Türkiye’de öz-düzenlemeli öğrenmeyle ilgili yürütülen tezlerde genel eğilimler

Öz

Öz-düzenlemeli öğrenme, bireyin ortam koşullarına uyum sağlayarak kendi öğrenmesi için hedef belirleme, planlama, strateji geliştirme, bu stratejileri uygulama, uygulama aşamasında karşılaşılan olumsuzluklarla başa çıkma, uyum sağlama, süreci izleme, sonrasında da öz-değerlendirme yapması olarak tanımlanmaktadır. Öz-düzenlemeli öğrenme, öğrenmeyi öğrenmek olarak da tanımlanmakta ve öz düzenleme becerisi yüksek bireylerin akademik başarılarının da yüksek olduğu belirtilmektedir. Bu çalışmada, Türkiye’de öz-düzenlemeli öğrenmenin ele alındığı tezlerin genel eğilimlerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Çalışmamız nitel desende tasarlanmış olup, veri analizi doküman incelemesi yoluyla gerçekleştirilmiştir. 2004-2022 yılları arasında Türkiye’de öz-düzenlemeli öğrenmeyle ilgili yazılan tezler araştırmacılar tarafından belirlenen temalar doğrultusunda tematik içerik analizi yöntemi ile incelenmiştir. 78’i (%60,5) yüksek lisans ve 51’i (%39,5) doktora tezi olmak üzere ilköğretimden lisansüstüne kadar tüm düzeylerden bireyler üzerinde yürütülen toplam 129 tez çalışmasına ulaşılmıştır. Dokuzu tez kapsamında geliştirilmiş ve ikisi tez kapsamında uyarlanmış ölçekler olmak üzere incelenen 104 tezde ölçeklerin kullanıldığı görülmüştür. Tezlerde en çok ele alınan beş başlık ise şu şekildedir: 1-çeşitli eğitim yöntemlerinin öz-düzenlemeli öğrenmeye etkisi, 2-öz-düzenlemeli öğrenme düzeyi/hazırbulunuşluğu belirleme, 3-öz-düzenlemeli öğrenmenin akademik başarıya etkisi, 4-öz-düzenlemeli öğrenme müdahalesinin öğrenciler üzerine etkisi, 5-öz-düzenlemeli öğrenmeye etki eden faktörler. Öz-düzenlemeli öğrenme, yaşam boyu öğrenmenin bir parçası olarak her yaşta bireylerde geliştirilmesi gereken bir beceri olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu bağlamda tez araştırmalarının ilköğretimden lisansüstü düzeyine kadar tüm düzeylerde arttırılması önerilmektedir.

Anahtar Kelimeler

• öz-düzenlemeli öğrenme
• sosyal bilişsel kuram
• tematik içerik analizi

General trends in dissertations on self-regulated learning in Turkey

Öz

Self-regulated learning is defined as the individual setting goals for their own learning by adapting to environmental conditions, planning, developing strategies, implementing these strategies, coping with encountered difficulties during implementation, adapting, monitoring the process, and subsequently engaging in self-evaluation. Self-regulated learning is also defined as learning how to learn, and it is noted that individuals with high self-regulation skills also have high academic achievements. In this study, the aim is to determine the general trends of the theses addressing self-regulated learning in Turkey. Our study was designed in a qualitative design, and data analysis was carried out through document analysis. Theses written on self-regulated learning in Turkey between 2004-2022 were examined by thematic content analysis method in line with the themes determined by the researchers. A total of 129 theses were conducted on individuals of all levels from primary school to graduate school, 78 of which (60.5%) were master's theses and 51 (39.5%) were doctoral theses. A total of 104 theses were examined, of which nine were scales developed within the scope of the thesis and two were scales adapted within the scope of the thesis. The five most common topics covered in the theses are as follows: 1- The effect of various educational methods on self-regulated learning, 2- Determining the level/readiness of self-regulated learning, 3- The effect of self-regulated learning on academic achievement, 4- The effect of self-regulated learning intervention on students, 5- Factors affecting self-regulated learning. Self-regulated learning is a skill that needs to be developed in individuals of all ages as part of lifelong learning. In this context, it is recommended to increase the number of thesis research at all levels from primary school to graduate level.

