Eğitim Kurumlarına Yön Veren Temel Değerler “Türkiye İl Milli Eğitim Müdürlükleri Örneği”

Osman Aktan

doi:10.24106/kefdergi.2244

EN TR

Eğitim Kurumlarına Yön Veren Temel Değerler “Türkiye İl Milli Eğitim Müdürlükleri Örneği”

Öz

Bu araştırmada İl Milli Eğitim Müdürlükleri tarafından 2015-2019 yılları için hazırlanan stratejik planlarda yer alan temel değerlerin analiz edilmesi amaçlanmıştır. Araştırmada nitel araştırma yöntemlerinden içerik analizi kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma evrenini, 81 il milli eğitim müdürlüğü tarafından hazırlanan 2015-2019 dönemi İl Milli Eğitim Müdürlüğü stratejik planları oluşturmaktadır. Çalışma evrenini oluşturan İl Milli Eğitim Müdürlükleri tarafından hazırlanan stratejik planlardaki temel değer ifadeleri kodlanmıştır. İlgili değer ifadeleri stratejik planlardan doğrudan alıntılarla desteklenmiştir. İl Milli Eğitim Müdürlüklerinin stratejik planlarında en çok yer alan on değer; sırasıyla şeffaflık ve hesap verilebilirlik, adalet, yeniliklere açık olmak, güvenirlik, ahlaki değerlere bağlılık, katılımcılık, bilimsellik, saygı, tarafsızlık ve insan haklarına saygı değerleridir.

Anahtar Kelimeler

stratejik plan,değerler,il milli eğitim müdürlüğü,içerik analizi

Kaynakça

Akçay, A. (2009). Kamuda stratejik plan amaçlarının gerçekleştirilmesine yönelik değerlendirme ve denetim modeli. TÜBAV Bilim Dergisi, 2 (1), 29 - 45.
Akçay, C.R. (2003). Küreselleşme, eğitimsel yoksunluk ve yetişkin eğitimi. Milli Eğitim Dergisi, 159. http://yayim.meb.gov.tr/dergiler/159/akcay.htm adresinden erişilmiştir.
Akbaş, O. (2004). Türk milli eğitim sisteminin duyuşsal amaçlarının ilköğretim II. kademedeki gerçekleşme derecesinin değerlendirilmesi. Yayımlanmamış Doktora Tezi. Gazi Üniversitesi, Ankara.
Akbaş, O. (2009). İlköğretim okullarında görevli branş öğretmenlerinin değer öğretimi yaparken kullandıkları etkinlikler: 2004 ve 2007 yıllarına ilişkin bir karşılaştırma. Kastamonu Eğitim Dergisi, 17 (2) , 403–414.
Akgemci, T. (2013). Stratejik yönetim (3.Baskı). Ankara: Gazi Kitapevi.
Akkaya, N. (2013). Öğretmen adaylarının değer tercihleri. Folklor/Edebiyat, 19 (74), 185 - 198.
Akkaya, S. (2013). Mevlana’nın mensur eserlerinde değerler eğitimi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. İnönü Üniversitesi, Malatya.
Aktan, O. (2012). 100 temel eserde yer alan değerlerle sosyal bilgiler öğretim programındaki değerlerin uyumu. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Düzce Üniversitesi, Düzce.
Aktan, O. ve Kılıç, A. (2015). Sosyal bilgiler öğretim programındaki değerleri 100 temel eserde bulunan değerlerin destekleme durumu. Değerler Eğitimi Dergisi, 13 (30), 7 - 68.
Aktan, O. (2018, Nisan). İlkokulda öğretmen ve ailelerin değer tercihlerinin öğretim programlardaki değerlerle uyumu. III. Uluslararası Değerler Eğitimi Kongresi, Zonguldak, 5-6 Nisan 2018. http://degerleregitimi.beun.edu.tr/wp-content/uploads/2018/04/dem_sempozyum4-1-1.pdf adresinden erişilmiştir.

