Okul öncesi eğitimde ‘Okul Dışarıda Günü’ etkinliklerinin incelenmesi: Covid-19 pandemisinin etkisi

Öz

Çalışmada 2019 ve 2020 yıllarında ‘Okul Dışarıda Günü’ kapsamında gerçekleştirilen etkinliklerin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu sosyal medya üzerinden (okul öncesi eğitim kurumları ve öğretmenlerin Instagram hesapları) ‘Okul Dışarıda Günü’ kapsamında paylaşılan toplam 200 etkinlik oluşturmaktadır. Bu kapsamda etkinlikler amaçlı örnekleme yöntemiyle belirlenmiş ve her iki yılda paylaşılan son tarihli en güncel etkinlikler çalışma kapsamına alınmıştır. 2019 yılında ‘Okul Dışarıda Günü’ etkinlikleri açık alanlarda, 2020 yılında ise Covid-19 pandemisi nedeniyle daha çok iç mekânlarda gerçekleştirilmiştir. Bu doğrultuda etkinlikler belirlenen kategoriler ve alt kategoriler kapsamında analiz edilmiş ve ayrıca Covid-19 pandemisinin ‘Okul Dışarıda Günü’ etkinliklerine olan etkisi yıllara göre karşılaştırmalı bir şekilde incelenmiştir. Tarama modelinin kullanıldığı araştırmada verilerin analizinde içerik analizi yöntemi kullanılmıştır. Araştırmadan elde edilen bulgulara göre, 2019 yılındaki etkinliklerin 2020 yılındaki etkinliklere göre daha fazla çeşitliliğe sahip olduğu bulunmuştur. Her iki yılda en çok uygulanan üç etkinlik türünün sanat, fen ve oyun etkinlikleri olduğu; 2019 yılında en çok oyun, 2020 yılında ise en çok sanat etkinliklerinin gerçekleştirildiği belirlenmiştir. Her iki yılda da çoğunlukla fiziksel beceri ağırlıklı etkinlikler yapılmıştır. Ancak 2020 yılındaki etkinliklerin çoğu küçük kas becerilerini destekleyici etkinliklerden oluşmaktadır. 2019 yılında daha çok yarı aktif, 2020 yılında ise daha çok pasif etkinlikler gerçekleştirilmiştir. 2019 yılındaki etkinliklerin çoğu yapılandırılmış, 2020 yılındaki etkinliklerin çoğunlukla yapılandırılmamış etkinliklerden oluştuğu belirlenmiştir. 2019 yılındaki etkinliklerin çoğu büyük grup etkinlikleri şeklinde uygulanırken, 2020 yılında ise Covid-19 pandemisi nedeniyle etkinliklerin tamamı bireysel etkinlikler şeklinde uygulanmıştır. 2019 yılındaki etkinliklerin çoğunun oyun özelliği taşıdığı, 2020 yılındaki etkinliklerin çoğunun ise oyun özelliği taşımadığı belirlenmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Açık alan eğitimi
• Açık alan etkinlikleri
• Sınıf dışı öğrenme
• etkin öğrenme

Investigation of the Outdoor Classroom Day activities in preschool education: The effect of Covid-19 pandemic

Öz

The study aims to examine the activities held within the scope of ‘Outdoor Classroom Day’ in 2019 and 2020. The study group of the research consists of a total of 200 activities shared on social media (preschool education institutions and teachers' Instagram accounts) within the scope of ‘Outdoor Classroom Day’. In 2019, ‘Outdoor Classroom Day’ activities were held in open areas, and in 2020, mostly indoors due to the Covid-19 pandemic. The activities were analyzed by categories and subcategories, and also the impact of the Covid-19 pandemic on ‘Outdoor Classroom Day’ activities was examined comparatively by years. This study designed in scanning model and the findings were analyzed by content analysis. According to findings, It was found that the activities in 2019 had more variety than the activities in 2020. The three most common activities in both years were art, science and play activities, with the highest number of play activities in 2019 and the most art activities in 2020. In both years, mostly physical skill activities were held. More semi-active activities were held in 2019, and more passive activities in 2020. Most of the activities in 2019 were structured, and the activities in 2020 were mostly unstructured activities. While most of the activities in 2019 were large group activities, and in 2020, all activities were individual activities due to the Covid-19 pandemic. Most of the activities in 2019 had a play feature, while most of the activities in 2020 were not play features.