Anahtar Kelimeler

• self-regulated learning
• social cognitive theory
• thematic content analysis

Kaynakça

1. Adam, N.L., Alzahri, F.B., Cik Soh, S., Abu Bakar, N. & Mohamad Kamal, N.A. (2017). Self-regulated learning and online learning: A systematic review. Advances in Visual Informatics. IVIC 2017. Lecture Notes in Computer Science(), vol 10645. Springer, Cham. https://doi.org/10.1007/978-3-319-70010-6_14
2. Akdeniz Ateş, A. (2022). Acil uzaktan eğitim döneminde bilgisayar destekli anonim akran değerlendirmesinin öğrencilerin İngilizce yazma derslerindeki öz-düzenlemeli öğrenme becerilerine etkisi (Yayımlanmamış doktora tezi). İstanbul Teknik Üniversitesi.
3. Alonso-Mencía, M. E, Alario-Hoyos, C., Maldonado-Mahauad, J., Estévez-Ayres, I., Pérez-Sanagustín, M. & Kloos, C. D. (2020). Self-regulated learning in MOOCs: lessons learned from a literature review. Educational Review, 72(3), 319-345. https://doi.org/10.1080/00131911.2019.1566208
4. Alpsoy, S. (2021). Helikopter ebeveyn tutumunun lise öğrencilerinin öz düzenleme becerileri üzerine etkisi (Yayımlanmamış yükseklisans tezi). Selçuk Üniversitesi.
5. Araka, E., Maina, E., Gitonga, R., Oboko R. (2020). Research trends in measurement and intervention tools for self-regulated learning for e-learning environments—systematic review (2008–2018). RPTEL 15, 6. https://doi.org/10.1186/s41039-020-00129-5
6. Arslan, U. (2021). Ters yüz sınıf modelinin ortaokul öğrencilerinin matematik dersindeki akademik başarıları ve öz düzenleme becerileri üzerine etkisinin incelenmesi (Yayımlanmamış yükseklisans tezi). Çukurova Üniversitesi.
7. Au, W. (2007). High-stakes testing and curricular control: A qualitative metasynthesis. Educational Researcher, 36(5), 258-267. https://doi.org/10.3102/0013189X07306523
8. Aydoğan, R. (2018). Öz düzenleyici öğrenmeye yönelik değerler eğitimi programının öğrencilerin akademik başarı, demokratik tutum ve yaşam boyu öğrenme kazanım algıları üzerine etkisi (Yayımlanmamış doktora tezi). Adanan Menderes Üniversitesi.

