Julian Barnes’ın Benimle Tanışmadan Önce Adlı Romanında Travma Olarak Kıskançlık

Öz

Julian Barnes’ın Benimle Tanışmadan Önce adlı eseri, tarih profesörü Graham Hendrick’in, eskiden oyuncu olan Ann’e aşık olduktan sonra yaşadığı patolojik kıskançlık teması üzerine inşa edilmiştir. Yeni eşinin geçmişte rol aldığı filmleri gördükten sonra ana karakter için ansızın geriye dönük bir kıskançlık duygusu tetiklenir. Bunun sonucunda Graham, Ann’in geçmişiyle ilgili bir takıntı geliştirir ve kendine ve başkalarına karşı şiddet göstermesine sebep olan geçmiş merkezli bir hayat yaşamaya başlar. Bu anlamda Benimle Tanışmadan Önce romanı, geriye dönük kıskançlığın, kahramanın benlik algısında dönüşüm ve parçalanmayı tetikleyen ve kendisiyle ve başkalarıyla etkileşimini değiştiren travmatik bir güç olarak temsil edildiği bir anlatı olarak okunabilir. Graham’in patolojik takıntısıyla temsil edilen kıskançlık örüntüsü, travma durumuyla da benzerlikler taşır. Dolayısıyla, Graham’in kıskançlığı, onun önceden farkında olmadığı yeni bir gerçeklik ortaya çıkaran travmatik bir güç olarak görülebilir; bu da onun öz yıkımını ve kendine yabancılaşmasını tetikler. Ancak roman travmayı temsil etme biçiminde, zamansallığı sekteye uğramış anti-anlatılardan oluşan geleneksel travma anlatı yapısını takip etmemektedir. Bu çalışma, Barnes’ın Benimle Tanışmadan Önce adlı eserinin kanon travma anlatısının sınıflandırmalarından nasıl saptığını, kıskançlığı travmatik bir güç olarak tasvir etmesini ve bunun da ana karakterin öz dönüşüm, öz yıkım ve yeniden benlik kurma eyleminde nasıl başarısız olduğunu tartışmayı amaçlamaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Benimle Tanışmadan Önce
• kıskançlık
• travma
• öz-dönüşüm

Jealousy as Trauma in Julian Barnes’s Before She Met Me

Öz

Julian Barnes’s Before She Met Me is built on the theme of pathological jealousy experienced by a history professor, Graham Hendrick, after he falls in love with Ann, a former actress. A sudden sense of retrospective jealousy is triggered in the protagonist upon seeing the roles his new wife had played in the past. As a result, he falls into an obsession related to Ann’s past, and thus, he starts to live a past-oriented life that drives him to become violent towards himself and others. In this sense, Before She Met Me can be read as a narrative in which retrospective jealousy is represented as a traumatic force that triggers a transformation and disruption in the protagonist’s sense of self, altering the way he interacts with himself and others. The pattern of jealousy represented through Graham’s pathological obsession bears similarities to the state of trauma. Thus, Graham’s jealousy can be viewed as a traumatic force that unravels a new perspective of reality of which Graham was unaware, thereby triggering his self-disruption and self-estrangement. However, in its representation of trauma, the novel does not necessarily follow the structure of traditional trauma fiction that is based on an anti-narrative with disrupted temporalities. The study aims to argue how Barnes’s Before She Met Me deviates from the taxonomies of canonical trauma fiction by depicting jealousy as a traumatic force, which causes the protagonist’s self-transformation, self-disruption and the failure of the re-organisation of his self.

Anahtar Kelimeler

• Before She Met Me
• jealousy
• self-transformation
• trauma

Kaynakça

1. Antakyalıoğlu, Z. (2018). Julian Barnes’s before she met me as a study of litost. İnönü Üniversitesi Uluslararası Sosyal Bilimler Dergisi, 7(1), 225-233. https://izlik.org/JA88KD69SE
2. Balaev, M. (2008). Trends in literary trauma theory. Mosaic: An Interdisciplinary Critical Journal, 41(2), 149-166. https://www.jstor.org/stable/44029500
3. Barnes, J. (2012). The sense of an ending. Vintage.
4. Barnes, J. (2014). Before she met me. Vintage.
5. Caruth, C. (1991). Introduction. American Imago, 48(1), 1-12. https://www.jstor.org/stable/26304030
6. Caruth, C. (1996). Unclaimed experience: trauma, narrative and history. Maryland: The John Hopkins University Press.
7. Childs, P. (2011). Julian Barnes. Manchester University Press.
8. Craps, S. (2013). Beyond Eurocentrism: trauma theory in global age. G. Buelens, S. Durrant & R. Eaglestone (Eds.), The Future of Trauma Theory (pp. 45-61). Routledge.

9. Freud, S. (1977). Introductory lectures on Psychoanalysis. Translated by James Strachey. W. W. Norton.
10. Freud, S. (2003). Beyond the pleasure principle. Translated by John Reddick. Penguin.
11. Freud, S., & Joseph, B. (2004). Studies in Hysteria. Translated by Nicola Luckhurst. Penguin.
12. Guignery, V. (2006). The fiction of Julian Barnes. Palgrave Macmillan.
13. Higdon, D. L. (1991). ‘Unconfessed confessions’: the narrators of Graham Swift and Julian Barnes. J. Acheson (Ed.), The British and Irish novel since 1960 (pp. 174-191). Palgrave Macmillan.
14. Kaplan, E. A. (2005). Trauma culture: The politics of terror and loss in media and literature. Rutgers University Press.
15. McGrath, P. (2009). Julian Barnes. V. Guignery & R. Roberts (Eds.), Conversations with Julian Barnes (pp. 11-19). University Press Mississippi. Pederson, J. (2014). Speak, trauma: toward a revised understanding of literary trauma theory. Narrative, 22(3), 333-353. https://www.jstor.org/stable/24615578 Whitehead, A. (2004). Trauma fiction. Edinburgh University Press.