Anahtar Kelimeler

• Outdoor education
• outdoor activities
• learning outside the classroom
• active learning

Kaynakça

1. Acar, H. (2014). Learning environments for children in outdoor spaces. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 141, 846-853. https://doi.org/10.1016/j.sbspro.2014.05.147
2. Aksoy, Y. (2011). Çocuk oyun alanları üzerine bir araştırma İstanbul, Isparta, Eskişehir, Erzurum, Kayseri, Ankara, Zonguldak ve Trabzon illeri örneği. İstanbul Aydın Üniversitesi Dergisi, 3(11), 82-106.
3. Akoğlu, G., & Karaaslan, B. (2020). COVID-19 ve İzolasyon Sürecinin Çocuklar Üzerindeki Olası Psikososyal Etkileri. İzmir Katip Çelebi Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Dergisi, 5(2), 99-103.
4. Altuntaş Yılmaz, N. (2020). Yükseköğretim kurumlarında Covid-19 pandemisi sürecinde uygulanan uzaktan eğitim durumu hakkında öğrencilerin tutumlarının araştırılması: Fizyoterapi ve rehabilitasyon bölümü örneği. Necmettin Erbakan Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Dergisi, 3(1), 15-20.
5. Anderson-McNamee, J. K., & Bailey, S. J. (2010). The importance of play in early childhood development. Montana State University Extention, 4(10), 1-4.
6. Arabacı, N., & Çıtak, Ş. (2017). Okul öncesi dönemdeki çocukların “oyun” ve “açık alan (bahçe)” etkinlikleri ile ilgili görüşlerinin incelenmesi ve örnek bir bahçe düzenleme çalışması. Akdeniz Eğitim Araştırmaları Dergisi, 21, 28-43.
7. Aslan, R. (2020). Tarihten günümüze epidemiler, pandemiler ve Covid-19. Ayrıntı Dergisi, 8(85), 36-41.
8. Ayan, S., & Memiş, U. A. (2012). Erken çocukluk döneminde oyun. Selçuk Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Bilim Dergisi,14(2), 143-149.