9. Baldan, B. (2017). Lisans öğrencilerinin öz düzenlemeli öğrenme becerisi düzeyleri ve yükseköğretim programlarının öz düzenlemeli öğrenme becerisini geliştirmedeki rolü (Yayımlanmamış yükseklisans tezi). Anadolu Üniversitesi.
10. Bandura, A., & Walters, R. H. (1977). Social learning theory (Vol. 1). Prentice Hall.
11. Başdoğan, M. (2015). Community of inquiry framework as a predictor of self-regulated learning in an online certificate program (Yayınlanmamış yükseklisans tezi). Orta Doğu Teknik Üniversitesi.
12. Bates, C. H. (2006). The effects of self regulated learning strategieson achievement, control beliefs about learning and ıntrinsicgoal orientaton. (Yayımlanmamış doktora tezi). University of South Alabama.
13. Boekaerts, M., Pintrich, P. R., & Zeidner, M. (2000). Handbook of self-regulation. Academic Press.
14. Bowen, G. A. (2009). Document analysis as a qualitative research method. Qualitative Research Journal 9(2), 27-40. https://doi.org/10.3316/QRJ0902027
15. Bransen, D., Driessen, E. W., Sluijsmans, D. M. A., & Govaerts, M. J. B. (2022). How medical students co-regulate their learning in clinical clerkships: a social network study. BMC Medical Education, 22(1). https://doi.org/10.1186/S12909-022-03259-0
16. Büyüköztürk, Ş., Akgün, Ö. E., Kahveci, Ö., & Demirel, F. (2004). Güdülenme ve öğrenme stratejileri ölçeğinin Türkçe formunun geçerlik ve güvenirlik çalışması. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 4(2), 207-239.
17. Cengiz, B. (2019). İlkokul dördüncü sınıf Fen Bilimleri Dersinde özdüzenlemeli öğrenme Stratejileri kullanmanın öğrencilerin Problem çözme Becerileri, Akademik kaygı, Akademik Özyeterlik, Fen Motivasyonu ve Ders Başarılarına Etkisi (Yayımlanmamış yükseklisans tezi). Marmara Üniversitesi.
18. Chang, C., Colón-Berlingeri, M., Mavis, B., Laird-Fick, H. S., Parker, C., & Solomon, D. (2021). Medical student progress examination performance and ıts relationship with metacognition, critical thinking, and self-regulated learning strategies. Academic Medicine, 96(2),278–284. https://doi.org/10.1097/ACM.0000000000003766
19. Chen, J. (2022). The effectiveness of self-regulated learning (SRL) interventions on L2 learning achievement, strategy employment and self-efficacy: A meta-analytic study. Frontiers in Psychology, 13. https://doi.org/10.3389/FPSYG.2022.1021101
20. Cho, K.K., Marjadi, B., Langendyk, V. & Hu W. (2017). The self-regulated learning of medical students in the clinical environment – a scoping review. BMC Medical Education 17, 112. https://doi.org/10.1186/s12909-017-0956-6
21. Cleland, J., & Durning, S. J. (2015). Researching Medical Education. In J. Cleland & S. Durning (Eds.), Researching Medical Education. Wiley Blackwell. https://doi.org/10.1002/9781118838983
22. Cook, D. A., & Artino, A. R. (2016). Motivation to learn: an overview of contemporary theories. Medical Education, 50(10), 997–1014. https://doi.org/10.1111/MEDU.13074
23. Çalık, M., Ayas, A. & Ebenezer, J.V. (2005). A review of solution chemistry studies: Insights into students’ conceptions. Journal of Science Education and Technology, 14(1), 29–50. https://doi.org/10.1007/s10956-005-2732-3
24. Çalık, B. (2014). The relationship between mathematics achievement emotions, mathematics self-efficacy, and self-regulated learning strategies among middle school students (Yayınlanmamış yükseklisans tezi). Middle East Technical University.
25. Çalık, M. & Sözbilir, M. (2014). İçerik analizinin parametreleri. Eğitim ve Bilim, 39 (174), 33-38. http://dx.doi.org/10.15390/EB.2014.3412
26. Davis, H., Valcan, D. S., & Pino-Pasternak, D. (2021). The relationship between executive functioning and self-regulated learning in Australian children. The British Journal of Developmental Psychology, 39(4), 625–652. https://doi.org/10.1111/BJDP.12391
27. Dembo, M. H., & Seli, H. (2016). Motivation and learning strategies for college success: A focus on self-regulated learning (5. Baskı). Taylor and Francis.
28. Demir, G. (2021). Öz-düzenlemeli öğrenmenin görsel sanatlar öğretmeni adaylarının sanat eleştirisi dersine yönelik akademik başarılarına ve kalıcılığa etkisi. Anadolu University Journal of Faculty, 5(2), 202–222. https://doi.org/10.34056/aujef.800125
