q, Ke Y, Fang B, Luo Z, Yang X, 2009. Effects of temperature and pH on mycelial growth of Pleurotus eryngii strain 3 and 528. Hubei Agricultural Sciences, 7 (48).
10. Dadaylı G, 2014. Çay artığı ile hazırlanan ortamlarda parçalama ve örtü toprağı serme işleminin Pleurotus eryngii mantarının biyolojik etkinlik ve verimi üzerine etkileri. Ondokuz Mayıs Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 83 s.
11. Daza A, Manjon JL, Camacho M, Romero de la Osa L, Aguilar A, Santamaria C, 2006. Effect of carbon and nitrogen sources, pH and temperature on in vitro culture of several isolates of Amanita caesarea (Scop.:Fr.) Pers. Mycorrhiza, 16(2): 133- 136.
12. De Gioia T, Sisto D, Rana GL, Figliuolo G, 2005. Genetic structure of the Pleurotus eryngii species-complex. The British Mycological Society, 109(1): 71-80.
13. Demirel K, Uzun Y, Kaya A, 2002. Macrofungi of Ağrı province. Turkish Journal of Botany, 26: 291-295.
14. Demirel K, Kaya A, Uzun Y, 2003. Makrofungi of Erzurum province. Turkish Journal of Botany, 27: 29-36.
15. Gong Z, Yu, S, Qu L, 2002. Effect of nutrients and environmental factors on the mycelium growth of Pleurotus eryngii. Acta Edulis Fungi, 9(3): 13-17.
16. Guo S, Wei J, Li H, 2006. Study on mycelium growth conditions of Pleurotus eryngii. Journal of Liaoning University (Natural Sciences Edition), 2 (7).
17. Gücin F, 1983. Elazığ ili sınırları içinde yetişen bazı makrofunguslar üzerinde taksonomik bir araştırma. Doktora Tezi, Ege Üniversitesi, Fen Fakültesi, Bornova, İzmir.
18. Jonathan SG, Fasidi IO, 2003. Requirements for vegetative growth of Tricholoma lobayensis (Heim), a Nigerian edible fungus. Advances in Food Sciences, 25(3): 91-95.
19. Kalmış E, Atmaca MA, Kalyoncu F, 2008. Pleurotus eryngii sapkalı mantarından tek spor izolatlarının eldesi, melezlenmesi ve yeni melezlerin misel büyüme hızları. Türkiye VIII. Yemeklik Mantar Kongresi, 15-17 Ekim, Kocaeli.
20. Kalyoncu F, Kalmış E, Atmaca AM, 2009. Pleurotus eryngii (DC.) Gillet makrofungusunda farklı hibrid bireylerin spawn sarma sürelerinin belirlenmesi. C.B.Ü. Fen Bilimleri Dergisi, 5(1): 39-44.
21. Kaya A, 2001. Contributions to the makrofungi flora of Bitlis province. Turkish Journal of Botany, 25: 379-383.
22. Kaya A, 2005. Macrofungi determined in Gölbaşı (Adıyaman) district. Turkish Journal of Botany, 29: 45-50.
23. Kibar B, Pekşen A, 2011a. Nutritional and environmental requirements for vegetative growth of edible ectomycorrhizal mushroom Tricholoma terreum. Žemdirbystė=Agriculture, 98(4): 409-414.
24. Kibar B, Pekşen A, 2011b. Mycelial growth requirements of Lactarius pyrogalus and Lactarius controversus. African Journal of Microbiology Research, 5(28): 5107-5114.
25. Kong WS, 2004. Descriptions of commercially important Pleurotus species. Mushrooms Growers Handbook I. Part II. Oyster Mushrooms. Chapter 4. Rural Devolepment Administration, Korea, 54-61 pp.
26. Lewinsohn D, Nevo E, Hadar Y, Wasser SP, Beharav A, 2000. Ecogeographical variation in the Pleurotus eryngii complex in Israel. Mycological Research, 104(10): 1184-1190.
27. Lewinsohn D, Wasser SP, Reshetnikov SV, Hadar Y, Nevo E, 2002. The Pleurotus eryngii species-complex in Israel: distribution and morphological description of a new taxon. Mycotaxon, 81: 51-67.
28. Lin JT, Liu CW, Chen YC, Hu CC, Juang LD, Shiesh CC, Yang DJ, 2014. Chemical composition, antioxidant and antiinflammatory properties for ethanolic extracts from Pleurotus eryngii fruiting bodies harvested at different time. LWT-Food Science and Technology, 55(1): 374-382.
29. Mishra KK, Pal RS, ArunKumar R, Chandrashekara C, Jain SK, Bhatt JC, 2013. Antioxidant properties of different edible mushroom species and increased bioconversion effciency of Pleurotus eryngii using locally available casing materials. Food Chemistry, 138: 1557-1563.
30. Moonmoon M, Uddin NM, Ahmed S, Shelly N, 2010. Cultivation of different strains of king oyster mushroom (Pleurotus eryngii) logical Sciences, 17(4): 341-345.
31. Ohga S, Royse DJ, 2004. Cultivation of Pleurotus eryngii on umbrella plant (Cyperus alternifolius) substrate. Journal of Wood Science, 50: 466-469.
32. Öder N, 1980. Halkın faydalandığı bazı önemli yenen mantarlar. VII. Bilim Kongresi, TÜBİTAK Matematik, Fiziki ve Biyolojik Bilimler Araştırma Grubu Tebliğleri, Biyoloji Seksiyonu, Kuşadası, Aydın.
33. Özkan C, Yamaç M, 2012. Bazı yenebilir makrofungus izolatlarının biyoprotein üretimi üzerine sıcaklığın etkisi. IX. Türkiye Yemeklik Mantar Kongresi, 18-20 Ekim, Denizli.
34. Phillips R, 1994. Mushrooms and Other Fungi of Great Britain & Europe. New Interlitho S. P. A., Milan, 288 p.
35. Rodriguez Estrada AE, Royse DJ, 2007. Yield, size and bacterial blotch resistance of Pleurotus eryngii grown on cottonseed hulls/oak sawdust suplemented with manganese, copper and whole ground soybean. Bioresource Technology, 98: 1898- 1906.
36. Rodriguez Estrada AE, 2008. Molecular phylogeny and increases of yield and the antioxidants selenium and ergothioneine in Basidiomata of Pleurotus eryngii, PhD Thesis, Pennsylvania State University, Department of Plant Pathology. 237 p.
37. Şanlı SK, 2014. Farklı tarımsal artıkların Pleurotus eryngii mantar üretiminde kullanım olanakları. Ondokuz Mayıs Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 79 s.
38. Şeker D, Kalyoncu F, Kalmış E, 2012. Spawn materyali olarak farklı tahılların kullanım imkanlarının araştırılması. IX. Türkiye Yemeklik Mantar Kongresi, 18-20 Ekim, Denizli.
39. Zervakis G, Balis C, 1996. A pluralistic approach in the study of Pleurotus species with emphasis on compatibility and physiology of the European morphotaxa. MycologicalResearch, 100: 717-731.
40. Zervakis GI, Venturella, G, Papadopoulou, K, 2001. Genetic polymorphism and taxonomic infrastructure of the Pleurotus eryngii species-complex as determined by RAPD analiyses, izozyme profles and ecomorphological characters. Microbiology, 147: 3183-3194.