PROBLEM ÇÖZME SÜREÇLERİNDE ÖĞRENCİLERİN MODELLEME SEVİYELERİNİN BELİRLENMESİ

Cilt: 18 Sayı: 3 1 Ağustos 2017
PDF İndir
TR EN

PROBLEM ÇÖZME SÜREÇLERİNDE ÖĞRENCİLERİN MODELLEME SEVİYELERİNİN BELİRLENMESİ

Öz

Bu çalışmanın amacı problem çözme etkinliklerinde öğrencilerin modelleme seviyelerini Llinares ve Roig’nin 2008 modelleme sürecindeki gelişme seviyeleri karakterizasyonu tablosuna göre belirlemektir. Yapılan çalışmada nitel araştırma yöntemlerinden durum çalışması kullanılmıştır. Araştırmanın katılımcıları toplam 24 ortaokul öğrencisinden oluşmaktadır. Veri toplama aracı olarak Llinares ve Roig’nin 2008 çalışmasındaki model kurmayı gerektiren 3 problem kullanılmıştır. Ayrıca, öğrencilerin problem durumlarını modelleme yolları hakkında daha fazla bilgi edinmek için, bazı öğrencilerle görüşmeler de yapılmıştır. Araştırmanın bulguları incelendiğinde, çözümlerin çok azının modelleme kullanılarak Seviye 3 düzeyinde yapıldığı görülmüştür. Öğrencilerin bazılarının soruyu anlayamadıkları için anlamsız aritmetik işlemler yürüterek problemin modelleme sürecinde zorluk yaşadığı ve Seviye 0’da kaldığı görülürken, diğer bazı öğrencilerin ise problemi anlayıp yorumlamasına rağmen herhangi bir matematiksel model geliştiremedikleri için Seviye 1 veya Seviye 2’de kalmıştır. Dolayısıyla, öğrencilerin modelleme yoluyla problem çözme sürecinde başarılı olması için modelleme becerilerini geliştirmeye yönelik etkinliklere ilköğretim öğretim programlarından başlanarak yer verilmesi ve öğretmenlere de bu bakış açısının kazandırılması için öğretmen yetiştirme programlarında matematiksel modellemeyi öğretmeye yönelik derslerin konulması önerilmektedir.

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

  1. Artz, A. F. ve Armour-Thomas, E. (1992). Development of a cognitive-metacognitive framework for protocol analysis of mathematical problem solving in small groups. Cognition and instruction, 9(2), 137-175.
  2. Aydın Güç, F. ve Baki, A. (2016). The Classification of Development and Assessment Approaches for Mathematical Modelling Competencies. Turkish Journal of Computer and Mathematics Education (TURCOMAT), 7(3), 621-645. DOI: 10.16949/turkbilmat.277876
  3. Becker, J. P. ve Miwa, T. (1987). Proceedings of the U.S.-Japan seminar on mathematical problem solving (Honolulu, Hawaii, July 14-18, 1986) (COLLECTED WORKS -Conference Proceedings No. INT-8514988): Southern Illinois Univ., Carbondale.
  4. Berry, J. ve Nyman, M. (1998). Introducing mathematical modelling skills to students and the use of posters in assessment. Primus, 8(2), 103-115.
  5. Blomhİj, M. (2004). Mathematical modelling-a theory for practice. İçinde B. Clark et al. (Eds.), Perspectives on learning and teaching mathematics (ss. 145-159). Göteborg University.
  6. Blum, W. ve Kaiser, G. (1997). Vergleichendeempirische Untersuchungenzumathematischen Anwendungsfähigkeiten von englischen und deutschen Lernenden. Unpublished application to Deutsche Forschungsgesellschaft.
  7. Blum, W. ve Niss, M. (1991). Applied mathematical problem solving, modelling, application, and links to other subjects-state, trends, and issues in mathematics instruction. Educational Studies in Mathematics, 22(1), 37-68.
  8. Creswell, J. W. (2009). Research design: Qualitative, quantitative, and mixed methods approaches (3rd Ed.). Los Angeles: SAGE Publications.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

-

Bölüm

-

Yazarlar

İlhan Karataş Bu kişi benim

Yayımlanma Tarihi

1 Ağustos 2017

Gönderilme Tarihi

-

Kabul Tarihi

-

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2017 Cilt: 18 Sayı: 3

Kaynak Göster

APA
Genç, M., & Karataş, İ. (2017). PROBLEM ÇÖZME SÜREÇLERİNDE ÖĞRENCİLERİN MODELLEME SEVİYELERİNİN BELİRLENMESİ. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 18(3), 608-632. https://izlik.org/JA36YA96DS

2562219122   19121           19118       19119       19120     19124DRJI_Logo.jpg