Allison, M. (2005). Strategic Planning for nonprofit organizations: A Practical guide and workbook (2nd Edition). New Jersey: John Wiley & Sons.
Altınkurt, Y. ve Yılmaz, K. (2011). İlköğretim ve ortaöğretim okullarının vizyon, misyon ve değerleri ile ilgili bir çözümleme. Akademik Bakış, 23. Erişim Tarihi: 11/04/2017 http://www.akademikbakis.org/23/06.pdf.
Arabacı, İ.B. (2003). Müfredat laboratuvar okullarında stratejik planlama uygulamalarının değer¬lendirilmesi (Malatya ili örneği). Yayınlanmamış Doktora Tezi. Ankara Üniversitesi, Ankara.
Arabacı, İ. B. ve Gündüzalp, S. (2014). Türkiye’deki üniversitelerin değerler algısı. Turkish Journal of Educational Studies, 1 (3), 115 - 144.
Aral, D. (2008). Milli Eğitim Bakanlığı’nın hazırladığı 6. sınıf Türkçe ders kitabında yer alan değerler üzerine bir araştırma. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Abant İzzet Baysal Üniversitesi, Bolu.
Aslan, M., Özer, N., ve Ağıroğlu Bakır, N. (2009). Okul kültürüne ilişkin yönetici ve öğretmen görüşleri: nitel bir araştırma. İlköğretim Online, 8 (1), 268 - 281. doi:http://dx.doi.org/10.17051/io.10444.
Aslanargun, E. (2012). Okul müdürlerinin sahip olması gereken değerler. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri. Educational Sciences: Theory & Practice , 12 (2) [Ek Özel Sayı/Supplementary Special Issue]. Bahar/Spring, 1327-1344.
Arslan, M.M. (2009). Türk devlet üniversitelerinde değerlerin analizi. Kastamonu Eğitim Dergisi, 17 (3), 729-742.
Ateş, F. (2014). İlkokul ve ortaokul öğretmenlerinin değerler eğitimi ve uygulamalarına yönelik görüşleri üzerine nitel bir çalışma. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Yeditepe Üniversitesi, İstanbul.
Aydın, M. (2003). Gençliğin değer algısı: Konya örneği. Değerler Eğitimi Dergisi, 1 (3), 121–144.
Balcı, A. ve Yanpar, Yelken T. (2013). İlköğretim sosyal bilgiler programında yer alan değerler ve değer eğitimi uygulamaları konusunda öğretmen görüşleri. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi (KEFAD), 14 (1), 195-213.
Baloğlu, M. ve Balgalmış, E. (2005). İlköğretim ve ortaöğretim yöneticilerinin öz- değerlerinin betimlenmesi: Tokat ili örneği. Değerler Eğitimi Dergisi, 3 (10), 19–31.
Baydar, P. (2009). İlköğretim beşinci sınıf sosyal bilgiler programında belirlenen değerlerin kazanım düzeyleri ve bu süreçte yaşanılan soruların değerlendirilmesi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Çukurova Üniversitesi, Adana.
Baysal, N. (2013). Ortaokul sosyal bilgiler derslerinde değerler eğitimi uygulamalarının öğretmenler yönüyle değerlendirilmesi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Niğde Üniversitesi, Niğde.
Bektaş, F., Nalçacı, A., ve Karadağ, E. (2014). İlköğretim okulu öğrencilerinin algıladıkları evrensel değerlerin bir yordayıcısı olarak okul iklimi. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 15 (1), 281-293.
Beycioğlu, K. ve Aslan, M. (2010). Okul gelişiminde temel dinamik olarak değişim ve yenileşme: okul yöneticileri ve öğretmenlerin rolleri. Yüzüncü Yıl Üniversitesi, Eğitim Fakültesi Dergisi, 7 (1), 153-173. http://efdergi.yyu.edu.tr.
Bryson, J. M. (2011). Strategic planning for public and nonprofit organization. San Fransisco: Jossey-BassPublishers.
Bulut, S. (2011). Atasözlerinin değerler eğitimindeki yeri.Yüksek Lisans Tezi. Yayımlanmış Yüksek Lisans Tezi. Karadeniz Teknik Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Trabzon.
Can, H. (2002). Organizasyon ve yönetim. Ankara: Siyasal Kitapevi.
