Çevre Eğitiminde Jigsaw Tekniği Kullanımının Öğrencilerin Akademik Başarısına Etkisi ve Öğrencilerin Bu Tekniğe İlişkin Görüşleri

Öz

Bu çalışma, çevre eğitiminin jigsaw tekniği ve geleneksel öğretimle yapılmasının öğrencilerin akademik başarısına etkisi ve öğrencilerin jigsaw tekniği hakkındaki görüşlerini …

Anahtar Kelimeler

• -

Çevre Eğitiminde Jigsaw Tekniği Kullanımının Öğrencilerin Akademik Başarısına Etkisi ve Öğrencilerin Bu Tekniğe İlişkin Görüşleri

Öz

Bu çalışma, çevre eğitiminin jigsaw tekniği ve geleneksel öğretimle yapılmasının öğrencilerin akademik başarısına etkisi ve öğrencilerin jigsaw tekniği hakkındaki görüşlerini incelemek amacıyla yapılmıştır. Çalışma, 2011-2012 eğitim-öğretim yılında, ön test-son test kontrol gruplu model ile yapılmıştır. Çalışma Atatürk Üniversitesi Kazım Karabekir Eğitim Fakültesi Biyoloji Öğretmenliği Programına kayıtlı birinci sınıf öğrencileri (N=46) ile yürütülmüştür. Jigsaw tekniğinin uygulandığı şube deney, geleneksel öğretim tekniğinin uygulandığı şube kontrol grubu olarak belirlenmiştir. Her iki grup için veri toplama aracı olarak da Cronbach Alfa iç tutarlık katsayısı 0,65 olarak bulunan ve araştırmacılar tarafından geliştirilen toplam 30 soruluk “çevre bilgisi başarı testi” kullanılmıştır. Ayrıca deney grubu öğrencilerine uygulan teknik hakkındaki görüşlerini alabilmek için Cronbach Alfa iç tutarlık katsayısı da 0.83 olarak bulunan ve 14 maddeden oluşan “jigsaw tekniği görüş ölçeği” uygulanmıştır. Çalışma, 7 haftada tamamlanmıştır. Veriler, SPSS-17 paket programı ile analiz edilmiştir. Bulgulara göre jigsaw tekniğinin kullanıldığı deney grubu lehinde anlamlı sonuçlara ulaşılmıştır. Ayrıca Jigsaw tekniğinin derslere ön hazırlık yapma, araştırma yapma, sınıf içi iletişimi arttırma ve kalıcı öğrenme sağlama gibi olumlu yönlerinin olduğu ifade edilmiştir

Anahtar Kelimeler

• Çevre eğitimi, jigsaw tekniği, geleneksel öğretim, başarı, öğrenci görüşleri

Kaynakça

1. Hevedanlı, Oral ve Akbayın, 2004; Soyibo ve Evans, 2002; Şenol, Bal ve Yıldırım, 2007; Öznur, 2008; Yapıcı, Hevedanlı ve Oral, 2009).
2. Buna karşın ders işleme sürecine iyi hazırlık yapılamaması ve uzman olmayan kişiler tarafından derslerin işlenmesi durumunda konuyu öğrenmede zorluk çektiklerini de belirtmişlerdir (Altıparmak, 2001; Bilgili, 2008; Cümert, 2011; Keraro, Wachanga ve Orora, 2007; Miller ve Groccio, 1997; Şenol, Bal ve Yıldırım, 2007; Öznur, 2008)
3. Araştırmadan elde edilen veriler doğrultusunda yapılabilecek öneriler ise şunlardır:
4. Çevre eğitiminde işbirlikli öğrenme yönteminin jigsaw öğrenme tekniği dışındaki diğer teknikleri kullanılarak da etkisi araştırılabilir.
5. Jigsaw öğrenme tekniği başka tekniklerle harmanlanıp çevre eğitiminde kullanılması daha etkili sonuçlar gösterebilir.
6. Çalışmada jigsaw tekniği öğrenci görüşlerinden hareketle, bu tekniğin etkili bir şekilde uygulanabilmesi için iyi öğrenilmesi ve uygulamalarının yapılması gerektiği görülmektedir.
7. Altıparmak, M. (2001). Biyoloji Öğretiminde İşbirlikli Öğrenme Yönteminin Laboratuara Yönelik Tutum Ve Başarı Üzerine Etkisi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İzmir.
8. Artut, D. P. ve Tarim, K. (2007). The Effectiveness of Jigsaw II on Prospective Elementary School Teachers. Asia-Pacific Journal of Teacher Education, 35(2), 129–141.

