112 Acil Sağlık Hizmeti Çalışanlarının Çalışma Koşulları, Karşılaştıkları Sorunlar ve Çocuk Acil Servisi İle İlgili Beklenti ve Tutumlarının Değerlendirilmesi
Öz
Amaç: Düzce ilinde görev yapan 112 Acil Sağlık Hizmeti çalışanlarının çalışma koşulları, karşılaştıkları sorunlarıve Düzce Üniversitesi Hastanesi Çocuk Acil Servisi’ne yapılan sevkler sırasında beklenti ve tutumlarını etkileyen faktörleri belirlemek, olumsuzlukları saptamak ve bu olumsuzlukların giderilmesi için yapılacak çalışmalara yönelik bilgi sağlamaktır.
Gereç ve Yöntem: Çalışmaya 1 Mart 2017-1 Haziran 2017 tarihleri arasında Düzce 112 İl Ambulans Servisi Başhekimliğinde aktif olarak sahada bulunan çalışan personel arasından anketi doldurmayı kabul eden 115 kişi alındı. Hazırlanan anket formunu doldurmaları istendi. Çocuk Acil Servisi ile ilgili beklenti ve tutumlarını etkileyen faktörler ve sosyodemografik özellikler araştırıldı.
Bulgular: : Çalışmaya katılanların 51’i (%44,3) erkek, 64’ü (%55,7) kadındır. Ankete katılan çalışanlara 112 personeline Çocuk Acil Servis Personelinin tutumu sorgulandığında 70’inin (%60,8) uygun, 35’inin (%30,4) az uygun ve 10’unun (%8,6) yetersiz bulduğu görüldü.
Sonuç: Çocuk Acil Servisimizin hasta karşılama konusunda hızlı olduğu ve bununda 112 Acil Servis Hizmetleri çalışanları tarafından Çocuk Acil Servisi Personeli tutumunun uygunluk değerlendirmesinde büyük etki ettiği gözlemlendi. Bizim çalışmamızla birlikte ülke genelinde 112 Acil Servis Hizmetleri çalışanlarının çalışma koşullarını iyileştirmeye yönelik ulusal düzeyde geniş katılımlı çalışmalar yapılabilir, elde edilen sonuçlara göre de ilgili mevzuatta düzenlemeler yapılabilir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- 1) Kıdak L, Keskinoğlu P, Sofuoğlu T, Ölmezoğlu Z. İzmir ilinde 112 acil ambulans hizmetlerinin kullanımının değerlendirilmesi. Genel Tıp Derg 2009;19(3):113-19.
- 2) Temizkan RC, Engin MMN, Aslantaş M, Kılıçaslan Ö, Şengün Y, Kocabay K. Çocuk Acil Servisine Başvuran Hastaların Ebeveynlerinin Memnuniyetini Etkileyen Faktörler. 14. Çocuk Acil ve Yoğun Bakım Kongresi. 2017/Adana.
- 3) Özşahin A, İnan F, Sofuoğlu T. Olay yeri değerlendirilmesi ve hasta nakli. In: Taviloğlu K, Ertekin C, Güloğlu R, editors. Travma ve resesütasyon kursu. İstanbul: Lodos Yayıncılık; 2006; 21-42.
- 4) Kımaz S, Soysal S, Çımrın A, Günay T. 112 Acil Sağlık Hizmetleri‟nde görevli doktorların temel yaşam desteği, ileri kardiyak yaşam desteği ve doktorun adli sorumlulukları konularındaki bilgi düzeylerinin değerlendirilmesi. Ulus Travma Acil Cerrahi Derg 2006; 12(1):59-67.
- 5) Özşahin A, Kurtuluş A. Acil yardım ve kurtarma hizmetleri. İstanbul'da sağlık 1996;3:14-6.
- 6) Bogomolova S, Tan PJ, Dunn SP, Bizjak-Mikic M. Understanding the factors that influence patient satisfaction with ambulance services. Health Mark Q. 2016 Apr-Jun;33(2):163-80.
- 7) Çocuk Acil Tıp ve Yoğun Bakım Derneği. Türkiye’de ve Dünya’da Çock Acil Tıp Hizmetleri: Mevcut Durum ve Öneriler. http://www.cayd.org.tr/gorseller/files/raporlar/TURKIYE_ve_DUNYA_COCUK_ACIL.pdf (Erişim Tarihi: 17.01.2018)
- 8) Tıpta ve Diş Hekimliğinde Uzmanlık Eğitimi Yönetmeliği. TC Resmi Gazete 2009;27292.
- 9) Benli AR, Koyuncu M, Cesur Ö, Karakaya E, Cüre R, Turan MK. Karabük ili 112 Acil Ambulans Hizmetleri Kullanımının Değerlendirilmesi. Journal of Clinical and Analytcal Medicine. 2014
- 10) Duran A, Ocak T, Yorgun S, Koç D. 112 Ambulans Servisinde Çalışan Memnuniyeti. Abant Med J 2012;1(3):144-148