Evaluation of Botanical Gardens toward to the Biophilic Design Criteria: Case of Nezahat Gökyiğit Botanic Garden

Öz

Biophilic designs are one of the effective design approaches to sustain the human-nature relationship. Interaction with nature has a significant impact on the physical and mental health of individuals. Botanical gardens are also special gardens that help individuals to have a positive attitude towards nature by presenting the beauties of nature to their users, make them feel a part of nature, and especially allow children to satisfy their curiosity towards nature. In this study, it is aimed to scrutinize the biophilic design criteria in the case of Nezahat Gökyiğit Botanic Garden. For this purpose, the 14 criteria of biophilic design (visual connection with nature, non-visual connection with nature, non-rhythmic sensory stimuli, thermal and airflow variability, presence of water, dynamic and diffuse light, connection with natural systems, biomorphic forms and patterns, material connection with nature, complexity and order, prospect, refuge, mystery, and risk/peril) were evaluated using on-site observations and photographic techniques. It has been determined that the botanical garden has only deficiency in terms of material connection with nature among these criteria, and suggestions have been made at this point. Based on the idea that people will be happier and healthier through biophilic designs, suggestions were proposed that biophilic design criteria should be generalized.

Anahtar Kelimeler

• Biophilic design
• Botanic gardens
• Nezahat Gökyiğit Botanic Garden
• İstanbul.

Botanik Bahçelerinin Biyofilik Tasarım Kriterleri Doğrultusunda Değerlendirilmesi: Nezahat Gökyiğit Botanik Bahçesi Örneği

Öz

Biyofilik tasarımlar insan-doğa ilişkisinin sürdürülebilmesi için etkili tasarım yaklaşımlarından biridir. Doğayla etkileşimin bireylerin fiziksel ve ruhsal sağlığı üzerinde önemli etkisi vardır. Botanik bahçeleri de kullanıcılarına doğanın güzelliklerini sunarak bireylerin doğaya karşı pozitif tutum sergilemesine yardımcı olan, kendilerini doğanın bir parçası hissetmelerini sağlayan, özellikle çocukların doğaya karşı meraklarını gidermeye imkan tanıyan özel bahçelerdir. Bu çalışmada Nezahat Gökyiğit Botanik Bahçesi örneğinde biyofilik tasarım kriterlerinin irdelenmesi amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda biyofilik tasarımın 14 kriterinin (doğayla görsel bağlantı, doğayla görsel olmayan bağlantı, ritmik olmayan görsel uyarı, termal ve hava akışı değişkenliği, suyun varlığı, dinamik ve dağınık ışık, doğal sistemlerle bağlantı, biyomorfik biçimler ve dokular, doğayla malzeme bağlantısı ve karmaşa ve düzen, olasılık/manzara, sığınak, gizem ve risk/tehlike) yerinde gözlemler ve fotoğraflama tekniği kullanılarak değerlendirilmesi yapılmıştır. Botanik bahçesinin bu kriterlerden sadece doğayla malzeme bağlantısı noktasında eksilikleri olduğu belirlenmiş ve bu noktada önerilerde bulunulmuştur. Biyofilik tasarımlar sayesinde insanların daha mutlu ve sağlıklı olacağı düşüncesinden hareketle biyofilik tasarım kriterlerinin yaygınlaştırılması gerektiği yönünde önerilerde de bulunulmuştur.

Anahtar Kelimeler

• Biyofilik tasarım
• Botanik bahçeleri
• Nezahat Gökyiğit Botanik Bahçesi
• İstanbul

Kaynakça

1. Aykal, F.D., & Erbaş Özil, M. (2021). Biyofilik Tasarımın Diyarbakır Geleneksel Konutlarında Araştırılması. Mimarlık Bilimleri ve Uygulamaları Dergisi (MBUD), 6(1), 45-58.
2. Brown, D.K., Barton, J.L., & Gladwell, V.F. (2013). Viewing Nature Scenes Positively Affects Recovery of Autonomic Function Following Acute Mental Stress. Environmental Science and Technology, 47(11), 5562–5569.
3. Chawla, L. (1999). Life Paths into Effective Environmental Action. The Journal of Environmental Education, 31(1), 15-26.
4. Chawla, L. (2006). Learning to Love the Natural World enough to Protect it. Barn, 2, 57-78.
5. Chawla, L. (2007). Childhood Experiences Associated with Care for the Natural World: A Theoretical Framework for Empirical Results. Children Youth and Environments, 17(4), 144-170.
6. Çalışkan, H., & Çelik Çanga, A. (2018). Şifa Bahçeleri ve Turizmdeki Yeri. Uluslararası Turizm, İşletme, Ekonomi Dergisi, 2(2), 541-548.
7. Dalay, D. (2020). The Impact of Biophilic Design Elements on the Atmospheric Perception of The Interior Space. International Journal of Landscape Architecture Research, 4(2), 4-20.
8. Demirbaş, G.U., & Demirbaş Ö.O. (2019). Biyofilik Tasarım Kapsamında Peyzaj Mimarlığı ve İç Mimarlık Arakesiti: Eğitim Programlarının Karşılıklı Değerlendirilmesi. Türkiye Peyzaj Araştırmaları Dergisi, 2(2), 50-60. Genç, G., Selçuk, S.A., & Beyhan, F. (2018). Biyofilik Kavramının Tarihi Binalar Bağlamında Değerlendirilmesi: Tokat Mustafa Ağa Hamamı. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 11(58), 363-372.

