Sağlık Bilimleri Fakültesi Öğrencilerinde Afetlere Yönelik Bireysel Hazırlık İnançlarının Değerlendirilmesi: Aksaray İli Örneği
Öz
Bu çalışma ile Aksaray Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi’nde öğrenim gören Acil Yardım ve Afet Yönetimi, Hemşirelik ve Sağlık Yönetimi bölüm öğrencilerinin genel afete hazırlık inanç düzeylerinin ve ilişkili faktörlerin belirlenmesi amaçlanmıştır. Araştırma tanımlayıcı tipte epidemiyolojik bir çalışmadır. Verilerin toplanmasında, araştırmacılar tarafından hazırlanan 17 soru ve Genel Afete Hazırlık İnanç Ölçeği 31 madde/soru olmak üzere 48 soru/maddelik veri toplama formu kullanılmıştır. Çalışma 449 öğrenci ile gerçekleştirilmiştir. Öğrencilerin %79,1 i kadın ve %49,7 si Hemşirelik bölümü öğrencilerinden oluşmaktadır. Öğrencilerin afete hazırlık inanç düzeyleri orta düzeyde bulunmuştur. Kadınların algılanan ciddiyet alt boyutu (p<0,01) puan ortalamaları erkeklere göre daha yüksek bulunurken, erkeklerin algılanan engel alt boyutu (p: 0,03) puan ortalamaları daha yüksek bulunmuştur. Afetler hakkında eğitim alan ve eğitim almak isteyen öğrencilerin eyleme geçiriciler (sırasıyla p:0,02; p<0,01) puan ortalamaları daha yüksek bulunmuştur. Araştırmada öğrencilerin afete hazırlık inanç düzeyleri orta düzeyde bulunmuştur. Öğrencilerin büyük çoğunluğu (%82,6) afetlerle ilgili eğitim almak istediklerini belirtmişlerdir. Afet eğitimleri hazırlık düzeyinin arttırılmasına katkı sağlayacaktır.
Anahtar Kelimeler: Afet, Afet Risk Yönetimi, Afete Hazırlık, Bireysel Hazırlık, Sağlık Bilimleri Fakültesi
Anahtar Kelimeler
Afet Afet Risk Yönetimi Afetlere Hazırlık Bireysel Hazırlık Sağlık Bilimleri Fakültesi
Kaynakça
- Adnan, A., Ramli, M. Z., & Abd Razak, S. M. Disaster management and mitigation for earthquakes: Are we ready. In 9th Asia Pacific Structural Engineering and Construction Conference (APSEC2015), November 2015, pp. 34-44.
- Ağahan, M. (2018). Çanakkale 112 Acil Sağlık Hizmetleri İstasyonlarında Görev Yapan Sağlık Çalışanlarının Afet Farkındalığı ve Afetlere Hazırlık Düzeyleri [Yüksek Lisans Tezi, Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü].
- Akın H. ve Aktaş B. (2024). Hemşirelik Öğrencilerinin Afet Risk Algıları ve Genel Afete Hazırlıklı Olma İnanç Durumlarının İncelenmesi. Yaşam Boyu Hemşirelik Dergisi; 5(3): 50-69 http://dx.doi.org/10.29228/llnursing.77673
- Al-Sayyari, L. A., Salleeh, H. M. B., Khan, A., Bin Salleeh, O. H. ve Bazie, E. A. (2025). Assessing Beliefs and Preparedness for Disasters Among High School Female Students in Riyadh, Saudi Arabia. BMC Emergency Medicine, 25(1), 27. https://doi.org/10.1186/s12873-025-01182-3
- Altıntaş Çolak, B. (2023). Ankara İli Altındağ İlçesinde İlköğretim Okullarında Görev Yapan Öğretmenlerin Afete Bireysel Hazırlık Düzeylerinin Genel Afete Hazırlık İnanç Ölçeği ile Değerlendirilmesi [Yüksek Lisans Tezi, Hacettepe Üniversitesi].
- Arslanoğlu, A., Erdoğan, M., Düdükcü, Y. ve Keçeli, S. (2023). Sağlık İnanç Modeli’ne Dayalı Acil Durum Afetlere Bireysel Hazırlık ve Bunları Etkileyen Faktörler. Afet ve Risk Dergisi, 6(2), 367-390. https://doi.org/10.35341/afet.1134823
- Ashkenazi, I. ve Hunt, R. C. (2019). You’re It—You’ve got to Save Someone: Immediate Responders, not Bystanders. Frontiers in Public Health, 7. https://doi.org/10.3389/fpubh.2019.00361
- Avcı, G. (2023). Afet Eğitiminde Afetlere Hazırlık: Üniversite Öğrencileriyle Tehlike Avı. Afet ve Risk Dergisi, 6(1), 84-100. https://doi.org/10.35341/afet.1149239
- Centre for Research on the Epidemiology of Disasters [İnternet]. Disaster in Numbers. ©2023 [Erişim tarihi: 29 Ekim 2024]. Erişim linki: https://files.emdat.be/reports/2023_EMDAT_report.pdf
- Chen, C. Y., Xu, W., Dai, Y., Xu, W., Liu, C., Wu, Q., Gao, L., Kang, Z., Hao, Y. & Ning, N. (2019). Household Preparedness for Emergency Events: A Cross-sectional Survey on Residents in Four Regions of China. BMJ Open, 9(11), e032462. https://doi.org/10.1136/bmjopen-2019-032462
- Coppola, D. P. ve Maloney, E. K. (2009). Communicating Emergency Preparedness: Strategies for Creating a Disaster Resilient Public. Auerbach Publications. https://doi.org/10.4324/9780367802820
- Çabuk, A., Tepe, S. ve Eti, S. (2023). Öğretim Elemanlarının Afet ve Acil Durumlar İçin Bireysel Hazırlık Algısı: İstanbul Örneği. Electronic Journal of Social Sciences, 22(88). https://doi.org/10.17755/esosder.1315248
- Çoban, M., Sözbilir, M., & Göktaş, Y. (2017). Deprem Deneyimini Yaşamış Kişilerin Deprem Öncesi Hazırlık Algılarının Belirlenmesi: Bir Durum Çalışması. Doğu Coğrafya Dergisi, 22(37), 113-134. https://doi.org/10.17295/ataunidcd.281721
- Demirbilek, Ö., & Gökkaya, E. (2022). Acil Yardım ve Afet Yönetimi Öğrencilerinde Afetlere Hazırlık Durumları ile Psikolojik Sağlamlık Durumlarının İlişkisinin İncelenmesi. Gümüşhane Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, 11(2), 617-624. https://doi.org/10.37989/gumussagbil.1001225
- Doğru, S. ve Coşkun, Z. (2023). Sağlık bilimleri Fakültesi Öğrencilerinin Afet Risk Algısı ve Afete Hazırlıklı Olma İnanç Durumları Arasındaki İlişkinin İncelenmesi. Afet ve Risk Dergisi, 6(4), 1299-1311. https://doi.org/10.35341/afet.1321854
- Doğru, S. (2024). Afet Risk Algısının Afet Gönüllüsü Olma Tutumu Üzerine Etkisi. Gümüşhane Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, 13(3), 1185-1193. https://doi.org/10.37989/gumussagbil.1459390
- Elliott, D. (2014). Disaster and Crisis Management. M. Gill (Ed.), The Handbook of Security (pp. 813-836). https://doi.org/10.1007/978-1-349-67284-4_36
- Ertuğrul, B. ve Ünal, S. D. (2020). Bir Vakıf Üniversitesi Sağlık Hizmetleri Meslek Yüksekokulunda Öğrenim Gören Öğrencilerin Genel Afete Hazırlıklı Olma İnanç Durumlarının Belirlenmesi. Afet ve Risk Dergisi, 3(1), 31-45. https://doi.org/10.35341/afet.653911
- Türkdoğan Görgün, C., Koçak Şen, İ. ve McLennan, J. (2023). The Validity and Reliability of the Turkish Version of the Psychological Preparedness for Disaster Threat Scale. Natural hazards, 118(1), 331-346. https://doi.org/10.1007/s11069-023-06006-w
- Gustafsod, P. E. (1998). Gender Differences in Risk Perception: Theoretical and Methodological Erspectives. Risk Analysis, 18(6), 805-811.
- Gündüz, F. (2022). Bütünleşik Afet Yönetiminde Kadınların Afet Deneyimi ve Öğrenilmiş Dersler [Doktora tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi].
- Howard, A., Agllias, K., Bevis, M. ve Blakemore, T. (2018). How Social İsolation Affects Disaster Preparedness and Response in Australia: Implications for Social Work. Australian Social Work, 71(4), 392-404. https://doi.org/10.1080/0312407X.2018.1487461
- Inal, E., Altıntaş, K. H. ve Doğan, N. (2019). General Disaster Preparedness Beliefs and Related Sociodemographic Characteristics: The Example of Yalova University, Turkey. Turkish Journal of Public Health, 17(1), 1-15. https://doi.org/10.20518/tjph.381667
- Işık, Ö., Aydınlıoğlu, H. M., Koç, S., Gündoğdu, O., Korkmaz, G. ve Ay, A. (2012). Afet Yönetimi ve Afet Odaklı Sağlık Hizmetleri. Okmeydanı Tıp Dergisi, 28(2), 82-123. https://doi.10.5222/otd.supp2.2012.082
- İnal, E. ve Doğan N. (2018). Improvement of General Disaster Preparedness Belief Scale Based on Health Belief Model. Prehospital and Disaster Medicine, 33(6), 627-636. https://doi.org/10.1017/S1049023X18001012
- İnal, E. (2015). Acil Durumlara/Afetlere Bireysel Hazırlığı Değerlendirmek İçin Sağlık İnanç Modeli’ne Dayalı Ölçek Geliştirme [Yayımlanmamış Doktora Tezi, Hacettepe Üniversitesi]
- Kadıoğlu M. Afete Hazırlık ve Afet Bilinci Eğitiminde Verilen Mesajların Standardizasyonu. Deprem Sempozyumu; 23-25 Mart 2005; Kocaeli 2005. s.1500 1502.