29. Ekici, F. (2015). Kimya öğretmen adaylarında özdüzenlemeli öğrenme becerilerinin geliştirilmesine yönelik temel öğrenme stratejileri öğretimi [Yayınlanmamış doktora tezi]. Gazi Üniversitesi.
30. Eryılmaz, A. & Mammadov, V. (2017). Zimmerman’ın modeli temelinde öz düzenlemeli öğrenme ölçeğinin geliştirilmesi. Uluslararası Eğitim Bilimleri Dergisi, 10, 79-93.
31. Ewijk, C. D., Dickhäuser, O., & Büttner, G. (2013). Assessing how teachers enhance self-regulated learning: A multiperspective approach. Journal of Cognitive Education and Psychology, 12(3), 338–358. https://doi.org/10.1891/1945-8959.12.3.338
32. Finfgeld D. L. (2003). Metasynthesis: the state of the art-so far. Qualitative health research, 13(7), 893–904. https://doi.org/10.1177/1049732303253462
33. Fuentes, M. C., García-Ros, R., Pérez-González, F., & Sancerni, D. (2019). Effects of parenting styles on self-regulated learning and academic stress in Spanish adolescents. International Journal of Environmental Research and Public Health, 16(15). https://doi.org/10.3390/ijerph16152778
34. Gezer, M. (2020). Sosyal bilgiler eğitimi alanında metafor kullanılan araştırmaların tematik içerik analizi. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 24(3), 1513-1528.
35. Greene, J. A., & Azevedo, R. (2007). A theoretical review of winne and hadwin’s model of self-regulated learning: New perspectives and directions. Review of Educational Research, 77(3),334–372. https://doi.org/10.3102/003465430303953
36. Gültekin, D. (2016). Self-regulatory strategy development in writing: A case study of a Turkish EFL learner (Yayımlanmamış yükseklisans tezi). Marmara Üniversitesi.
37. Haşlaman, T. (2011). Çevrimiçi öğrenme ortamının öğretmen ve öğrencilerin özdüzenleyici öğrenme becerileri üzerindeki etkisi (Yayımlanmamış doktora tezi). Hacettepe Üniversitesi.
38. Karasar, N. (2005). Bilimsel araştırma yöntemi. Nobel Yayın Dağıtım
39. Kaya, S. (2012). Bilişsel ve üstbilişsel strateji etkinliklerinin öğretmen adaylarının öğretim tasarımı dersi başarılarına, bilişsel ve üst bilişsel stratejileri kullanma düzeylerine etkisi (Yayımlanmamış yükseklisans tezi). Bartın Üniversitesi.
40. Kayapınar, A. (2015). Matematiksel problem çözme stratejileri öğretiminin ilkokul 4. sınıf öğrencilerinin problem çözme performanslarına ve öz düzenleyici öğrenmelerine etkisi (Yayımlanmamış doktora tezi). Uludağ Üniversitesi.
41. Kirişçi, N., & Konik Köksal, A. (2016). Üstün ve normal zeka düzeyindeki öğrencilerin matematikte öz-düzenleyici öğrenmeleri ve motivasyonel inançları. HAYEF Journal of Education, 13(2), 143–157. https://dergipark.org.tr/en/pub/iuhayefd/issue/24491/259589
42. Kuiper, R. A., & Pesut, D. J. (2004). Promoting cognitive and metacognitive reflective reasoning skills in nursing practice: self-regulated learning theory. Journal of Advanced Nursing, 45(4), 381–391. https://doi.org/10.1046/J.1365-2648.2003.02921.X
43. McPherson, G. E., Blackwell, J., & Hattie, J. (2022). Feedback in Music Performance Teaching. Frontiers in Psychology, 13. https://doi.org/10.3389/FPSYG.2022.891025
44. Metallidou, P., & Vlachou, A. (2007). Motivational beliefs, cognitive engagement, and achievement in language and mathematics in elementary school children. International Journal of Psychology, 42(1), 2–15. https://doi.org/10.1080/00207590500411179
45. Miles, M, B., & Huberman, A. M. (1994). Qualitative data analysis: An expanded Sourcebook. (2nd ed). Sage.
46. Moghadari-Koosha, M., Moghadasi-Amiri, M., Cheraghi, F., Mozafari, H., İmani, B., & Zandieh, M. (2020). Self-efficacy, self-regulated learning, and motivation as factors influencing academic achievement among paramedical students: A correlation study. Journal of Allied Health, 49(3), 145E-152E. https://www.ingentaconnect.com/content/asahp/jah/2020/00000049/00000003/art00021
47. Moos, D. C. & Ringdal A. (2012). Self-regulated learning in the classroom: A literatüre review on teacher’s role. Educational Research International, 2012. https://doi.org/10.1155/2012/423284
48. Nabizadeh, S., Hajian, S., Sheikhan, Z., & Rafiei, F. (2019). Prediction of academic achievement based on learning strategies and outcome expectations among medical students. BMC Medical Education, 19(1). https://doi.org/10.1186/S12909-019-1527-9