Can, Ö. (2008). Dördüncü ve beşinci sınıf öğretmenlerinin sosyal bilgiler dersinde değerler eğitimi uygulamalarına ilişkin görüşleri. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Hacettepe Üniversitesi, Ankara.
Candan, D. G. ve Ergen, G. (2014). 3. sınıf hayat bilgisi ders kitaplarının temel evrensel değerleri içermesi bakımından incelenmesi. Uşak Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 7 (1), 134-161.
Çalık, T. (2003). Eğitimde stratejik planlama ve okulların stratejik planlama açısından nitel değerlendirilmesi. Gazi Üniversitesi Kastamonu Eğitim Dergisi, 11 (2), 251 - 268.
Coşkun, B. (2006). Türkiye’de kamu yönetiminde yeniden yapılanma tarihsel geçmiş ve genel bir değerlendirme. Türk İdare Dergisi, 448, 13 - 47.
Çengelci, T. (2010). İlköğretim beşinci sınıf sosyal bilgiler dersinde değerler eğitiminin gerçekleştirilmesine ilişkin bir durum çalışması. Yayınlanmamış doktora tezi. Anadolu Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Eskişehir.
Çengelci, T., Hancı, B. ve Karaduman, H.(2013). Okul Ortamında Değerler Eğitimi Konusunda Öğretmen ve Öğrenci Görüşleri. Değerler Eğitimi Dergisi, 11 (25), 33 - 56.
Çubukçu, Z., Eker Özenbaş, D., Çetintaş, N., Satı, D. ve Yazlık Şeker, Ü. (2012). Yönetici, öğretmen, öğrenci ve veli gözünde öğretmenin sahip olması gereken değerler. Pegem Eğitim ve Öğretim Dergisi, 2 (1), 25-38.
Dağlı, A. (2007). Küreselleşme karşısında Türk Eğitim Sistemi. D.Ü. Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi Dergisi, 9, 1-13.
Deal, T. A. ve Kennedy, A. A. (2000). Corporate cultures. New York: Basic Books.
Deliz, J. R. (1997). Lessons Learned from Baldrige Winners. Computers & Industrial Engineering, 33 (1-2), 171-174.
Demirtaş, Z. ve Ekmekyapar, M. (2012). İlköğretim okulu yöneticilerinin değerlere dayalı yönetim uygulamalarının okul kültürüne etkisi. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi [Educational Administration: Theory and Practice], 18 (4), 523- 544.
Devlet Planlama Teşkilatı (2006). Kamu idareleri için stratejik plan hazırlama klavuzu. Ankara: Devlet Planlama Teşkilatı.
Dilmaç, B., Bozgeyikli, H. ve Çıkılı,Y. (2008). Öğretmen adaylarının değer algılarının farklı değişkenler açısından incelenmesi. Değerler Eğitimi Dergisi, 6 (16), 69-91.
Dilmaç, B., Ertekin, E. ve Yazıcı, E. (2009). Değer tercihleri ve öğrenme stilleri arasındaki ilişkinin incelenmesi. Değerler Eğitimi Dergisi, 7 (17), 27- 47.
Doğan, İ. (2004). Toplum ve Eğitim Sorunları Üzerinde Felsefi ve Sosyolojik Tahliller. Ankara: PegemA Yayıncılık.
Elibol, H. (2005). Bilişim teknolojileri kullanımının işletmelerin organizasyon yapıları üzerindeki etkileri. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (13), 155-162.
Erdil O. ve Keskin H. (2002, Ekim). Organizasyonel değişimin gerekliliği ve değişim sürecinin özellikleri: Gebze civarındaki üretim işletmelerinde bir saha araştırması. Niğde Üniversitesi: II. Ulusal Orta Anadolu Kongresi Bildiriler Kitabı, Niğde.
Eren, E. (2013). Stratejik yönetim ve işletme politikası (9.Baskı). İstanbul: Beta Yayıncılık.
Eren, E. (2016). Yönetim ve organizasyon (12.Baskı). Beta Basım Yayın, İstanbul.
Ertürk, M. (2011). İşletme biliminin temel ilkeleri (Gözden Geçirilmiş 8. Baskı). İstanbul: Beta Basım.
Fidan, N. K. (2009). Öğretmen adaylarının değer öğretimine ilişkin görüşleri. Kuramsal Eğitimbilim, 2 (2), 1-18.
Gertsen M. C. and Zolner, M. (2012). Recontextualization of the Corporate Values of a Danish MNC in a Subsidiary in Bangalore. Group & Organization Management, 37 (1), 101-132.
Goodstein, L., Nola, T. and Pfeiffer, J.W. (1993). Applied strategic planning. Mcgraw-Hill, İnc. USA. Göksan, T. S., Uzundurukan, S. & Keskin, S. N. (2009, Kasım). Yaşam boyu öğrenme ve Avrupa Birliği’nin yaşam boyu öğrenme programları. 1. İnşaat Mühendisliği Eğitimi Sempozyumu, Antalya, s.143–151.