- Kadıoğlu, M. (2008). Modern, Bütünleşik Afet Yönetiminin Temel İlkeleri. M. Kadıoğlu (Ed.), E. Özdamar (Ed.), Afet Zararlarını Azaltmanın Temel İlkeleri (ss. 1-34). JICA Türkiye Ofisi Yayınları.
- Kalın, B. ve Yeşilyurt, M. (2025). The Effect of Disaster Risk Perceptions on Disaster Preparedness Levels of Students at a University in Turkey. BMC Emergency Medicine, 25, 114. 10.1186/s12873-025-01263-3
- Kaya, E. (2020). Medikal Kurtarma Ekibi Üyelerinin Acil Durum/Afetlere Yönelik Bireysel Hazırlıkları ve Afet Sonrası İş Sürekliliği Değerlendirmesi: İstanbul Ulusal Medikal Kurtarma Ekibi Örneği [Yüksek Lisans Tezi, Bezmialem Vakıf Üniversitesi].
- Kaya, E. (2024). Kahramanmaraş Depremleri Sonrası Afetlere Bireysel Hazırlık Düzeyi ve İlişkili Faktörlerin İncelenmesi. Gümüşhane Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, 13(4), 1942-1955. https://doi.org/10.37989/gumussagbil.1411272
- Kohn, S., Eaton, J. L., Feroz, S., Bainbridge, A. A., Hoolachan, J. ve Barnett, D. J. (2012). Personal Disaster Preparedness: An Integrative Review of the Literature. Disaster Medicine and Public Health Preparedness, 6(3), 217-231. https://dx.doi.org/10.1001/dmp.2012.47
- Lin, C. H., Tzeng, W. C., Chiang, L. C., Lu, M. C., Lee, M. S. ve Chiang, S. L. (2024). Effectiveness of a Structured Disaster Management Training Program on Nurses’ Disaster Readiness for Response to Emergencies and Disasters: A Randomized Controlled Trial. Journal of Nursing Management, 2024(1), 5551894. 10.1155/2024/5551894
- Mahon, S. E. (2024). Role of Bystanders in Disasters. In Elsevier eBooks (pp. 330–336). https://doi.org/10.1016/b978-0-323-80932-0.00050-1
- McNeill, I. M., & Ronan, K. R. (2017). Children in Disasters: The Role of Household Preparedness. Natural Hazards, 89(3), 1239-1254. https://doi.org/10.1007/s11069-017-3019-8
- Morrissey, S. A. ve Reser, J. P. (2003). Evaluating the Effectiveness of Psychological Preparedness Advice in Community Cyclone Preparedness Materials. The Australian Journal of Emergency Management, 18(2), 46-61.
- Muttarak, R. ve Pothisiri, W. (2013). The Role of Education on Disaster Preparedness: Case Study of 2012 Indian Ocean Earthquakes on Thailand’s Andaman Coast. Ecology and Society, 18(4). http://dx.doi.org/10.5751/ES-06101-180451
- Najafi, M., Ardalan, A., Akbarisari, A., Noorbala, A. A. ve Jabbari, H. (2015). Demographic Determinants of Disaster Preparedness Behaviors Amongst Tehran Inhabitants, Iran. PLoS currents, 7. http://dx.doi.org/10.1371/currents.dis.976b0ab9c9d9941cbbae3775a6c5fbe6
- Oloruntoba, R., Sridharan, R. ve Davison, G. (2018). A Proposed Framework of Key Activities and Processes in the Preparedness and Recovery Phases of Disaster Management. Disasters, 42(3), 541-570. http://dx.doi.org/10.1111/disa.12268
- Oral, V. ve Cengiz, E. (2021). Afete Hazırlık Davranışlarına Etki Eden Faktörlerin İncelenmesi: Bir Yapısal Eşitlik Modellemesi. Gümüşhane Üniveristesi Sosyal Bilimler Dergisi, 12(3), 1252-1269.
- Özdemir, A. (2018). Toplumun Afet Risk Algısı ve Afete Hazırlıklı Olma Durumu: Kocaeli İli Örneği [Yüksek Lisans Tezi, Gümüşhane Üniversitesi].
- Paton, D. (2003). Disaster Preparedness: A Social‐cognitive Perspective. Disaster Prevention and Management: An International Journal, 12(3), 210-216. https://doi.org/10.1108/09653560310480686
- Paton, D. (2019). Disaster Risk Reduction: Psychological Perspectives on Preparedness. Australian Journal of Psychology, 71(4), 327-341. https://doi.org/10.1111/ajpy.12237
- Penman, T. D., Eriksen, C., Blanchi, R., Chladil, M., Gill, A. M., Haynes, K., ... ve Bradstock, R. A. (2013). Defining adequate means of residents to prepare property for protection from wildfire. International Journal of Disaster Risk Reduction, 6, 67-77. http://dx.doi.org/10.1016/j.ijdrr.2013.09.001
- Rapaport, C. ve Ashkenazi, I. (2020). Better together: Evolving social process between bystanders and first responders is a force multiplier for effective emergency response. Epidemiology - Open Journal, 5(1), 1–7. https://doi.org/10.17140/epoj-5-117
- Sattler, D. N., Kaiser, C. F., & Hittner, J. B. (2000). Disaster preparedness: Relationships among prior experience, personal characteristics, and distress. Journal of applied social psychology, 30(7), 1396-1420. https://doi.org/10.1111/j.1559-1816.2000.tb02527.x
- Şahin, Y., Lamba, M. ve Öztop, S. (2018). Üniversite öğrencilerinin afet bilinci ve afete hazırlık düzeylerinin belirlenmesi. Medeniyet Araştırmaları Dergisi, 3(6), 149-159. https://doi.org/10.37989/gumussagbil.1136227
- Şahin, Y. ve Uyan, Y. (2016). Afet risk analizi ve sınıflandırması: Bir uygulama örneği [Konferans metni]. Doğal Afet ve Afet Yönetimi Sempozyumu (DAAYS’16), Karabük.
- Tanaka, K. (2005). The impact of disaster education on public preparation and mitigation for earthquakes: a cross-country comparison between Fukui, Japan and the San Francisco Bay Area, California, USA. Applied Geography, 25(3), 201-225. http://dx.doi.org/10.1016/j.apgeog.2005.07.001
- Taştan, B. ve Aydınoğlu, A. Ç. (2015). Çoklu afet risk yönetiminde tehlike ve zarargörebilirlik belirlenmesi için gereksinim analizi. Marmara Coğrafya Dergisi, 31, 366-397. https://doi.org/10.14781/mcd.83405
- Tercan, B. (2022). Afete dirençlilikte bireylerin afetlere hazırlığının incelenmesi: Erzincan ili örneği. Afet ve Risk Dergisi, 5(1), 261-269. https://doi.org/10.35341/afet.1063790
- Tezcan, S. (2017). Temel epidemiyoloji. Hipokrat Kitabevi.
- Tierney, K. J., Lindell, M. K. ve Perry, R. W. (2001). Facing the unexpected: Disaster preparedness and response in the United States. Joseph Henry Press. http://dx.doi.org/10.1108/dpm.2002.11.3.222.1
- Turan, M., Doğan, G., Bulut, Y., Öztürk, G. ve Şahinöz, S. (2018). Yükseköğretim kurumlarında afet ve acil durumlara hazırlık çalışmaları ve etkinlikleri Gümüşhane Üniversitesi örneği. Gümüşhane Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, 7(1), 1-11.
- UNDRR. (2017). Termnology. Aralık 2024 tarihinde https:// www.undrr.org/termnology adresinden erişildi.
- Yalçın, G. (2020). Doğal afetlerin etkilerine ve afet risk yönetimine toplumsal cinsiyet perspektifinden bakış: Türk ve Japon kadınların duruş noktasından doğal afetler [Yüksek Lisans Tezi, Hacettepe Üniversitesi].
- Yıldırım, S. D. (2023). Integrated disaster management experience of people with disabilities: A phenomenological research on the experience of people with orthopedic disabilities in Türkiye. International Journal of Disaster Risk Reduction, 88, 103611. http://dx.doi.org/10.1016/j.ijdrr.2023.103611
- Yıldırım, S. D., Evren, B. ve Açıkgöz, A. (2024). Öğretmenlerin afet ve acil durumlara bireysel hazırlıklarının değerlendirilmesi: Mersin ili örneği. Sürekli Tıp Eğitimi Dergisi, 33(1), 31-41. https://doi.org/10.17942/sted.1378567
- Yılmaz, T. (2021). Yaşlılarda afet farkındalığı ve afete hazırlıklı olma arasındaki ilişki: Çanakkale Örneği [Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi].
- Yürekli, E. (2019). Bitlis İli Devlet Hastanelerinde Çalışan Hemşirelerin Afet Hazırlığı ve Hazırlık Algısının İncelenmesi [Yüksek Lisans Tezi, Bitlis Eren Üniversitesi].
