An Examination of Turkish Language Teachers' Classroom Assessment and Evaluation Practices

Öz

This study aimed to evaluate the measurement and evaluation practices of Turkish language teachers and to raise their awareness on the subject. A semi-structured interview form was used as the data collection tool. Content analysis method was used to analyze the data. The participants of the study consisted of 25 Turkish language teachers. As a result of the research, it was determined that Turkish language teachers mostly used short-answer questions, open-ended questions, and multiple-choice question task formats, while the least known and used task formats were diagnostic branching tree, structured grid, word removal, C-test, and scripting gaps. It was observed that teachers valued process evaluation and considered it necessary to increase efficiency in teaching, but they did not conduct the evaluation process within a plan. It was concluded that Turkish language teachers were aware of the importance and necessity of feedback in the teaching process and used it. However, as with process evaluation practices, it was determined that teachers carried out this process haphazardly without adhering to a specific plan and without basing it on a basic criterion. The lack of knowledge and experience of teachers in measuring language skills with appropriate methods in measurement and evaluation practices came to the fore. Furthermore, it was found that teachers have low self-efficacy in designing various measurement and evaluation activities. Workshops can be organized for teachers to increase the functional use of different task formats, process evaluation methods and techniques, and types of feedback in the language teaching process. Increasing teachers' awareness of how to utilize task formats and use effective feedback will ensure the healthy progress of the language teaching process and help resolve the problems they experience in how to conduct this process.

Proje Numarası

1919B012304409

Türkçe Öğretmenlerinin Sınıf İçi Ölçme ve Değerlendirme Uygulamalarının İncelenmesi

Öz

Bu araştırmada, Türkçe öğretmenlerinin ölçme ve değerlendirmeye ilişkin uygulamalarını değerlendirmek amaçlanmış ve öğretmenlere konuyla ilgili farkındalık kazandırmak hedeflenmiştir. Veri toplama aracı olarak, yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılmıştır. Verilerin çözümlenmesinde içerik analizi yönteminden yararlanılmıştır. Araştırmanın katılımcılarını 25 Türkçe öğretmeni oluşturmaktadır. Araştırma sonucunda Türkçe öğretmenlerinin daha çok kısa cevaplı soru, açık uçlu soru, çoktan seçmeli soru görev biçimlerinden yararlandıkları en az bildikleri ve kullandıkları görev biçimlerinin tanılayıcı dallanmış ağaç, yapılandırılmış grid, gereksiz sözcükleri çıkarma, C test ve betiksel boşluk olduğu tespit edilmiştir. Öğretmenlerin süreç değerlendirmeye önem verdikleri ve öğretimde verimliliği artırmak için gerekli buldukları ancak değerlendirme sürecini bir plan dâhilinde yürütmedikleri görülmüştür. Türkçe öğretmenlerinin öğretim sürecinde geribildirimin önemi ve gerekliğinin farkında oldukları ve kullandıkları sonucuna ulaşılmıştır. Ancak süreç değerlendirme uygulamalarında olduğu gibi geribildirim kullanımında da öğretmenlerin bu süreci belirli bir plana bağlı kalmadan ve temel bir ölçüte dayandırmadan gelişigüzel biçimde yürüttükleri belirlenmiştir. Öğretmenlerin ölçme ve değerlendirme uygulamalarında dil becerilerini uygun yöntemlerle ölçme konusundaki bilgi ve deneyim eksikliği ön plana çıkmıştır. Bunun yanı sıra öğretmenlerin çeşitli ölçme ve değerlendirme etkinlikleri tasarlama konusunda öz yeterliklerinin düşük olduğu tespit edilmiştir. Dil öğretim sürecinde farklı görev biçimi, süreç değerlendirme yöntem ve teknikleri ile geribildirim türlerinin işlevsel biçimde kullanımını artırabilmek için öğretmenlere workshop düzenlenebilir. Öğretmenlerin görev biçimlerinden yararlanma ve etkili geribildirim kullanma konusunda farkındalıklarının artırılması dil öğretim sürecinin sağlıklı ilerlemesini ve bu süreci nasıl yürütecekleri konusunda yaşadıkları problemlerin giderilmesini sağlayacaktır.

Anahtar Kelimeler

• ölçme ve değerlendirme
• görev biçimleri
• geribildirim
• süreç değerlendirme

Destekleyen Kurum

TUBİTAK

Proje Numarası

1919B012304409

Etik Beyan

Bu araştırma, Ondokuz Mayıs Üniversitesi Sosyal ve Beşeri Bilimler Araştırmaları Etik Komisyonu tarafından 27/10/2023 tarihli ve 2023-848 sayılı kararla etik açıdan uygun bulunmuştur.

Teşekkür

TUBİTAK'a teşekkür ederiz.

