OTOİMMÜN HEPATİT TANILI HASTALARDA SERUM E VİTAMİNİ SEVİYELERİ HİSTOLOJİK AKTİVİTE ŞİDDETİ İLİŞKİLİ MİDİR?
Öz
Amaç: Otoimmun hepatit karaciğerde histopatolojik olarak periportal hepatitle giden serumda hipergammaglobulinemi ve otoantikor pozitifliğinin eşlik ettiği karaciğer inflamasyonudur. Anti-oksidan ve anti-fibrotik özelliklere sahip olan vitamin E’nin inflamasyonu ve karaciğer fibrozisi baskılamada etkili olduğunu bidiren çalışmalar yayınlanmıştır. Bu çalışmanın amacı, otoimmün karaciğer hastalığı tespit edilmiş ve fibrozis oluşumu karaciğer biyopsi örnekleri ile belirlenmiş olgularda vitamin E düzeyini tespit etmek ve vitamin E düzeyleri ile fibrozis arasındaki ilişkiyi ortaya koymaktır.
Gereç ve Yöntem: Yaşları 19-75 arasında olan 63 vaka kontrollü prospektif metot ile incelendi. Karaciğer fibrozis dereceleri histopatoloji ile belirlenmiş olan 33 otoimmün hepatit hastası ve karaciğer hastalığı olmayan karaciğer biyopsisi yapılmamış 30 sağlıklı bireyin serumları toplandı ve bu serumlarda vitamin E düzeyleri ticari bir vitamin E ELISA kiti ile tespit edildi.
Bulgular: Bu çalışma, 27 kadın, 6 erkek toplam 33 otoimmun hepatit olgusu ve 21 kadın, 9 erkek toplam 30 sağlıklı kontrol grubu ile yapılmıştır. Hasta grubunun yaş ortalaması 50.18±10.71, sağlıklı kontrol grubunun yaş ortalaması 50.22±10.03 yıl olarak saptandı. Olguların vitamin E değerlerinmin ortalaması 45.55±39.92 nmol/ml olarak saptanmıştır. Hasta grubunun vitamin E değeri, kontrol grubuna göre istatistiksel olarak düşük saptanmıştır (p<0.05). Hasta grubunun fibrozis evresi ile vitamin E değerleri arasında istatistiksel olarak anlamlı ilişki saptanmamıştır (p>0.05).
Sonuç: Otoimmün karaciğer hastalarının
vitamin E değeri, kontrol grubu olgulara göre,
istatistiksel olarak anlamlı düzeyde düşük saptandığı halde, vitamin E seviyesiyle fibrozis evreleri arasında
anlamlı bir korelasyonun olmadığı saptanmıştır. Dolayısıyla bu
çalışma; vitamin E’nin, otoimmün karaciğer hastalıklarının değerlendirilmesinde
potansiyel bir biyolojik belirteç olamayacağını ve tedavide yer alamayacağını ortaya
koymuştur. Aynı zamanda vitamin E seviyesi ile bu hastalarda meydana gelen fibrozis
evreleri arasında anlamlı bir ilişki yoktur.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- 1. Krawitt EL. Autoimmune hepatitis. N Engl J Med. 2006;354(1):54-66.
- 2. Krawitt EL. Autoimmune hepatitis: classification, heterogeneity, and treatment. Am J Med. 1994;96(1A):23-6.
- 3. Traber MG, Stevens JF. Vitamins C and E: beneficial effects from a mechanistic perspective. Free Radic Biol Med. 2011;51(5):1000-13.
- 4. Brigelius-Flohe R, Traber MG. Vitamin E: function and metabolism. FASEB J. 1999;13(10):1145-55.
- 5. Trachootham D, Lu W, Ogasawara MA, Nilsa RD, Huang P. Redox regulation of cell survival. Antioxid Redox Signal. 2008;10(8):1343-74.
- 6. Zingg JM. Vitamin E: an over view of major research directions. Mol Aspects Med. 2007;28(5-6):400-22.
- 7. Factor V M, Laskowska D, Jensen MR, Woitach JT, Popescu NC, Thorgeirsson SS. Vitamin E reduces chromosomal damage and inhibits hepatic tumor formation in a transgenic mouse model. Proc Natl Acad Sci USA. 2000;97(5):2196-201.
- 8. Kakizaki S, Takagi H, Fukusato T, Toyoda M, Horiguchi N, Sato K et al. Effect of alpha-tocopherol on hepatocarcinogenesis in transforming growth factor-alpha (TGF-alpha) transgenic mice treated with diethylnitrosamine. Int J Vitam Nutr Res. 2001;71(5):261-7.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Sağlık Kurumları Yönetimi
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Eylem Karatay
*
0000-0003-3738-3554
Türkiye
Kebire Karakuş
Bu kişi benim
Türkiye
Deniz Öğütmen Koç
Bu kişi benim
Türkiye
Rahime Özgür
Bu kişi benim
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
30 Nisan 2019
Gönderilme Tarihi
10 Ekim 2018
Kabul Tarihi
22 Şubat 2019
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2019 Cilt: 21 Sayı: 1