Examining Organizational Intra-Organizational Dynamics According to the Perceptions of Private Sector Employees

Öz

This study is based on the data obtained from 21 employees between the ages of 19-55 working in hotels in Şanlıurfa province. The aim of the study is to understand the dynamics of communication within the organization and to reveal how employees perceive these dynamics. In this capability, qualitative interviews were conducted and the data obtained were subjected to content analysis through the Maxqda 20 package program and stored. As a result of the research, it was determined that there are various factors that shape the perceptions of private sector employees on organizational communication. Factors such as the language used in communication, leadership style, communication channels and corporate communication strategies were found to affect the intra-organisational communication of employees. The "intra-organisational communication development" model developed in line with the data obtained in this study shows how intra-organisational communication can be improved based on the perceptions of employees. In addition, this model provides guidance to managers and human resources experts to develop communication strategies and increase employee satisfaction. Therefore, this study is an important step towards understanding and improving the dynamics of intra-organisational communication in the private sector. The findings shed light on future research and practice. The results of this study can help organisations to improve their communication strategies and increase employee satisfaction.

Anahtar Kelimeler

• Communication
• Intra-organizational Communication
• Grounded Theory
• Maxqda
• Interview Method

Özel Sektör Çalışanlarının Algılarına Göre Örgüt İçi İletişim Dinamiklerinin İncelenmesi

Öz

Bu çalışma, Şanlıurfa ilindeki otellerde çalışan 19-55 yaş arası 21 kişiden elde edilen veriler üzerinden gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın amacı, örgüt içi iletişim dinamiklerini anlamak ve çalışanların bu dinamikleri nasıl algıladığını ortaya koymaktır. Bu kapsamda, nitel görüşmeler gerçekleştirilmiş ve elde edilen veriler Maxqda 20 paket programı yardımıyla içerik analizine tabi tutularak incelenmiştir. Araştırma sonucunda, özel sektör çalışanlarının örgüt içi iletişim algılarını şekillendiren çeşitli faktörlerin olduğu belirlenmiştir. İletişimde kullanılan dil, liderlik tarzı, iletişim kanalları ve kurumsal iletişim stratejileri gibi unsurlar, çalışanların örgüt içi iletişimini etkilediği tespit edilmiştir. Bu çalışmada elde edilen veriler doğrultusunda geliştirilen “örgüt içi iletişim gelişim modeli”, çalışanların algılarına dayanarak örgüt içi iletişimin nasıl iyileştirilebileceğini göstermektedir. Ayrıca elde edilen bu model, yöneticilere ve insan kaynakları uzmanlarına, iletişim stratejilerini geliştirmek ve çalışan memnuniyetini artırmak için bir rehberlik sunmaktadır. Dolayısıyla, bu çalışma özel sektördeki örgüt içi iletişim dinamiklerini anlamak ve geliştirmek için önemli bir adım olmuştur. Elde edilen bulgular, gelecekteki araştırmalara ve uygulamalara ışık tutacak niteliktedir. Bu çalışmanın sonuçları, örgütlerin iletişim stratejilerini iyileştirmelerine ve çalışanların memnuniyetini artırmalarına yardımcı olabilir.