Kaynakça

1. Abalı-Öztürk, Y., & Şahin, Ç. (2013). Süreç odaklı ölçme değerlendirme yöntemlerinin uygulamalanmasında yaşanacak görüşlere ilişkin sınıf öğretmeni adaylarının görüşleri. BUCA Eğitim Fakültesi Dergisi, 36, 110-129. https://dergipark.org.tr/tr/pub/deubefd/issue/25113/265137 sayfasından erişilmiştir.
2. Abalı Öztürk, Y., & Şahin, Ç. (2014). The effects of alternative assessment and evaluation methods on academic achievement, persistence of learning, self-efficacy perception and attitudes. Journal of Theory and Practice in Education, 10(4), 1022-1046. https://dergipark.org.tr/en/pub/eku/issue/5462/74156 sayfasından erişilmiştir.
3. Akman Dömbekci, H., & Erişen, M.A. (2022). Nitel araştırmalarda görüşme tekniği. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 22(Özel Sayı 2), 141-160. https://doi.org/10.18037/ausbd.1227330 sayfasından erişilmiştir.
4. Baltacı, A. (2017). Nitel veri analizinde Miles-Huberman modeli. Ahi Evran Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 3(1), 1-15. https://dergipark.org.tr/tr/pub/aeusbed/issue/30008/290583 sayfasından erişilmiştir.
5. Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün, Ö., Karadeniz, Ş., & Demirel, F. (2012). Bilimsel araştırma yöntemleri (11. b.). Ankara: Pegem Akademi.
6. Black, P., Harrison, C., Lee, C., Marshall, B., & Wiliam, D. (2002). Working inside the black box: assessment for learning in the classroom. London, UK: King’s College London Department of Education and Professional Studies. DOI: 10.1177/003172170408600105
7. Borich, G.D. (2017). Effective teaching methods (Eighth Edition). Ankara: Pelikan Yayıncılık.
8. Çepni, S. (2009). Araştırma ve proje çalışmalarına giriş. (4.b.). Trabzon: Celepler Matbaacılık.