Gör, F. (2013). İlköğretim din kültürü ve ahlak bilgisi öğretim programında merhamet değeri. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Atatürk Üniversitesi, Erzurum.
Gündüz, Y. ve Coşkun, Z. S. (2012). Öğrenci algısına göre öğretmen etik değerler ölçeğinin geliştirilmesi: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 13 (1), 111-131.
Güzel, D.(2013). 3. sınıf Hayat Bilgisi ders kitaplarının temel evrensel değerleri içermesi bakımından incelenmesi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Çanakkale On sekiz Mart Üniversitesi, Çanakkale.
Gül, S. K. ve Kırılmaz, M. (2013). Kamu kurumlarında stratejik yönetim. Ankara: Adalet Yayınevi.
Güven, M. ve Bağdigen, M. (2008). Kamu idarelerinde stratejik planlama ve yönetim. Ankara: Gazi Kitapevi.
Hesapçıoğlu, M. (2009). Tarihsel Bir Analiz: Eğitimde 1923’den Bugüne, Bugünden 2023’e Gelişmeler ve Öngörüler. Türkiye Özel Okullar Birliği Derneği (Ed.). Türkiye’nin 2023 eğitim vizyonu sempozyumu kitabı (s.127-139). 30-31 Ocak 2009. Antalya.
IBE (International Bureau of Education). (1998). Curriculum development. Educational Innovation and Information, 97.
Izgar, G. (2013). İlköğretim okulu 8. sınıf öğrencilerine uygulanan değerler eğitimi programının demokratik tutum ve davranışlarına etkisi. Yayınlanmamış Doktora Tezi. Necmettin Erbakan Üniversitesi, Konya.
İnan Kılıç, A. (2009). Yüz temel eserde dini ve ahlaki değerler. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Ondokuz Mayıs Üniversitesi, Samsun.
İlğan, A., Erdem, M. Taşdan, M. ve Menduhoğlu, H.B. (2008). Örgütsel gelişim aracı olarak TKY ile stratejik yönetim ve planlama yaklaşımları. Çukurova Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 35 (3), 72-92.
Kalaça, H. (2013). Türk atasözleriyle değerler eğitimi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Marmara Üniversitesi, İstanbul. Kalkınma Bakanlığı (2015). Merkezi kamu idareleri için stratejik planlama kılavuzu (3.Sürüm).https://strateji.erciyes.edu.tr/ckfinder/userfiles/files/stratejik%20yeni%20rehber.pdf.Erişim Tarihi:02.05.2015.
Karaman, A. E. (2011). Üniversitelerin stratejik planlarındaki swot analizleri. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. İnönü Üniversitesi, Malatya.
Karasar, N. (2012). Bilimsel Araştırma Yöntemi-Kavramlar-İlkeler-Teknikler. (23.baskı). Ankara: Nobel Akademi Yayıncılık.
Kaplan, V. (2015). Öğretmenlerin ve okul yöneticilerinin iş yaşamı kalitesi ile örgütsel değer algıları arasındaki ilişki. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Harran Üniversitesi, Şanlıurfa.
Karagöz, F. (2009). Yapılandırmacı yaklaşıma göre İlköğretim 6. ve 7.Sınıf Türkçe ders kitaplarındaki değerler (Muğla İli Örneği) .Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Muğla Üniversitesi, Muğla.
Kaymakcan, R. ve Meydan, H. (2011). Din kültürü ve ahlak bilgisi programları ve öğretmenlerine göre değerler eğitimi. Değerler Eğitimi Dergisi, 9 (21), 29-55.
Keskin, Y. (2008). Türkiye’de sosyal bilgiler öğretim programlarında değerler eğitimi: tarihsel gelişim, 1998 ve 2004 programlarının etkililiğinin araştırılması. Yayınlanmamış Doktora Tezi. Marmara Üniversitesi, İstanbul.
Kılıç, A. ve Aktan, O. (2015). İlköğretim okulları için tavsiye edilen 100 temel eserde vurgulanan değerler. Elementary Education Online, 14 (1), 243‐275.
Koçel, T. (2011). İşletme yöneticiliği. İstanbul: Beta Basım A.Ş.
