Sustainable Development Attitudes and Organizational Intention: A Comparison in Mountain and Plain Villages

Öz

The sustainable development of the agricultural sector and farming activities requires a high level of farmers’ awareness and positive attitudes toward sustainable development, as well as the reinforcement of these attitudes through an effective understanding of agricultural organization. In particular, agricultural cooperatives operating in the agricultural sector can be considered among the important organizational factors that strengthen the economic, social, and environmental sustainability of farmers. In this regard, identifying how farmers’ attitudes toward sustainable development and their intentions to engage in agricultural organization are shaped according to different settlement characteristics is of significant importance. The aim of this study is to comparatively examine farmers’ attitudes toward sustainable development and their intentions to participate in agricultural organization based on settlement type (mountainous and plain areas). The data of the study were obtained through face-to-face surveys conducted with 100 farmers in a total of 10 villages, including five plain villages and five mountainous villages located in the Taslicay county of Agri Province, where agricultural production activities are actively and intensively carried out. Within the scope of the study, farmers’ selected socio-demographic characteristics, their level of awareness of cooperatives, perceptions of agricultural cooperatives, intentions to become cooperative members, and attitudes toward sustainable development were analyzed. In addition to descriptive statistics, both parametric and non-parametric statistical methods were employed in the analysis. Comparisons based on settlement type were carried out using independent t-tests, chi-square tests, and the Mann–Whitney U test. Furthermore, multiple linear regression analysis was applied to determine the factors affecting farmers’ intentions to engage in agricultural organization in mountainous and plain villages. According to the findings of the analyses, no statistically significant differences were found between farmers living in mountain and plain villages in terms of certain socio-demographic characteristics, perceptions of cooperatives, intentions to join cooperatives, and attitudes toward sustainable development. However, it was found that a large proportion of farmers were undecided about joining agricultural cooperatives but their level of commitment to sustainable development was high. Moreover, the results of the regression analysis indicate that economic and social attitudes are decisive factors influencing the agricultural organization intentions of farmers living in mountain villages, whereas only social attitudes have a weak effect on the organization intentions of farmers in plain villages. Accordingly, it can be stated that policies aimed at strengthening agricultural organization and promoting sustainable development among farmers should be designed taking into account the specific characteristics of the settlements.

Anahtar Kelimeler

• Agricultural organization intention
• Sustainable development
• Mountain and plain villages
• Taslicay (Agri)

Etik Beyan

Bu çalışma için hazırlanan çiftçi soru formuna, Aydın Adnan Menderes Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Fen ve Mühendislik Bilimleri Araştırma ve Yayın Etiği Kurulu’ndan 21/10/2025 tarih ve 07 nolu sayılı karar ile etik kurul onayı verilmiştir.

Teşekkür

Bu araştırmanın veri toplama sürecinde anket çalışmalarına gönüllü katılan bölgedeki çiftçilere teşekkür ederiz.

Sürdürülebilir Kalkınma Tutumu ve Örgütlenme Niyeti: Dağ ve Ova Köylerinde Bir Karşılaştırma