9. Bilgin, İ. ve Karaduman, A. (2005). İşbirlikli Öğrenmenin 8. Sınıf Öğrencilerinin Fen Dersine Karşı Tutumlarına Etkisinin İncelenmesi. İlköğretim-Online, 4(2), 32-45. http://ilkogretim-online.org.tr (09.02.2012).
10. Bilgili, S. (2008). İlköğretim 7. Sınıf Fen ve Teknoloji Dersinde Çevre Konularının Öğretiminde, Yapılandırmacı Yaklaşıma Dayalı İşbirlikli Öğrenmenin Öğrencilerin Erişine Etkisi. Yayımlanmış yüksek lisans tezi, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
11. Bülbül, Y. (2007). Ortaöğretim Çevre ve İnsan Dersinde İşbirlikli Öğrenme Yönteminin Çevreye Yönelik Tutumlara ve Erişiye Etkisi. Yayımlanmış yüksek lisans tezi, Çanakkale On Sekiz Mart Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Çanakkale. Cümert, H. (2011). Çevre Sorunları ve Etkileri Konusundaki İşbirlikli Öğrenme Etkinliklerinin Öğrencilerin Bilgi, Tutum ve Davranışlarına Etkisi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, İstanbul Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
12. Colosi, J, C. ve Zales, C, R. (1998). Jigsaw Coopeative Learning improves biology lab courses. Bioscience. 48 (2), 118-124. Genç M. (2007). İşbirlikli Öğrenmenin Problem Çözmeye ve Başarıya Etkisi. Yayınlanmamış doktora tezi, Marmara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
13. Ghaith, G. ve El-malak, A. M. (2004). Effect of Jigsaw II on Literal and Higher Order EFL Reading Comprehension. Educational Research and Evaluation, 10(2), 105-115.
14. Hevedanlı, M. ve Akbayın, H. (2006). Biyoloji Öğretiminde İşbirlikli Öğrenme Yönteminin Başarı, Hatırda Tutma Ve Derse Yönelik Tutum Üzerindeki Etkileri. Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi Dergisi, 6, 21-31
15. Hevedanlı, M. Oral, B. ve Akbayın, H. (2004). Biyoloji Öğretiminde İşbirlikli Öğrenme ile Geleneksel Öğretim Yöntemlerinin Öğrencilerin Erişileri ve Öğrendiklerini Hatırda Tutma Düzeyleri Üzerindeki Etkisi. XIII. Ulusal Eğitim Bilimleri
16. web.inonu.edu.tr/~ebk/ozet_kitabi.pdf (01.04.2012).
17. Hidi, S. ve Harackiewicz, M. J. (2000). Motivating the Academically Unmotivated: A Critical Issue for the 21st Century. Review of Educational Research, 70(2), 151-179.
18. Holm, A., Schultz, D., Winget, P. ve Wurzbach, L. (1987). Cooperative Activities for the home: parents working with teachers to Support Cooperative Learning, ERIC, ED300967, (09.02.2012).
19. Keraro, F. N., Wachanga, S.W. ve Orora, W. (2007). Effects Of Cooparative Concept Mapping Teaching Approach On Secondary School Students Motivation In Biology In Gucha District. International Journal of Science and Mathematics Education, 5(1), 111–124.
20. Kıncal,Y.R., Ergül, R. ve Timur, S. (2007). Fen Bilgisi Öğretiminde İşbirlikli Öğrenme Yönteminin Öğrenci Başarısına Etkisi, Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi. 32, 156-163.
21. Kılıç, D. (2008). The Effect of the Jigsaw Teechnique on Learning the Concepts of the Principles and Methods of Teaching. World Applied Sciences Journal, 4(1), 109-114.
22. Koç, G. (2000). Etkin Öğrenme Yaklaşımının Eğitim Ortamlarında Kullanılması. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 19, 220-226.
23. Köseoğlu, P. (2010). Biyoloji Eğitiminde Birleştirme Tekniği Temelli Öğretimin Akademik Başarı, Özyeterlik ve Tutuma Etkisi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 39, 244-254.
24. Law, K. Y. (2011). The Effects Of Cooperative Learning On Enhancing Hong Kong Fifth Graders’ Achievement Goals, Autonomous Motivation And Reading Proficiency. Journal Of Research İn Reading, 34(4), 402-425.
25. Langlois, S. (2001). Helping Students to Put Together the Pieces of the Statistical Puzzle With Cooperative Learning. Measurement in Physical Education and Exercise Science, 5(2), 117-119.
26. Lord, R. T. (2001). Reasons for Using Cooperative Learning in Biology Teaching. The American Biology Teacher. 63 (1), 30-38.
27. Miller, J. E., ve Groccia J. E. (1997). Are Four Heads Better Than One? A Comparison Of Cooperative And Traditional Teaching Formats İn An İntroductory Biology Course. Innovative Higher Education, 21(4), 253.
28. Moreno, R. (2009). Constructing Knowledge with an Agent-Based İnstructional Program: A comparison of Cooperative and Individual Meaning Making. Learning and Instruction, 19, 433-444.
29. Nakiboğlu, C. (2001). Maddenin Yapısı” Ünitesinin İşbirlikli Öğrenme Yöntemi Kullanılarak Kimya Öğretmen Adaylarına Öğretilmesinin Öğrenci Başarısına Etkisi. Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 21(3), 131-143.
30. Slavin, E. R. (1989). Research on Cooperative Learning: Consensus and Controversy. Educational Leadership, December, 52-54.
31. Slish, D. F. (2005). Assessment of The Use Of The Jigsaw Method And Active Learning In Non-Majors, Introductory Biology. Bioscene, 31(4) 4-10.
32. Stern, D. ve Huber,L. G. (1997). Active Learning for Students and Teachers Reports from Eight Countries, OCDE, Paris. www.deanproject.eu/turkish/pdfs/23004.pdf, (26.03.2012).
33. Soyibo, K., ve Evans, H.G. (2002). Efeect Of A Co-Operative Learning Strategy On Ninth-Graders’ Understanding Of Human Nutrition. Australian Science Teachers’ Journal, 48(2), 32–36.
34. Şenol, H., Bal, Ş., ve Yıldırım, H. İ. (2007). İlköğretim 6. Sınıf Fen Bilgisi Dersinde Duyu Organları Konusunun İşlenmesinde İşbirlikli Öğrenme Yönteminin Öğrenci Başarısı Ve Tutum Üzerinde Etkisi. Kastamonu Eğitim Dergisi, 15(1), 211–220.
35. Şimşek, Ü. (2007). Çözeltiler ve Kimyasal Denge Konularında Uygulanan Jigsaw ve Birlikte Öğrenme Tekniklerinin Öğrencilerinin Maddenin Tanecikli Yapıda Öğrenmeleri ve Akademik Başarıları Üzerine Etkisi. Yayımlanmış doktora tezi, Atatürk Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Erzurum.
36. Taşdemir, A., Demirbaş, M. A., ve Bozdoğan, E. (2005). Fen Bilgisi öğretiminde İşbirlikli Öğrenme Yönteminin Öğrencilerin Grafik Yorumlama Becerilerini Geliştirmeye Yönelik Etkisi, Gazi Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi. 6(2), 81-91.
37. Tanrıöğen, A. (Editör). (2009). Bilimsel Araştırma Yöntemleri. Anı Yayıncılık. Eğitim Fakültesi, Malatya. 1-8.