Kumbasar, E. (2011).Muzaffer İzgü’nün romanlarının değerler eğitimi açısından incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Karadeniz Teknik Üniversitesi, Trabzon.
Küçüksüleymanoğlu, R. (2008). Stratejik planlama süreci. Kastamonu Eğitim Dergisi, 16 (2), 403- 412.
Külünkoğlu, T.(2010). İlköğretim birinci kademe Türkçe ders kitaplarındaki metinlerin ilettiği değerler açısından incelenmesi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Atatürk Üniversitesi, Erzurum.
Maya, İ. (2013). Self-values held by primary and secondary education school principals: A case in Canakkale. Educational Research and Reviews, 8 (14), 1094-1102.
Maya, İ. (2017). Self-values of pre-school teachers working in Turkish public schools. Educational Research and Reviews, 12 (11), 595-603. DOİ: 10.5897/ERR2017.3269.
Meydan, H. (2014). Okulda değerler eğitiminin yeri ve değerler eğitimi yaklaşımları üzerine bir değerlendirme. Bülent Ecevit Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 1 (1), 93-108.
Miles, M. B. & Huberman, A.M. (1994). Qualitative data analysis : An expanded sourcebook. (2nd edition). calif. : sage publications. Milli Eğitim Bakanlığı.(2009). Strateji Geliştirme Başkanlığı 2010 - 2014 Stratejik Planı. Ankara: MEB Yayınları.
Milli Eğitim Bakanlığı. (2009a). Eğitimde stratejik planlama “Makaleler”. Ankara: MEB Yayınları.
Milli Eğitim Bakanlığı. (2015). Strateji Geliştirme Başkanlığı 2015 - 2019 Stratejik Planı. Ankara: MEB Yayınları.
Milli Eğitim Bakanlığı Strateji Geliştirme Başkanlığı. (2010). Eğitimde stratejik planlama “Okul/Kurumlar İçin”. Ankara: Milli Eğitim Bakanlığı Strateji Geliştirme Başkanlığı.
Milli Eğitim Bakanlığı Strateji Geliştirme Başkanlığı. (2013). MEB 2015 -2019 Stratejik planı hazırlık programı. Ankara: Milli Eğitim Bakanlığı Strateji Geliştirme Başkanlığı.
Mucuk, İ. (2005). Modern işletmecilik (15.Baskı). İstanbul: Türkmen Kitabevi.
Narinoğlu, A. (2014). Yerel stratejik planlama rehberi. Birinci Baskı. Samsun: Erol Ofset.
Nartgün, S. (2000). Stratejik planlama ve eğitim yönetiminde çağdaş yaklaşımlar, uygulama ve sorunlar. Ankara: Anı Yayıncılık.
Nartgün, Ş. S. (2004). Öğrenen örgütlerde strateji ve planlama. Öğrenen örgütler. (Edt: K. Demir ve C. Elma). Ankara: Sandal Yayınları.
Nartgün, S. Ş. (2006). Öğretim elemanlarının örgütsel değerlere ilişkin görüşleri (Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi örneği). Değerler Eğitimi Dergisi, 4 (12), 129-148.
Oğuz, E. (2012). Öğretmen adaylarının değerler ve değerler eğitimine ilişkin görüşleri. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri (KUYEB) - Değerler Eğitimi Sempozyumu Ek Özel Sayısı, 12 (2), 1309-1325.
Okudan, A. Y. ve Ekşi, H. (2011). Eğitim yöneticilerinin bakış açısı ile değerler eğitimi. Türk Fen Eğitimi Dergisi, 8 (2), 178-190.
Özdemir, S., ve Sezgin, F. (2011). Öğretmen adaylarının bireysel ve örgütsel değerler ile öğrencilerde görmek istedikleri değerlere ilişkin önem sırası algıları. Uşak Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 4 (2), 1-21.
Özgen, H. & Yalçın, A. (2016). Temel işletmecilik bilgisi (6.Baskı). Ankara: Akademisyen Kitabevi.
Özkan, R. (2010). Türk eğitim sisteminde himayeci değerler: İlköğretim ders kitapları örneği. Uluslararası İnsani Bilimler dergisi, 7 (1), 484-503.
Özmantar, Z. K. (2011). Okullarda etkili stratejik plan hazırlama süreci: bir eylem araştırması. Gaziantep Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 10 (4), 1389 -1421.
Öztürk, Z. ve Dündar, H. (2003). Örgütsel motivasyon ve kamu çalışanlarını motive eden faktörler. C.Ü. İktisadi Ve İdari Bilimler Dergisi, 4 (2), 57-67.