9. Grinde, B. & Grindal-Patil, G.G. (2009). Biophilia: Does Visual Contact with Nature Impact on Health and Well-Being? In¬ternational Journal of Environmental Research and Public Health, 6(9), 2332–2343.
10. Gökten, İ. & Kelkit, A. (2021). Ankara İmrahor Vadisi ve İncesu Deresinin biyofilik tasarım yaklaşımı içinde değerlendirilmesi. ÇOMÜ Ziraat Fakültesi Dergisi, 9(1), 71–78.
11. Ikei, H., Komatsu, M., & Song, C.R. (2014). The Physiological and Psychological Relaxing Effects of Viewing Rose Flowers in Office Workers. Journal of Physiological Anthropology, 33, 1-5.
12. Kahn, P.H. (1997). Developmental Psychology and the Biophilia Hypothesis: Children's Affiliation with Nature. Developmental Review, 17(1), 1-61.
13. Kaya, H., & Arslan Selçuk, S. (2018). Biyofilik tasarım ve iyileştiren mimarlık: sağlık yapıları üzerine bir değerlendirme. EJONS International Journal on Mathematic, Engineering and Natural Sciences, 3(1), 35-47.
14. Kellert, S. R. (2014). Biophilia and Biomimicry: Evolutionary Adaptation of Human versus Nonhuman Nature. Intelligent Buildings International, 8(2), 51-56.
15. Nieuwenhuis, M., Knight, C., Postmes, T. (2014). The Relative Benefits of Green versus Lean Office Space: Three Field Experiments. Journal of Experimental Psychology Applied, 20(3), 199–214.
16. Sevinç Kayıhan, K., Özçelik Güney, S., & Ünal, F.C. (2018). Biophilia as the Main Design Question inArchitectural Design Studio Teaching. MEGARON,13(1), 1-12.
17. Wilson, K. (2016). The Use of Biophilic Strategies in the Workplace. People and Strategy, 39(2), 14.
18. Yılmaz, S., & Olgan, R. (2017). Okul Öncesi Dönem Çocuklarının Doğaya Yakınlık (Biyofili) Seviyelerinin Araştırılması. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 13(3), 1106-1129.
19. Yurtgün, Ö. (2020). Biyofilik Tasarım Kriterlerinin Açık Ofisler Üzerinden Değerlendirilmesi. IDA: International Design and Art Journal, 2(2), 281-296.
20. Kellert, S., & Calabrese, E. (2015): The Practice of Biophilic Design. www.biophilic-design.com. Erişim Tarihi: 12 Temmuz 2021.
21. Altınay, B., Anşin, R., Bakırcı, A., Bayındır, D., Bilgin, M., Çıngay, B., Denizyaran, A., Disperati, E.E., Gül, S., Gülenç, F., Güner, A., Kanoğlu, S.S., Kılıç, C.S., Kuşoğlu, B., Öcal, Ş., Öztekin, M. & Yüzbaşıoğlu, S., 2011. Nezahat Gökyiğit Botanik Bahçesi Gezi Rehberi. İstanbul: Nezahat Gökyiğit Botanik Bahçesi Yayınları.
22. Browning, W.D., Ryan, C., & Clancy, J. (2014). 14 Patterns of Bio¬philic Design, Improving Health & Well-Being in the Built En¬vironment. New York: Terrapin Bright Green.
23. Engleson, D.C., & Yockers, D. H. (1994). A Guide to Curriculum Planning in Environmental Education. Madison: ERIC Wisconsin Department of Public Instruction.
24. Kellert, S.R. (2005). Building For Life: Designing and Understand¬ing The Human-Nature Connection. Washington: Island Press.
25. Sobel, D. (2008). Children and Nature: Design Principles for Educators. Portland ME: Stenhouse Publishers.
26. Bayraktaroğlu, Ö.E. (2014). Mimarlıkta Ekosistem Düşüncesiyle Tasarlamak. Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Teknik Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.