- Zamani, A. A., Zakeri, A., Mohseni, S., Javdan, G., Azarpeikan, A., Azadi, F., ... ve Fini, A. A. (2025). Southern Iranian households preparedness in disasters and relationship with demographic factors. Progress in Disaster Science, 25, 100401. https://doi.org/10.1016/j.pdisas.2024.100401
Evaluation of Individual Preparedness Beliefs for Disasters among Faculty of Health Sciences Students: The Case of Aksaray Province
Öz
This study aimed to determine the general disaster preparedness belief levels and related factors of the students of Emergency Aid and Disaster Management, Nursing and Health Management departments studying at Aksaray University Faculty of Health Sciences. The research is a descriptive epidemiological study. In collecting the data, a data collection form consisting of 48 questions/items, 17 of which were prepared by the researchers and 31 items/questions of the General Disaster Preparedness Belief Scale, was used. The study was conducted with 449 students. 79.1% of the students were female and 49.7% were nursing students. The students' disaster preparedness belief levels were found to be at a moderate level. While the perceived severity sub-dimension (p<0.01) mean scores of women were found to be higher than those of men, the perceived barrier sub-dimension (p: 0.03) mean scores of men were found to be higher. The students who received training on disasters and wanted to receive training had higher action takers (p: 0.02; p<0.01, respectively). In the study, students' belief levels in disaster preparedness were found to be at a moderate level. The majority of students (82.6%) stated that they wanted to receive training on disasters. Disaster training will contribute to increasing the level of preparedness.
Keywords: Disaster, Disaster Risk Management, Disaster Preparedness, Individual Preparedness, Faculty of Health Sciences
Anahtar Kelimeler
Disaster Disaster Risk Management Disaster Preparedness Individual Preparedness Faculty of Health Sciences
Kaynakça
- Adnan, A., Ramli, M. Z., & Abd Razak, S. M. Disaster management and mitigation for earthquakes: Are we ready. In 9th Asia Pacific Structural Engineering and Construction Conference (APSEC2015), November 2015, pp. 34-44.
- Ağahan, M. (2018). Çanakkale 112 Acil Sağlık Hizmetleri İstasyonlarında Görev Yapan Sağlık Çalışanlarının Afet Farkındalığı ve Afetlere Hazırlık Düzeyleri [Yüksek Lisans Tezi, Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü].
- Akın H. ve Aktaş B. (2024). Hemşirelik Öğrencilerinin Afet Risk Algıları ve Genel Afete Hazırlıklı Olma İnanç Durumlarının İncelenmesi. Yaşam Boyu Hemşirelik Dergisi; 5(3): 50-69 http://dx.doi.org/10.29228/llnursing.77673
- Al-Sayyari, L. A., Salleeh, H. M. B., Khan, A., Bin Salleeh, O. H. ve Bazie, E. A. (2025). Assessing Beliefs and Preparedness for Disasters Among High School Female Students in Riyadh, Saudi Arabia. BMC Emergency Medicine, 25(1), 27. https://doi.org/10.1186/s12873-025-01182-3
- Altıntaş Çolak, B. (2023). Ankara İli Altındağ İlçesinde İlköğretim Okullarında Görev Yapan Öğretmenlerin Afete Bireysel Hazırlık Düzeylerinin Genel Afete Hazırlık İnanç Ölçeği ile Değerlendirilmesi [Yüksek Lisans Tezi, Hacettepe Üniversitesi].
- Arslanoğlu, A., Erdoğan, M., Düdükcü, Y. ve Keçeli, S. (2023). Sağlık İnanç Modeli’ne Dayalı Acil Durum Afetlere Bireysel Hazırlık ve Bunları Etkileyen Faktörler. Afet ve Risk Dergisi, 6(2), 367-390. https://doi.org/10.35341/afet.1134823
- Ashkenazi, I. ve Hunt, R. C. (2019). You’re It—You’ve got to Save Someone: Immediate Responders, not Bystanders. Frontiers in Public Health, 7. https://doi.org/10.3389/fpubh.2019.00361
- Avcı, G. (2023). Afet Eğitiminde Afetlere Hazırlık: Üniversite Öğrencileriyle Tehlike Avı. Afet ve Risk Dergisi, 6(1), 84-100. https://doi.org/10.35341/afet.1149239
- Centre for Research on the Epidemiology of Disasters [İnternet]. Disaster in Numbers. ©2023 [Erişim tarihi: 29 Ekim 2024]. Erişim linki: https://files.emdat.be/reports/2023_EMDAT_report.pdf
- Chen, C. Y., Xu, W., Dai, Y., Xu, W., Liu, C., Wu, Q., Gao, L., Kang, Z., Hao, Y. & Ning, N. (2019). Household Preparedness for Emergency Events: A Cross-sectional Survey on Residents in Four Regions of China. BMJ Open, 9(11), e032462. https://doi.org/10.1136/bmjopen-2019-032462
- Coppola, D. P. ve Maloney, E. K. (2009). Communicating Emergency Preparedness: Strategies for Creating a Disaster Resilient Public. Auerbach Publications. https://doi.org/10.4324/9780367802820
- Çabuk, A., Tepe, S. ve Eti, S. (2023). Öğretim Elemanlarının Afet ve Acil Durumlar İçin Bireysel Hazırlık Algısı: İstanbul Örneği. Electronic Journal of Social Sciences, 22(88). https://doi.org/10.17755/esosder.1315248
- Çoban, M., Sözbilir, M., & Göktaş, Y. (2017). Deprem Deneyimini Yaşamış Kişilerin Deprem Öncesi Hazırlık Algılarının Belirlenmesi: Bir Durum Çalışması. Doğu Coğrafya Dergisi, 22(37), 113-134. https://doi.org/10.17295/ataunidcd.281721
- Demirbilek, Ö., & Gökkaya, E. (2022). Acil Yardım ve Afet Yönetimi Öğrencilerinde Afetlere Hazırlık Durumları ile Psikolojik Sağlamlık Durumlarının İlişkisinin İncelenmesi. Gümüşhane Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, 11(2), 617-624. https://doi.org/10.37989/gumussagbil.1001225
- Doğru, S. ve Coşkun, Z. (2023). Sağlık bilimleri Fakültesi Öğrencilerinin Afet Risk Algısı ve Afete Hazırlıklı Olma İnanç Durumları Arasındaki İlişkinin İncelenmesi. Afet ve Risk Dergisi, 6(4), 1299-1311. https://doi.org/10.35341/afet.1321854
- Doğru, S. (2024). Afet Risk Algısının Afet Gönüllüsü Olma Tutumu Üzerine Etkisi. Gümüşhane Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, 13(3), 1185-1193. https://doi.org/10.37989/gumussagbil.1459390
- Elliott, D. (2014). Disaster and Crisis Management. M. Gill (Ed.), The Handbook of Security (pp. 813-836). https://doi.org/10.1007/978-1-349-67284-4_36
- Ertuğrul, B. ve Ünal, S. D. (2020). Bir Vakıf Üniversitesi Sağlık Hizmetleri Meslek Yüksekokulunda Öğrenim Gören Öğrencilerin Genel Afete Hazırlıklı Olma İnanç Durumlarının Belirlenmesi. Afet ve Risk Dergisi, 3(1), 31-45. https://doi.org/10.35341/afet.653911
- Türkdoğan Görgün, C., Koçak Şen, İ. ve McLennan, J. (2023). The Validity and Reliability of the Turkish Version of the Psychological Preparedness for Disaster Threat Scale. Natural hazards, 118(1), 331-346. https://doi.org/10.1007/s11069-023-06006-w
- Gustafsod, P. E. (1998). Gender Differences in Risk Perception: Theoretical and Methodological Erspectives. Risk Analysis, 18(6), 805-811.
- Gündüz, F. (2022). Bütünleşik Afet Yönetiminde Kadınların Afet Deneyimi ve Öğrenilmiş Dersler [Doktora tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi].
- Howard, A., Agllias, K., Bevis, M. ve Blakemore, T. (2018). How Social İsolation Affects Disaster Preparedness and Response in Australia: Implications for Social Work. Australian Social Work, 71(4), 392-404. https://doi.org/10.1080/0312407X.2018.1487461
- Inal, E., Altıntaş, K. H. ve Doğan, N. (2019). General Disaster Preparedness Beliefs and Related Sociodemographic Characteristics: The Example of Yalova University, Turkey. Turkish Journal of Public Health, 17(1), 1-15. https://doi.org/10.20518/tjph.381667
- Işık, Ö., Aydınlıoğlu, H. M., Koç, S., Gündoğdu, O., Korkmaz, G. ve Ay, A. (2012). Afet Yönetimi ve Afet Odaklı Sağlık Hizmetleri. Okmeydanı Tıp Dergisi, 28(2), 82-123. https://doi.10.5222/otd.supp2.2012.082
- İnal, E. ve Doğan N. (2018). Improvement of General Disaster Preparedness Belief Scale Based on Health Belief Model. Prehospital and Disaster Medicine, 33(6), 627-636. https://doi.org/10.1017/S1049023X18001012
- İnal, E. (2015). Acil Durumlara/Afetlere Bireysel Hazırlığı Değerlendirmek İçin Sağlık İnanç Modeli’ne Dayalı Ölçek Geliştirme [Yayımlanmamış Doktora Tezi, Hacettepe Üniversitesi]
- Kadıoğlu M. Afete Hazırlık ve Afet Bilinci Eğitiminde Verilen Mesajların Standardizasyonu. Deprem Sempozyumu; 23-25 Mart 2005; Kocaeli 2005. s.1500 1502.