49. Öz, E. (2020). Öz düzenlemeli öğrenmenin yaşam boyu öğrenme ve eleştirel düşünme eğilimleri üzerine etkisi (Yayımlanmamış doktora tezi). Gazi Üniversitesi.
50. Pakiş, H. Z. (2019). Ortaokul 5. sınıf öğrencilerinin öz-yeterlilik algısı, öz-düzenleme becerisi ve genel akademik başarıları arasındaki açıklayıcı ve yordayıcı ilişkiler örüntüsü (Yayımlanmamış yükseklisans tezi). İstanbul Aydın Üniversitesi.
51. Palalas, A., & Wark, N. (2020). The relationship between mobile learning and self-regulated learning: A systematic review. Australasian Journal of Educational Technology, 36(4), 151–172. https://doi.org/10.14742/ajet.5650
52. Panadero, E. (2017). A review of self-regulated learning: Six models and four directions for research. Frontiers in Psychology, 8:422. https://doi.org/10.3389/fpsyg.2017.00422
53. Panadero, E., & Alonso-Tapia, J. (2014). How do students self-regulate? Review of Zimmerman’s cyclical model of self-regulated learning. Anales de Psicología / Annals of Psychology, 30(2), 450–462. https://doi.org/10.6018/analesps.30.2.167221
54. Patton. M. Q. (2002). Qualitative research and evaluation methods (3rd ed.). Sage.
55. Pelaccia, T., & Viau, R. (2017). Motivation in medical education(). Med Teach, 39(2), 136-140. https://doi.org/10.1080/0142159x.2016.1248924
56. Pérez-Álvarez, R., Maldonado-Mahauad, J., Pérez-Sanagustín, M. (2018). Tools to support self-regulated learning in online environments: literature review. Lifelong Technology-Enhanced Learning. EC-TEL 2018. Lecture Notes in Computer Science(), vol 11082. Springer, Cham. https://doi.org/10.1007/978-3-319-98572-5_2
57. Pintrich, P.R, Smith, D. A. F., Garcia, T. & McKeachie W.J. (1991). The motivational strategies for learning questtionnaire (MSLQ). Ann Arbor, MI:NCRIPTAL. The University of Michigan.
58. Pintrich, P. R., Roeser, R. W., & De Groot, E. A. (1994). Classroom and individual differences in early adolescents' motivation and self-regulated learning. The Journal of Early Adolescence, 14(2), 139-161.
59. Pintrich, P. R., Wolters, C. A., & Baxter, G. P. (2000). Assessing metacognition and self-regulated learning. G.
60. Schraw & J. C. Impara (Ed.) içinde, Issues in the Measurement of Metacognition. (3. Baskı) (ss. 43-97). Brutos Institutes of Mental Measurements.
61. Price, J. (2017). The impact of presentation format on younger and older adults’ self-regulated learning. Experimental Aging Research, 43(4), 391-408. https://doi.org/10.1080/0361073X.2017.1333835
62. Puustinen, M. & Pulkkinen, L. (2001). Models of self-regulated learning: A review. Scandinavian Journal of Educational Research, 45(3), 269-286. https://doi.org/10.1080/00313830120074206
63. Sandars J. (2009). The use of reflection in medical education: AMEE Guide No. 44. Medical teacher, 31(8), 685–695. https://doi.org/10.1080/01421590903050374
64. Schunk, D. H., & Zimmerman, B. J. (1998). Self-regulated learning : from teaching to self-reflective practice. Guilford Press.
65. Senemoğlu, N. (2020). Gelişim, öğrenme ve öğretme: Kuramdan uygulamaya. (27. Baskı). Özsen Matbaası.
66. Shao, J., Chen, Y., Wei, X., Li, X., & Li, Y. (2023). Effects of regulated learning scaffolding on regulation strategies and academic performance: A meta-analysis. Frontier Psychology, 14, 1110086. https://doi.org/10.3389/fpsyg.2023.1110086
67. Şimşek, A. (2012). Matematik başarı düzeyi yüksek öğrencilerde problem kurma tekniği kullanımının problem çözme başarısına etkisi ve öğrencilerin öz-düzenleyici öğrenme stratejileri (Yayımlanmamış yükseklisans tezi). Akdeniz Üniversitesi.
68. Şimşek, T. (2019). Ortaöğretim öğrencilerinin cinsiyet ve sosyoekonomik durumlarını yansıtan bazı değişkenlerin öğrenme ve motivasyon algıları üzerine etkisi (Yayımlanmamış yükseklisans tezi). Gazi Üniversitesi.
69. Thomas, P. A., Kern, D. E., Hughes, M. T., & Chen, B. Y. (2016). Curriculum development for medical education: A six-step approach. (3. Baskı). JHU Press.
70. Turan, S. (2009). Probleme dayalı öğrenmeye ilişkin tutumlar, öğrenme becerileri ve başarı arasındaki ilişkiler (Yayımlanmamış doktora tezi). Hacettepe Üniversitesi.
71. Ural, E. A. (2009). Kimya öğretmen adaylarının akademik başarılarına öğrenme stili tercihleri, öz kontrollü öğrenme ve motivasyon faktörlerinin etkisi (Yayımlanmamış doktora tezi). Hacettepe Üniversitesi.
