FEN ÖĞRETMENLERİNİN WEB-2 HAKKINDA GÖRÜŞLERİ

Öz

Bu araştırmada, Fen Bilimleri öğretmenlerinin Web 2.0 araçları hakkındaki görüşleri incelenmiştir. Araştırmada nitel araştırma yöntemlerinden durum çalışması yöntemi kullanılmıştır. Araştırma verilerinden elde edilen bulgular yarı yapılandırılmış ve yönlendirici olmayan görüşme tekniği ile toplanmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu 2018 -2019 öğretim yılında farklı illerdeki MEB’e bağlı devlet ve özel kurumlarda çalışmakta olan sekiz Fen Bilimleri öğretmenleri oluşturmuştur. Gerçekleştirilen görüşmelerin bir kısmı telekonferans aracılığıyla bir kısmı ise öğretmenler ile yüz yüze ses kaydı alınarak gerçekleştirilmiştir. Araştırma verileri iki veri kodlayıcısı tarafından içerik analizi tekniği kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Elde edilen analizler doğrultusunda kodlar ve kodlara bağlı temalar oluşturulmuştur. Çalışma sonucunda öğretmenlerin Web 2.0 araçlarından haberdar oldukları, bu araçları kullanmaya karşı olumlu düşünceler içerisinde oldukları ve bu araçları derslerinde kullanmayı eğitimin önemli öğeleri olan öğretmen, öğrenci ve sınıf ortamı için uygun buldukları görülmüştür. Bu çerçevede Web 2.0 uygulamalarının öğretmen, öğrenci ve eğitimle ilgili farklı paydaşlar açısından yararlı olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca, Fen Bilimleri öğretmenlerinin Web 2.0 araçlarını derslerinde kullanmaya karşı istekli oldukları ve bu araçları diğer meslektaşlarına da tavsiye ettikleri görülmüştür.

Anahtar Kelimeler

• Dersler,Fen bilimleri öğretmenleri,Web-2 araçları.

Science Teachers' Views about Web 2.0 Tools

Abstract

In this study, the view of science teachers about Web 2.0 tools were examined. Case study method, one of the qualitative research methods, was used in the study. The findings obtained from the research data were collected by semi-structured and non-directive interview technique. The study group consisted of eight science teachers working in public and private institutions affiliated to the Ministry of National Education in different provinces in the 2018-2019 academic year. Some of the interviews with science teachers were conducted through teleconferencing and some of them were interviewed face-to-face by voice recording. The research data were carried out by two data encoders using content analysis technique. Codes and related themes were created in accordance with the analysis. As a result of the study, it was determined that teachers were aware of Web 2.0 tools, they had positive thoughts about using these tools and they found it suitable for teachers, students and classroom environment which are important elements of education. In this context, it has been found that Web 2.0 applications are useful for teachers, students and different stakeholders in education. In addition, it was seen that science teachers were eager to use Web 2.0 tools in their courses and recommended these tools to their colleagues.

Keywords

• Science teachers, Technology, Web 2.0 tools.

Kaynakça

1. Altıok, S., Yükseltürk, E., ve Üçgül, M. (2017). Web 2 eğitimine yönelik gerçekleştirilen bilimsel bir etkinliğin değerlendirilmesi: katılımcı görüşleri, Öğretim Teknolojileri ve Öğretmen Eğitimi Dergisi, 6(1), s.1-8.
2. Akpınar, E., Aktamış, H. ve Ergin, O. (2005). Fen bilgisi dersinde eğitim teknolojisi kullanılmasına ilişkin öğrenci görüşleri. The Turkish Online Journal of Educational Technology, 4(1), 93–100.
3. Altun, A. (2008). Yapılandırmacı öğretim sürecinde viki kullanımı. In International Educational Technology Conference (IETC), Eskişehir, Türkiye.
4. Cych, L. (2006). Social Networks. Ed: Pinder, A. Emerging Technologies for Learning. Becta ICT Research. p. 32-41.
5. Çepni, S. (2007). Araştırma ve proje çalışmalarına giriş (2. Baskı). Trabzon: Celepler Matbaacılık.
6. Deans, P.C. (2009). Social Software and Web2.0 Technology Trends. Newyork: Information science reference.
7. Durmuş, A. (2015). WEB 2 araçları ve eğitsel uygulamalar. İçinde Akkoyunlu, B. İşman, A ve Hatice F. Odabaşı, H. F. (Ed). Eğitimde Teknoloji Okumaları, (109-127). The Turkish Online Journal of Educational Technology.
8. Elmas, R., ve Geban, Ö. (2012). Web 2.0 tools for 21st century teachers. International Online Journal of Educational Sciences, 4(1), s.243-254.