Öz

Tarım sektörü ve çiftçiliğin sürdürülebilir bir şekilde kalkınabilmesi, çiftçilerin sürdürülebilir kalkınmaya yönelik farkındalık ve tutumlarının yüksek olmasına ve sürdürülebilir kalkınma tutumların etkili bir tarımsal örgütlenme anlayışıyla desteklenmesi gerekmektedir. Özellikle tarım sektöründe faaliyet gösteren tarımsal kooperatifler, üreticilerin ekonomik, sosyal ve çevresel sürdürülebilirliğini güçlendiren önemli örgütlenme faktörleri arasında yer aldığı ifade edilebilir. Böylece, tarımsal faaliyetleri sürdüren çiftçilerin sürdürülebilir kalkınmaya yönelik tutumları ve tarımsal örgütlenme niyetlerinin farklı yerleşim özelliklerine göre belirgin bir şekilde nasıl şekillendiğinin saptanması önem taşımaktadır. Bu araştırmanın amacı, çiftçilerin sürdürülebilir kalkınma tutumları ile tarımsal örgütlenme niyetlerini yerleşim yeri türü (dağ ve ova) itibariyle karşılaştırmalı olarak ortaya koymaktır. Çalışmanın verileri, Ağrı iline bağlı Taşlıçay ilçesinde tarımsal üretim faaliyetlerinin aktif ve yoğun olarak yürütüldüğü beş ova ve beş dağ köyü olmak üzere toplam 10 köyde, 100 çiftçi ile sahada yüz yüze gerçekleştirilen anket çalışmasından elde edilmiştir. Elde edilen veriler doğrultusunda çalışmada, çiftçilerin bazı sosyo-demografik özellikleri, kooperatifleri bilme düzeyleri, tarımsal kooperatiflere yönelik düşünceleri, kooperatiflere üyelik niyetleri ve sürdürülebilir kalkınmaya yönelik tutumları analiz edilmiştir. Verilerin analizinde betimsel istatistiklerin yanı sıra non-parametrik ve parametrik testlerden yararlanılmış olup; yerleşim yeri türüne göre karşılaştırmalarda bağımsız t-testi ki-kare testi ve Mann Whitney-U testi kullanılmıştır. Ayrıca dağ ve ova köylerinde yaşayan çiftçilerin tarımsal örgütlenme niyetlerini etkileyen faktörler çoklu doğrusal regresyon analizi ile belirlenmiştir. Araştırmada yapılan analizlerin bulgularına göre, dağ ve ova köylerinde yaşayan çiftçilerin bazı sosyo-demografik özellikleri, kooperatiflere yönelik düşünceleri, kooperatiflere üyelik niyetleri ve sürdürülebilir kalkınmaya yönelik tutumları arasında istatistiksel açıdan anlamlı bir farklılık tespit edilmemiştir. Bununla beraber, üreticilerin büyük bir bölümünün tarımsal kooperatiflere üyelik konusunda kararsız olduğu buna karşın sürdürülebilir kalkınma boyutlarına yönelik tutum düzeylerinin yüksek olduğu bulunmuştur. Regresyon analizi sonuçlarına göre ise dağ köylerinde yaşayan çiftçilerin tarımsal örgütlenme niyetleri üzerinde ekonomik ve sosyal tutumların belirleyici olduğu, ova köylerinde ise yalnızca sosyal tutumun zayıf düzeyde etkili olduğu tespit edilmiştir. Böylece, çiftçiler arasında tarımsal örgütlenmenin güçlendirilmesine ve sürdürülebilir kalkınmaya yönelik politikaların yerleşim yeri özellikleri dikkate alınarak geliştirilmesi gerektiği söylenebilir.

Anahtar Kelimeler

• Tarımsal örgütlenme niyeti
• Sürdürülebilir kalkınma
• Dağ ve ova köyleri
• Taşlıçay (Ağrı)

Etik Beyan

Bu çalışma için hazırlanan çiftçi soru formuna, Aydın Adnan Menderes Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Fen ve Mühendislik Bilimleri Araştırma ve Yayın Etiği Kurulu’ndan 21/10/2025 tarih ve 07 nolu sayılı karar ile etik kurul onayı verilmiştir.

Teşekkür

Bu araştırmanın veri toplama sürecinde anket çalışmalarına gönüllü katılan bölgedeki çiftçilere teşekkür ederiz.

Kaynakça

1. Abdykaliyeva, Z., Baidybekova, S., Abdykalyk, S., Baitarakova, B. and Kenjassarova, A. (2025). The role of agricultural cooperatives in economic development: international experience. International Review of Applied Economics, 39(4–5): 789–806.
2. Ajzen, I. (1987). Attitudes, traits, and actions: Dispositional prediction of behavior in personality and social psychology. Advances in Experimental Social Psychology, 20: 1-63.
3. Alçiçek, G. (2016). Burdur ilinde tarımsal kooperatiflerde kooperatif ortak ilişkilerinin değerlendirilmesi. (Yüksek Lisans Tezi) Süleyman Demirel Üniversitesi, Fen Bilimler Enstitüsü, Isparta, Türkiye.
4. Aslan, F. and Armağan, G. (2024). Determination of sufficient income farm size for sustainable development in agricultural enterprises in Aydın province. Tarım Ekonomisi Dergisi, 30(2): 149-160.
5. Alpaslan, C., Tutar, F., Tutar, E., and Turgut, A. (2024). Türkiye’ de yerel kalkınmanın yeni aktörü üçüncü sektör: kooperatifler. Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi, 2(1): 501-524.
6. Biasutti, M. and A. Surian. (2012). The Student survey of education for sustainable development competencies: A Comparison among faculties. Discourse and Communication for Sustainable Education, 3(1): 75–82.
7. Biasutti, M. and Frate, S. (2017). A validity and reliability study of the attitudes toward sustainable development scale. Environmental Education Research, 23: 214-230.
8. Bijman, J. and Iliopoulos, C. (2014). Farmers' cooperatives in the EU: Policies, strategies, and organization. Annals of Public and Cooperative Economics, 85(4): 497-508.

