Girişimcilik Kültürü ve Ekonomik Büyüme İlişkisi: Teorik Bir Değerlendirme

Öz

Girişimcilik kültürü, girişimci ve girişimcilik kelimeleri son zamanlarda önemle üzerinde durulan kavramlardır. Bu kavramlar araştırmacıların ve akademisyenlerin ilgisini üzerine çekmiş ve literatürde geniş bir şekilde tartışılmıştır. Öte yandan iktisadi gelişme üzerinde girişimcilik kavramının önemli etkilerinin olduğunun kabul edilmesi, ilginin bu kavramlara yönelik artmasında önemli bir yere sahiptir. Bundan dolayı girişimcilik kavramlarının gelişmiş ülkelerin var olan durumlarını korumasında gelişmekte olan ve az gelişmiş olan ülkelerin daha üst düzey bir gelişmede bulunmasında önemli bir role sahiptir. Küreselleşen dünyanın en önemli aktörleri girişimcilerdir denilebilir. Girişimciler eliyle duyurulan yeni işletmeler gelecek zamanda çok uluslu işletmelerin oluşmasına doğrudan katkı sağlayarak, kökeninde birçok ekonomik sorunun olduğu problemler-in bölgesel, yerel, ulusal ve uluslararası düzeyde çözüm üretilmesinde stratejik bir rolünün olduğunu söylemek mümkündür.

Anahtar Kelimeler

• Girişimcilik
• İktisadi Gelişme
• Girişimcilik Kültürü

Relationship between Entrepreneurship Culture and Economic Growth: A Theoretical Evaluation

Öz

Entrepreneurship culture, entrepreneur and entrepreneurship have recently been emphasized concepts. These concepts have attracted the attention of researchers and academics and been widely discussed in the literature. On the other hand, accepting that the concept of entrepreneurship has important effects on economic development has an important place in increasing the interest of these concepts. Therefore, entrepreneurship concepts exist in developed countries. Therefore, entrepreneurship concepts have an important role in developing and underdeveloped countries in developing a higher level in developing countries have an important role in finding. It can be said that the most important actors in the globalizing world are entrepreneurs. It is possible to say that new businesses announced by entrepreneurs have a strategic role in generating solutions at regional, local, national and international levels by directly contributing to the formation of multinational enterprises in the future.

Anahtar Kelimeler

• Entrepreneurship
• Economic Development
• Entrepreneurship Culture
• Economic Growth

Kaynakça

1. Akın, H. B. (2005). “21. Yüzyılın Eşiğinde Küreselleşme ve Küresel İşletmeler”. http://www.bilgiyonetimi.org/cm/pages/mkl_gos.php?nt=262, (01.05.2020).
2. Aytaç, Ö. ve İlhan, S. (2008). Girişimcilik ve Girişimci Kültür: Sosyolojik Bir Perspektif, Selçuk Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 2007(18), 101-120.
3. Bayraktaroğlu, S. ve Tunçbilek, M. (2005). “Bilgi Toplumunda İnsan Kaynakları Yönetiminin Değişen Yüzü”. http://www.bilgiyonetimi.org/cm/pages/mkl/_gos.php?nt=164, (01.05.2020).
4. Birol, Y. E., Tuncay, E. ve Kaya, H. İ. (2014). İktisadi Gelişme Açısından Girişimcilik Kültürü: Sivas, Tokat ve Amasya İllerinde Bir Uygulama. Girişimcilik ve Kalkınma Dergisi, 2014(2), 233-252.
5. Bozgeyik, A. (2005). “Kriz Dönemlerinde Girişimcilik Neden Daha Önemli?”. http://www.bilgiyonetimi.org/cm/pages/mkl_gos.php?nt=577, (15.04.2020).
6. Çelik, A.ve Akgemci, T. (1998). Girişimcilik Kültürü ve KOBİler. Ankara: Nobel Yayınları.
7. Durukan, T. (2005). Küreselleşme ve Çokuluslu İşletmecilik. Ankara: Nobel Yayınları.
8. Eren, E. (2002). Stratejik Yönetim ve İşletme Politikası. İstanbul: Beta Yayınevi.

9. Gibson, R. (1997). Geleceği Yeniden Düşünmek. S. Gül (Çev.). İstanbul: Sabah Kitapçılık.
10. Gül, H. (2005). “Bilgi Toplumu Liderliği Karizmatik Liderliğin Sonu Olur mu?”. http://www.bilgiyonetimi.org/cm/pages/mkl/_gos.php?nt=223, (25.04.2020).
11. Güngör, E. (1999). İktisadi Gelişmenin Merhaleleri. İstanbul: Ötüken Neşriyat.
12. Hofstede, G. (1983). National Cultures in Four Dimension: A Research-Based Theory of Cultural Differences Among Nations. International Studies of Management and Organization, 3(1-2), 46-74.
13. Johnson, B. R. (l990). Toward A Multidimensional Model of Entrepreneurship: The Case of Achievement Motivation and the Entrepreneur, Entrepreneeurship Theory and Practice, Sage Journals, 1990(3), 39-54.
14. Kağıtçıbaşı, Ç. (2000). Kültürel Psikoloji. Kültür Bağlamında İnsan ve Aile. İstanbul: Evrim Yayınları.
15. Karagöz, K. (2016). Girişimcilik-Ekonomik Büyüme İlişkisi: Türkiye İçin Ekonometrik Bir Analiz, Girişimcilik ve Kalkınma Dergisi (GKD), 2016(2), 264-292.
16. Karalar, R. (2001). Genel İşletme. Eskişehir: Açıköğretim Fakültesi Yayınları.
17. Morrison, A. (2000). Entrepreneurship: What Triggers It?. International Journal of Entrepreneurial Behaviour and Research, 6(2), 59-71.
18. Müftüoğlu, M. T. ve Durukan, T. (2004). Girişimcilik ve KOBİ’ler. Ankara: Gazi Yayınevi.
19. Müftüoğlu, M. T., Durukan, T., Akmut, Ö., Aktaş, R., Yüksel, Ö., Aykaç, B. ve Doğanay, M. M. (2003). Girişimciler İçin İşletme Yönetimi. Ankara: Gazi Yayınevi.
20. Müftüoğlu, M. T. (2004). Girişimcilik. Eskişehir: Açıköğretim Fakültesi Yayınları.
21. Özakpınar, Y. (1999). Kültür Değişmeleri ve Batılılaşma Meselesi. İstanbul: Ötüken Neşriyat.
22. Öztürk, N. (2010). Klasik ve Neoklasik İktisatta Gelir Bölüşümü. Çalışma ve Toplum Ekonomi ve Hukuk Dergisi, 2010 (1), 58-89.
23. Peker, Ö. (2000). Etkili Yönetim Becerileri. Ankara: Yargı Yayınevi.
24. Tosun, K. (1990). İşletme Yönetimi. İstanbul: İstanbul Üniversitesi İşletme Fakültesi Yayınları.
25. TÜSİAD (2002). Türkiye’de Girişimcilik. Ankara: TÜSİAD Yayınları.
26. Weber, M. (1999). Protestan Ahlakı ve Kapitalizmin Ruhu. Z. Gürata (Çev.). Ankara: Ayraç Yayınevi.