9. Bakioğlu, B., & Çevik, M. (2020). Covid-19 pandemisi sürecinde fen bilimleri öğretmenlerinin uzaktan eğitime ilişkin görüşleri. Electronic Turkish Studies, 15(4).
10. Becker, C., Lauterbach, G., Spengler, S., Dettweiler, U., & Mess, F. (2017). Effects of regular classes in outdoor education settings: A systematic review on students’ learning, social and health dimensions. International Journal of Environmental Research and Public Health, 14(5), 1-20.
11. Bell, P., Lewenstein, B., S., Andrew W., & Feder Michael, A. (2009). Learning science in informal environments, people, places and pursuits. National Academies Press.
12. Bento, G. ve Dias, G. (2017). The importance of outdoor play for young children's healthy development. Porto Biomedical Journal, 2(5), 157-160. https://doi.org/10.1016/j.pbj.2017.03.003
13. Burriss, K., ve Burriss, L. (2011). Outdoor play and learning: Policy and practice. International. Journal of Education Policy and Leadership, 6(8), 1-12.
14. Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş., & Demirel, F. (2014). Bilimsel araştırma yöntemleri. Pegem Yayınları.
15. Charles, C., Louv, R., Bodner, L., & Guns, B. (2008). Children and nature 2008. A Report on the Movement to Reconnect Children to the Natural World. Santa Fe: Children and Nature Network, 9-11.
16. Chawla, L. (2015). Benefits of nature contact for children. Journal of Planning Literature, 30(4), 433-452. https://doi.org/10.1177%2F0885412215595441
17. Coon, J. T., Boddy, K., Stein, K., Whear, R., Barton, J., & Depledge, M. H. (2011). Does participating in physical activity in outdoor natural environments have a greater effect on physical and mental wellbeing than physical activity indoors? A systematic review. Environmental Science & Technology, 45(5), 1761-1772.
18. Cooper, A. (2015). Nature and the outdoor learning environment: The forgotten resource in early childhood education. International Journal of Early Childhood Environmental Education, 3(1), 85-97.
19. Çaykuş, E. T., & Mutlu Çaykuş, T. (2020). Covid-19 pandemi sürecinde çocukların psikolojik dayanıklığını güçlendirme yolları: Ailelere, öğretmenlere ve ruh sağlığı uzmanlarına öneriler. Avrasya Sosyal ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, 7(5), 95-113.
20. Çelik, C. (2005). Oyun materyallerinin okul öncesi eğitim çağındaki çocukların kavram gelişimi üzerindeki etkisinin incelenmesi (Yayımlanmamış Doktora Tezi), Selçuk Üniversitesi.
21. Çelik, A. (2012). Okul öncesi eğitim kurumlarında açık alan kullanımı: Kocaeli örneği. Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 43(1), 79-88.
22. Çınar, F., & Özkaya, B. (2020). Koronavirüs (COVID-19) Pandemisinin Medikal Turizm Faaliyetlerine Etkisi. Sağlık ve Sosyal Refah Araştırmaları Dergisi, 2(2), 35-50.
23. Demi̇r Öztürk, E., Kuru, G., & Demi̇r Yıldız, C. (2020). Covid-19 pandemi günlerinde anneler ne düşünür çocuklar ne ister? Anne ve çocuklarının pandemi algısı. Avrasya Sosyal ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, 7(5) , 204-220.
24. Dickinson, E. (2013). The misdiagnosis: Rethinking “nature-deficit disorder”. Environmental Communication, 7(3), 315-335. https://doi.org/10.1080/17524032.2013.802704
25. Duman, G., & Koçak, N. (2013). Çocuk oyun alanlarının biçimsel özellikleri açısından değerlendirilmesi (Konya İli Örneği). Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 11(1), 64-81.
26. Early Years Foundation Stage (2007). Effective practice: Outdoor Learning. http://outdoormatters.co.uk/wp-content/uploads/2011/03/EYFS-Effective-PracticeOutdoor-Learning.pdf (27.04.2020).
27. Erentay, N., & Erdoğan, M. (2012). 22 adımda doğa eğitimi. ODTÜ Geliştirme Vakfı Yayıncılık.
28. Ginsburg, K. R. (2007). The importance of play in promoting healthy child development and maintaining strong parent-child bonds. Pediatrics, 119(1), 182-191. https://doi.org/10.1542/peds.2006-2697