Anahtar Kelimeler

• İletişim
• Örgüt içi iletişim
• Gömülü Teori
• Maxqda
• Görüşme Yöntemi

Kaynakça

1. Aktaş, Y. (2013). İletişime giriş. Y. Aktaş & K. Kılıç (Ed.) içinde, Bir bakışta iletişim (s. 1-82). Paradigma Akademi Yayınları.
2. Alparslan, A. (2014). Öğretim elemanlarının işlerinden tatmin, üniversitelerinden memnun ve gönüllü olmalarındaki öncüller: Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi’nde bir araştırma. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 6(11), 82-101.
3. Arslan, E., & Arslan, B. (2007). Örgütsel iletişim. U. Demiray (Ed.) içinde, Genel iletişim (s. 143-184). Pegem Yayıncılık.
4. Arslan, A., & Gül, H. (2022). Örgütsel iletişim ikliminin kuruma duyulan güvene etkisi. MANAS Sosyal Araştırmalar Dergisi, 11(4), 1542-1558.
5. Bakan, İ., & Büyükbeşe, T. (2004). Örgütsel iletişim ile iş tatmini unsurları arasındaki ilişkiler: Akademik örgütler için bir alan araştırması. Akdeniz İİBF Dergisi, 4(7), 1-30.
6. Barutçu, E., & Erçelik, E. (2012). Örgüt içi iletişimin iş gören motivasyonuna etkisi: Denizli'de otel işletmelerinde bir araştırma. Yeni Fikir Dergisi, 4(9), 99-117.
7. Bektaşoğlu , A., & Şengün, H. (2020). Sağlık sektöründe örgütsel iletişimin örgütsel bağlılık üzerine etkilerini belirlemeye yönelik bir araştırma. Aydın Sağlık Dergisi, 6(2), 155-182.
8. Bulduklu, Y. (2019). Eleştirel çalışmalarda nitel araştırma yöntemi olarak gömülü teori. Kritik İletişim Çalışmaları Dergisi, 1(1), s. 1-14.

