A Research on Occupational Health and Safety in Manufacturing Enterprises: The Case of Brick Factories

Öz

The aim of the study is to measure the level of implementation of the measures taken for occupational health and safety at the brick factories by the workers and to identify the health problems that arise in the workers. The data of the study were obtained through a survey method conducted with 168 workers working in brick factories in Erbaa district in TR 83 region. In the survey questions, the workers are asked for questions such as whether the periodic health screening is done for the prevention of occupational diseases and occupational diseases with demographic questions such as age, gender, educational status, finding the first-aid kit in the workplaces, the use of gloves, masks, ear plugs, and protective glasses for workers. Whether they comply with practices for preventing diseases and emerging diseases were investigated. As a result of the research, 95% of the employees are male, 70% are between the ages of 31-50, 84% of them have primary education, workers are screened before they start work, there are warning signs for hazardous areas in all factories, mask usage rate by workers It was determined that 27% of the glove usage rate was 73%, that respiratory tract disorders occur due to the low rate of mask use. 

Anahtar Kelimeler

• Occupational Health
• Occupational Safety
• Occupational Disease
• Occupational Accident
• Occupational Safety Measures

İmalat İşletmelerinde İş Sağlığı ve İş Güvenliği Üzerine Bir Araştırma: Tuğla Fabrikaları Örneği

Öz

Çalışmanın amacı tuğla fabrikalarında iş sağlığı ve iş güvenliğine yönelik alınan tedbirlerin işçiler tarafından uygulanma düzeylerini ölçmek ve işçilerde ortaya çıkan sağlık problemlerini tespit etmektir. Çalışmanın verileri TR 83 bölgesinde yer alan Erbaa’daki tuğla fabrikalarında çalışan 168 işçi ile yapılan anket yöntemiyle elde edilmiştir. Anket sorularında çalışanların yaş, cinsiyet, eğitim durumu gibi demografik sorularla iş kazası ve meslek hastalıkların önlenmesine yönelik periyodik sağlık taramasının yapılıp yapılmadığı, işyerlerinde ilk yardım çantasının bulması, işçilerin eldiven, maske, kulak tıkacı, koruyucu gözlük kullanmaları gibi sorular sorularak işçilerin iş kazası ve meslek hastalıkların önlenmesine yönelik uygulamalara uyup uymadığı ve ortaya çıkan sağlık problemleri araştırılmıştır. Araştırma sonucunda çalışanların %95’nin erkek, %70’nin 31-50 yaş aralığında, %84’nün ilköğretim düzeyinde eğitimi olduğu, işçilerin işe başlamadan önce sağlık taramasından geçirildiği, bütün fabrikalarda tehlikeli alanlar için uyarı levhalarının olduğu, işçiler tarafından maske kullanım oranının %27, eldiven kullanım oranının %73 olduğu, maske kullanım oranının az olmasına bağlı olarak solunum yolu rahatsızlıklarının ortaya çıktığı tespit edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• İş Sağlığı
• İş Güvenliği
• Meslek Hastalığı
• İş Kazası
• İş Güvenliği Tedbirleri

Kaynakça

1. Aktuna, A., Aktuna, A., 2017. İnşaat Sektöründe İş Sağlığı ve Güvenliği: Tekirdağ Süleymanpaşa Örneği, III. IBANESS Kongreler Serisi, 04-05 Mart, Edirne, 1394-1406.
2. Ateş, Metin. (2013) Sağlık Hizmetleri Yönetimi, beta yayınları 2. Baskı İstanbul.
3. Bacıoğlu, A., Bacıoğlu, S. (2013) Tuğla ve Kiremit Üretim, Yatırım, İşletme. Yaman Ofset.
4. Balkır, Z, Gönül. (2012). İş sağlığı ve güvenliği hakkının korunması: İşverenin iş sağlığı ve güvenliği organizasyonu, Sosyal Güvenlik Dergisi, s 56-91.
5. Devebakan, N. (2007). Özel Sağlık İşletmelerinde İş Sağlığı ve Güvenliği, DEÜ Sosyal Bilimler Enstitüsü. Bastırılamamış Doktora Tezi, İzmir .
6. İş Sağlığı ve Güvenliği Genel Müdürlüğü (2020), İstatistiklerle Türkiye’nin İSG Görünümü, Ankara.
7. İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu (2012), T.C. Resmi Gazete, 28339, 20 Haziran 2012.
8. Karacan, E., Erdoğan, Ö.N. (2011). İşçi Sağlığı ve İş Güvenliğine İnsan Kaynakları Yönetimi Fonksiyonları Açısından Çözümsel Bir Yaklaşım. Kocaeli Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, s 102-117.

9. Erginel, N ve Toptancı, Ş. (2017). İş Kazası Verilerinin Olasılık Dağılımları ile Modellenmesi, Mühendislik Bilimleri ve Tasarım Dergisi, s 201-212.
10. Kılkış, İ.(2016). İş Sağlığı ve Güvenliği, Dora Yayınları, Bursa.
11. Öcal, A (2009). Sağlık çalışanlarında İş sağlığı ve Güvenliği. Beykent üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi. İstanbul.
12. Öneş, A. (1988). İnşaat Malzeme Bilgisi. Ankara Üniv. Ziraat Fakültesi Yayınları:1094, Ankara.
13. Öztürk, H., Babacan, E., Özdaş, E. (2012) Hastanede Çalışan sağlık Personelinin İş Güvenliği, Gümüşhane üniversitesi, Journal Of Health Sciences, 1 (4) , s 252-268.
14. Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu (2006), T.C. Resmi Gazete, 26200,16 Haziran 2016.
15. Pala, K (2005). ISG Politikası ve Güvenlik kültürü. İş Sağlığı ve Güvenliği Dergisi, 5(25)
16. Songur, L, Songur, Gökçen. (2018). Ekonomik Büyümede İş Kazası ve Meslek Hastalıklarının Önemi ve Sosyal Tarafların Sorumlulukları. Akademik bakış dergisi. Sayı 68
17. Şişman, C., B., Kocaman, İ., Gezer, E., (2006). Tekirdağ Yöresinde Üretilen ve Tarımsal Yapılarda Yaygın Olarak Kullanılan Tuğlanın Fiziksel ve Mekanik Özellikleri Üzerine Bir Araştırma. Tekirdağ Ziraat Fakültesi Dergisi 3(1), s 32-40.
18. Tarım, M. (2017). Kimya Sektöründe İş Kazaları ve Meslek Hastalıkları. İstanbul Commerce University Journal of Science. 16 (32), s 49-64.
19. Temel, E. (2017). Kümelenmenin Toprak Sanayinde Üretim Maliyetlerine Etkisi Üzerine Bir Araştırma TR 83 Bölgesi Erbaa Örneği. Tokat. Gaziosmanpaşa Üniversitesi SBE Doktora Tezi.
20. Temel, E. ve Ertaş, F.C., (2018). TR 83 Bölgesinde Kümelenmenin Üretim Maliyetlerine Etkisi Toprak Sanayi Örneği. Muhasebe ve Denetime Bakış Dergisi, Sayı 54, s 35-56.
21. Temel, E ve Aydoğdu, E.T. (2019). Analysis Of Labor Profile İn The Brick Sector, Social Sciences Researches Journal, 14(2), s 143-156.
22. Tmmob (2018). İş Sağlığı İş Güvenliği Oda Raporu. İstanbul.
23. Tunçer, P. (2011). İnsan Kaynakları Yönetimi, Ekin Yayınları, Bursa.