29. Gökşen, C. (2014). Oyunların çocukların gelişimine katkıları ve Gaziantep çocuk oyunları. Atatürk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Dergisi, 52, 229-259.
30. Gray, P. (2017). What exactly is play, and why is it such a powerful vehicle for learning? Topics in Language Disorders, 37(3), 217-228.
31. Gülay, H., & Önder, A. (2011). Sürdürülebilir gelişim için okul öncesi dönemde çevre eğitimi. Nobel Yayın Dağıtım.
32. Handler, D., & Epstein, A. S. (2010). Nature Education in Preschool. https://www.chezmadamehelene.com/uploads/1/1/3/0/11301496/children_in_nature_ext_vol25_no2_low.pdf
33. James, J. K., & Williams, T. (2017). School-based experiential outdoor education: A neglected necessity. Journal of Experiential Education, 40(1), 58-71. https://doi.org/10.1177%2F1053825916676190
34. Kahyaoğlu, M., & Yetişir, M. İ. (2016). Doğa kavramı ve çocukların doğadan uzaklaşmasına ilişkin fenomenografik bir çalışma. Eğitim ve Bilim, 40(182), 159-170. http://dx.doi.org/10.15390/EB.2015.4899
35. Karakaya, İ. (2009). Bilimsel araştırma yöntemleri. A. Tanrıöğren (Ed.), Bilimsel araştırma yöntemleri (ss.57-84). Anı Yayıncılık.
36. Karasar, N. (2012). Bilimsel araştırma yöntemi. Nobel Akademik Yayıncılık.
37. Koçyiğit, S., Tuğluk, M. N., & Kök, M. (2007). Çocuğun gelişim sürecinde eğitsel bir etkinlik olarak oyun. Atatürk Üniversitesi Kazım Karabekir Eğitim Fakültesi Dergisi, 16, 324-342.
38. Koçoğlu, E., Ulu Kalın, M., Tekdal, D., & Yiğen, V. (2020). Covid-19 pandemi sürecinde Türkiye’deki eğitime bakış. Social Sciences Studies Journal, 6(65), 2956-2966.
39. Köşker, N. (2013). İlkokul öğrencileri ve sınıf öğretmeni adaylarının doğaya ilişkin algıları ve sorumluluklarına yönelik düşünceleri. Electronic Turkish Studies, 8(3), 341-355.
40. Laçin Şimşek, C. (2011). Okul Dışı Öğrenme Ortamları ve Fen Eğitimi. C.Laçin Şimşek (Ed.), Fen Öğretiminde Okul Dışı Öğrenme Ortamları (ss. 1-21). Pegem Akademi.
41. Little, H., ve Wyver, S. (2008). Outdoor play: Does avoiding the risks reduce the benefits?. Australasian Journal of Early Childhood, 33(2), 33-40. https://doi.org/10.1177%2F183693910803300206
42. Malone, K. (2007). The Bubble-Wrap Generation: Children Growing Up in Walled Gardens. Environmental Education Research, 13(4), 513–527. https://doi.org/10.1080/13504620701581612
43. Mart, M., & Kesicioğlu, O.S. (2020). COVID-19 Pandemi Sürecinde Ailelerin Evde Oyun Oynamaya İlişkin Görüşleri. Turkish Studies, 15(4), 946-958.
44. Maynard, T., & Waters, J. (2007). Learning in the outdoor environment: a missed opportunity?. Early years, 27(3), 255-265. https://doi.org/10.1080/09575140701594400
45. McCurdy, L. E., Winterbottom, K. E., Mehta, S. S., & Roberts, J. R. (2010). Using nature and outdoor activity to improve children's health. Current problems in pediatric and adolescent health care, 40(5), 102-117. https://doi.org/10.1016/j.cppeds.2010.02.003
46. Milli Eğitim Bakanlığı (2013). Okul Öncesi Eğitim Programı. Ankara. https://tegm.meb.gov.tr/dosya/okuloncesi/ooproram.pdf
47. Okur Berberoğlu, E., & Uygun, S. (2013). Sınıf dışı eğitimin dünyadaki ve Türkiye’deki gelişiminin incelenmesi. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 9(2), 32-42.
48. Olgan, R., & Kahriman Öztürk, D. (2011). Ankara’daki devlet ve özel okul öncesi eğitim kurumlarının açık oyun alanlarının değerlendirilmesi. Eğitim ve Bilim, 36(161).
49. Onur, B. (2007). Çocuk, tarih ve toplum. İmge Kitabevi.
50. Özdemir, A., & Ramazan, O. (2014). Okul öncesi öğretmenlerinin oyuna ilişkin görüşleri. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, 3(4), 298-308.
51. Öztürk, Ş. (2009). Okulda eğitimle bütünleştirilmiş mekan dışı eğitim. Eğitim ve Sosyal Bilimler Dergisi, 37(181), 131-144.
52. Park, M. H., & Riley, J. (2015). Play in natural outdoor environments: A healthy choice. Dimensions of Early Childhood, 43(2), 22-28.
53. Pilten, P., & Pilten, G. (2013). Okul çağı çocuklarının oyuna ilişkin algılarının değerlendirilmesi. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 9(2), 15-31.