- Kadıoğlu, M. (2008). Modern, Bütünleşik Afet Yönetiminin Temel İlkeleri. M. Kadıoğlu (Ed.), E. Özdamar (Ed.), Afet Zararlarını Azaltmanın Temel İlkeleri (ss. 1-34). JICA Türkiye Ofisi Yayınları.
- Kalın, B. ve Yeşilyurt, M. (2025). The Effect of Disaster Risk Perceptions on Disaster Preparedness Levels of Students at a University in Turkey. BMC Emergency Medicine, 25, 114. 10.1186/s12873-025-01263-3
- Kaya, E. (2020). Medikal Kurtarma Ekibi Üyelerinin Acil Durum/Afetlere Yönelik Bireysel Hazırlıkları ve Afet Sonrası İş Sürekliliği Değerlendirmesi: İstanbul Ulusal Medikal Kurtarma Ekibi Örneği [Yüksek Lisans Tezi, Bezmialem Vakıf Üniversitesi].
- Kaya, E. (2024). Kahramanmaraş Depremleri Sonrası Afetlere Bireysel Hazırlık Düzeyi ve İlişkili Faktörlerin İncelenmesi. Gümüşhane Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, 13(4), 1942-1955. https://doi.org/10.37989/gumussagbil.1411272
- Kohn, S., Eaton, J. L., Feroz, S., Bainbridge, A. A., Hoolachan, J. ve Barnett, D. J. (2012). Personal Disaster Preparedness: An Integrative Review of the Literature. Disaster Medicine and Public Health Preparedness, 6(3), 217-231. https://dx.doi.org/10.1001/dmp.2012.47
- Lin, C. H., Tzeng, W. C., Chiang, L. C., Lu, M. C., Lee, M. S. ve Chiang, S. L. (2024). Effectiveness of a Structured Disaster Management Training Program on Nurses’ Disaster Readiness for Response to Emergencies and Disasters: A Randomized Controlled Trial. Journal of Nursing Management, 2024(1), 5551894. 10.1155/2024/5551894
- Mahon, S. E. (2024). Role of Bystanders in Disasters. In Elsevier eBooks (pp. 330–336). https://doi.org/10.1016/b978-0-323-80932-0.00050-1
- McNeill, I. M., & Ronan, K. R. (2017). Children in Disasters: The Role of Household Preparedness. Natural Hazards, 89(3), 1239-1254. https://doi.org/10.1007/s11069-017-3019-8
- Morrissey, S. A. ve Reser, J. P. (2003). Evaluating the Effectiveness of Psychological Preparedness Advice in Community Cyclone Preparedness Materials. The Australian Journal of Emergency Management, 18(2), 46-61.
- Muttarak, R. ve Pothisiri, W. (2013). The Role of Education on Disaster Preparedness: Case Study of 2012 Indian Ocean Earthquakes on Thailand’s Andaman Coast. Ecology and Society, 18(4). http://dx.doi.org/10.5751/ES-06101-180451
- Najafi, M., Ardalan, A., Akbarisari, A., Noorbala, A. A. ve Jabbari, H. (2015). Demographic Determinants of Disaster Preparedness Behaviors Amongst Tehran Inhabitants, Iran. PLoS currents, 7. http://dx.doi.org/10.1371/currents.dis.976b0ab9c9d9941cbbae3775a6c5fbe6
- Oloruntoba, R., Sridharan, R. ve Davison, G. (2018). A Proposed Framework of Key Activities and Processes in the Preparedness and Recovery Phases of Disaster Management. Disasters, 42(3), 541-570. http://dx.doi.org/10.1111/disa.12268
- Oral, V. ve Cengiz, E. (2021). Afete Hazırlık Davranışlarına Etki Eden Faktörlerin İncelenmesi: Bir Yapısal Eşitlik Modellemesi. Gümüşhane Üniveristesi Sosyal Bilimler Dergisi, 12(3), 1252-1269.
- Özdemir, A. (2018). Toplumun Afet Risk Algısı ve Afete Hazırlıklı Olma Durumu: Kocaeli İli Örneği [Yüksek Lisans Tezi, Gümüşhane Üniversitesi].
- Paton, D. (2003). Disaster Preparedness: A Social‐cognitive Perspective. Disaster Prevention and Management: An International Journal, 12(3), 210-216. https://doi.org/10.1108/09653560310480686
- Paton, D. (2019). Disaster Risk Reduction: Psychological Perspectives on Preparedness. Australian Journal of Psychology, 71(4), 327-341. https://doi.org/10.1111/ajpy.12237
- Penman, T. D., Eriksen, C., Blanchi, R., Chladil, M., Gill, A. M., Haynes, K., ... ve Bradstock, R. A. (2013). Defining adequate means of residents to prepare property for protection from wildfire. International Journal of Disaster Risk Reduction, 6, 67-77. http://dx.doi.org/10.1016/j.ijdrr.2013.09.001
- Rapaport, C. ve Ashkenazi, I. (2020). Better together: Evolving social process between bystanders and first responders is a force multiplier for effective emergency response. Epidemiology - Open Journal, 5(1), 1–7. https://doi.org/10.17140/epoj-5-117
- Sattler, D. N., Kaiser, C. F., & Hittner, J. B. (2000). Disaster preparedness: Relationships among prior experience, personal characteristics, and distress. Journal of applied social psychology, 30(7), 1396-1420. https://doi.org/10.1111/j.1559-1816.2000.tb02527.x
- Şahin, Y., Lamba, M. ve Öztop, S. (2018). Üniversite öğrencilerinin afet bilinci ve afete hazırlık düzeylerinin belirlenmesi. Medeniyet Araştırmaları Dergisi, 3(6), 149-159. https://doi.org/10.37989/gumussagbil.1136227
- Şahin, Y. ve Uyan, Y. (2016). Afet risk analizi ve sınıflandırması: Bir uygulama örneği [Konferans metni]. Doğal Afet ve Afet Yönetimi Sempozyumu (DAAYS’16), Karabük.
- Tanaka, K. (2005). The impact of disaster education on public preparation and mitigation for earthquakes: a cross-country comparison between Fukui, Japan and the San Francisco Bay Area, California, USA. Applied Geography, 25(3), 201-225. http://dx.doi.org/10.1016/j.apgeog.2005.07.001
- Taştan, B. ve Aydınoğlu, A. Ç. (2015). Çoklu afet risk yönetiminde tehlike ve zarargörebilirlik belirlenmesi için gereksinim analizi. Marmara Coğrafya Dergisi, 31, 366-397. https://doi.org/10.14781/mcd.83405
- Tercan, B. (2022). Afete dirençlilikte bireylerin afetlere hazırlığının incelenmesi: Erzincan ili örneği. Afet ve Risk Dergisi, 5(1), 261-269. https://doi.org/10.35341/afet.1063790
- Tezcan, S. (2017). Temel epidemiyoloji. Hipokrat Kitabevi.
- Tierney, K. J., Lindell, M. K. ve Perry, R. W. (2001). Facing the unexpected: Disaster preparedness and response in the United States. Joseph Henry Press. http://dx.doi.org/10.1108/dpm.2002.11.3.222.1
- Turan, M., Doğan, G., Bulut, Y., Öztürk, G. ve Şahinöz, S. (2018). Yükseköğretim kurumlarında afet ve acil durumlara hazırlık çalışmaları ve etkinlikleri Gümüşhane Üniversitesi örneği. Gümüşhane Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, 7(1), 1-11.
- UNDRR. (2017). Termnology. Aralık 2024 tarihinde https:// www.undrr.org/termnology adresinden erişildi.
- Yalçın, G. (2020). Doğal afetlerin etkilerine ve afet risk yönetimine toplumsal cinsiyet perspektifinden bakış: Türk ve Japon kadınların duruş noktasından doğal afetler [Yüksek Lisans Tezi, Hacettepe Üniversitesi].
- Yıldırım, S. D. (2023). Integrated disaster management experience of people with disabilities: A phenomenological research on the experience of people with orthopedic disabilities in Türkiye. International Journal of Disaster Risk Reduction, 88, 103611. http://dx.doi.org/10.1016/j.ijdrr.2023.103611
- Yıldırım, S. D., Evren, B. ve Açıkgöz, A. (2024). Öğretmenlerin afet ve acil durumlara bireysel hazırlıklarının değerlendirilmesi: Mersin ili örneği. Sürekli Tıp Eğitimi Dergisi, 33(1), 31-41. https://doi.org/10.17942/sted.1378567
- Yılmaz, T. (2021). Yaşlılarda afet farkındalığı ve afete hazırlıklı olma arasındaki ilişki: Çanakkale Örneği [Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi].
- Yürekli, E. (2019). Bitlis İli Devlet Hastanelerinde Çalışan Hemşirelerin Afet Hazırlığı ve Hazırlık Algısının İncelenmesi [Yüksek Lisans Tezi, Bitlis Eren Üniversitesi].