9. Çağlar, İ., & Kılıç, S. (2010). Genel iletişim. Nobel Yayın Dağıtım.
10. Çamdereli, M. (2019). İletişime giriş. Dem Yayınları.
11. Çanak , M., & Avcı, Ö. Y. (2016). Öğretmenlerin örgütsel özdeşleşme ve örgütsel iletişim düzeylerinin incelenmesi. Uluslararası Eğitim Bilimleri Dergisi, 7, 91-110.
12. Çelikdemir, D. Z., & Paker, İ. T. (2019). Örgütsel değişimin gerçekleşmesinde örgütsel iletişimin önemi. İzmir İktisat Dergisi, 34(3), 431-441.
13. Çetintaş, H. B. (2016). Yönetim yaklaşımlarında örgütsel i̇letişim olgusunun değerlendirilmesi. Gümüşhane Üniversitesi İletişim Fakültesi Elektronik Dergisi, 4(1), 173-199.
14. Çini, M. A. (2022). İş tatmini, örgütsel bağlılık ve işten ayrılma niyeti arasındaki ilişki: Beyaz yakalı çalışanlar aracılığıyla bir araştırma. Journal of Academic Value Studies, 8(1), 91-109.
15. Çöllü, E. F., & Summak, M. E. (2010). Örgütsel iletişimin örgütsel bağlılığa etkisi: Konya’da bulunan mali müşavir çalışanları üzerine bir araştırma. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Meslek Yüksekokulu Dergisi, 13(1-2), 273-288.
16. Danayiyen, A., Kıyak, M., & Ünal, E. (2017). Hastanelerde yeni iletişim teknolojileri kullanımının kurum içi iletişim doyumuna etkisi. Selçuk İletişim, 10(1), 32-63.
17. Demir, A. (2020). Örgütsel iletişim. M. Avcı, & E. Kara (Ed.) içinde, Örgütsel davranışlar üzerine güncel yaklaşımlar (s. 52-68). Hiperyayın.
18. Demir, F., & Yıldırım, G. (2020). Halkla ilişkilerde sistem teorisi bağlamında kurum içi iletişimin kurumsal bağlılığa etkisi: Ulaşım sektöründe karşılaştırmalı analiz. Sosyal Bilimler Akademi Dergisi, 3(2), 170-194.
19. Demir, H., Usta, R., & Okan, T. (2008). İçsel pazarlamanın örgütsel bağlılık ve iş tatminine etkisi. Hacettepe Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 26(2), 135-161.
20. Dökmen, Ü. (2005). İletişim çatışmaları ve empati. Sistem Yayıncılık.
21. Erdoğan, İ. (2011). İletişimi anlamak. Pozitif Matbaacılık.
22. Erkuş, A., & Günlü, E. (2009). İletişim tarzının ve sözsüz iletişim düzeyinin çalışanların iş performansına etkisi: Beş yıldızlı otel işletmelerinde bir araştırma. Anatolia: Turizm Araştırmaları Dergisi, 20(1), 7-24.
23. Eroğluer, K. (2011). Örgütsel iletişim ile iş tatmini unsurları arasındaki ilişkiler: Kuramsal bir inceleme. Ege Akademik Bakış, 11(1), 121-136.
24. Ertaş, G., & Töre, E. (2016). Örgüt içi iletişim beceri düzeylerinin örgüt sağlığı üzerindeki etkisi. Journal of Management and Economics Research, 14(3), 85-100.
25. Evliyaoğlu, F. (2020). Çinli işletmelerde örgüt içi iletişim ve liderlik tarzlarının toplumsal kültür bakış açısından incelenmesi. Journal of Organizational Behavior Review, 2(1), 68-89.
26. Fiske, J. (2015). İletişim çalışmalarına giriş (S. İrvan, Çev.) Pharmakon Yayınevi.
27. Forman, J., & Argenti, P. A. (2005). How corporate communication influences strategy implementation, reputation and the corporate brand: An exploratory qualitative study. Corporate Reputation Review, 8(3), 245-264.
28. Freeman, R. E. (1984). Strategic management: A stakeholder approach. Pitman.
29. Fusi, F., Zhang, F., & Welch, E. W. (2023). Intra-organizational communication in public agencies: The effects of contracting out core services. The American Review of Public Administration, 53(5-6), 224-242.
30. Gerbner, G. (1972). Mass media and human communication theory. Human communication theory,. D. McQuail (Dü.) içinde, Sociology of Mass Communi: Selected Readings (s. 40-60). Penguin Books.
31. Goulding, C. (2002). Grounded theory a practical guide for management, business and market researchers. Sage. Hall, L. (1987). Personnel management: A new approach. Prentice Hall International.
32. İbicioğlu, H., & Çağlar, N. (1999). İnsangücü verimliliğinin arttırılmasında örgüt için iletişimin rolü. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi(2), 171-185.
33. İslamoğlu, A. H., & Alnıaçık, Ü. (2019). Sosyal bilimlerde araştırma yöntemleri. Beta Yayınevi.
34. Ivashova, V., Nadtochiy, Y., Anaev, M., Kazantseva , N., & Rozanova, E. (2021). Intra-organizational communications as a factor of staff satisfaction with sustainable development work. In E3S Web of Conferences. 144, s. 11040.
35. Jensen, M. T. (2003). Research and development report no. 1 Organizational Communication: A Review.
36. Johnson, P., Buehring, A., Cassell, C., & Symon, G. (2007). Defining qualitative management research: An empirical investigation. Qualitative research in organizations and management: An international journal, 2(1), 23-42.
37. Karaçor, Ş., & Şahin, A. (2004). Örgütsel iletişim kurma yöntemleri ve karşılaşılan iletişim engellerine yönelik bir araştırma. Sosyal Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 4(8), 96-117.
