İsmet İnönü and Hasan Âli Yücel launched a major program to solve the problem of primary education in Türkiye. The program launched in 1944 aimed to build many primary schools in villages. The most significant issue facing the process was the financial burden of building schools. The budget allocated for this purpose was highly inadequate considering the number of schools planned to be built. Therefore, the government decided that the costs and physical labour required for the constructions would be met by the villagers through salma and imece. The optimistic atmosphere that emerged at the beginning soon disappeared. The villagers were unable to fulfil their obligations of salma and imece labour because of the activities that were started without proper planning. The villagers’ complaints were ignored for a long time. The primary education program of the Republican People’s Party was severely criticized even after the emergence of the organized opposition, namely the establishment of the Democrat Party and its entry into parliament. While the Democrat Party members tended to focus on the negative side of the process, namely the obligation of taxation and cooperative labour on the peasants, the Republican People’s Party members tended to focus on the positive side of the process, emphasizing the schools that were successfully built. As the complaints intensified day by day, a new structure was introduced in 1948, and it was decided that the primary education program would be financed from the state budget. After this point, although the relations between the government and the opposition tended to soften on this issue, the debate on whether the program was successful or not continued for a long time. In fact, a considerable number of schools buildings were constructed, but given the initial planning, the program fell far short of the expected target.
Türkiye’de ilköğretim sorununu tamamen çözmek maksadıyla İsmet İnönü ve Hasan Âli Yücel büyük bir program başlatmışlardır. 1944 yılında başlayan program kapsamında köylerde çok sayıda ilkokul inşa edilmesi hedeflenmiştir. Sürecin karşısında duran en önemli sorun okul binası yapmanın getireceği malî yük olmuştur. Zira bu iş için ayrılan bütçe, inşa edilmesi planlanan okul sayısı göz önüne alındığında son derece yetersizdir. Bu yüzden hükümet, inşaatlar için gerekli olan masraf ve bedenî hizmet ihtiyacının salma ve imece yoluyla köy halkı tarafından karşılanmasına karar vermiştir. Başlangıçta ortaya çıkan iyimser hava kısa süre sonra ortadan kalkmıştır. Zira iyi bir planlama yapılmadan faaliyete başlanması sonucunda köylüler, üzerlerine düşen salma ve imece yükümlülüğünü karşılayamaz duruma gelmişlerdir. Köylülerin şikayetleri uzun bir süre önemsenmemiştir. CHP’nin ilköğretim programı, örgütlü muhalefetin ortaya çıkışı yani Demokrat Parti’nin kuruluşu ve Meclise girişinden sonra da şiddetli şekilde eleştirilmiştir. Demokrat Partililer sürecin olumsuz tarafına yani köylüler üzerine düşen vergi ve imece yükümlülüğüne odaklanırken, Cumhuriyet Halk Partililer inşa edilebilen okullardan hareketle programın olumlu tarafına odaklanmışlardır. Şikayetlerin gün geçtikçe yoğunlaşması üzerine 1948 yılında yeni bir yapılanmaya gidilerek ilköğretim programının finansmanının devlet bütçesinden karşılanmasına karar verilmiştir. Bu noktadan sonra her ne kadar iktidar-muhalefet ilişkileri bu konu bağlamında yumuşama eğilimine girmiş olsa da programın başarılı olup olmadığına yönelik tartışmalar uzun süre devam etmiştir. Aslında azımsanmayacak sayıda okul binası inşa edilmiştir ancak başlangıçta yapılan planlamalar göz önüne alındığında umulan hedefin çok gerisinde kalınmıştır.
| Birincil Dil | Türkçe |
|---|---|
| Konular | Türkiye Cumhuriyeti Tarihi |
| Bölüm | Araştırma Makalesi |
| Yazarlar | |
| Gönderilme Tarihi | 16 Ağustos 2024 |
| Kabul Tarihi | 13 Ocak 2025 |
| Yayımlanma Tarihi | 30 Haziran 2025 |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2025 Cilt: 8 Sayı: 1 |