9. Günüç, S., Odabaşı, H.F. ve Kuzu, A. (2013). 21. yüzyıl öğrenci özelliklerinin öğretmen adayları tarafından tanımlanması: Bir twitter uygulaması, Eğitimde Kuram ve Uygulama, 9(4), 436-455.
10. Griffiths P. ve Wall A. (2011). Social media use by Enrollment management. In Laura A. Wankel and Charles Wankel (Eds.), Higher Education Administration with Social Media: Including Applications in Student Affairs, Enrollment Management, Alumni Relations, and Career. Emerald Group Publishing.
11. Horzum, M. B. (2010). Öğretmenlerin web 2.0 araçlarından haberdarlığı, kullanım sıklıkları ve amaçlarının çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi, 7(1), s.603-634.
12. İlhan, A. Ç. (2004). 21. yüzyılda öğretmen yeterlikleri. Bilim ve Aklın Aydınlığında Eğitim Dergisi, 58, s.40-45.
13. Karalar, H. ve Özdemir, S. (2013). Anlamsal web temelli öğretimde yönlendirmenin kazanıma ve kalıcılığa etkisi. Uluslararası Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 1 (1), s1-16.
14. Karatay, H., İpek, O. ve Karabuğa, H. (2018). Türkçenin yabancı dil olarak öğretiminde dört kare yazma yöntemi: B2 düzeyi üzerine bir eylem araştırması, Turkish Studies Dergisi 13(19), s.1101- 1123.
15. Nataatmadja, I. ve Dyson, L. E. (2008). The role of podcasts in students’ learning. IJIM, 2(3), 17-21.
16. O’Reilly, T. (2007). What is Web 2.0: Design Patterns and Business Models for the Next Generation of Software. Communications & Strategies, No. 65, 17.
17. Özerbaş, M. A. ve Akın Mart, Ö. (2017). İngilizce öğretmen adaylarının Web 2.0 kullanımına ilişkin görüş ve kullanım düzeyleri. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 18(3). s1152-1167.
18. Özmen, F., Aküzüm, C., Sünkür, M. ve Baysal, N. (2011). Sosyal ağ sitelerinin eğitsel ortamlardaki işlevselliği. 6th International Advenced Technologies Symposium (IATS’11), Elazığ, Turkey.
19. Özmen, F., Aküzüm, C. ve Sünkür, M. (2012). Sosyal ağ sitelerinin eğitsel ortamlardaki işlevselliği. NWSA: Education Sciences, 7(2), s496-506.
20. Prensky, M. (2009). Homosapiens digital: From digital immigrants and digital natives to digital wisdom. Innovate, 5(3).
21. Robson, C. (2015). Bilimsel Araştırma Yöntemleri Gerçek Dünya Araştırması. Ankara: Anı Yayıncılık.
22. Şahinoğlu, A. ve Bebek, G. (2018). Araştırma görevlilerinin bilimsel araştırma etiğine ilişkin algıları: Nitel bir çalışma. Adnan Menderes Üniversitesi Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 9(1), s.47- 58.
23. Viera A.J ve Garrett J.M. (2005). Understanding interobserver agreement: the kappa statistic. Fam Med 37 (5), 360–363.
24. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2005). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri (5.Baskı). Ankara: Seçkin Yayıncılık.
25. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2011). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri (8.Baskı). Ankara: Seçkin Yayıncılık.
26. Yin, R. K. (2003). Case Study Research: Design Methods. Thousand Oaks,CA: Sage.