- Zamani, A. A., Zakeri, A., Mohseni, S., Javdan, G., Azarpeikan, A., Azadi, F., ... ve Fini, A. A. (2025). Southern Iranian households preparedness in disasters and relationship with demographic factors. Progress in Disaster Science, 25, 100401. https://doi.org/10.1016/j.pdisas.2024.100401
Ayrıntılar
| Birincil Dil | Türkçe |
|---|---|
| Konular | Kamu Yönetimi, Afet Yardım Mimarisi |
| Bölüm | Araştırma Makalesi |
| Yazarlar | |
| Gönderilme Tarihi | 28 Nisan 2025 |
| Kabul Tarihi | 16 Aralık 2025 |
| Yayımlanma Tarihi | 14 Ocak 2026 |
| DOI | https://doi.org/10.35674/kent.1686068 |
| IZ | https://izlik.org/JA89AP82LT |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2026 Cilt: 19 Sayı: 1 |
Amaç ve Kapsam
Kent Akademisi Dergisi, nüfusun %80'ini oluşturan dünya kentlerinde, 'kentin akademisi' sıfatıyla çok disiplinli, disiplinler arası ve disiplinler üstü çalışmaları ön plana çıkarmaktadır. Kentlere dair mimari, yönetimsel, ekonomik, çevresel, mühendislik konuları ve kentlerin dili ile kültürü bağlamında edebiyata ilişkin bütünleşik çalışmalar yayımlamayı amaçlamaktadır. Bu çalışmalar, tek bir bilim alanına sığamayacak geniş bir perspektif sunarak, Türk ve dünya kentlerinin daha bayındır ve daha yaşanabilir hale gelmesine katkı sağlamayı hedeflemektedir. Kent Akademisi, yayın periyodunu, yılda dört sayı yapma kararı alarak, kentsel alanlardaki bilimsel üretimlerin önünü açmayı ve kentlerimizin gelişmesi ve kurumsallaşmasına daha hızlı katkıda bulunmayı, dünya medeniyetine daha hacimli katma değerler sağlayabilmeyi amaçlamıştır.
Bu bağlamda;
- Kent Akademisi Dergisi, çok disiplinli (multidisipliner), disiplinlerarası (interdisipliner) ve disiplinler ötesi (transdisipliner) çalışmaları önemsemekte ve bu tür araştırmaları teşvik etmektedir.
- Kentlerin kültürel ve etnografik kimliklerini dünya mirasının bir parçası olarak kabul etmekte ve bu bilincin toplumda yerleşmesine katkı sağlamayı amaçlamaktadır.
- İnsanlığın kent kültürü bağlamında dünya mirasına vereceği önemin artırılmasını ve bu kavramın sağlamlaştırılmasını hedeflemektedir.
- Anadolu Coğrafyası gibi medeniyetlerin kesişim noktası olan bölgelerde, dünya kentlerinin kültürel çeşitliliğini vurgulamayı; tarih öncesi kalıntıların korunmasına ve tanıtılmasına öncülük etmeyi amaçlamaktadır.
Kent Akademisi Dergisi, yılda altı sayı yayımlanan, uluslararası ve çift yönlü kör hakemli (her makalenin en az üç hakem tarafından değerlendirilmesi sağlanan) elektronik bir dergi olarak hizmet vermektedir.
KALİTE STANDARTLARI AÇISINDAN ÖNERİLER:
- Kent ve Kentleşme gibi multidisipliner, interdisipliner ve transdisipliner bir alanda çalışan araştırmacıların, çalışmalarında ISO 37120 göstergelerini esas almaları ve bu uluslararası standardı araştırmalarında uygulamaları önerilmektedir.
- ISO 37120 standartlarına göre araştırmaların belirtilen 17 kategoride veriye dayalı ve sistematik şekilde yürütülmesi beklenmektedir: (1) Ekonomi, (2) Eğitim, (3) Enerji, (4) Çevre, (5) Finans, (6) Yangın ve Acil Durum Yönetimi, (7) Yönetişim, (8) Sağlık, (9) Dinlenme, (10) Güvenlik, (11) Barınma, (12) Katı Atık Yönetimi, (13) Telekomünikasyon ve Yenilik, (14) Ulaşım, (15) Kentsel Planlama, (16) Atık Su Yönetimi, (17) Su ve Sanitasyon.
Kent Akademisi Dergisi, kentleşme ve kentsel gelişimle ilgili geniş bir yelpazede, çok disiplinli (multidisipliner) bilim ve uğraş alanlarında makaleleri kabul etmektedir. Bu alanlar arasında şunlar yer almaktadır:
• Siyasal ve Yönetsel Bilimler: Kamu yönetimi, yerel yönetimler, siyaset bilimi, uluslararası ilişkiler, kent sosyolojisi, Hemşehri hukuku, Kent suçları, Toplumsal cinsiyet, sosyal psikoloji, Yapı denetimi, Afet ve acil durum yönetimi, Alan yönetimi, Göç yönetimi, Toplum mühendisliği
• Çevre Bilimleri: Çevre yönetimi ve sistemleri, Çevre politikaları, ÇED, Sürdürülebilirlik ve döngüsellik, Çevre sorunları, İklim değişikliği, çevre ekonomisi, yenilenebilir enerji
• Kent Planlama ve Tasarım: Kent mimarlığı, Kentsel tasarım, Bölge planlama, şehir planlama, Kentsel dönüşüm, Kentsel koruma ve yenileme, Peyzaj planlama ve tasarım, akıllı şehirler, Dirençli kentler, Çoğrafi bilgi sistemleri, Arazi kullanımı ve yönetimi, Kentsel coğrafya, Psiko coğrafya, kent bilgi sistemleri, kentsel ulaşım, Kentsel morfoloji, İmar hukuku, Yerleşimler tarihi ve kent arkeolojisi, Kültürel miras ve doğa koruma
• Mimarlık ve Tasarım: Yapı, Yapı fiziği, Malzeme ve yapım teknolojisi, Yapı biyolojisi, Tasarım, Evrensel tasarım, Rölöve, Restorasyon, Mimarlık tarihi, İç mimarlık, endüstriyel tasarım, akıllı yapılar, Bina yapı modelleme sistemleri, Bina yapım yönetimi, Yeniden işlevlendirme, Dijital tasarım, Sanal ortamlar-Yapay zeka ve mimarî
• Mühendislik: Ulaştırma ve trafik Mühendisliği, Kıyı mühendisliği, Çevre mühendisliği,, Akıllı ulaştırma sistemleri, Harita mühendisliği, Geoteknik, Jeoloji, Afet, Dirençlilik
• Ulaştırma ve Lojistik: Ulaştırma ve yönetimi, Kentsel lojistik, Afet lojistiği, Denizcilik, Uluslararası ticaret
• Tarih ve Toplum: Uygarlık tarihi, Siyasi tarih, Sanat tarihi, Arkeoloji, Etimoloji, Etnografi, Göç, Savaş
• Ekonomi ve İşletme: Kent ve bölge ekonomisi, İletişim teknikleri, Gayrimenkul değerleme yönetim, insan kaynakları yönetimi, Örgüt psikolojisi, Yönetişim, Kalite yönetim sistemleri, Yerel yönetimler maliyesi, Makro ekonomik ilişkiler, Kamu bütçesi, Savaş ekonomisi
• Sağlık ve Güvenlik: Halk sağlığı, Hastane yönetimi, Savunma, Sivil savunma, Güvenlik, Afet Yönetimi
• Turizm ve Gastronomi: Turizm işletmeciliği, Gastronomi, Rekreasyon yönetimi, Turizm politikaları, Sağlık turizmi, İnanç turizmi
Bu disiplinler arasındaki etkileşimle, kentlerin gelişimi ve sürdürülebilirliği üzerine kapsamlı araştırmalar ve makaleler dergimizde yayımlanmaktadır.
Yazım Kuralları
KENT AKADEMİSİ YAYIN İLKELERİ
1. Hak ve Sorumluluklar
- Bu elektronik dergide yayımlanan yazıların tüm hukuki ve içerik sorumluluğu yazarlarına aittir.
- Kent Akademisi Dergisi, eserin yalnızca ilk yayın hakkını devralır. Dergiye gönderilen makale veya incelemelerin, yayınlanmasına karar verilmesi durumunda yazarın yayın hakkını tümden devretme zorunluluğu yoktur.
- Dergide yayımlanan tüm yazıların/makalelerin telif hakları yazarların kendisine aittir. Bu nedenle, makale içeriklerine ilişkin tüm hukuki sorumluluk makale sahiplerine aittir.
- Telif hakları yazarlarına ait olmakla birlikte, eser Kent Akademisi Dergisi’nde yayımlandıktan sonra, kâğıt basılı yayınlarda olduğu gibi yazarların makalelerini yayından kaldırma veya silme talepleri kabul edilmez.
- Dergide yayımlanan makalelerden, kaynak gösterilmeksizin kısmen ya da tamamen alıntı yapılamaz.
- Çalışmaların daha önce herhangi bir yerde yayınlanmış olması durumunda makale yayınlanmaz.
- Yayımlanmak istenen çeviri makalelerde, orijinal eserin detayları (yayın adı, cilt, sayı, sayfa, yazar ve ülke) açıkça belirtilmelidir.
- Editör veya Yayın Kurulu, eserin içerik ve biçim açısından düzeltilmesini talep etme hakkına sahiptir.
- Yayınlanan makaleler ileride ücretli hale gelse bile, yazarlara ücretsiz üyelik hakkı tanınır.
- Bu elektronik dergide yayımlanmak üzere gönderilen yazıların yayınlanıp yayınlanmamasına ve dergide nasıl yer alacağına Dergi Yayın Kurulu karar verir.
- Kent Akademisi Dergisi, tüm ziyaretçilere açıktır. Ancak ilerleyen süreçte makalelerin okunması üyelik sistemine bağlanabilir. Şu an için üyelik ve makalelerden yararlanma amacıyla herhangi bir ücret talep edilmemektedir.
2. Makale Kabul ve Yayın Süreci
- Gönderilen makaleler, editör incelemesine tabi tutulur ve yayınlanma zorunluluğu yoktur. Editör incelemesi sonucunda uygun görülmeyen makaleler sistemden silinebilir.
