İÇ GÜVENLİK HİZMETLERİNDE GÖREVLİ PERSONELİN TAKIM ÇALIŞMASINA UYUM DÜZEYLERİNİN İNCELENMESİ: TÜRK POLİS TEŞKİLATI ÖRNEKLEMİ

Öz

Bu çalışmada, Türk Polis Teşkilatında görevli personelin takım çalışmasına uyum düzeylerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Çalışmada 2015 yılında Aydın ve Muğla Emniyet Müdürlüğü bünyesinde çalışan (n=338) personel üzerinde takım çalışması ölçeği uygulanmış, demografik özelliklerine göre takım çalışması düzeyleri arasındaki farklar incelenmiştir. Çalışmada Türk Polis Teşkilatı personelinin takım çalışmasına uyum düzeyi yüksek çıkmıştır. 

Anahtar Kelimeler

• Türk Polis Teşkilatı,Takım Çalışması,İç Güvenlik Yönetimi,Polis,Güvenlik,Takım

AN EVALUATION ON ADAPTATION LEVEL OF PERSONNEL WORKING AT DOMESTIC SECURITY SERVICES: TURKISH POLICE CONSTABULARY SAMPLE

Öz

It is aimed in this research to examine adaptation level of personnel in Turkish Police constabulary to teamwork. In the research, (n=338) law enforcement agency personnel working at Adana and Muğla police departments in 2015 year were subjected to survey including teamwork scale, differences between teamwork levels of participants based on demographic properties were examined. It was found that teamwork adaptation level of Turkish Police constabulary personnel were at high level.  

Key Words: Turkish Police Constabulary, Teamwork, Domestic Security Management, Police, Security, Team. 

Anahtar Kelimeler

• Turkish Police Constabulary,Teamwork,Domestic Security Management,Police,Security,Team

ОТРАЖЕНИЕ ЯЗЫКОВОЙ КУЛЬТУРЫ В РОМАНЕ СЕВИНЧА ЧОКУМА

Öz

Культура является материальной и нравственной ценностью нации, сложившейся в процессе исторического развития. Для становления нации необходимы следующие условия: общность языка, общность религии, общность прошлого на определенной части земли и наличие общей страны. Общество, обладающее этими качествами, может именоваться нацией. Нации защищают свои материальные и нравственные ценности, и если передают их новому поколению, то можно говорить о движении нации вперед. В противном случае, оказываясь под влиянием другой культуры со временем нация утрачивает свои особенности.  

В качестве художественного текста романы отражают личность человека как часть общества, в котором он живет. Романист описывает в своих произведениях и себя, и внутренний мир героя как части общества, как представителя культуры народа. Благодаря использованию фольклорных материалов через читателя будущему поколению. Этот факт можем назвать культурным отражением. Таким образом, каждый романист в настоящее время является отражателем культуры. 

Значит, романист должен владеть особенностями и средствами отражения культуры. 

В этой работе исследуется проблема отражения культуры в романах Севинч Чокум; раскрыто, в какой мере элементы языковой культуры используются писателем в его произведениях. 

Ключевые слова: Севинч Чокум, роман, языковая культура, песня, культурное отражение. 

Anahtar Kelimeler

• Севинч Чокум,роман,языковая культура,песня,культурное отражение

Kaynakça

1. Baker, S. D. (2006). The Effect of Leader-Follower Agreement on Team Effectiveness. Washington, DC: The George Washington University.
2. Bateman, B. ve Wilson, F. C. (2002). “Team Effectiveness - Development of An Audit Questionnaire”, Journal of Management Development , 21(3), 215-226.
3. Boyd, N. M. (2010). Helping Organizations Help Others: Organization Development as a Facilitator of Social Change, Journal of Prevention & Intervention in the Community, 39:1, 5-18.
4. Chen, C. ve Rainey, H. G. (2014). Personnel Formalization and the Enhancement Of Teamwork: A public–private comparison, Public Management Review, 16:7, 945-968.
5. Curşeu, P. L. ve Pluut, H. (2013). Student groups as learning entities: The effect of group diversity and teamwork quality on groups' cognitive complexity, Studies in Higher Education, 38:1, 87-103.
6. Çetin, M. Ö. ve Yaman, E. (2004). Kaliteli Okulda Etkin Yönetim Anlayışının Bir Göstergesi: Takım Çalışmaları. M.Ü. Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi Yıl : 2004, Sayı 19, Sayfa : 43-54.
7. Demirci, M. K., Devecioğlu, K., Özler, H. ve Özenli, S. (2006). Örgütsel Kültür ve Takım Çalışması Uygulamaları Arasındaki İlişki: Ampirik Bir Çalışma. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 2.
8. Humphrey, S. E. ve Aime, F. (2014). Team Microdynamics: Toward an Organizing Approach to Teamwork, The Academy of Management Annals, 8:1, 443-503.

9. Karahan, A. (2008). Hastanelerde Takım Halinde Öğrenme. Afyon Kocatepe Üniversitesi, İ.İ.B.F. Dergisi, 10(2), 237-255.
10. Karcı, Ş. M. (2008). Yeni Kamu İşletmeciliği Yaklaşımının Temel Değerleri Üzerine Bir İnceleme. Akdeniz Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 8(16), 40-64.
11. Kurt, M. ve Uğurlu, Ö. Y. (2007). Yeni Kamu Yönetimi ve Yeni Kamu Yönetimi Yaklaşımının Gelişiminde Avrupa Birliğinin Rolü: İlerleme Raporları İçerik Analizi. Afyon Kocatepe Üniversitesi, İİBF Dergisi, 9(2), 81-109.
12. Kuyaksil, A. (2012). Yeni Kamu Yönetimi Anlayışı ve Yerelleşme Perspektifinden İç Güvenlik Hizmetlerine Bir Bakış. II. Bölgesel Sorunlar ve Türkiye Sempozyumu, 437-455.
13. Küçük, F. (2008). Kurumlarda Takım Çalışmasının Yenilik (İnovasyon) Üzerine Etkisi. Kamu-İş, 10(1), 167-182.
14. Mizel, O. (2009) Teamwork In Israelı Arab-Bedouın School-Based Management, British Journal of Educational Studies, 57:3, 305-327.
15. Özer, A. (2005). Günümüzün Yükselen Değeri: Yeni Kamu Yönetimi. Sayıştay Dergisi, 59, 3-46.
16. Özler, D. E. ve Koparan, E. (2006). Takım Performansına Etki Eden Takım Çalışmasına İlişkin Faktörlerin Belirlenmesine Yönelik Bir Araştırma. Akademik Bakış, 8, 1-29.
17. Scarnati, J. T. (2001). “On becoming a team player”. Team Performance Management: An International Journal, 7 (1/2), 5-10.
18. Yılmazer, A. (2011). Takım Esaslı Performans Ölçme Sistemlerinin Uygulanmasında Etkili Olan Faktörlerin Tespitine Yönelik Bir İnceleme. Bilgi Ekonomisi ve Yönetimi Dergisi, 6(2), 114-124.
19. Zehir, C. ve Özşahin, M. (2008). Takım Yönetimi ve Takım Etkinliğini Belirleyen Faktörler: Savunma Sanayinde Ar-Ge Yapan Takımlar Üzerinde Bir Saha Araştırması. Doğuş Üniversitesi Dergisi, 9 (2), 266-279.