PROBLEME DAYALI ÖĞRENME YÖNTEMİNE YÖNELİK TUTUM ÖLÇEĞİNİN GELİŞTİRİLMESİ

Öz

Bu çalışmanın amacı fen bilgisi öğrencilerinin probleme dayalı öğrenme yöntemine yönelik tutum düzeylerini belirlemek için geçerli ve güvenilir bir ölçme aracı geliştirmektir. Bu amaçla önce alanyazın taraması ve öğrenci kompozisyonları n=40 sonucu ön deneme formu oluşturulmuş ve uzmanların görüşüne n=5 sunulmuştur. Uzmanların önerileri doğrultusunda gerekli değişiklikler yapıldıktan sonra 34 maddeden oluşan deneme formu 2011-2012 eğitim-öğretim yılı bahar döneminde Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi İlköğretim Fen Bilgisi Öğretmenliği Anabilim Dalı 1., 2., 3. ve 4. sınıfta öğrenim gören toplam 301 öğrenciye uygulanmıştır. Çalışmada açıklayıcı faktör analizi ve doğrulayıcı faktör analizi yapılmıştır. Madde geçerliğine kanıt olarak madde test korelasyonları hesaplanmıştır. Ölçeğin güvenirliğine kanıt sağlamak amacıyla Crα güvenirliği hesaplanmış ve 0.91 olarak bulunmuştur.

Anahtar Kelimeler

• probleme dayalı öğrenme,tutum ölçeği

Developing Attitude Scale Toward the Problem Based Learning Method

Abstract

The purpose of this study was to develop valid and reliable scale to determine prospective science teeachers’ attitude toward problem based learning method. Literature survey was carried out and student’s compositions n=40 were analyzed to prepare a trial form and it was presented to experts n=5 . After modifications based on their comments, a new trial form which was formed 34 item was administered to 301 students who are educated Gazi University Faculty of Education Department of Elementary Science Education in spring semester of 2011-2012 academic year. Exploratory and confirmatory factor analysis were done in the study. Item test correlations were calculated as evidence of the validity. Cronbach α reliabilities were calculated and it was found to be 0.91

Keywords

• problem based learning,attitude scale

Kaynakça

1. Airasian P. W., Walsh, M. E. (1997). “Constructivist cautions”. Phi Delta Kappan, 78(6), 444-449.
2. Albayrak, A. S. (2006). Uygulamalı çok değişkenli istatistik teknikleri. Ankara: Asil Yayın Dağıtım.
3. Altun, A., Mazman, S. G. (2012). Programlamaya ilişkin öz yeterlilik algısı ölçeğinin Türkçe formumun geçerlilik ve güvenirlik çalışması. Eğitimde ve Psikolojide Ölçme ve Değerlendirme Dergisi, 3(2), 297- 308.
4. American Association for the Advancement of Science (AAAS). (1993). Benchmarks for science literacy. New York, NY: Oxford University Press.
5. Anderson, J. C., Gerbing, D. W. (1984). The effect of sampling error on convergence, improper solutions, and goodnessof- nt indices for maximum likelihood confirmatory factor analysis. Psychametrika, 49, 155-173.
6. Andrew D.P.S., Pedersen P.M. & McEvoy C.D. (2011). Research methods in sport management. Champaign: Human Kinetics, 203-207.
7. Awang, H., Ramly, I. (2008). Creative thinking skill approach through problem-based learning: pedagogy and practice in the engineering classroom. International Journal of Social Sciences, 3(1), 18-23.
8. Aytaç, M., Öngen, B. (2012). Doğrulayıcı faktör analizi ile yeni çevresel paradigma ölçeğinin İstatistikçiler Dergisi 5, 14-22. yapı geçerliliğinin incelenmesi

9. Barrows, H. S. (2002). Is it truly possible to have such a thing as dPBL? Distance Education, 23(1), 119-122.
10. Baviskar S. N., Hartle R.T. and Whitney T. (2009). Essential characteristics to describe constructivist teaching. International Journal of Science Education 31(2), 541-550.
11. Binbaşıoğlu, C. (1995). Eğitim psikolojisi. Ankara: Yargıcı Matbaası.
12. Bindak, R. (2005). Tutum ölçeklerine madde seçmede kullanılan tekniklerin karşılaştırılması. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 6(10), 17-26.
13. Bloom, B. S. (1979). Human Characteristics and School Learning, çev. Ali Özçelik, Milli Eğitim Basımevi, Ankara.
14. Bryman, A., Cramer, D. (1999). Quantitative data analysis with SPSS release 8 for Windows. London and New York: Taylor & Francis e-Library, Routledge.
15. Büyüköztürk, Ş. (2008). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı. Ankara: Pegem A Yayıncılık.
16. Büyüköztürk. Ş. (2001). Deneysel desenler. Ankara: Pegema Yayıncılık.
17. Carrió, M., Larramona, P., Baños, J., & Pérez, J. (2011). The effectiveness of the hybrid problem-based learning approach in the teaching of biology: A comparison with lecturebased learning. Journal of Biological Education, 45(4), 229-235.
18. Çapık, C. (2014). Derleme geçerlik ve güvenirlik çalışmalarında doğrulayıcı faktör analizinin kullanımı. Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, 17:3.
19. Çokluk, Ö., Şekercioğlu, G. ve Büyüköztürk, Ş. (2010). Sosyal bilimler için çok değişkenli istatistik. SPSS ve LISREL Uygulamaları. Ankara: Pegem Akademi.
20. Duatepe, A., Çilesiz, Ş. (1999). Matematik tutum ölçeği geliştirilmesi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 17, 45-52.
21. Erkus, A. (2003). Psikometri üzerine yazılar. Ankara: Türk Psikologlar Derneği Yayınları, 24.
22. Ferreira, M.M. & Trudel, A.R. (2012). The impact of problem-based learning (PBL) on student attitudes toward science, problem-solving skills, and sense of community in the classroom. Journal of Classroom Interaction, 47(1), 23-30.
23. Gömleksiz, M. N., Bulut, İ. (2007). Yeni fen ve teknoloji dersi öğretim programının uygulamadaki etkililiğinin değerlendirilmesi. Hacettepe Eğitim Fakültesi Dergisi, 32, 76-88.
24. Gürdal, A., Şahin, F. ve Macaroğlu, E. (1996). İlköğretimin ikinci kademe öğrencileri için fen bilgisi tutum ölçeği. Öneri, 1(5), 145-155.
25. Güven, B. ve Uzman, E. (2006). Ortaöğretim Coğrafya Dersi Tutum Ölçeği Geliştirme Çalışması. Kastamonu Eğitim Dergisi, 14, 2, 527-536.
26. Hair, J. F., Anderson, R. E., Tahtam, R. L. and Black, W. C. (1998). Multivariate data analysis (International Fifth Edition). USA: Prentice-Hall International Inc.
27. Hu, L, T., Bentler, P. M. (1999). Cut‐off criteria for fit indexes in covariance structure analysis: Conventional criteria versus new alternatives. Structural Equation Modeling, 6, 1‐55.