- Çevrimiçi arayüzde taslak modunda bir yıldan fazla kalan makalelere, veri tabanından silinmeme garantisi verilmez.
- Yayımlanan makaleler, hukuki zorunluluklar dışında herhangi bir gerekçeyle yayından kaldırılamaz. Yazarlar, mahkeme kararı olmaksızın makalelerini kaldırmayı talep edemezler.
3. Derginin Yapısı ve Yayın Alanı
- Kent Akademisi Dergisi, iki ayda bir çevrimiçi olarak yayımlanır. Makale yükleme, değerlendirme ve yayın süreci TÜBİTAK DergiPark sistemi üzerinden yürütülmektedir (https://dergipark.org.tr/tr/pub/kent). Derginin haber portaline, https://www.kentakademisi.com/ adresinden erişilebilir.
Kent Akademisi Dergisi, kentleşme, kamu yönetimi, siyaset bilimi, yerel yönetimler, hukuk, şehircilik, mimarlık, çevre mühendisliği, coğrafya, dijital sanatlar, ulaşım, lojistik, yenilenebilir enerji, kamu sağlığı gibi çok disiplinli alanlarda kenti konu edinen özgün bilimsel çalışmaları kabul eder. Derginin kapsadığı alanların tamamı, amaç ve kapsam bölümünde ayrıntılı olarak belirtilmiştir.
4. Makale Formatı ve Teknik Gereklilikler
- Dosya Formatı ve Gönderim:
Makaleler Microsoft Word (.doc veya .docx) formatında hazırlanmalı ve DergiPark sistemi üzerinden gönderilmelidir. - Şablon Kullanımı:
Makalelerin hızlı ve sorunsuz yayımlanabilmesi için dergi şablonuna uygun şekilde hazırlanması zorunludur. İki farklı şablon bulunaktadır.
o İlk Yükleme Şablonu
o Yayın Sürümü Şablonu
Bu şablonlara ve makale yükleme süreçleriyle ilgili ayrıntılı bilgilere "Dokümanlar" menüsünden ulaşılabilir.
- Dil ve Dil Yapısı:
o Makaleler Türkçe veya İngilizce dillerinde yazılabilir.
o Her makalede başlık (title), öz (abstract) ve anahtar kelimeler (keywords) hem Türkçe hem de İngilizce olarak sunulmalıdır.
o Öz bölümü, makalenin amacını, yöntemi ve temel bulgularını içermeli ve en fazla 150-300 kelime olmalıdır.
- Anahtar Kelimeler:
o Makalenin içeriğini ve kapsamını yansıtan en az 5 anahtar kelime sunulmalıdır.
o Anahtar kelimeler, akademik literatürde çalışmanın erişilebilirliğini artıracak şekilde özenle seçilmelidir.
- o Makale Yazım Kuralları:
Aşağıdaki teknik format gerekliliklerine dikkat edilmelidir:
- Sayfa Düzeni: A4 boyutunda, tek sütunlu format.
- Yazı Tipi: Calibri, 11 punto.
- Paragraf Aralığı: Önce 0 sonra 8 nk
- Paragraf Başı Girintisi: 0 (sıfır).
- Satır Aralığı: Kat 1.08 nk
- Bölüm Başlıkları:
o Koyu harflerle belirtilmeli ve 1., 1.1., 1.2. şeklinde numaralandırılmalıdır.
o Giriş ve Sonuç bölümleri numaralandırılmamalıdır.
- Bölüm Yapısı:
Bilimsel makalelerde aşağıdaki bölümlerin bulunmasına dikkat edilmelidir:
o Giriş: Araştırmanın amacı, kapsamı ve önemi açıklanmalıdır.
o Literatür Taraması: Konuyla ilgili mevcut çalışmalar özetlenmeli ve çalışmanın literatürdeki yeri belirtilmelidir.
o Yöntem ve Metot: Araştırmanın yöntemi, veri toplama teknikleri ve analiz yöntemleri detaylıca açıklanmalıdır.
o Bulgular: Araştırma sonucunda elde edilen veriler açık, net ve sistematik bir şekilde sunulmalıdır.
o Tartışma: Bulgular literatürle karşılaştırılmalı, sonuçlar yorumlanmalı ve analiz edilmelidir.
o Sonuç ve Öneriler: Araştırmanın ana bulguları özetlenmeli, öneriler sunulmalı ve araştırmanın sınırlılıklarına değinilmelidir.
- Dosya Güvenliği:
Elektronik ortamda dosyaların kaybolması durumunda dergi sorumluluk kabul etmemektedir. Herhangi bir ihtilaf durumunda, DergiPark sistemindeki veriler esas alınır.
- Klasik makale uzunluğu:
o Fen bilimleri (SCI, AHCI): 3000-5000 kelime
o Sosyal bilimler (SSCI): 5000-8000 kelime
o Disiplinler arası çalışmalar: 5000-6000 kelime
5. Atıf ve Kaynakça Düzeni
- Metin içi atıf ve kaynakça düzenlemeleri, APA 7.0 alıntılama sistemine uygun olarak yapılmalıdır.
- Makalelerde, çizimler, resimler, fotoğraflar ve şekiller, içerikte sistematik olarak numaralandırılmalı ve APA 7.0 formatına göre düzenlenmelidir.
6. Benzerlik Oranları
- Gönderilen makalelere, iThenticate, Turnitin veya intihal.net gibi programlardan alınmış benzerlik raporu eklenmelidir.
- Kabul edilen maksimum benzerlik oranı:
o 2019’dan itibaren toplamda %20
o Her bir atıf için en fazla %1
o Tezlerden üretilen makalelerde bu oran %3’ü geçemez.
o Hukuksal düzenlemelerden yapılan alıntılarda her bir atıfta oran %10’u aşamaz.
- Tam metin üzerinden alıntı raporunda, derginin şablonundaki üst ve alt bilgilerden kaynaklanan oranlar hariç tutulur.
- Benzerlik raporu, hakemlik sürecinin kabul yönünde ilerlemesi durumunda, alan editörleri tarafından son sürüm üzerinden ikinci kez alınır. Benzerlik oranlarının yayın kriterlerine uygun olması durumunda, rapor süreç dosyalarına eklenir.
- Kriterlere uygun olmaması durumunda %22 den fazla ise reddedilir, %22'nin altında ise, özgünleştirme için yazara tekrar gönderilir. Bu durumda benzerlik raporu 3. kez çıkarılıp sisteme yüklenir.
7. Genişletilmiş Özet
- Türkçe makaleler için İngilizce genişletilmiş özet zorunludur. Genişletilmiş özet formatı, makale şablonlarında yer almaktadır.
8. Yazar Bilgileri
- Makale, ilk yükleme aşamasında yazar bilgileri olmadan yüklenmelidir.
- Makale kabul edildikten sonra, son sürüm yükleme şablonu kullanılmalı ve aşağıdaki bilgiler yer almalıdır:
o Çalışmanın başlığı ve kısa bir özeti (öz ve abstract)
o Yazar adı, soyadı, unvanı, bağlı olduğu kurum ve iletişim bilgileri
9. İletişim
- Teknik sorun yaşayan yazarlar, editor@kentakademisi.com adresine e-posta ile ulaşabilirler.
Etik İlkeler ve Yayın Politikası
Kent Akademisinde uygulanan yayın süreçleri, bilginin tarafsız ve saygın bir şekilde gelişimine ve dağıtımına temel teşkil etmektedir. Bu doğrultuda uygulanan süreçler, yazarların ve yazarları destekleyen kurumların çalışmalarının kalitesine doğrudan yansımaktadır. Hakemli çalışmalar bilimsel yöntemi somutlaştıran ve destekleyen çalışmalardır. Bu noktada sürecin bütün paydaşlarının (yazarlar, okuyucular ve araştırmacılar, yayıncı, hakemler ve editörler) etik ilkelere yönelik standartlara uyması önem taşımaktadır. Dergimiz, yayın etiği kapsamında tüm paydaşların aşağıdaki etik sorumlulukları taşıması beklenmektedir.
Aşağıda yer alan etik görev ve sorumluluklar oluşturulurken açık erişim olarak Committee on Publication Ethics(COPE) tarafından yayınlanan rehberler ve politikalar dikkate alınarak hazırlanmıştır.
COPE Etik İlkeleri ve BASIN ETİK İLKELERİ haricinde, ayrıntılı konularda, dergimizin yayıncı üst kuruluşu ICAM NETWORK ETİK KURULU nihai yetkilidir.
A- Yazarların Etik Görev ve Sorumlulukları
Dergimize te'lif eser gönderen yazar(lar)ın aşağıdaki etik sorumluluklara uyması beklenmektedir:
1- Yazar(lar)ın gönderdikleri çalışmaların özgün olması beklenmektedir. Yazar(lar)ın başka çalışmalardan yararlanmaları veya başka çalışmaları kullanmaları durumunda eksiksiz ve doğru bir biçimde atıfta bulunmaları ve/veya alıntı yapmaları gerekmektedir. Paraphrase vb. yöntemler dergimiz açısından etik ihlali sayılır.
2- Çalışmanın oluşturulmasında içeriğe entelektüel açıdan katkı sağlamayan kişiler, yazar olarak belirtilmemelidir.
3- Te'lif eserlerde esere en çok katmadeğeri olan eser sahibinin adı birinci ad olarak yazılmalı, akademik camiada yeterli katmadeğeri sağlamasa bile akademik unvanı üstün olan yazar 1. yazar olarak tanımlanmamalıdır.
4- Yayınlanmak üzere gönderilen tüm çalışmaların varsa çıkar çatışması teşkil edebilecek durumları ve ilişkileri açıklanmalıdır.
5- Yazar(lar)dan değerlendirme süreçleri çerçevesinde makalelerine ilişkin ham veri talep edilebilir, böyle bir durumda yazar(lar) beklenen veri ve bilgileri yayın kurulu ve bilim kuruluna sunmaya hazır olmalıdır.
6- Yazar(lar) kullanılan verilerin kullanım haklarına, araştırma/analizlerle ilgili gerekli izinlere sahip olduklarını veya deney yapılan deneklerin rızasının alındığını gösteren belgeye sahip olmalıdır. Dergimiz bunu talep etmemiş olsa bile, bu belgelerin alınmış 'hazır) olması gerekmektedir.
7- Yazar(lar)ın yayınlanmış, erken görünüm veya değerlendirme aşamasındaki çalışmasıyla ilgili bir yanlış ya da hatayı fark etmesi durumunda, dergi editörünü veya yayıncıyı bilgilendirme, düzeltme veya geri çekme işlemlerinde editörle işbirliği yapma yükümlülüğü bulunmaktadır.
8- Yazarlar çalışmalarını aynı anda birden fazla derginin başvuru sürecinde bulunduramaz. Her bir başvuru önceki başvurunun tamamlanmasını takiben başlatılabilir. Başka bir dergide yayınlanmış çalışma tarafımıza gönderilemez.
9- Değerlendirme süreci başlamış bir çalışmanın yazar sorumluluklarının değiştirilmesi (Yazar ekleme, yazar sırası değiştirme, yazar çıkartma gibi) teklif edilemez. Ne var ki bu talep DERGİPARK süreç yönetiminde eserin 1. veya sorumlu yazarı (corresponding author) tarafından editöre süreç içinde diğer yazarların imzalı taleplerine ilişkin dosya yüklemesi durumunda bunu KENT AKADEMİSİ dikkate alır.
B- Editörlerin Etik Görev ve Sorumlulukları:
Kent Akademisi editör ve alan editörleri, açık erişim olarak Committee on Publication Ethics (COPE) tarafından yayınlanan "COPE Code of Conduct and Best Practice Guidelinesfor Journal Editors" ve "COPE Best Practice Guidelines for JournalEditors" rehberleri temelinde aşağıdaki etik görev ve sorumluluklara sahip olmalıdır:
1- Editörler, dergide yayınlanan her yayından sorumludur. Bu sorumluluk bağlamında editörler, aşağıdaki rol ve yükümlülükleri taşımaktadır:
2- Okuyucuların ve yazarların bilgi ihtiyaçlarını karşılamaya yönelik çaba içinde olma,
3- Sürekli olarak derginin gelişimini sağlama ve derginin büyümesi ve kalkınmasına yönelik düşünme,
4- Dergide yayınlanan çalışmaların kalitesini geliştirmeye yönelik süreçlerde beklemeden rol üstlenme,
5- Düşünce özgürlüğünü destekleme, özgün ve yabancı dilde eserlerin makaleye kazandırılmasında gayretli olma,
6- Fikri mülkiyet hakları ve etik standartlardan taviz vermeden iş süreçlerini devam ettirme,
7- Düzeltme, açıklama gerektiren konularda yayın açısından açıklık ve şeffaflık gösterme.
8- Alan Editörlerinin yönlendirilmesinde destekleyici olmak, onlara dijital ortamda ve sesli görüşmeler yapmak suretiyle katkıda bulunma.
9- Okuyucu, araştırmacı ve uygulayıcılardan gelen geri bildirimleri dikkate almak, açıklayıcı ve bilgilendirici geri bildirim vermekle yükümlüdür.
10- Yayın kapsamına uygun olan çalışmaların ciddi problemi olmadığı sürece ön değerlendirme aşamasına almalıdır.
11- Editörler, çalışma ile ilgili ciddi bir sorun olmadıkça, olumlu yöndeki hakem önerilerini göz ardı etmemelidir.
12- Yeni editörler, çalışmalara yönelik olarak önceki editör(ler) tarafından verilen kararları ciddi bir sorun olmadıkça değiştirmemelidir.
13- Alan editörlerinin kör hakemlik sürecini yürütmelerinde dikkatli davranmaları için yardımcı olmalı, kör hakemliği ihlal edecek hususlarda onları bilgilendirmeli, gerektiğinde uyarmalı.
14- Yayın Süreçlerinden Sorumlu Editörlerin, Hakemlik ve Editöryal süreçlerin etkin ve verimli kullanılması konusunda müteyakkız olmalı,
15- Hakem havuzunun geliştirilmesinde Alan Editörlerini teşvik etmeli.
16- Editörler; yayınlanan tüm makalelerin fikri mülkiyet hakkını korumakla, olası ihlallerde derginin ve yazar(lar)ın haklarını savunmakla yükümlüdür. Ayrıca editörler yayınlanan tüm makalelerdeki içeriklerin başka yayınların fikri mülkiyet haklarını ihlal etmemesi adına gerekli önlemleri almakla yükümlüdür.
17- Dergide yayınlanan eserlere ilişkin ikna edici eleştirileri dikkate almalı ve bu eleştirilere yönelik yapıcı bir tutum sergilemelidir.
18- Eleştirilen çalışmaların yazar(lar)ına cevap hakkı tanımalıdır.
19- Editörler; yazar, hakem veya okuyuculardan gelen şikayetleri dikkatlice inceleyerek aydınlatıcı ve açıklayıcı bir şekilde yanıt vermekle yükümlüdür.
20- Dergi sahibi, yayıncı ve diğer hiçbir politik ve ticari unsur, editörlerin bağımsız karar almalarını etkilemez.
21- Editörler çalışmalarda yer alan hata, tutarsızlık ya da yanlış yönlendirme içeren yargıların hızlı bir şekilde düzeltilmesini sağlamalıdır..
C- Alan (Branş) Editörlerin Etik Görev ve Sorumlulukları:
1- Hakemleri çalışmanın konusuna uygun olarak belirlemelidir.
2- Hakemlerin değerlendirme aşamasında ihtiyaç duyacakları bilgi ve rehberleri sağlamakla yükümlüdür.
3- Yazarlar ve hakemler arasından çıkar çatışması olup olmadığını gözetmek bu konuda proaktif olmak durumundadır.
4- Kör hakemlik sistemine göre hakemlerin kimlik bilgilerini gizli tutmasında özen göstermeli, hakem değerlendirme formunda içerikte ad soyad ve kimlik açıklayıcı ibarelerin olup olmamasına dikkat etmeli.
5- Hakemleri tarafsız, bilimsel ve nesnel bir dille çalışmayı değerlendirmeleri için teşvik edici yöntemler kullanmalı.
6- Hakemleri zamanında dönüş ve performans gibi ölçütlerle değerlendirmelidir. Hakemlere teşvik ve motive edici ifadeler kullanmalı, hakemlerle içerik tartışmasına girmemelidir.
7- Hakemlerin performansını artırıcı uygulama ve politikalar belirlemelidir.
8- Hakem havuzunun dinamik şekilde güncellenmesi konusunda gerekli adımları atmalıdır.
9- İki hakemden de olumsuz cevap gelmesi durumunda makale KENT AKADEMİSİ için ve bilim camiası için çok faydalı olarak görülüyorsa gerekirse 3. ve 4. hakemlere gönderme inisiyatifinde bulunabilmeli.
10- Süreç yürütümünde düzenli olarak yazarla diyalogunu devam ettirmeli,
11- Reddedilen makalelerde yazarla olan diyaloglarda mümkün olduğunca nezaketli cevap vermeli ve red gerekçelerini mutlak surette maddeler halinde ifade etmelidir.
D- Hakemlerin Etik Görev ve Sorumlulukları:
1- KENT AKADEMİSİ değerlendirme süreci çift taraflı kör hakemlik ilkesiyle yürütülür. Hakemler yazarlar ile doğrudan iletişime geçemez, değerlendirme ve yorumlar dergi yönetim sistemi aracılığıyla iletilir. Bu süreçte değerlendirme formları ve tam metinler üzerindeki hakem yorumları editör aracılığıyla yazar(lar)a iletilir. Bu bağlamda dergimiz için çalışma değerlendiren hakemlerin aşağıdaki etik sorumluluklara sahip olması beklenmektedir:
2- uzmanlık alanı ile ilgili değerlendirmeyi kabul etmelidir.
3- Tarafsızlık ve gizlilik içerisinde değerlendirme yapmalıdır.
4- Değerlendirme sürecinde çıkar çatışması ile karşı karşıya olduğunu düşünürse, çalışmayı incelemeyi reddederek, alan dergi editörünü bilgilendirmelidir.
5- Gizlilik ilkesi gereği inceledikleri çalışmaları değerlendirme sürecinden sonra imha etmelidir. İnceledikleri çalışmaların sadece nihai versiyonlarını ancak yayınlandıktan sonra kullanabilir.
6- Değerlendirmeyi nesnel bir şekilde sadece çalışmanın içeriği ile ilgili olarak yapmalıdır. Milliyet, cinsiyet, dini inançlar, siyasal inançlar ve ticari kaygıların değerlendirmeye etki etmesine izin vermemelidir.
7- Değerlendirmeyi yapıcı ve nazik bir dille yapmalıdır. Düşmanlık, iftira ve hakaret içeren aşağılayıcı kişisel yorumlar yapmamalıdır.