9. Chollet, P., Enjolras, G., Pavez, I. and Saïsset, L. A. (2025). The sustainability performance of agricultural cooperatives: A systematic literature review. Annals of Public and Cooperative Economics, 97(2): 321-367.
10. Çelik, N. (2012). Dünyada ve Türkiye’de kooperatiflerin ekonomik ve sosyal kalkınmadaki rolü. (Yüksek Lisans Tezi) Gazi Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Anakara, Türkiye.
11. Engin, M. ve Özdemir, G. (2022). Kooperatiflerde çok yönlü politikaların, ortak memnuniyetleri ve kooperatifçilik bilinci üzerindeki etkisi: Tarım Kredi Kooperatifleri. Tekirdağ Ziraat Fakültesi Dergisi, 19(1): 28-38.
12. Everest, B. and Yercan, M. (2016). A Research on members' perception of cooperative principles: A case of agricultural credit cooperatives. Journal of Ege University Faculty of Agriculture, 53(1): 67-73.
13. Everest, B., Kılıç, M. and Güngör. D. (2022). Women farmers’ awareness of cooperatives and willingness to participate in agricultural cooperative management: A case study. ÇOMÜ Faculty of Agriculture Journal, 10(1): 77-86.
14. FAO (2022). Agricultural cooperatives, responsible sourcing and risk-based due diligence. Rome. Italy. https://doi.org/10.4060/cc1232en
15. Field, A. (2009). Discovering Statistics Using SPSS. London: SAGE, U. K.
16. George, D. and Mallery, M. (2010). SPSS for Windows Step by Step: A Simple Guide and Reference (10a Ed.). Boston: Pearson. /// Field, A. (2009). Discovering Statistics Using SPSS. London: SAGE, U. K.
17. Gülçubuk, B. and Bayaner, A. (2012). Kırsal Yoksulluğun Azaltılmasında ve Küçük İşletmeciliğin Yaşamasında Kooperatifçiliğin Rolü. 10. Ulusal Tarım Ekonomisi Kongresi, 5-7 Eylül, 995-1003 s., Konya, Türkiye.
18. Hernández-Espallardo, M., Arcas-Lario, N., Peter H. and Tantius, P.H. (2009). Farmers’ Satisfaction and Intention to Continue as Members of Agricultural Marketing Co-operatives: A Test of the Neoclassical and Transaction Costs Theories. 113th EAAE Seminar “A Resilient European Food Industry and Food Chain in a Challenging World”, September 3 – 6, Crete, Greece.
19. Hurduzeu, G., Pânzaru, R.L., Medelete, D.M., Ciobanu, A. and Enea, C. (2022). The development of sustainable agriculture in EU Countries and the Potential Achievement of Sustainable Development Goals Specific Targets (SDG 2). Sustainability, 14: 1-24.
20. Kalogiannidis, S., Karafolas, S. and Chatzitheodoridis, F. (2024). The key role of cooperatives in sustainable agriculture and agrifood security: evidence from Greece. Sustainability, 16(16): 7202.
21. Kaya, N., Çoker, S., Kınıklı, F. ve Yercan, M. (2019). Çiftçilerin kooperatifçiliğe bakış açıları üzerine bir araştırma: Ağrı ve Eskişehir illeri üzerine bir araştırma. Tarım Ekonomisi Dergisi, 25(2): 219-230.
22. Leiserowitz, A. A., Kates, R. W. and Paris, T. M. (2006). Sustainability values, attitudes, and behaviors: A review of multi-national and global trends. Annual Review of Environment & Resources, 31: 413–444.
23. Luo, L., Qiao, D., Tang, J., Wan, A., Qiu, L., Liu, X., Liu, Y. and Fu, X. (2022). Training of farmers’ cooperatives, value perception and members’ willingness of green production. Agriculture, 12: 1-18.
24. Mbokazi, N. and Maharaj, P. (2024). Agricultural cooperatives as a means of promoting local economic development in a township in South Africa. South African Geographical Journal, 107(3): 422–440.
