Çalışanların Öz yeterliliklerinin ve Esenlik Algılarının İşe Adanmışlıklarına Etkisi: İlaç Sektörü Örneği

Öz

Günümüzde firmalar yoğun bir rekabet ortamında faaliyet göstermekte ve faaliyetlerini en etkili şekilde yerine getirerek varlıklarını sürdürmeye gayret etmektedirler. Bu nedenle rekabet ortamını fırsata çevirebilmede sahip oldukları insan kaynağının kendi amaçları ve hedefleri ile uyumlu olması önemli bir rol oynamaktadır. Firma ile uyumlu olan çalışanlar öz yeterliliklerini güçlendirirler ve çalışma ortamında algıladığı esenlikle, kendilerini daha fazla işlerine adayabilirler. Bu düşünce doğrultusunda araştırmada çalışanların öz yeterliliklerinin ve iş yerindeki esenlik algılarının işe adanmışlıklarına olan etkisinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Bu amaçla bir ilaç firmasında anket yapılmıştır. Ortaya çıkan sonuçlarda esenlik algısının işe adanmışlık üzerinde pozitif bir etkisi bulunduğu buna rağmen öz yeterlilik algısının işe adanmışlık üzerinde anlamlı bir etkisinin olmadığı belirlenmiştir. 

Anahtar Kelimeler

• Öz yeterlilik,işe adanmışlık,esenlik

Kaynakça

1. Adams, T., Bezner, J.ve Steinhardt, M. (1997). “The Conceptualization and Measurement of Perceived Wellness: Integrating Balance Across and Within Dimensions”. American Journal of Health Promotion, 11(3): 208-218.
2. Attridge, M.. (2009). Measuring and Managing Employee Work Engagement: A Review of the Research and Business Literature, Journal of Workplace Behavioral Health, 24(4): 383-398, DOI: 10.1080/15555240903188398.
3. Bal, E. (2009). Gönülçelen şirketler. İstanbul: Beta Yayıncılık.
4. Baltacı, H. (2008). “İlköğretim Okullarında Görev Yapan Yöneticilerin Bilgisayar Tutumları ile Öz-Yeterlilikleri Arasındaki ilişkinin İncelenmesi”, Yayınlamamış Yüksek Lisans Tezi, Yeditepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
5. Bandura, A. (1977). “Self-Efficacy: Toward a Unifying Theory of Behavioral Change”, Psychological Review, 84, p. 191-215.
6. Bandura, A. (1986). Social Foundations of Thought And Action: A Social Cognitive Teory, Englewood Cliffs, Nj: Prentice-Hall Inc.
7. Bandura, A. (1994). “Self-efficacy. In V. S. Ramachaudran (Ed.), Encyclopedia of human behavior (Vol. 4, pp. 71-81)”. New York: Academic Press
8. Bandura, A. (2002). “Social Cognitive Theory in Cultural Context”, Applied Psychology: An International Review, 51/2, p. 269- 290.