Parlar, H., Çavuş, M., Levent, F. ve Ekşi, H. (2010). Yöneticilerin karakter eğitimi yeterlik inancı ölçeğinin Türkçe geçerlik ve güvenirlik çalışması. Değerler Eğitimi Dergisi, 8 (19), 175-208.
Polat C. & Odabaş H. (6-8 Mayıs 2008). Bilgi Toplumunda yaşam boyu öğrenmenin anahtarı: bilgi okur yazarlığı. International Educational Technology Conference (IECT), sunulmuş bildiri, Eskişehir: Anadolu Üniversitesi.
Sabuncuoğlu, Z. ve Vergiliel Tüz, M. (2013). Örgütsel davranış (5. Baskı). Bursa: Aktüel Yayınları.
Şahin, H. (2010). İlköğretim okullarında sosyal bilgiler dersini yürüten 4. ve 5. sınıf öğretmenlerinin sosyal bilgiler dersi öğretim programında yer alan değerlerin kazandırılmasına ilişkin görüşleri. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Gazi Üniversitesi, Ankara.
Şahin-Fırat, N. (2010). Okul müdürü ve öğretmenlerin okul kültürü ile değer sistemlerine ilişkin algıları. Eğitim ve Bilim, 35 (156), 71-83 Şişman, M. (2002). Örgütler ve kültürler. Ankara: PegemA Yayıncılık.
Tağraf, H. (2002). Küresellesme süreci ve çokuluslu isletmelerin küreselleşme sürecine etkisi. C.Ü. iktisadi ve idari Bilimler Dergisi, 3 (2), 33 – 47.
Tokdemir, M. A. (2007). Tarih öğretmenlerinin değerler ve değer eğitimi hakkındaki görüşleri. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Karadeniz Teknik Üniversitesi, Trabzon.
Turan, S. ve Aktan, D. (2008). Okul hayatında var olan ve olması düşünülen sosyal değerler. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 6 (2), 227-259.
Türk, E. ve Ünsal, N. (2009). Milli Eğitim Bakanlığı üst düzey yöneticilerin stratejik planlama konusundaki görüşleri. Milli Eğitim Dergisi, 181, 222- 239.
Uçar S. (2009). Sosyal bilgiler programındaki değerlerle ilgili kazanımlara yönelik öğretmen görüşlerinin değerlendirilmesi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Çukurova Üniversitesi, Adana.
Varol, Ç. (2013). Sosyal bilgiler derslerindeki değerler eğitimi uygulamalarına ilişkin öğretmen görüşleri. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Gazi Üniversitesi, Ankara.
Welch, J. (2008). Kazanmak İstiyorsanız (Birinci Baskı). İstanbul: Optimist Yayınları.
Yaman, H., Taflan, S. ve Çolak, S. (2009). İlköğretim ikinci kademe Türkçe ders kitaplarında yer alan değerler. Değerler Eğitimi Dergisi, 7 (18), 107 - 120.
Yelken, T. Y., F. Kılıç, ve Üredi, L. (2010). Stratejik planlama uygulamalarına ilişkin ilk ve ortaöğretim okul müdürlerinin görüşleri. Uluslararası Avrasya Sosyal Bilimler Dergisi, 1 (1), 38-50.
Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2013). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri (9. Baskı). Ankara: Seçkin Yayınevi.
Yılmaz, E. (2009). Öğretmenlerin değer tercihlerinin bazı değişkenler açısından incelenmesi. Değerler Eğitimi Dergisi, 7 (17), 109-128.
Yılmaz, K. (2007). İlköğretim okulu yönetici ve öğretmenlerine göre kamu ilköğretim okullarında bireysel ve örgütsel değerler ve okul yöneticilerinin okullarını bu değerlere göre yönetme durumları. Yayınlanmamış Doktora Tezi. Ankara Üniversitesi, Ankara.
Yılmaz, O. (2013). Fatih Erdoğan'ın eserlerinin eğitsel değerler açısından incelenmesi. Yayınlanmamış Doktora Tezi. Atatürk Üniversitesi, Erzurum.
Yiğittir, S. (2010). İlköğretim öğrenci velilerinin okullarda kazandırılmasını arzuladığı değerler. Değerler Eğitimi Dergisi, 8 (19), 207-223. Yurtseven, H.R. (1998). Stratejik yönetim sürecinde misyon kavramı. Yönetim, 29, 26-33.
Yüce, B. (2007). Üniversitelerde stratejik planlama ve bir yazılım tasarımı. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Sakarya Üniversitesi, Sakarya.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