25. Mpogole, H.; Kauki, B.; Namwata, B.; Ngilangwa, E.; Mandara, C. and Hauli, E. (2023). Can subsistence farmers commercialize? Evidence from the southern highlands of Tanzania. Farming System, 1(2): 1-10.
26. Mülayim, Z.G. (2019). Kooperatifçilik. Yetkin Yayınları. 655 s. Ankara, Türkiye.
27. Nader, M. R., Salloum, B. A. and Karam, N. (2008). Environment and sustainable development indicators in Lebanon: a practical municipal level approach. Ecological Indicators, 8(5): 771–777.
28. Newbold, P. (1995). Statistics for Business and Economics (4th ed). Prentice-Hall International Editions. https://search.worldcat.org/title/1027863541
29. Nourry, M. (2008). Measuring sustainable development: some empirical evidence for France from eight alternative indicators. Ecological Economics, 67(3): 441–456.
30. Ofosu-Ampong, K., Abera, W., Müller, A., Adjei-Nsiah, S., Boateng, R., and Acheampong, B. (2025). Framing behaviour change for sustainable agriculture: Themes, approaches, and future directions. Farming System, 3(1): 1-10.
31. Olgun, A. and Artukoğlu, M. (1998). Süt üreticilerinin örgütlenme ve pazarlama durumları ile sorunları üzerine bir araştırma, E.Ü. Araştırma Fonu Proje Raporu, Proje No:1996-ZRF-16, 63s, İzmir, Türkiye.
32. Olsson, D., Gericke, N. and Chang Rundgren, S. N. (2015). The Effect of Implementation of education for Sustainable Development in Swedish Compulsory Schools – assessing pupils’ sustainability consciousness. Environmental Education Research, 22(2): 176-202.
33. Özdemir, G. (1990). Türk tarımında girdi kullanımında kooperatiflerin payı. (Yüksek Lisans Tezi) Ankara Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Ankara, Türkiye.
34. Perkasa, A. Y., Fıtrı, R.,Wıdjaja, H., Seanders, O. and Fauzı, R. (2024). Evaluation of urban farming system sustainability in central province of Jakarta, Indonesia. Journal of Tekirdag Agricultural Faculty, 21(1): 256-264. Petrushenko, Y., Hejkrlik, J., Duvanova, O., Duranowski, W. and Semenenko, T. (2022). The impact of agricultural cooperatives on the sustainable development of rural communities. International Journal of Global Environmental, 21(2-4): 130-147.
35. Pretty, J. N. (1996). Regenerating Agriculture, Policies and Practices For Sustainability and Self-Reliance. National Academy Press, International Institute for Environment and Development, London, U. K.
36. Sağlam, U. (2013). Uşak ilinde tarımsal üretici örgütlenmesi ve yapısal sorunlar. (Doktora Tezi) Namık Kemal Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Tekirdağ, Türkiye.
37. Saifi, B. and Drake, L. (2008). A coevolutionary model for promoting agricultural sustainability. Ecological Economics, 65(1): 24–34.
38. Salvati, L. and Carlucci, M. (2014). A composite index of sustainable development at the local scale: Italy as a case study. Ecological Indicators, 43: 162-171.
39. Sayar, N. (2019). Aydın ilinde tarımsal amaçlı kooperatiflerin girişimcilik özelliklerinin incelenmesi. (Yüksek Lisans Tezi), Aydın Adnan Menderes Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Aydın, Türkiye.
40. Sayar, N. ve Tunalıoğlu, R. (2021). Aydın ilinde tarımsal amaçlı kooperatiflerin girişimcilik özelliklerinin incelenmesi. Ege Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 58(1): 125-135.
41. Semerci, A. (2015). Türkiye’ de çiftçi örgütleri: Tarımsal amaçlı kooperatifler örneği. Tekirdağ Ziraat Fakültesi Dergisi, 12 (1): 65-73