38. Karcıoğlu, F., Timuroğlu, K., & Çınar, O. (2009). Örgütsel iletişim ve iş tatmini ilişkisi–bir uygulama. İstanbul Üniversitesi İşletme Fakültesi İşletme İktisadi Enstitüsü Dergisi, 63, 59-76.
39. Kavak , B., & Vatansever, N. (2007). Hizmet sektöründe örgüt içi iletişim bileşenleri ve işgören verimliliği üzerindeki etkileri: Ankara'daki beş yıldızlı otel işgörenlerinin düşünceleri. Gazi Üniversitesi Ticaret ve Turizm Eğitim Fakültesi Dergisi, 2(1).
40. Kılıçaslan, E. (2013). Örgütsel iletişim. Y. Aktaş, & K. Kılıç (Ed.) içinde, Bir bakışta iletişim (s. 213-242). Paradigma Akademi Yayınları.
41. Kırmızı, H. (2006). Genel ve teknik iletişim, kişisel gelişim ve iş hayatında başarının anahtarı. Celepler Matbaacılık.
42. Kotanlı Kızıloğlu, Ş. (2023). Örgütsel iletişimde whatsapp kullanımı: Çağrı merkezi çalışanlarına yönelik bir araştırma. Gümüşhane Üniversitesi İletişim Fakültesi Elektronik Dergisi, 11(2), 1703-1724.
43. Li, N., Zheng, X., Ni, D., Kirkman, B. L., Zhang, M., & Liu, C. (2024). Leadership in a crisis: A social network perspective on leader brokerage strategy, intra-organizational communication patterns, and business recovery. Journal of Management.
44. Mamatoğlu, N. (2006). Örgüt içi iletişim ve performans değerlendirme sistemi algıları örgüt kültürü algısını yordar mı?. Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, 61(4), 177-201.
45. Maurer, M., Bach, N., & Oertel, S. (2023). Changes in formal structure towards self-managing organization and their effects on the intra-organizational communication network. Journal of Organization Design, 12(3), 83-98. Mutlu, E. (2012). İletişim sözlüğü. Sofos.
46. Omilion-Hodges, L. M., & Baker, C. R. (2014). Everyday talk and convincing conversations: Utilizing strategic internal communication. Business Horizons, 57(3), 435-445.
47. Oskay, Ü. (2017). İletişimin ABC’si. İnkılap Kitabevi.
48. Öksüz, E., & Ulağlı, S. (2021). Örgüt içi iletişimin örgütsel bağlılığa etkisi: Türkiye’deki bankacılık sektörü üzerinde bir araştırma. TroyAcademy, 6(1), 311-330.
49. Pietkiewicz, I., & Smith, J. A. (2014). A practical guide to using interpretative phenomenological analysis in qualitative research psychology. Psychological journal, 20(1), 7-14.
50. Pirnejad, H., Niazkhani, Z., Berg, M., & Bal, R. (2008). Intra-organizational communication in healthcare. Methods of information in medicine, 47(4), 336-345.
51. Punch, K. F. (2011). Sosyal araştırmalara giriş: Nicel ve nitel yaklaşımlar. (D. Bayrak, B. Aslan, & Z. Akyüz, Çev.) Siyasal Kitabevi.
52. Püsküllüoğlu, A. (2004). Arkadaş Türkçe sözlük. Arkadaş Yayınevi.
53. Rogers, E. M., & Kincaid, D. L. (1981). Communication networks: Toward a new paradigm for research. Free Press. Sığrı, Ü. (2018). Nitel araştırma yöntemleri. Beta Yayınları.
54. Soysal, A., Öke, P., Yağar, F., & Tunç, M. (2017). Örgütsel iletişim ve iş tatmini düzeylerinin incelenmesi: Bir özel hastane örneği. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 37, 243-253.
55. Steingrimsdottir, H. (2011). The relationship between internal communication and job satisfaction. A case study. Marketing Communication Management.
56. Şahin, A. (2007). Türk kamu yönetiminde yönetsel iletişim ve bu konuda düzenlenen bir anket çalışmasının sonuçları. Maliye Dergisi, 0(152), 81-102.
57. Taşlıyan, M., & Hırlak, B. (2014). Örgütsel iletişim etkinliği ile iş tatmini, örgütsel bağlılık, örgütsel vatandaşlık davranışı arasındaki ilişkilerin araştırılması: Akademik örgütler için bir alan araştırması. Ekonomi ve Yönetim Araştırmaları Dergisi, 3(2), 5-36.
58. Tokgöz, O. (2015). İletişim kuramlarına anlam vermek başlangıcından günümüze Anglo-Amerikan iletişim kuramı. İmge Kitabevi.
59. Tuna, Y. (2009). Örgütsel iletişim sürecinde yöneticilerin duygularını yönetebilme yeterlilikleri. Selçuk İletişim, 5(4), 83-94.
60. Tuncer, A., & Tuncer, M. U. (2015). Örgüt içi iletişimde iş tatmini etkileyen boyutların analizi: Çok uluslu ve ulusal ölçekli örgütler üzerinden karşılaştırmalı bir değerlendirme. Journal of Yasar University, 38(10), 6478-6554.
61. Türkoğlu, N. (2003). Kitle iletişimi ve kültür. Naos Yayınları.
62. Valiyeva, A., & Thomas, B. J. (2922). Successful organizational business communication and its impact on business performance: An intra-and inter-organizational perspective. Journal of Accounting, Business and Finance Research, 15(2), 83-91.
63. Voltan-Acar, N. (2015). İnsan ilişkileri: İletişim. Nobel Akademik Yayıncılık.
64. Yaman, E. (2016). İletişimin Türkçesi. Akçağ Yayınları.
65. Yüksel, A. H. (2007). İletişim kavram tanımı. U. Demiray (Ed.) içinde, Genel İletişim (s. 3-36). Pegem Yayıncılık.
66. Zıllıoğlu , M. (2007). İletişim nedir?. Cem Yayınevi.