8- Değerlendirmeyi kabul ettikleri çalışmayı zamanında ve yukarıdaki etik sorumluluklarda gerçekleştirmelidir.
9- Kent Akademisi, yayınlanmış her makalenin mülkiyet ve telif hakkını korur ve yayınlanmış her kopyanın kaydını saklama yükümlüğünü üstlenir.
10- Akademik yayıncılığa ilişkin her türlü bilimsel suiistimal, atıf çeteciliği ve intihalle ilgili önlemleri alma sorumluluğuna sahiptir.
E- Yayın Kurulunun Etik Görev ve Sorumlulukları:
Kent Akademisi Yayın Kurulu, dergide yayınlanan her makalenin dergi yayın politikaları ve uluslararası standartlara uygun olarak yayınlanmasından sorumludur.
1- Baş Editör, Editörler ve Teknik Editörler ile Yabancı Dil Editörlerinden oluşan Yayın kurulu üyeleri, derginin genelinden sorumludur.
2- Derginin içerik, teknik ve görsel bakımdan eksik ve aksaklıklarına karşı kayıtsız kalmamalı, hangi alanda ve yerde sorun varsa öncelikle konunun ilgilisine durumu iletmelidir.
3- Yayın kurulu sanal toplantılarda mutlak surette görüşünü ifade etmelidir.
4- Yayın kurulu ile belirli aralıklarla yayın politikalarının ve derginin gelişimi için toplantılar düzenlemelidir.
5- Yayıncı veya yayıncı temsilcisi, yayın içeriğine müdahale edemez, süreçlerin yürütülüş insicamının bozulacağı şeklide müdahale bulunamaz.
6- Yayın Kurulu, dergiye gönderilen çalışmaların tüm süreçlerinden sorumludur. Bu çerçevede ekonomik ya da politik kazançlar göz önüne alınmaksızın karar verici kişiler editörlerdir..
F- Kişisel Verilerin Korunması:
1- KENT AKADEMİSİ, değerlendirilen çalışmalarda yer alan deneklere veya görsellere ilişkin kişisel verilerin korunmasını sağlamakla yükümlüdür. Çalışmalarda kullanılan bireylerin açık rızası belgeli olmadığı sürece çalışmayı reddedebilir.
2- Kent Akademisi, alan editörleri, hakemler, yazarlar ve okuyucuların bireysel verilerini korumakla yükümlüdür.
3- Kent Akademisi, değerlendirilen çalışmalarda insan ve hayvan haklarının korunmasını sağlamakla yükümlüdür. Çalışmalarda kullanılan deneklere ilişkin etik kurul onayı, deneysel araştırmalara ilişkin izinlerin olmadığı durumlarda çalışmayı reddetmekle sorumludur.
G- Olası Suistimal ve Görevi Kötüye Kullanmaya Karşı Önlem
Kent Akademisi; olası suistimal ve görevi kötüye kullanma işlemlerine karşı önlem almakla yükümlüdür.
Bu duruma yönelik şikayetlerin belirlenmesi ve değerlendirilmesi konusunda titiz ve nesnel bir soruşturma yapmanın yanı sıra, konuyla ilgili bulguların paylaşılması editörün sorumlulukları arasında yer almaktadır.
H-Araştırma ve Yayın Etiği
Araştırma etiği, bireylerin sağlığı, esenliği ve haklarının göz ardı edilme endişesini ortadan kaldırmayı hedefler. Bilimsel araştırmaların, yüksek etik ve bilimsel standartlara uygun bir şekilde yapılmasını sağlar. Araştırma etiği, araştırmaların gerçekçi ve ihtiyaçlara uygun şekilde tasarlanmasını, katılımcıların bütünlüğünün korunarak yürütülmesini, araştırmanın uygun bir şekilde sonlandırılmasını ve sonuçların dürüst bir şekilde yayınlanmasını kapsar. Günümüzde bu gereklilikler, temel etik ilkeler üzerine inşa edilmiştir. Özerklik, zarar vermeme, yarar sağlama ve adalet gibi ilkeler, araştırma süreçlerinin etik standartlara uygunluğunu güvence altına alan sağlam bir çerçeve sunar.Dergimizde yayımlanan makalelerde, editöryal süreçlerden başlayarak makale yayını ve sonrasında yazarların üçüncü taraflarla yaşayabileceği çıkar çatışmaları dahil olmak üzere ortaya çıkabilecek etik sorunlar, sorunsallar ve uyuşmazlıklar, uluslararası evrensel hukuk kuralları, etik ilkeler ve Türkiye'deki genel etik mevzuat çerçevesinde değerlendirilmekte ve ICAM Network Etik Kurulu tarafından nihai olarak karara bağlanmaktadır.
I- Etik Olmayan Bir Durumla Karşılaşılması
Dergimizde yukarıda bahsedilen etik sorumluluklar ve dışında etik olmayan bir davranış veya içerikle karşılaşılması halinde durum, bilgi@kentakademisi.com e-posta adresine bildirilmelidir. Bu eposta adresine gelen talepler, ICAM NETWORK ETİK KURULU'nda kesin hükme bağlanır.
Ücret Politikası
1. Dergimiz açık erişimli, editöryal yayın ücreti yazardan karşılanan bir dergidir.
I. YAZARDAN ALINAN ÜCRETLER
a. Yazarın ödeyeceği yayın ücreti makale yükleme öncesinde talep edilmektedir.
b. Pursuant to Decision No. 3 of the Publication Board meeting dated 13/05/2025 and numbered S:121/2025/4/1, "Publication fees shall be set at 10,000 TL for local authors from 15/06/2025 until 31/12/2025, and 275 USD for foreign authors.
c. Dergimize yayın için gönderilen makalelerden talep edilen bedel hiç bir şekilde Kabul / Ret şartına bağlı değildir. Bu şart Yüksek Öğretim Kurulu’nun 30 Aralık 2021 tarih ve 2021.18 nolu oturumunda Yağmacı/Şaibeli Dergiler hakkında alınan 2021.18.643 sayılı karar gereğince yürütülmektedir.
d. Ücret ödeme şartı bütün yazarlar için geçerlidir. Ödemeler, her yazara eşit uygulanacağı şekilde, şeffaf ve denetlenebilir bir yapıdadır. buna ilişkin raporlar dergimizde her yıl sonunda yayınlanmaktadır. Ücret yazarlar tarafından kendi aralarında müştereken (ortaklaşa) eşit oranlarda hesaplanır. Ödeme, yetkili yazar hesabından yapılır.
e. Dergimizde, bir yılda en az üç alan editörlüğü süreci yürütüp tamamlayan alan editörlerinin yayın ücretinde % 50 indirim uygulanmaktadır. Bu indirim, çok yazarlı makalelerde her bir yazarın kendi payı için geçerlidir.
f. Yayın ücretleri, sekreterya, yayına hazırlık işlemleri ve dergi akreditasyon maliyetleri için kullanılmaktadır.
g. Ücret ödemeleri, dergimizin yayıncı kuruluşu olan Karadeniz Şairler ve Yazarlar Derneği TL ve USD hesapları üzerinden yapılabilecektir.
h. Ön kontrol aşamasında (hakemlik süreci öncesi) reddedilen makalelerin yükleme ücretlerinin yarısı iade edilir.
ı. Dergi ücretleri, dergimizin bilimsel yayıncılıkta daha kaliteli yayıncılık yapabilmesi için, editöryal süreçler, dil editörleri, grafiker ve mizanpaj işlemleri, hosting, domain ve çevrimiçi sistem abonelikleri için kullanılmaktadır.
II. OKURLARDAN ve / veya ABONELİK SİSTEMLERİNDEN ALINAN ÜCRETLER
a. Kent Akademisi Dergisinin, okurlardan herhangi bir ücret talebi bulunmamaktadır.
b. Kent Akademisi Dergisi’nin kütüphane ve özel dizinler konusunda talep edeceği hükümler saklıdır.
Karadeniz Şairler ve Yazarlar Derneği İBAN HESAPLARI:
IBAN NUMARASI (TL) TR: 070001500158007316964344
IBAN NUMARASI (USD) TR: 530001500158048021390124
Ayrıntılı Kent Akademisi Ücret Politikasına aşağıdaki linkten veya Dokumanlar menümüzdeki D-2 numaralı dosyadan erişim sağlanabilir:
https://dergipark.org.tr/tr/download/journal-file/26111
Dizinler
Atıf Dizinleri
Diğer Dizinler
Dergi Kurulları
Yayıncı (ICAM Network)
Başeditör
Baş Editör Yardımcıları
Yazı İşleri Müdürü
Çevre Mühendisi
Editörler
Yayın Kurulu
Siyasal ve Yönetsel Bilimler
Kent Planlama ve Çevre Sorunları
Mimarlık ve Tasarım
Ulaştırma ve Lojistik Bilimleri
Tarih, Kültür ve Turizm
Turizm ve İletişim
İstatistik Editörleri
Icam Network | Etik Kurulu
Bilim Danışma Kurulu
International Refereed and Indexed Journal of Urban Culture and Management | Kent Kültürü ve Yönetimi Uluslararası Hakemli İndeksli Dergi
Bilgi, İletişim, Kültür, Sanat ve Medya Hizmetleri (ICAM Network) www.icamnetwork.net
Executive Office: Ahmet Emin Fidan Culture and Research Center, Evkaf Neigh. No: 34 Fatsa Ordu
Tel: +90452 310 20 30 Faks: +90452 310 20 30 | E-Mail: (int): info@icamnetwork.net | (TR) bilgi@icamnetwork.net