42. Shepherd, D. A., Kuskova, V. and Patzelt, H. (2009). Measuring the values that underlie sustainable development: The development of a valid scale. Journal of Economic Psychology, 30 (2): 246-256.
43. Siche, J. R., Agostinho, F., Ortega, E. and Romeiro, A. (2008). Sustainability of nations by indices: comparative study between environmental sustainability index, ecological footprint and the energy performance indices. Ecological Economics, 66(4): 628–637.
44. Subba, B., Mondal, S., Mandal, U. K. and Tamang, L. (2024). Small-scale tea farming sustainability: A case study of Darjeeling hill region, India. Farming System, 2(2): 1-13.
45. Şengül, S. and Köprücü, Y. (2025). Gıda güvenliğinin ekonomik ve çevresel belirleyicileri: BRICS-T ülkeleri için bir analiz. İzmir İktisat Dergisi, 40(3): 858-874.
46. Tabachnick, B. G. and Fidell, L. S. (2013). Using Multivariate Statistics. Pearson Education, New York, U. S. A.
47. Tilbury, D. (2012). Learning to Connect: Reflections along a personal journey of education and learning for a sustainable future in the context of Rio + 20. Journal of Education for Sustainable Development, 6(1): 59–62.
48. Timurkaynak, İ. and Armağan, G. (2017). An evaluation of satisfaction of members in the beet growers cooperatives-Kayseri. Turkish Journal of Agricultural Economics, 23(2): 289-297.
49. UNESCO (2014). “What is the Purpose of the Decade?” (Accessed Date: 18.05.2025) http://www.unesco.org/education/tlsf/extras/desd.html?panel=1#top
50. Wang, H., Sarkar, A., and Qian, L. (2021). Evaluations of the roles of organizational support, organizational norms and organizational learning for adopting environmentally friendly technologies: a case of Kiwifruit Farmers’ Cooperatives of Meixian, China. Land, 10: 1-23.
51. WCED (World Commission on Environment and Development) (1987). Our Common Future. New York: Oxford University Press, U. S. A.
52. World Bank. (2025). Agriculture and Agribusiness. https://www.worldbank.org/en/topic/agriculture/overview (Accessed Date: 12.06.2025)
53. Yercan, M. (2003). Tarım Kooperatifleri, Ege Üniversitesi Tarımsal Uygulama ve Araştırma Merkezi, Çiftçi Broşürü: 34.
54. Yercan, M. (2007). Türkiye ve Avrupa Birliğinde tarımın örgütlenme deseni ve tarımsal kooperatifler. Tarım Ekonomisi Dergisi, 13(1): 19-29
55. Yercan, M. and Kınıklı, F. (2018). A Research on the analysis of factors affecting member participation in agrıcultural cooperatives: a case of dairy cooperatives in Izmir province. Turkish Journal of Agricultural Economics, 24(2): 159-173.
56. Yılmaz, E., Özdemir, G., Oraman, Y., Unakıtan, G. ve Konyalı, S. (2019). Tarımsal üretimde kadınların karar alma süreçlerine katılımı ve kooperatiflerden beklentileri. Tekirdağ Ziraat Fakültesi Dergisi, 16(1): 71-81.
57. Zhang, S., Sun, Z., Ma, W., and Valentinov, V. (2020). The effect of cooperative membership on agricultural technology adoption in Sichuan, China. China Economic Review. 62: 101334.
58. Zhao, F., Zhang, S., Du, Q., Ding, J., Luan, G. and Xie, Z. (2021). Assessment of the sustainable development of rural minority settlements based on multidimensional data and geographical detector method: A case study in Dehong, China. Socio-Economic Planning Sciences, 78: 1-12.
59. Zhen, L., Routray, J. K., Zoebisch, M. A., Chen, G. B., Xie, G. D. and Cheng, S. K. (2005). Three dimensions of sustainability of farming practices in the North China plain: a case study from Ningjin County of Shandong Province, PR China. Agriculture, Ecosystems and Environment, 105: 507-522.