Examination of the Problems Encountered by Master Instructors Working in Public Education Centers

Abstract

Theaim of this research is to develop a solution proposal by revealing the problems faced by master trainers working in public education centers. Phenomenology design, one of the qualitative research designs, was used in the research. While determining the research group, the criterion sampling method, one of the purposeful sampling methods, was used. The participant group of the research consists of 11 master trainers working in public education centers in Kahramanmaraş. The data in the study were obtained by using a semi-structured interview form developed by the researchers. The obtained data were analyzed by content analysis technique. As a result of the analysis, the data were divided into themes and codes. The themes and codes created were interpreted by tabulating. During the analysis, the views of the participants were also included. As a result of the research, it was determined that the participants had problems arising from social media, trainees, course places, lack of materials, administrators, professional environment and personal rights. Based on the results obtained, it can be said that improving the personal rights of master trainers, providing material and material support, active use of social media, revising the course programs, arranging the trainee acceptance criteria and raising the awareness of the administrators will contribute tothemastertrainers.

Keywords

• Public Education
• Master Teacher
• Lifelong Learning
• Course
• Non-Formal Education

Halk Eğitim Merkezlerinde Görev Yapan Usta Öğreticilerin Karşılaştıkları Problemlerin İncelenmesi

Öz

Bu araştırmanın amacı, halk eğitim merkezlerinde görev yapan usta öğreticilerin karşılaştıkları problemleri ortaya koyarak çözüm önerisi geliştirmektir. Araştırmada nitel araştırma desenlerinden olgubilim deseni kullanılmıştır. Araştırma grubu belirlenirken amaçlı örneklem yöntemlerinden ölçüt örneklem yöntemi kullanılmıştır. Araştırmanın katılımcı grubunu Kahramanmaraş ilindeki halk eğitim merkezlerinde görev yapmakta olan 11 usta öğretici oluşturmaktadır. Araştırmada veriler, araştırmacılar tarafından geliştirilen yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılarak elde edilmiştir. Elde edilen veriler içerik analizi tekniği ile analiz edilmiştir. Analiz sonucunda veriler tema ve kodlara ayrılmıştır. Oluşturulan tema ve kodlar tablolaştırılarak yorumlanmıştır. Analiz sırasında katılımcı görüşlerine de yer verilmiştir. Araştırma sonucunda katılımcıların, sosyal medyadan, kursiyerden, kurs yerinden, malzeme yetersizliğinden, idarecilerden, mesleki çevreden ve özlük haklarından kaynaklı problemler yaşadıkları belirlenmiştir. Elde edilen sonuçlardan hareketle, usta öğreticilerin özlük haklarının iyileştirilmesinin, malzeme ve materyal desteği verilmesinin, sosyal medyanın aktif kullanılmasının, kurs programlarının revize edilmesinin, kursiyer kabul kriterlerinin düzenlenmesi ve idarecilerin bilinçlendirilmesinin usta öğreticilere katkı sağlayacağı söylenebilir.

Anahtar Kelimeler

• Halk Eğitim
• Usta Öğretici
• Hayat Boyu Öğrenme
• Kurs
• Yaygın Eğitim

Kaynakça

1. Akyüz, Y. (2012). Türk eğitim tarihi (M.Ö 1000-M.S.2012). Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.
2. Arslan, R., & Akça, R. P. (2012). Çocukların eğitiminde rol model oluşturacak olan eğitimci ve usta öğretici adaylarının beslenme alışkanlıkları. Dicle Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (8),101-119.
3. Arslan, Ü. (2020). Türkçenin yetişkin mültecilere öğretilmesinde karşılaşılan sorunlar ve çözüm önerileri, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
4. Aşır, S. K. (2011). Mamak Halk Eğitimi Merkezi'nde açılan kurslara katılan kadınların eğitime katılma ve terk etme nedenleri. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
5. Baykal, T. & Akay, C. (2021). Türkiye’de Yetişkin Eğitiminde Karşılaşılan Sorunlar: Bir Meta-Sentez Çalışması (2004-2020). JAAS Studies-The Journal of Academic Social Science Studies, 14(87), 95-112.
6. Baytemir, K., & Güven, M., (2015). Halk eğitim merkezleri için kapsamlı rehberlik ve psikolojik danışma programının geliştirilmesi. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 8(41), 903-908.
7. Büyüköztürk, S., Kılıç Çakmak, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, S., & Demirel, F. (2018). Bilimsel araştırma yöntemleri (24. Baskı), Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.
8. Creswell, J., W. (2018). Nitel araştırma yöntemleri, beş yaklaşıma göre nitel araştırma ve araştırma deseni. M. Bütün ve S. B. Demir (Çev. Ed.). Ankara: Siyasal Kitabevi.