-

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yazarlar

Osman Aktan
Türkiye

Yayımlanma Tarihi

15 Kasım 2018

Gönderilme Tarihi

13 Eylül 2017

Kabul Tarihi

13 Aralık 2017

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2018 Cilt: 26 Sayı: 6

DOI

https://doi.org/10.24106/kefdergi.2244

IZ

https://izlik.org/JA58ZE29LR

APA

Aktan, O. (2018). Eğitim Kurumlarına Yön Veren Temel Değerler “Türkiye İl Milli Eğitim Müdürlükleri Örneği”. Kastamonu Education Journal, 26(6), 1939-1950. https://doi.org/10.24106/kefdergi.2244

AMA

1.Aktan O. Eğitim Kurumlarına Yön Veren Temel Değerler “Türkiye İl Milli Eğitim Müdürlükleri Örneği”. Kastamonu Eğitim Dergisi. 2018;26(6):1939-1950. doi:10.24106/kefdergi.2244

Chicago

Aktan, Osman. 2018. “Eğitim Kurumlarına Yön Veren Temel Değerler ‘Türkiye İl Milli Eğitim Müdürlükleri Örneği’”. Kastamonu Education Journal 26 (6): 1939-50. https://doi.org/10.24106/kefdergi.2244.

EndNote

Aktan O (01 Kasım 2018) Eğitim Kurumlarına Yön Veren Temel Değerler “Türkiye İl Milli Eğitim Müdürlükleri Örneği”. Kastamonu Education Journal 26 6 1939–1950.

IEEE

[1]O. Aktan, “Eğitim Kurumlarına Yön Veren Temel Değerler ‘Türkiye İl Milli Eğitim Müdürlükleri Örneği’”, Kastamonu Eğitim Dergisi, c. 26, sy 6, ss. 1939–1950, Kas. 2018, doi: 10.24106/kefdergi.2244.

ISNAD

Aktan, Osman. “Eğitim Kurumlarına Yön Veren Temel Değerler ‘Türkiye İl Milli Eğitim Müdürlükleri Örneği’”. Kastamonu Education Journal 26/6 (01 Kasım 2018): 1939-1950. https://doi.org/10.24106/kefdergi.2244.

JAMA

1.Aktan O. Eğitim Kurumlarına Yön Veren Temel Değerler “Türkiye İl Milli Eğitim Müdürlükleri Örneği”. Kastamonu Eğitim Dergisi. 2018;26:1939–1950.

MLA

Aktan, Osman. “Eğitim Kurumlarına Yön Veren Temel Değerler ‘Türkiye İl Milli Eğitim Müdürlükleri Örneği’”. Kastamonu Education Journal, c. 26, sy 6, Kasım 2018, ss. 1939-50, doi:10.24106/kefdergi.2244.

Vancouver

1.Osman Aktan. Eğitim Kurumlarına Yön Veren Temel Değerler “Türkiye İl Milli Eğitim Müdürlükleri Örneği”. Kastamonu Eğitim Dergisi. 01 Kasım 2018;26(6):1939-50. doi:10.24106/kefdergi.2244