Examination of Teacher Candidates' Opinions on the National Education Academy

Öz

The purpose of this study is to explore pre-service teachers' perspectives on the National Education Academy entrance exam, their perceptions of the academy, its emotional impact on them, its implications for the teacher training system, and their recommendations regarding the academy. This research is a qualitative study based on a phenomenological design. The study group consisted of 15 fourth-year students from different departments of the Faculty of Education during the 2024-2025 academic year. The criterion sampling method, one of the purposive sampling techniques, was used to select participants. Research data were collected through interviews, and content analysis was employed for data analysis. The findings revealed that untimely and abrupt changes rendered previous education and preparations ineffective. Teacher candidates argue that removing some educational science topics from the exam and the low number of questions will hinder proper academic entry. Additionally, it was concluded that the academy would bring unnecessary burdens, time loss, repetition, prolonged appointment processes, financial strain, and uncertainty. The study also found that the academy induced negative emotions among pre-service teachers, such as loss of motivation, regret, anxiety, disappointment, sadness, pessimism, anger, and feelings of worthlessness. Participants provided recommendations regarding the academy’s instructors and content.

Anahtar Kelimeler

• Academy Entrance Exam
• National Education Academy
• Pre-service Teachers
• Teacher Training

Öğretmen Adaylarının Millî Eğitim Akademisi Hakkındaki Görüşlerinin İncelenmesi

Öz

Bu araştırmanın amacı öğretmen adaylarının Millî Eğitim Akademisi giriş sınavı, akademiye yönelik algıları, akademinin duygusal açıdan kendilerine yansımaları, akademinin öğretmen yetiştirme sistemine yansımaları ve akademiye yönelik önerilerini ortaya koymaktır. Araştırma olgubilim deseninde nitel bir araştırmadır. Araştırmanın çalışma grubunu 2024-2025 eğitim-öğretim yılında Eğitim Fakültesinin farklı bölümlerinin 4. sınıflarında eğitim gören 15 öğrenci oluşturmuştur. Çalışma grubunun belirlenmesinde amaçlı örnekleme yöntemlerinden ölçüt örnekleme yöntemi kullanılmıştır. Araştırma verileri görüşme yoluyla elde edilmiştir. Verilerin analizinde içerik analizi tekniği kullanılmıştır. Araştırmanın sonucunda, zamansız ve ani değişikliklerin önceki eğitim ve hazırlıkları işlevsizleştirdiği belirlenmiştir. Sınav kapsamı içerisinden eğitim bilimlerinin bazı konularının çıkarılması ve soru sayısının azlığının akademiye girişin doğru yapılamamasına neden olacağı öğretmen adayları tarafından ortaya konulmuştur. Ayrıca akademinin; gereksiz, zaman kaybı, tekrar, atama sürecini uzatma, ekonomik yük ve belirsizlik getireceği sonucuna ulaşılmıştır. Akademinin öğretmen adaylarında; motivasyon kaybı, pişmanlık, kaygı, hayal kırıklığı, üzüntü, karamsarlık, öfke, değersizlik gibi olumsuz duygulara neden olduğu belirlenmiştir. Katılımcılar akademi için eğiticiler ve içeriğe yönelik öneriler sunmuşlardır.

Anahtar Kelimeler

• Akademi Giriş Sınavı
• Millî Eğitim Akademisi Öğretmen yetiştirme
• Öğretmen Adayları

Kaynakça

1. Akdemir, A. S. (2013). Türkiye’de öğretmen yetiştirme programlarının tarihçesi ve sorunları. Turkish Studies, 8(12), 15-28. http://dx.doi.org/10.7827/TurkishStudies.5706
2. Akyüz, Y. (2001). Başlangıçtan 2001’e Türk eğitim tarihi. Alfa Yayınları.
3. Bozkurt, B. ve Kutlu, Ö. (2021). Öğretmenlik mesleğinin toplumdaki yeri ve imajı üzerine bir değerlendirme. Uluslararası Eğitim Yönetimi ve Politikaları Dergisi, 7(2), 45-62. Dergipark. https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/2862863
4. Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş. ve Demirel, F. (2012). Bilimsel araştırma yöntemleri. Pegem Yayınları.
5. Chan, K. W. (2005). In-service teachers' perceptions of teaching as a career: Motives and commitment in teaching. Paper presented at the Australian Association for Research in Education (AARE 2005) Conference: Creative Dissent: Constructive Solutions, Parramatta, NSW.
6. Cochran Smith, M. ve Zeichner, K. M. (2005). Studying teacher education: The report of the AERA panel on research and teacher education. Lawrence Erlbaum Associates.
7. Creswell, J. W. (2016). Nitel araştırma yöntemleri, beş yaklaşıma göre nitel araştırma ve araştırma deseni. (Çeviri Ed. M. Bütün ve S. B. Demir). Siyasal Kitabevi.
8. Çetin, A. ve Ünsal, S. (2023). Türkiye’de öğretmenlik mesleği. M. Kara ve F. Bozbayındır (Ed.), Eğitime giriş içinde (s. 329-350). Nobel Akademik Yayıncılık.

