Fen Bilimleri Öğretmenlerinden İnformal Ortamlarda Fen Öğretimine Bakış Açıları

Öz

Bu çalışmanın amacı, informal ortamlarda fen öğretimi sürecine katkıda bulunacak yeni görüşleri ortaya koymak üzere geliştirilen bir veri toplama aracıyla bu konu hakkındaki öğretmen görüşlerini ortaya koymaktır. Bu araştırmada nicel araştırma desenlerinden tarama yöntemi kullanılmıştır. Veri toplama aracı olarak, öğretmenlerin bu süreçle ilgili görüşlerini belirlemek için bir anket hazırlanmıştır. Ardından 50 fen bilimleri öğretmeninden veri toplanmıştır. Çalışma grubu seçilirken, ölçüt örnekleme yönteminden yararlanılmıştır. Öğretmenlerin verdikleri cevaplar SPSS 25.0 istatistik paket programı ile analiz edilmiş, betimsel istatistiklerden frekans (f) ve yüzde (%) dağılımları şeklinde verilmiştir. Sonuç olarak, öğretmenlerin kullandıkları konu alanları ve informal ortamların frekanslarının düşük olmasına rağmen, kullanmak istedikleri konu alanları ve ortamlar sorulduğunda genel olarak frekanslar artmaktadır. İnformal ortamlarda fen öğretimi sürecinin maksatlı ve öğrenciler için güvenli, informal ortamların kolay ulaşılabilir, maliyeti düşük olması ve bu ortamlarda uzman bulundurması gerektiğini ve ortam özelliklerinin ortam seçiminde etkili olduğunu düşünmeleri olumludur.

Anahtar Kelimeler

• informal öğrenme ortamları,fen eğitimi,öğretmen görüşleri

Kaynakça

1. Anderson, D., Kisiel, J. ve Storksdieck, M. (2006). Understanding teachers’ perspectives on field trips: discovering common ground in three countries. Curator. 365-386.
2. Bozdoğan, A. E. (2008). İnformal eğitim çevrelerine yapılan gezilerin planlanması ve değerlendirme çalışmaları: enerji parkı örneği. Eğitimde Kuram ve Uygulama Dergisi, 4(2), 282-290.
3. Bozdoğan, A. E. (2012). Eğitim Amaçlı Gezilerin Planlanmasına İlişkin Fen Bilgisi Öğretmen Adaylarının Uygulamaları: Altı Farklı Alan Gezisinin Değerlendirilmesi, Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 12(2), 1049 – 1072.
4. Büyüköztürk, Ş., Kılıç, E., Akgün, Ö., Karadeniz, ve Ş., Demirel, F. (2016). Bilimsel Araştırma Yöntemleri, Ankara: Pegem Yayıncılık.
5. Carrier S.J., Tugurian, L.P. ve Thomson M.M. (2013). Elementary science indoors and out: teachers, time, and testing. Research in Science Education. 43 (5), 2059-2083.
6. Dilli, R. (2017). Öğretmenlerin müzelerin öğrenme ortamı olarak kullanımına ilişkin görüşleri. Milli Eğitim Dergisi, 214, 303-316.Eshach, H. (2007). Bridging in-school and out-of-school learning: formal, non-formal, and informal education. Journal of Science Education and Technology, 16(2), 171–190.
7. Griffin, J. ve Symington D. (1997). Moving from task-oriented to learning oriented strategies on school excursions to museums. Science Education, 81,763–779.
8. Hannu, S. (1993). Science centre education. motivation and learning in ınformal education. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Helsinki Üniversitesi, Öğretmen Eğitimi Anabilim Dalı, Helsinki: Finlandiya.

9. Hodge, S.L. (2004). Outdoor learning environments: evaluating need, success and sustainabilty. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Texas Üniversitesi, Arlington, Amerika Birleşik Devletleri.
10. Kaptan, F. ve Korkmaz, H. (1997). İlköğretimde etkili öğretme ve öğrenme el kitabı ilköğretimde fen bilgisi öğretimi modül 7. MEB: Ankara.
11. Karademir, E. (2013). Öğretmen ve Öğretmen Adaylarının Fen ve Teknoloji Dersi Kapsamında Okul Dışı Öğrenme Etkinliklerini Gerçekleştirme Amaçlarının Planlanmış Davranış Teorisi Yoluyla Belirlenmesi. Yayınlanmamış Doktora tezi, Hacettepe Üniversitesi, Ankara.
12. Kisiel, J. F. (2005). Understanding elementary teacher motivations for science fieldtrips. Science Education. 89 (6), 936–955.
13. Ocak, İ., Korkmaz, Ç . (2018). Fen bilimleri ve okul öncesi öğretmenlerinin okul dışı öğrenme ortamları hakkındaki görüşlerinin incelenmesi. Uluslararası Alan Eğitimi Dergisi, 4 (1), 18-38.
14. Öner, Z. ve Güneş, T. (2017). Canlılar dünyasını gezelim ve tanıyalım ünitesi çerçevesinde yapılan informal uygulamalar ile ilgili öğretmen görüşleri. International Journal of Social Sciences and Education Research, 3(2), 583-594.
15. Storksdieck, M. (2001). Differences in teachers‟ and students‟ museum field-trip experiences. Visitor Studies Today 4 (1): 8–12.
16. Tatar, N. ve Bağrıyanık, K.E. (2012). Fen ve teknoloji dersi öğretmenlerinin okul dışı eğitime yönelik görüşleri. İlköğretim Online. 11(4), 883-896.
17. Türkmen, H. (2015). İlkokul öğretmenlerin sınıf dışı ortamlardaki fen öğretimine bakış açıları. Journal of European Education, 5(2) 47-55.
18. Türkmen, H. (2018). Ortaokul öğretmenlerinin sınıf-dışı ortamlarda öğretime bakış açıları. Ege Sosyal Bilimler Dergisi / Journal of Ege Social Science. 1 (1), 12-26.
19. Sönmez, V. ve Alacapınar, F.G. (2017). Örneklendirilmiş Bilimsel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Anı Yayıncılık.
20. Yıldırım, Ali ve Şimşek, H. (2016). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayınevi.