Araştırma Makalesi

Çevre Sorunlarının ve Çevresel Vatandaşlığın Türkiye Büyük Millet Meclisi Tasarılarındaki Kapsamı

Cilt: 13 Sayı: 1 15 Mart 2020
PDF İndir
TR EN

Çevre Sorunlarının ve Çevresel Vatandaşlığın Türkiye Büyük Millet Meclisi Tasarılarındaki Kapsamı

Öz

Var oluşundan bu yana doğaya zarar vermekte olan insanoğlu, endüstriyel devrim ile birlikte verdiği zararı giderek artırmıştır. Ancak verilen bu zarar erken dönemlerde dikkate alınmazken, 20. Yüzyılda yapılmaya başlayan çalışmalar neticesinde uluslararası arenanın aktörleri tarafından fark edilmeye başlamış ve 1970’lere gelindiğinde siyaset arenasındaki ajandalardan birisi haline dönüşmüştür. Ancak çevresel problemlerin çözümü noktasında ciddi manada ilerlemelerin kaydedilmediği görülmüştür. Çevresel sorunların çözümü noktasında çevresel vatandaşlık olgusu oldukça önemlidir. Genel geçer vatandaşlık kavramının aksine küresel kapsamda olan bu vatandaşlık tipinin benimsenmesi oldukça kritik bir öneme haizdir. Her ne kadar yerelden başlayarak küresel ölçeğe kadar ilerlemelere gereksinim duyulsa da, uluslararası arenadaki çevresel problemlerin arka plana atılması durumu ulusal arenalara da yansımaktadır. Bu kapsamda bu çalışmada çevresel vatandaşlık odaklı olarak çevresel problemlerin ulusal ölçekteki önemi Türkiye Büyük Millet Meclisi (TBMM)’nde görüşülmüş olan tasarılar üzerinden değerlendirilmiştir. Bu doğrultuda ilk olarak çevresel sorunların kısa tarihçesi ele alınmış, devamında ise çevresel vatandaşlık olgusunun açıklamasına, haiz olduğu önemine ve bu vatandaşlık tipinin görevlerine yer verilmiştir. İzleyen bölümde ise TBMM’de görüşülen çevre problemleri ve çevresel vatandaşlıkla ilintili tasarılar ele alınmıştır. Yapılan bu inceleme sonucunda çevresel problemlerin ve çevresel vatandaşlığın çok az sayıda tasarıda kendisine yer bulduğu ve düşük düzeyli gündem maddesini oluşturduğu sonucuna ulaşılmıştır.

Anahtar Kelimeler

Çevre,Çevresel Vatandaşlık,TBMM,Türkiye

Kaynakça

  1. ALABASTER, T. (1999). ‘Information for Environmental Citizenship.’ Sustainable Development No:7; 25-34.
  2. BALAAM, D. and DILLMAN, B. (2016). Introduction To International Political Economy. New York: Routledge.
  3. BARİLOCHE, S. (1974). Limits to Poverty. Argentina: Bariloche Foundation.
  4. BARNEY, G. (1980). Global 2000. California: Seven Locks Press.
  5. BARRETT, S. (2005). Kyoto Plus. Climate Change Policy. Oxford: Oxford University Press.
  6. BROWNER, C. ‘Global Climate Change: Threats and Solutions.’ Environmental Lands No:7 (1998): 273-290.
  7. DOBSON, A. (2007). ‘Environmental Citizenship: Towards Sustainable Development.’ Sustainable Development No:15; 276-285.
  8. HAİLWOOD, S. (2005). ‘Environmental Citizenship as Responsible Citizenship.’ Environmental Politics Vol.14 No:2; 195-210.
  9. HUGHES, D. (2010). ‘Climate Change: A History of Environmental Knowledge’ Capitalism Nature Socialism Vol.21 No:3; 73-91.
  10. HUNTER, P. (2008). ‘Natural Solutions to Climate Change.’ Science and Society Vol.9 No:6; 507-515.

Kaynak Göster

APA
Doğan, M., & Katıtaş, S. (2020). Çevre Sorunlarının ve Çevresel Vatandaşlığın Türkiye Büyük Millet Meclisi Tasarılarındaki Kapsamı. Kent Akademisi, 13(1), 1-9. https://doi.org/10.35674/kent.668250