9. Çetin, A., Ünsal, S. ve Hekimoğlu, E. (2021). 2018-2019 Öğretim Yılında Güncellenen Öğretmen Yetiştirme Lisans Programının İncelenmesi. Dokuz Eylül Üniversitesi Buca Eğitim Fakültesi Dergisi (52), 337-358. https://doi.org/10.53444/deubefd.904931
10. Darling Hammond, L. (2010). Teacher education and the American future. Journal of Teacher Education, 61(1-2), 35-47. http://dx.doi.org/10.1177/0022487109348024
11. Darling Hammond, L. (2017). Teacher education around the world: What can we learn from international practice? European Journal of Teacher Education, 40(3), 291–309. https://doi.org/10.1080/02619768.2017.1315399
12. Darling Hammond, L. ve Bransford, J. (2005). Preparing teachers for a changing world: What teachers should learn and be able to do. Jossey-Bass.
13. Erdem, A. R. (2015). Türkiye’deki öğretmen yetiştirmenin [a], [b], [c]’si. Journal of Teacher Education and Educators, 4(1), 16-38.
14. Ergün, M. (1987). Türkiye’de öğretmen yetiştirme çalışmalarının gelişmesi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 2, 10-18. https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/646412
15. Hargreaves, L. (2009). The status and prestige of teachers and teaching. In L. J. Saha ve A. G. Dworkin (Eds.), International handbook of research on teachers and teaching (s. 217–229). Springer.
16. Ingersoll, R. M. (2001). Teacher turnover and teacher shortages: An organizational analysis. American Educational Research Journal, 38(3), 499-534. https://doi.org/10.3102/00028312038003499
17. Ingersoll, R. M. ve Perda, D. (2008). The status of teaching as a profession. Schools and Society: A Sociological Approachto Education. 12, 106-118.
18. Ingersoll, R. M. ve Strong, M. (2011). The impact of induction and mentoring programs for beginning teachers: A critical review of the research. Review of Educational Research, 81(2), 201-233. https://doi.org/10.3102/0034654311403323
19. Johnson, B. ve Christensen, L. (2012). Educational research quantitative, qualitative and mixed approaches. London: SAGE.
20. Kaya, H. (2007). Hemşirelikte Oryantasyon Eğitimi. Florence Nightingale Journal of Nursing, 15(58). https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/95227
21. Lincoln, Y. S. ve Guba, E. G. (1985). Naturalistic inquiry. Sage Publications.
22. MEB Öğretmen Yetiştirme ve Eğitimi Genel Müdürlüğü (2017). Öğretmenlik mesleği genel yeterlilikleri. Millî Eğitim Basımevi.
23. Merriam, S. B. (2013). Nitel araştırma desen ve uygulama için bir rehber (Çev. Ed. S. Turan) Nobel Akademik Yayıncılık.
24. Nesipbayeva, O. (2012). Teacher competencies in the context of globalization. Paper presented at the Annual Meeting of the Bulgarian Comparative Education Society (10th, Kyustendil, Bulgaria).
25. Özoğlu, M. (2010). Türkiye’de öğretmen yetiştirme sisteminin sorunları. Siyaset, Ekonomi ve Toplum Araştırmaları Vakfı, Seta Analiz, 17(26), 5-35.
26. Patton, M. Q. (2014). Nitel araştırma yöntemleri, beş yaklaşıma göre nitel araştırma ve araştırma deseni. (Çeviri Ed. M. Bütün ve S. B. Demir). Siyasal Kitabevi.
27. Sağlam, M. (2007). Ortaöğretim öğretmenlerinin eğitimi. Türk Eğitim Tarihi içinde. (Editör: Mustafa Sağlam). Anadolu Üniversitesi.
28. Sağlam, M. (2011). Türk eğitim sisteminde ve öğretmen eğitiminde yapısal düzenlemeler ve program geliştirme çalışmaları. S. A. Kilimci (Ed.). Türkiye'de öğretmen yetiştirme içinde (s.137-179). Pegem Akademi.
29. Tangülü, Z., Karadeniz, O. ve Ateş, S. (Mayıs, 2010). Cumhuriyetten günümüze ilköğretime öğretmen yetiştirme. 9.Ulusal Sınıf Öğretmenliği Eğitimi Sempozyumu (s.1056-1060). Elazığ.
30. Uçar, R. (2005). İlköğretim okullarında görev yapan yönetici ve öğretmenlerin MEB hizmet içi eğitim uygulamalarına ilişkin görüşleri (Van ili örneği) (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Yüzüncü Yıl Üniversitesi.
31. Yenilmez, K., Kaya, S., Yalçın Balçık, P. ve Dolgun, N. A. (2016). Hastanelerde İşe Alıştırma (Oryantasyon) Programının Değerlendirilmesi: Hacettepe Üniversitesi Hastaneleri Örneği. Hacettepe Sağlık İdaresi Dergisi, 19(2). https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/225558
32. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2013). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Seçkin Yayıncılık.
33. Yüksek Öğretim Kurulu. (2007). Öğretmen yetiştirme ve eğitim fakülteleri (1982-2007). Meteksan.
34. Yüksek Öğretim Kurulu. (2018). Öğretmen yetiştirme lisans programları. www.yok.gov.tr adresinden 11.04.2025 tarihinde erişilmiştir.
35. Zeichner, K. (2012). The turn once again toward practice-based teacher education. Journal of Teacher Education, 63(5), 376-382. https://doi.org/10.1177/0022487112445789
36. Zeichner, K. M. (2010). Rethinking the connections between campus courses and field experiences in college and university-based teacher education. Journal of Teacher Education, 61(1-2), 89-99. https://doi.org/10.1177/0022487109347671