9. Çevikbaş, M. (2013). Matematik öğretmenlerinin yanlışa verdikleri dönütlerin öğrenci özgüvenleri üzerindeki etkilerinin incelenmesi[Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi]. Gazi Üniversitesi. Ankara. https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/ sayfasından erişilmiştir.
10. Dandis, M.A. (2013). The assessment methods that are used in a secondary mathematics class. Journal for Educators. Teachers and Trainers, 4(2). 133-143.
11. Eisenkraft, A. (2003). Expanding the 5E model. The Science Teacher, 70(6), 56. https://www.scirp.org/reference/referencespapers?referenceid=713519 sayfasından erişilmiştir.
12. Erlam, R. (2016). ‘I’m still not sure what a task is’: Teachers designing language tasks. Language Teaching Research, 20(3), 279–299.
13. Furtak, M. E., Ruiz- Primo, M., Shemwell, J., Ayala, C., Brandon, P., Shavelson, R., & Yin, Y. (2008). On the fidelity of implementing embedded formative assessments and its relation to student learning, applied measurement in education. Taylor & Francis Group, 21, 360–389. DOI: 10.1080/08957340802347852
14. Gallagher, J.J. (2000). Teaching for understanding and application of science knowledge. School Science and Mathematics, 100(6), 310-318. DOI: 10.1111/j.1949-8594.2000.tb17325.x
15. Gay. L.R. (1991). Educational evaluation and measurement: Competencies for analysis and application (Eighth Edition). New York: Macmillan Publishing Company.
16. Glesne, C. (2015). Nitel araştırmaya giriş. (Ersoy, A., ve Yalçınoğlu, P. Çev.). Ankara: Anı Yayıncılık. Gullickson, A.R. (1985). Student evaluation techniques and their relationship to grade and curriculum. Journal of Educational Research, 79(2), 96-100. DOI: 10.1080/00220671.1985.10885657
17. Hargreaves, A., Earl, L., & Schmidt, M. (2002). Perspectives on alternative assessment reform. American Educational Research Journal, 39(1), 69-95. DOI: 10.3102/00028312039001069
18. Hattie, J. (1987). Identifying the silent facets of a model of student learning: A synthesis of meta analyses. International Journal of Educational Research, 11(2), 187-212. https://eric.ed.gov/?id=EJ374471 sayfasından erişilmiştir.
19. Horoks, J., & Robert, A. (2007). Task designed to highlight task-acitivity relationships. Journal of Mathematics Teacher Education, 10, 279-287. DOI: 0.1007/s10857-007-9040-1
20. Hyland, K. (2013). Student perceptions of hidden messages in teacher written feedback. Studies in Educational Evaluation, 1-8. DOI: 10.1016/j.stueduc.2013.06.003
21. Karaca, E. (2011). Öğretimde geribildirimin önemi, gerekliliği ve niteliğine ilişkin öğrenci algıları. E-Journal of New World Sciences Academy Education Sciences, 6(2), 1951-1960. https://dergipark.org.tr/tr/pub/nwsaedu/issue/19820/212112 sayfasından erişilmiştir.
22. Lee, I. (2017). Classroom writing assessment and feedback in L2 school contexts. Singapore: Springer Nature.
23. Letina, A. (2014). Application of traditional and alternative assessment in science and social studies teaching. Croatian Journal of Education, 17(1), 137-152. https://www.researchgate.net/ sayfasından erişilmiştir.
24. Matsumura, L. C.; Patthey-Chavez, G.; Valdés, R., & Garnier, H. (2013). Teacher feedback, writing assignment quality and third-grade students' revision in lower and higher-achieving urban schools. The Elementary School Journal, 103(1), 3-25. DOI: 10.1086/499713
25. McTighe, J., & O‟Connor, K. (2005). Seven practices for effective learning. Educational Leadership, 63(3), 10- 17. https://eric.ed.gov/?id=EJ745451 sayfasından erişilmiştir.
26. Merriam, S.B. (2018). Nitel Araştırma. (S. Turan Çev.). Ankara: Nobel.
27. Mertler, A.C., & Campbell, C., (2005). Measuring teachers knowledge & application of classroom assessment concepts: Development of the assessment literacy inventory. Annual Meetin of American Educational Research Association, 11-15, April, Quebec, Canada. https://eric.ed.gov/?id=ED490355 sayfasından erişilmiştir.
28. Nanni A., & Black D. (2017). Student and teacher preferences in written corrective feedback. The Journal of ASIA TEFL, 14(3), 540-547. DOI: 10.18823/asiatefl.2017.14.3.11.540
29. Paulus, T. (1999). The effect of peer and teacher feedback on student writing. Journal of Second Language Writing, 8(3), 265-289. https://www.sciencedirect.com/ sayfasından erişilmiştir.
30. Raboijane, B. M. (2005). Mathematics teachers’ understanding of alternative assessment as applied in junior secondary schools in Gaborone (Botswana). Master of Thesis, University of the Witwatersrand, Johannesburg, South Africa.
31. Richardson, J. (2005). Instruments for obtaining student feedback: A review of the literatüre. Assessment & Evaluation in Higher Education, 30(4), 387–415. https://www.tandfonline.com/ sayfasından erişilmiştir.
32. Shavelson R.J., & Baxter, G.P. (1992). What we've learned about assessing hands-on science. Educational Leadership, 49(8), 20-25. https://www.researchgate.net/ sayfasından erişilmiştir.
33. Smythe, J.A., & Ivan T. (1999). On the relationship between time management and time estimation. British Journal of Psychology, 90(3), 333-347. https://doi.org/10.1348/000712699161459 sayfasından erişilmiştir.
34. Stiggins, R. (2004). New assessment beliefs for a new school mission. Phi Delta Kappan, 86(1), 22-27. DOI: 10.1177/003172170408600106
35. Susuwele-Banda, W.J. (2005). Classroom assessment in malawi: Teachers’ perceptions and practices in mathematics [Unpublished PhD Thesis]. Virginia Polytechnic Institute and State University. https://www.scirp.org/reference/ sayfasından erişilmiştir.
36. Tajik, O., Golzar, J., & Noor, S. (2024). Purposive sampling. International Journal of Education and Language Studies, 2(2), 1-9.
37. Törnroos, J. (2005). Mathematics textbooks, opportunity to learn and student achievement. Studies in Educational Evaluation, 315-327. https://doi.org/10.1016/j.stueduc.2005.11.005 sayfasından erişilmiştir.
38. Valverde, G., Bianchi, L. J., Wolfe, R., Schmidt, W. H., & Houang, R. T. (2002). According to the Book: Using TIMSS to investigate the translation of policy into practice through the world of textbooks. Netherland: Kluwer Academic Publishers.
39. Yıldız, S. (2017). Sosyal bilimlerde örnekleme sorunu: nicel ve nitel paradigmalardan örnekleme kuramına bütüncül bir bakış. Kesit Akademi Dergisi, 3(11), 421-442.
40. Waters, F.H., Smeaton P.S., & Burns, T.G. (2004). Action research in the secondary science classroom: Student response to differentiated, alternatıve assessment. Amerıcan Secondary Educatıon, 32(3), 89-104. https://eric.ed.gov/?id=EJ720521 sayfasından erişilmiştir.
41. Watt, H.M.G. (2005). Attitudes to the use of alternative assessment methods in mathematics: A study with secondary mathematics teachers in Sydney, Australia. Educational Studies in Mathematics, 58, 21-44. https://link.springer.com/ sayfasından erişilmiştir.
42. Wiggins, G. (1998). Educative assessment: Designing assessments to inform and improve student performance (First Edition). San Francisco, California: Jossey-Bass.
43. Wiliam, D. (1999). Formative Assessment in mathematics. part 2: Feedback. Equals: Mathematics and Special Educational Needs, 5(3), 8-11. https://discovery.ucl.ac.uk/id/eprint/10001148/ sayfasından erişilmiştir.
44. Yıldırım, A., & Şimşek, H. (2006). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayıncılık. Zacharias, N. (2007). Teacher and student attitudes toward teacher feedback. Regional Language Centre Journal, 38(1), 38-52. DOI: 10.1177/0033688206076157
45. Zhang, Z., & Burry-Stock, J.A. (2003). Classroom assessment practices and teachers’ self- perceived assessment skills. Applied Measurement in Education, 16(4), 323-342. DOI: 10.1207/S15324818AME1604_4