72. Ültay, N. & Çalık, M. (2012). A thematic review of studies into the effectiveness of context-based chemistry curricula. Journal of Science Education and Technology, 26(6), 686–701. https://doi.org/10.1007/s10956-011-9357-5
73. Üredi, I. (2005). Algılanan anne baba tutumlarının ilköğretim 8. sınıf öğrencilerinin öz düzenleyici öğrenme stratejileri ve motivasyonel inançları üzerindeki etkisi (Yayımlanmamış doktora tezi). Yıldız Teknik Üniversitesi.
74. Valle, A., Núñez, J. C., Cabanach, R. G., González-Pienda, J. A., Rodríguez, S., Rosário, P. et al. (2008). Self-regulated profiles and academic achievement. Psicothema, 20(4), 724–731.
75. van Houten-Schat, M.A., Berkhout, J.J., van Dijk, N., Endedijk, M.D., Jaarsma, A.D.C. and Diemers, A.D. (2018). Self-regulated learning in the clinical context: A systematic review. Medical Education, 52(10), 1008-1015. https://doi.org/10.1111/medu.13615
76. Vardar, A. (2011). Öz-düzenleme stratejileri öğretiminin öğrencilerin İngilizce başarılarına, öz-düzenleme stratejileri kullanımına ve tutumlarına etkisi (Yayımlanmamış doktora tezi). Abant İzzet Baysal Üniversitesi.
77. Vural, S. (2013). A Mixed methods intervention study on the relationship between self-regulatory training and university students’ strategy use and academic achievement (Yayımlanmamış doktora tezi). Ortadoğu Teknik Üniversitesi.
78. Walsh, D. & Downe, S. (2005). Meta‐synthesis method for qualitative research: A literature review. Journal of Advanced Nursing, 50(2), 204-211. https://doi.org/10.1111/j.1365-2648.2005.03380.x
79. Weinstein, C. E, Husman, J. & Dierking, D. R. (2005). Self- regulation interventions with a focus on learning strategies. M. Bockaerts, P. R. Pintrich & M. Zeidner (Ed.) içinde, Handbook of self regulation (ss. 727-747). Academic Press. 
80. Welch, P., Young, L., Johnson, P., & Lindsay, D. (2018). Metacognitive awareness and the link with undergraduate examination performance and clinical reasoning. MedEdPublish, 7(100), 100
81. Yetik Samsa, S. (2011). Çevrimiçi öz düzenleyici öğrenme ortamında farklı denetim odaklarına göre sunulan metabilişsel rehberliğin öğretmen adaylarının öz düzenleme becerilerine ve öz yeterlik algılarına etkisi (Yayımlanmamış doktora tezi). Ankara Üniversitesi.
82. Yıldırım, A., & Şimşek, H. (2013). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Seçkin Yayıncılık.
83. YÖK (Yüksek Öğretim Kurumu). (2021). Lisansüstü Eğitim ve Öğretim Yönetmeliği. https://www.mevzuat.gov.tr/mevzuat?MevzuatNo=21510&MevzuatTur=7&MevzuatTertip=5
84. Yu, B. (2022). Self-regulated learning: A key factor in the effectiveness of online learning for second language learners. Frontier Psychology, 13, 1051349. https://doi.org/10.3389/fpsyg.2022.1051349
85. Zheng, B., & Zhang, Y. (2020). Self-regulated learning: The effect on medical student learning outcomes in a flipped classroom environment. BMC Medical Education, 20(1). https://doi.org/10.1186/s12909-020-02023-6
86. Zheng, B., Chang, C., Lin, C. H., & Zhang, Y. (2021). Self-efficacy, academic motivation, and self-regulation: how do they predict academic achievement for medical students? Medical Science Educator, 31(1), 125. https://doi.org/10.1007/S40670-020-01143-4
87. Zheng, J., Lajoie, S., & Li, S. (2023). Emotions in self-regulated learning: A critical literature review and meta-analysis. Frontier Psychology, 14, 1137010. https://doi.org/10.3389/fpsyg.2023.1137010
88. Zimmerman, B. J. & Pons, M.M. (1986). Development of a structured interview for assesing student use of self-regulated learning strategies. American Educational Research Journal, 23(4), 614-628. https://doi.org/10.3102/00028312023004614
89. Zimmerman, B. J. (1989). Models of self-regulated learning and academic achievement. B. J. Zimmerman & D. H. Schunk (Ed.) içinde Self-regulated learning and academic achievement: Theory, research, and practice (ss. 1-25). Springer
90. Zimmerman, B. J. (2000). Attaining self-regulation: A social cognitive perspective. M. Boekaerts, P. R. Pintrich & M. Zeidner (Ed.) içinde, Handbook of Self-Regulation. (ss. 13-39). Academic Press. https://doi.org/10.1016/B978-012109890-2/50031-7