Araştırma Makalesi

İnsan-Mekân Etkileşimi Bağlamında Kırklareli Merkez Yayla ve Vilayet Meydanları Kullanılabilirlik Durumunun Araştırılması

Cilt: 13 Sayı: 2 15 Haziran 2020
PDF İndir
TR EN

İnsan-Mekân Etkileşimi Bağlamında Kırklareli Merkez Yayla ve Vilayet Meydanları Kullanılabilirlik Durumunun Araştırılması

Öz

Meydanlar, kentlerin kültürel özelliklerinin ve tarihi geçmişinin anlaşılmasında, kimliklerinin belirlenmesinde önemli kent mekânları, insanların sosyal ve kültürel iletişim ağı kurdukları, dinlendikleri, alışveriş yaptıkları, çeşitli aktivitelerde bulundukları kentsel açık alanlardır. Tarihsel süreç içerisinde farklı amaç ve kullanım nedenleri olsa da, bu amaçlar ticari, kültürel, sosyal, yönetimsel ve rekreasyonel şeklinde sıralandığında en önemli neden insanların bir arada bulunma isteği ve sosyalleşmesidir. Bu nedenle tüm kent yaşayanları için meydanların varlığı bir ihtiyaçtır. Yaşayanların etkin olarak kullanabildikleri başarılı bir meydan erişilebilirlik, aktivite çeşitliliği, iyi bir imaj ve sosyal ortam niteliklerine sahip olmalıdır. Ancak günümüz meydan kullanımlarına bakıldığında, bazı meydanların bu nitelikleri sağlamadığı görülmektedir. Kırklareli kent merkezinin farklı kullanım amaçları bulunan en eski ve en yoğun meydanlarından Vilayet ve Yayla meydanlarında da yapılan gözlemlerde çeşitli kullanım sorunlarına rastlanılmıştır. Bu doğrultuda çalışmada her iki meydanın kullanım durumlarının ortaya çıkarılması amacıyla mekânsal analiz, gözlem, sayım yöntemleri kullanılarak iki meydanın karşılaştırması yapılmış, kullanım sorunları ve taleplere ilişkin yapılan anket sonuçları üzerinden kullanıcı farkındalığı tartışılmıştır. Araştırma sonuçları itibari ile planlama ve kentsel tasarım çalışmalarında Kırklareli Merkez Kent meydanlarının düzenlenmesinde yararlanılabilecek ve güncellenerek kullanılabilecek bir altlık niteliği taşımaktadır.

Anahtar Kelimeler

Kamusal Açık Alan , Meydan Kullanılabilirliği , Yayla-Vilayet Meydanları , Kırklareli

Kaynakça

  1. [1] GİRİTLİOĞLU, C., (1991). Şehirsel Mekan Ögeleri ve Tasarımı, İ.T.Ü. Mimarlık Fakültesi Baskı Atölyesi, İstanbul., 48-49.
  2. [2] KORÇA, P., TANTAN, B.,1997. CELA Building Toward Diversity, Council of Educators in Lanscape Architecture Annual Conference, Asheville, North Carolina.
  3. [3] CARMONA, M., TIESDELL,S., HEATH,T., and OC,T., (2010), “Public Places Public Spaces: The Dimensions Of Urban Design”, Archtectural Press, UK., 137-209.
  4. [4] MONGOMERY, J., (1998),“Making a city: Urbanity, Vitality and Urban Design”, Journal of Urban Design, 3, 93-116.
  5. [5] URBAN TASK FORCE REPORT (1999), “Towards and urban renaissance”, Urban Task Force, London.
  6. [6] THOMPSON, C., (2002), “Urban open space in the 21st century”, Journal of Landscape and Urban Planning, 60 (2), 59-72.
  7. [7] SHIRVANI, H.,1985. The Urban Design Process , Van Nostrand Reinhold Company, N.Y.
  8. [8] KRIER, R., 1979. Urban Space, Academy Editions, London.
  9. [9] ZUCKER, P., 1959. Town and Square From Agora to the Village Green, Columbia University Pres, New York.
  10. [10] ÖNDER, S., AKLANOĞLU, F., 2002. Kentsel Açık Mekan Olarak Meydanların İrdelenmesi. S.Ü. Ziraat Fak. Dergisi No: 16(29) Konya 96-106.

Kaynak Göster

APA
Gündoğdu, H. M., & Uğuz, M. B. (2020). İnsan-Mekân Etkileşimi Bağlamında Kırklareli Merkez Yayla ve Vilayet Meydanları Kullanılabilirlik Durumunun Araştırılması. Kent Akademisi, 13(2), 315-337. https://doi.org/10.35674/kent.741491