9. Çankaya, N. (2019). Halk eğitim merkezlerinde eğitim alan yetişkinlerin motivasyonuna etki eden unsurların incelenmesi, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Kocaeli Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Kocaeli.
10. Çetin, A. & Ünsal, S .(2020) Öğretmen algılarına göre fark oluşturan öğretmen, İnsan ve Toplum Dergisi, 10(2), 35-64.
11. Divjak, Sasja, Dowling, C., Fisser, P., Grabowska, A., Hezemans, M., ... & Van Weert, T. (2004). Lifelong learning in the digital age: Focus group report. In Lifelong learning in the digital age: Sustainable for all in a changing world (pp. 1-49). Boston, MA: Springer US.
12. Dolanbay, T. (2014). Hayat boyu öğrenme sürecinde halk eğitimi merkezlerinin yaşadığı yönetsel sorunlar ve çözüm önerileri, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Bartın Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Bartın.
13. Gezicioğlu, F. Y., Atalayer, G., Yalçın, M. B., Demir, H., Erim, Ö. U., Balota, B., & Vardar, M. (2022). Kültürel bir mirasın canlandırılması üzerine deneysel atölye uygulamaları-1:“Sedefli Battaniye İçin Usta Öğretici Eğitimi”. Görünüm, (12), 15-34.
14. Halk Eğitim Kurs, (2024), https://www.halkegitimkurs.com/ adresinden 03.07.2024 tarihinde alınmıştır.
15. Hayat Boyu Öğrenme Kurumları Yönetmeliği (2018). Resmi Gazete (Sayı: 30388), 18 Nisan 2018.Erişim adresi: https://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2018/04/20180411-13.htm
16. Kabadayı, A., & Sapsağlam, Ö. (2011). Okul öncesi eğitim kurumlarında çalışan usta öğreticilerin öğretmenlik yeterliklerinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi: Tokat ili örneği. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 10(37), 182-201.
17. Kavtelek, C. (2014). Hayat boyu öğrenme kurum yöneticilerinin hayat boyu öğrenmeye ilişkin algıları ve görüşleri. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Cumhuriyet Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Sivas.
18. Kurt, G. (2000). Yetişkin eğitimi. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
19. Kuşaksiz, A. (2011). Kadrosuz usta öğreticilerin sosyal güvenlik hakları. Yönetim ve Ekonomi Dergisi, 18(2), 23-35.
20. Milli Eğitim Bakanlığı (2010). MEB yaygın eğitim kurumları yönetmeliği.
21. Milli Eğitim Temel Kanunu (1973). Resmi Gazete (Sayı: 1739), 24 Haziran 1973.
22. Merriam, S.B. (2013). Nitel araştırma: Desen ve uygulama için bir rehber. S. Turan (Cev.). Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
23. Özengi, M. (2017). Halk Eğitimi Merkezlerinin Kursiyer Görüşlerine Göre Değerlendirilmesi: Amasra Halk Eğitimi Merkezi Örneği, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Bartın Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Bartın.
24. Peker, D., Demirel, B., Yumuşaker, M. C., Küçükbeyazit, Z., & Peker, F. (2021). Halk eğitimi merkezlerinde uygulanan kurslara kursiyerlerin katılma nedenleri ve memnuniyet algısı: Erzin ilçesi örneği. Assam Uluslararası Hakemli Dergi, 8(19), 123-139.
25. Tanır, M. (2006). Türkiye’de halk eğitim hizmetlerinin yönetimi ve halk eğitim merkezlerinin etkililiği üzerine alan araştırması. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
26. Tekin, M. (1991). Dünyada ve Türkiye'de halk eğitimi alanının temel sorunları. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 24(1), 1-12.
27. Türkoğlu, A., & Sanem, U. Ç. A. (2011). Türkiye’de halk eğitimi: tarihsel gelişimi, sorunları ve çözüm önerileri. Adnan Menderes Üniversitesi Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 2(2), 48-62.
28. Şekerci, R. (2019). Öğretmen liderliği eğitim programının yaygın eğitim kurumları usta öğretici ve öğretmenlerinin liderlik becerilerine etkisi: İç içe geçmiş karma yöntem araştırması, Yayınlanmamış Doktora Tezi, Akdeniz Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Antalya.
29. Şekerci, R. & Karataş, S. (2019). Öğretmen liderliği eğitim programına katılan yaygın eğitim kurumları usta öğretici ve öğretmenlerinin bazı demografik değişkenlere göre incelenmesi. JAAS Studies- TheJournal of AcademicSocialScienceStudies, 75, 103-120.
30. Şirin, A. (2008). Halk eğitim merkezlerinin sanat eğitimi bağlamında yetişkin eğitimindeki yeri ve önemi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Konya.
31. Yaman Şipal, Ö. (2021). Hayat boyu öğrenme kurumu olan halk eğitimi merkezi öğretmen ve usta öğreticilerin yetişkin eğitimi süreçlerinde yaşadıkları sorunlar ve çözüm önerileri. Uluslararası Liderlik Eğitimi Dergisi (ULED), II(II), 41-58.
32. Yıldırım, A. & Şimşek, H., (2016). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri 10. Baskı, Ankara: Seçkin Yayıncılık.
33. Yıldırım, M. (2020). Kadrosuz usta öğreticilerin yaşam boyu öğrenme eğilimleri ile hayat çapında öğrenme alışkanlıkları arasındaki ilişkinin incelenmesi (Nevşehir İli Örneği), Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Niğde Ömer Halisdemir Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Niğde.