54. Ramazan, M. O., & Adak Özdemir, A. (2015). Çocuk oyun alanlarının/parklarının fiziksel özelliklerinin ve kullanıcılarının davranışlarının incelenmesi. International Journal of Human Sciences, 12(1), 1558-1576. http://dx.doi.org/10.14687/ijhs.v12i1.nnnn
55. Sığırtmaç, A. (2018). Çocuk ve oyun. http://anaokulu.cu.edu.tr/__/file/3_cocuk_ve_oyun.pdf
56. Smeds, P., Jeronen, E., Kurppa, S., & Vieraankivi, M. L. (2011). Rural camp school eco learn-outdoor education in rural settings. International Journal of Environmental and Science Education, 6(3), 267-291.
57. Stone, M. R., & Faulkner, G. E. (2014). Outdoor play in children: associations with objectively-measured physical activity, sedentary behavior and weight status. Preventive Medicine, 65, 122-127. https://doi.org/10.1016/j.ypmed.2014.05.008
58. Strife, S., & Downey, L. (2009). Childhood development and access to nature. Organization & Environment, 22(1), 99–122. https://dx.doi.org/10.1177%2F1086026609333340
59. Sussman, K. S. (2012). The importance of play in the preschool classroom. Texas Child Care Quarterly, 36(3). https://www.childcarequarterly.com/pdf/winter12_play.pdf
60. Şimşek, A., & Kaymakçı, S. (2015). Okul Dışı Sosyal Bilgiler Öğretiminin Amacı ve Kapsamı. A. Şimşek & S. Kaymakçı (Ed.), Okul Dışı Sosyal Bilgiler Öğretimi. (ss. 1-11). Pegem Akademi.
61. Şişman, E. E., & Özyavuz, M. (2010). Çocuk oyun alanlarının dağılımı ve kullanım yeterliliği: Tekirdağ örneği. Journal of Tekirdag Agricultural Faculty,7(1), 13-22. http://hdl.handle.net/20.500.11776/1512
62. Tağrikulu, P., & Yılmaz, C. (2019). Sınıf dışı eğitimin mekânsal sorunların tespitine ve çözümlerine katkısının incelenmesi. lnternational Journal of Geography and Geography Education, 40, 23-39. https://doi.org/10.32003/iggei.572753
63. Tepebağ, D., & Aktaş Arnas, Y. (2017). Okul öncesi öğretmenlerinin okul bahçesini eğitsel amaçlı kullanımına yönelik görüşlerinin incelenmesi. Uluslararası Erken Çocukluk Eğitimi Çalışmaları Dergisi, 2(2), 50-67.
64. Thigpen, B. (2007). Outdoor play: Combating sedentary lifestyles. Zero to three, 28(1), 19-23. Türkan, E. E. (2010). Balıkesir kenti çocuk oyun alanlarının irdelenmesi (Yayımlanmamış Doktora Tezi), Selçuk Üniversitesi.
65. Türken, M., & Köse, Ş. (2020). Covid-19 bulaş yolları ve önleme. Tepecik Eğitim ve Araştırma Hastanesi Dergisi. 30, 36-42. https://dx.doi.org/10.5222/terh.2020.02693
66. UNICEF (2018). Learning through Play. Strengthening learning through play in early childhood education programmes. Published by United Nations Children’s Fund (UNICEF). https://www.unicef.org/sites/default/files/2018-12/UNICEF-Lego-Foundation-Learning-through-Play.pdf
67. Uslu, A., & Shakouri, N. (2012). Engelli çocuklara dost oyun alanı ve dış mekan tasarımı. Erciyes Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 28(5), 367-374.
68. Ünal, M. (2009). Çocuk gelişiminde oyun alanlarının yeri ve önemi. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 10(2), 95-110.
69. Volkan Aksu, Ö., & Demirel, Ö. (2011). Trabzon kenti ilköğretim okul bahçelerinde tasarım ve alan kullanımları. Süleyman Demirel Üniversitesi Orman Fakültesi Dergisi, 12(1), (40-46).
70. Yıldırım, M. (2017). Bağımsız anaokulu öğretmenlerinin dış mekan oyun alanlarına ve uygulamalarına ilişkin görüşleri (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi), Anadolu Üniversitesi.
71. Yıldırım, G., & Özyılmaz Akamca, G. (2017). The effect of outdoor learning activities on the development of preschool children. South African Journal of Education, 37(2), 1-10.
72. Yogman, M., Garner, A., Hutchinson, J., Hirsh-Pasek, K., & Golinkoff, R. M. (2018). The power of play: A pediatric role in enhancing development in young children. Pediatrics, 142(3). https://doi.org/10.1542/peds.2018-2058
73. White, J. (2014). Playing and learning outdoors: making provision for high-quality experiences in the outdoor environment with children 3-7. Routledge.