9. Bandura, A. (2002). “Social Cognitive Theory in Cultural Context”, Applied Psychology: An International Review, 51/2, p. 269- 290.
10. Bolat, O. (2011). Öz Yeterlilik ve Lider Üye Etkileşimi İlişkisi. Ankara: Detay Yayıncılık
11. Bourke, L., Geldens, P., (2007). What Does Wellbeing Mean? Perspectives of Wellbeing Youth Studies Australia, v26 n1 p41-49 .
12. Carpenter, S. L. (2007). A Comparison of The Relationships of Students’ Self-Efficacy, Goal Orientation, and Achievement Across Grade Levels: A Meta-Analysis. Unpublished of master thesis. Canada: Simon Fraser University.
13. Deniz, U. (2017). Ergenlik Dönemindeki Futbolcuların Esenlik Algıları Ve Özsaygı Düzeylerinin Performanslarına Etki Eden Değişkenlere Göre İncelenmesi, Marmara Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Yayımlanmamış Yüksek lisans Tezi, İstanbul.
14. Durmaz, Ş., Ören, K., (2017), “Öz Yeterlilik ve Özgüvenin İşgücü ve İstihdama Etkisine Bir Bakış”, Süleyman Demirel Üniversitesi Süleyman Demirel Üniversitesi, Aksaray Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, Ocak, 9 (1) 109-120.
15. Ertürk, E. Bedük A. (2015). “ Sosyal Mübadele Teorisi Bağlamında Güç Mesafesi ve Örgütsel Adalet Algılamalarının Örgütsel Vatandaşlık Davranışı Üzerindeki Etkisi: Bir Araştırma”. İşletme Bilimi Dergisi (3), 1. S.1-19
16. Esen, E. (2011). “Çalışanların Örgüte Cezbolması”. Marmara Üniversitesi İ.İ.B.F. Dergisi, XXX(1) , 377-390.
17. Gill, D. S. (2007). “Employee Selection and Work Engagement: Do Recruitment and Selection Practices Influence Work Engagement?”. Doctor of Philosophy
18. Dissertation, Kansas State University, Manhattan.
19. Henson, R. K. (2001). Teacher self-efficacy: Substantive implications and measurement dilemmas. Annual Meeting of the Educational Research Exchange, January 26, 2001.
20. Kahn, W, A. (1990). “Psycholoical Conditions of Personel Engagement and Disengagament at Work”. Academy of Management Journal. v.33. i.4: 692-724.
21. Karagöz, L. (2007). İlköğretim Okulu Öğretmenlerinin Görüşlerine Göre Örgütsel Adanma ile Örgütsel Yurttaşlık Davranışları Arasındaki İlişki, Yeditepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, İstanbul
22. Karagözoğlu, C. (2005). Sporda Psikolojik Destek, İstanbul: Morpa Yayınları.
23. Kaygın, E. (2011).Girişimcilik Sürecinde Dönüştürücü Liderlik Anlayışı - Bir Uygulama. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayımlanmamış Doktora Tezi Erzurum.
24. Kurbanoğlu, S. (2004). “Öz Yeterlilik İnancı ve Bilgi Profesyonelleri İçin Önemi”. Bilgi Dünyası, S.: 5, s. 137-152.
25. Mayers, D, G. (1993).The Pursuit of Happiness, Avon Books, New York,
26. Memnun, S. (2006). Algılanan Esenlik Ölçeğinin (Perceived Wellness Scale) Geçerlilik ve Güvenilirlik Çalışması ve Beden Eğitimi Öğretmenlerinin Esenlik Algıları, Marmara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Yayımlanmamış Yüksek lisans Tezi, İstanbul.
27. Mostert, K. ve A. D. Rathbone (2007). “Work Characteristics, Work -Home Interaction and Engagement of Employees in The Mining Industry”, Management Dynamics, 16/2: 36-52.
28. Pekmezci G,U. (2010) Hemşirelerin Örgütsel Bağlılıkları ile Öz-yeterlilik Algısı Arasındaki İlişkiler. İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimleri Enstitüsü Hastane ve Sağlık Kuruluşlarında Yönetim Bilim Dalı, Yüksek Lisans Tezi, İstanbul
29. Pintrich, P.R.(2003) “The Role Of Self-Efficacy Beliefs İn Student Engagement And Learning İn The Classroom”, Reading & Writing Quarterly, Cilt 19, Sayı 2, s.119- 137
30. Simpson, M. R., (2008). “Engagement at Work: A Review of the Literature”. International Journal of Nursing Studies, NS-1339, 1-13.
31. Turgut, T. (2011). “Çalışmaya tutkunluk: İş yükü, esnek çalışma saatleri, yönetici desteği ve iş-aile çatışması ile ilişkileri”. Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 25 (3-4): 155-179.
32. Yavan, Ö. (2016) Örgütsel Davranış Düzleminde Adanmışlık, Pamukkale Üniveritesi, Sosyal Bilimler Dergisi, 25, s.278-296
33. Yıldırım, F., İlhan, İ. Ö. “Genel Özyeterlilik Ölçeği Türkçe Formunun Geçerlilik ve Güvenilirlik Çalışması”, Türk Psikiyatri Dergisi, Cilt (21): Sayı 4, s.301-318, (2010).