Derleme

Dönüşmesi Gereken Bir Olgu: Kentsel Dönüşüm

Cilt: 16 Sayı: 1 20 Mart 2023
PDF İndir
TR EN

Dönüşmesi Gereken Bir Olgu: Kentsel Dönüşüm

Öz

Yüzyılın en önemli sorunu kuşkusuz ki biyosferin sürdürülebilirliğidir. Söz konusu sorun mekânsal ölçek olarak kentlerde her gün daha belirgin bir nitelik kazanmaktadır. Bu kapsamda kentlerin sürdürülebilirliği sorunsalı önem kazanmıştır. Kentlerin yeni bir anlayışla yeniden inşa edilmesi gerekliliği Covid-19 küresel salgınıyla bir kez daha anlaşılmıştır. Bugüne kadar kentler “pazar” mekânı olarak sadece ekonomik göstergeler üzerinden tasarlanmıştır. Oysa gelinen noktada kentsel ekosistemde yaşanan krizin tüm ekonomik göstergeleri yerle bir ettiği görülmüştür. Bu nedenle kentlerin, bir pazar olmanın ötesinde bir ekosistem olduğu gerçeği üzerinden tasarlanması gerekmektedir. Sürdürülebilirliği sağlanacak şekilde mevcut kentlerin yeniden tasarlanmasında elimizdeki en önemli uygulama araçlarından birisi kentsel dönüşüm uygulamalarıdır. Bununla birlikte mevcut kentsel dönüşüm uygulamaları yaşadığımız krize cevap verecek nitelikte değildir. Bu nedenle kentlerin yeniden yapılandırılmasında en önemli uygulama aracı olan kentsel dönüşüm politika ve uygulamalarının daha işlevsel kılınarak yaşanan ekolojik krize cevap verecek niteliğe kavuşturulması gerekmektedir. Bunun için kentsel dönüşüm uygulamalarında benimsenen klasik planlama ve altyapı yaklaşımlarının dönüşmesi gerekmektedir.

Anahtar Kelimeler

sürdürülebilir kentler , kentsel ekosistem , kentsel dönüşüm , ekolojik kentsel planlama , ekolojik altyapı

Kaynakça

  1. Afet Riski Altındaki Alanların Dönüştürülmesi Hakkında Kanun. (2012, 05 16). 6306 sayılı kanun.
  2. Akkar, M. (2006). Kentsel Dönüşüm Üzerine Batı'daki Kavramlar, Tanımlar, Süreçler ve Türkiye. Planlama (2), 29-38.
  3. Alberti. M. (2008). Advances In Urban Ecology: Integrating Humans and Ecological Processes in Urban Ecosystems. New York: Springer Science+Business Media.
  4. Angın, C. (2016). Anayasa Mahkemesi ve Danıştay Kararlarında Yerel Yönetimler ve Yerel Özerklik. Ordu Üniversitesi Sosyal Bilimler Araştırmaları Dergisi, 6(3), s. 643-656.
  5. Balaban. O. (2017). İnşaat Sektörü Neyin Lokomotifi? T. Bora içinde, İnşaat Ya Resulullah (s. 17-33). İstanbul: İletişim Yayınları.
  6. Belediye Kanunu. (2005, 07 03). 5393 sayılı kanun.
  7. Birleşmiş Milletler Dünya Çevre ve Kalkınma Komisyonu. (1987). Ortak Geleceğimiz, Ankara: Türkiye Çevre Sorunları Vakfı Yayını.
  8. British Ecological Society (2013). Urban Planning For Ecology: Insights and Opportunities. https://www.britishecologicalsociety.org/urban-planning-for-ecology-insights-and-opportunities/
  9. Childers, D.L., Bois, P., Hartnett, H.E., McPhearson, T., Metson, G.S. ve Sanchez, C.A., (2019). Urban Ecological Infrastructure: an Inclusive Concept for The Non-Built Urban Environment. https://www.elementascience.org/articles/10.1525/elementa.385/
  10. Colantonio, A., ve Dixon, T. (2011). Urban Regeneration & Social Sustainability; Best Practice from European Cities. United Kingdom: Wiley-Blackwell.

Kaynak Göster

APA
Tataroğlu, N., & Uzun, G. (2023). Dönüşmesi Gereken Bir Olgu: Kentsel Dönüşüm. Kent Akademisi, 16(1), 420-442. https://doi.org/10.35674/kent.1023442